Waarom ik in dit tijdperk van secularisering toch kies voor het Christelijk geloof
Actualiteit & Opinie / 23 juni 2017

In de commentaren van mijn vorige artikel over de “Nieuwe Atheïsten” werd me gevraagd, waarom ik had gekozen voor het Katholieke geloof. Inderdaad geen voor de hand liggende keuze in onze geseculariseerde Westerse maatschappij, waar het Christelijk geloof, en het Katholicisme in het bijzonder, wel vaker door de media belachelijk wordt gemaakt of tot een cliché herleid wordt.  Het Christelijk geloof is zeer rijk en complex. Daarom was het ook een moeilijke oefening om de allerbelangrijkste redenen voor mijn keuze samen te vatten. Hierbij toch een aantal punten, die hopelijk voldoende duidelijkheid zullen bieden: Reden 1: God als liefhebbende Vader Een belangrijke reden, waarom ik het Christelijk geloof zo aantrekkelijk vind, is dat onze God in al Zijn almacht, oneindigheid en tijdloosheid, toch dicht bij de mens wil zijn. Je zal weinig godsdiensten vinden met een Schepper die zich “Abba” (Aramees voor Papa) laat noemen. God is een liefhebbende Vader die zijn kinderen vrijlaat, maar zijn deur laat openstaan, zodat ze steeds kunnen terugkomen, ook wanneer ze zich verdwalen. God is de leidende hand die over de mensheid waakt;  in de palm van die hand zijn ook onze namen opgetekend. Inderdaad, voor Hem zijn we meer dan betekenisloze levensvormen in…

De Nieuwe Atheïsten hebben de oorlog verklaard aan het geloof en ze hebben u in het vizier…
Werkgroep Kerstening / 16 juni 2017

U hebt waarschijnlijk al van hen gehoord, want ze krijgen in de media heel wat aandacht. In Vlaanderen staan ze bekend onder de namen Etienne Vermeersch en Jean-Jacques De Gucht. In de Angelsaksische wereld onder de namen Richard Dawkins en Christopher Hitchens (nu overleden),  Daniel Dennett en Sam Harris. Het zijn de Nieuwe Atheïsten, die de oorlog hebben verklaard aan het geloof. Het gaat om een nieuwe vorm van fundamentalisme, die van de anti-religie. De “Nieuwe Atheïsten”, een beweging die ontstond na de horror van 9/11, geloven dat religie de voornaamste oorzaak van alle wereldproblemen is. Volgens hen is religie dan ook een rem voor de ontwikkeling, vrede, beschaving en wetenschap, die actief bestreden moet worden. De Nieuwe Atheïsten verwerpen de religie niet alleen in hun eigen leven, maar willen gelovigen via allerlei kanalen – o.a. de media, reclame, internet, lezingen, boeken, de politiek – overtuigen om hun religie af te zweren. Daarom worden ze ook vaak “evangelische atheïsten” genoemd. Op een scherpe, ongenuanceerde and vaak arrogante manier, gaan de Nieuwe Atheïsten religie associeren met achterlijkheid, bijgeloof en geestesziekten (God als “dwaling” of “hallucinatie”). Vaak worden hierbij pseudo-wetenschappelijke of pseudo-historische argumenten gebruikt. De Nieuwe Atheïsten gaan zelfs zo ver, dat ze…

Progressieve mythen doorprikt: wat u wellicht niet zult horen tijdens uw parochiale info-avond over de Islam
Werkgroep Levant / 9 juni 2017

Na de recente aanslagen in Manchester en Londen, leek het me belangrijk om een aantal mythen rond de Islam op een rij te zetten. Deze mythen worden ons al jaren door goedbedoelende medeburgers, zowel uit Christelijke als uit seculiere hoek, door de strot geduwd, aan de hand van talloze communicatie-initiatieven, die ons ervan moeten overtuigen dat de Islam een verrijking voor onze samenleving betekent. Eventuele integratieproblemen van islamitische migranten, zouden hierbij vooral veroorzaakt worden door de latente islamofobie van de “bange blanke man”. Inderdaad, Jan en An Modaal moeten zich dus collectief schuldig voelen, want zij alleen, of hun voorouders, liggen aan de bron van alle problemen die het Westen tegenwoordig met de Islam ondervindt.  Tijd om deze mythen te doorprikken en onze eigen religie en cultuur in eer te herstellen.   Mythe 1: Christenen en moslims geloven in dezelfde God Aangezien er slechts één Schepper kan zijn, is de verleiding groot om God en Allah tot éénzelfde entiteit te doen versmelten. Moslims benadrukken vaak dat zij dezelfde God als de Christenen aanbidden. Toch zijn er belangrijke verschillen in het godsbeeld van Christenen en moslims. Het meest voor de hand liggende verschil is uiteraard de Heilige Drievuldigheid die door moslims…

Christelijke grootouders: “We zullen nooit falen zolang we doorgaan met wat we doen – bidden, de weg wijzen en ons geloof doorgeven.”
Actualiteit & Opinie / 2 juni 2017

In onze maatschappij van tweeverdieners brengen kinderen vaak veel tijd door met grootouders en spelen sommige grootouders zelfs een leidende rol in hun opvoeding. Of kleinkinderen dagelijks te gast zijn of slechts zelden langskomen, ouderen kunnen altijd een positief voorbeeld voor hen vormen. Kinderen, die vandaag vooral in een seculiere, areligieuze omgeving opgroeien, en in veel gevallen te maken krijgen met de scheiding en nieuwe relaties van hun ouders, vinden vaak enkel nog bij hun grootouders een veilige, stabiele omgeving. Grootouders zijn voor kleinkinderen in vele gevallen ook de enigen bij wie ze nog in contact komen met het Christelijk geloof.  Het is met hun grootouders dat ze leren bidden, Christelijke feesten vieren, in contact komen met traditionele normen en waarden.    Bijdrage grootouders was nog nooit zo essentieel Volgens de internationale organisatie “Catholic Grandparents Association”,  is de bijdrage van grootouders  tot de familie, de Kerk en maatschappij nog nooit zo essentieel geweest. “We leven in ongekend moeilijke tijden, met steeds veranderende sociale en morele waarden. Soms hebben we het gevoel dat we gefaald hebben, maar daar mogen we niet aan toegeven,” leest men op hun website. “We zullen nooit falen zolang we doorgaan met wat we doen – bidden, de weg…

Meer Christelijke migranten dan moslims in Europa, en toch hoort u er nooit over…
Actualiteit & Opinie / 31 mei 2017

Volgens cijfers van het Amerikaanse Pew Research Center. waren er  in 2012 al 26 miljoen Christelijke immigranten in Europa, waarvan de helft van niet-Europese landen afkomstig zijn. Dat maakt 13 miljoen niet-Europese Christenen tegenover 12 miljoen islamitische immigranten. De Standaard sprak hierover met David Dessin, filosoof en adviseur ideologie bij de N-VA. Hij is de auteur van het boek: “God is een vluchteling. De terugkeer van het Christendom naar de lage landen”. Dessin schreef zijn boek omdat het hem “was opgevallen dat als de media het over migranten hebben, zij daarmee vrijwel steeds moslims bedoelen. Over allochtone Christenen gaat het haast nooit, terwijl zij in Europa toch in de meerderheid zijn. Ik vroeg me af waar die vreemde blindheid vandaan kwam.” Dessin, een zelf-verklaard product van het Katholiek onderwijs in Vlaanderen (hij ging niet in op de vraag of hij nog praktiseerde), schreef het boek vanuit het oogpunt van de “afstandelijke jonge Vlaming” en voor een zowel “religieus als niet religieus publiek”. Is er dan sprake van een religieus reveil in het ontkerstende Europa? Niet volgens Dessin: “Europa is een postchristelijke, postreligieuze samenleving geworden, waarin hoogstens eilandjes van religiositeit zullen resteren – precies zoals bij het begin van het Christendom gebeurde in het Romeinse Rijk….

De progressieve Kerk: met uitsterven bedreigd? We vertellen u waarom.
Werkgroep Vox Populi / 26 mei 2017

Sinds het Tweede Vaticaans Concilie loopt er in onze Kerk een meedogenloze en vaak bittere strijd tussen zogenaamde “progressieve” en “conservatieve” clerici en gelovigen. Deze rivaliteit is al enkele decennia bezig en de polarisering binnen de Kerk lijkt vrijwel onoplosbaar, vaak door de zeer verschillende wereldbeelden van zowel het conservatieve, als het progressieve kamp. Twee contrasterende wereldbeelden “Conservatieve” Christenen geloven dat hun religie geopenbaard werd door God in de persoon van zijn Zoon Jezus Christus, zoals opgetekend in het Evangelie. Traditie, liturgie en overlevering zijn belangrijk voor hen. Zij geloven ook sterk in de bovennatuurlijke invloed van God op de wereld, alsook de autoriteit van het Kerkelijk instituut. Het geloof van “progressieve” of “modernistische” christenen is veel minder gestructureerd.  Voor hen is Christus in het beste geval een Goddelijk geïnspireerde leraar. De Bijbel is voor hen het onvolmaakte product van feilbare menselijke auteurs, vaak onder invloed van heidense ideeën. De Kerk, ten slotte, is voor hen een organisatie van spiritueel ingestelde mensen, die een betere wereld, met meer vrede en gerechtigheid, willen promoten. De vraag is welk van de twee kampen de tand des tijds zal overleven. Hier zijn 10 redenen waarom het progressieve kamp het mogelijk niet zal halen:…

VATICAAN: GEHEIME COMMISSIE VOOR DE REVISIE VAN HUMANAE VITAE?
Actualiteit & Opinie / 19 mei 2017

Heeft Paus Franciscus de intentie om een geheime commissie op te richten om de omstreden visie op artificiële contraceptie in de encycliek “Humanae vitae” te modificeren? In een gesprek met  katholisches.info, suggereerde Vaticaan-specialist Marco Tosatti dat de Paus inderdaad plannen zou hebben om het kerkelijk standpunt rond bepaalde thema’s in de encycliek opnieuw ter discussie te stellen. Er wordt vanuit progressieve hoek al langer gevraagd naar een nieuwe visie op contraceptie en ook Paus Franciscus zou “ambivalente signalen” rond dit thema hebben geuit, aldus Tosatti. “Humanae vitae” als respons op de seksuele revolutie De “Humanae vitae” encycliek werd in 1968, ten tijde van de studentenrevolte van mei ’68,  door Paus Paulus VI gepubliceerd als antwoord op de seksuele revolutie, abortus en de anticonceptiepil. De encycliek kreeg echter heel wat kritiek in West-Europa en creëerde een breuk tussen Paus Paulus VI en de radicalere progressieven binnen de Kerk, aangemoedigd door de mentaliteitsverandering na de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie.  In het Duitse spraakgebied, bijvoorbeeld, publiceerden de bischoppenconferenties van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland kort na de uitgave van “Humanae Vitae” meerdere verklaringen (verklaringen van Königstein, Mariatrost en Solothurn) waarin werd gestipuleerd dat het gebruik van voorbehoedsmiddelen een persoonlijke beslissing moest blijven. De stormachtige…

Relativisme: 10 belangrijkste dwalingen van de Westerse mens
Werkgroep Kerstening / 12 mei 2017

 In deze wereld van politieke correctheid en moreel relativisme wil de mens zich tolerant en open opstellen. Men probeert het “goede” in alles zien en men wil vooral niet overkomen als een moraalridder of met “ouderwetse” concepten zwaaien als zonde of de duivel. Het resultaat is dat de moderne gelovige zich, vaak met de beste bedoelingen, laat verleiden tot de verwatering van zijn geloof en/of morele principes, met desastreuze gevolgen voor hemzelf en de maatschappij.   We sommen hier enkele typische moderne dwalingen voor je op:   1) Relativisme Relativisme is de visie dat er geen universele waarheid bestaat. Zonder waarheid bestaat er geen verschil tussen goed en kwaad, en is dus alles mogelijk. Wanneer men niet meer in zonde gelooft, stelt men zich kwetsbaar op voor duivelse verleiding. Het relativisme is in verschillende vormen overal aanwezig in onze maatschappij. Meer hierover in de volgende punten: 2) Indifferentisme Volgens het indifferentisme zijn alle religies “hetzelfde” en maakt het niet uit wat je overtuiging is. Indifferentisme komt onder andere veel voor binnen het Protestantisme. Hoe vaak hoor je niet zeggen dat het “niet uitmaakt tot welke Kerk je behoort, als je Jezus maar liefhebt?” Indifferentisme is ook een belangrijke component van het multiculturele denken. Men hoort…

Transgender-kinderen zijn mogelijk autistisch en hoeven dan geen geslachtsverandering, volgens Canadees psycholoog
Werkgroep Gezin & Onderwijs / 28 april 2017

Kinderen, die als transgender gediagnosticeerd worden, krijgen vaak in hun jeugd al puberteitsremmers en hormonen, om zich voor te bereiden op een uiteindelijke geslachtsoperatie. Voor vele transgenders en hun families lijkt dit de enige oplossing om hun lijdensweg te beëindigen. Toch zijn er wetenschappers, die twijfels hebben bij deze hormonale en operatieve aanpak.  Volgens Dr Kenneth Zucker, een Canadese psycholoog, zouden heel wat transgender-kinderen eigenlijk autistisch kunnen zijn en dus een onaangepaste behandeling krijgen. Transgender-vrouw uit haar spijt: “ik zal er voor altijd als een freak uitzien”. In Groot-Britannië, maar ook in ons land, krijgen kinderen met een transgender-diagnose vanaf de leeftijd van 10 al puberteitsremmers en aan de leeftijd van 16 jaar hormoontherapieën om vanaf 18 een geslachtsoperatie te kunnen ondergaan. Toch kan het uiteindelijke resultaat ontgoochelen. In het BBC programma “Transgender Kids: Who Knows Best?”, uitte een vrouw, geïndiceerd als ‘Lou’, haar bittere spijt over haar dubbele borstamputatie in het kader van een geslachtsoperatie aan de leeftijd van 20. “Het ergste moment was toen ik inzag dat ik er als meisje eigenlijk heel normaal uitzag, mooi en slank…Na mijn transitie zal ik er met mijn abnormaal vrouwelijk lichaam voor altijd als een freak uitzien”. Transgender-jongere heeft 7 keer grotere kans om…

Groot-Brittannië: sociaal-economische kost van de scheidingscultuur en “vaderloosheid” is hoger dan defensiebudget
Actualiteit & Opinie / 21 april 2017

Zoals heel wat andere Westerse landen, lijdt Groot-Brittannië onder de gevolgen de scheidingscultuur en “vaderloosheid”. Naar schatting wonen bijna de helft van alle Britse kinderen tegen de leeftijd van 15 jaar niet langer met beide ouders. Meestal verwatert dan ook de relatie met de vader.  Relationele “wegwerpcultuur” schadelijk voor kinderen …en hun vervreemde vaders Volgens Andy Cook van het “Center for Social Justice” heeft deze relationele “wegwerpcultuur” ernstige gevolgen voor de ontwikkeling van kinderen, en kansarme kinderen in het bijzonder. In deze laatste groep woont de helft na het 5de levensjaar al in een vaderloos éénoudergezin. Dit maakt deze kinderen zeer kwetsbaar voor armoede, leer- en gedragsstoornissen, en latere problemen met de stabiliteit van hun eigen koppel en gezin. De sociale kost van een scheiding is ook merkbaar bij de ouders die uit elkaar gaan, en de vaders in het bijzonder. Vaders in Groot-Brittannië hebben een 3 keer grotere kans om na een scheiding zelfmoord te plegen dan moeders. De stress, veroorzaakt door vechtscheidingen, de vervreemding van de eigen kinderen en de vaak onrealistisch hoge alimentatieverplichtingen, wordt voor velen al snel onoverkomelijk. Zelfmoord is dan ook de belangrijkste doodsoorzaak van Britse mannen onder 50. Scheiding leidt tot lagere productiviteit en absenteïsme De economische kost…