Indien het Vaticaan en met name de “chef” van het dicasterie van de Geloofsleer, kardinaal Fernandez, Tucho voor de intimi, gehoopt hadden dat de zeer betwiste excommunicatie van de Pius X Broederschap tot een scheuring of een leegloop binnen die beweging zou geleid hebben, zijn zij van een kale kermis thuisgekomen.
Niet binnen de Broederschap, maar binnen de Kerk zelf zijn grote twijfels en verwarring ontstaan over de manier waarop deze excommunicatie gebeurd is en over het legitieme karakter ervan.
Het is kardinaal Müller, alom erkend als toonaangevend theoloog, die de lont in het kruidvat gestoken heeft. Hij stelt dat de bisschops-en priesterwijdingen uitgevoerd door de Pius X Broederschap, in lijn zijn met de apostolische overdracht van de sacramenten en bijgevolg volledig geldig zijn, met inbegrip van het sacrament van de biecht. Het Vaticaan had laten uitschijnen, dat de zonden van de gelovigen bij een biecht door een priester van de Broederschap niet kwijtgescholden waren…dit is dus een verdraaiing van de waarheid en een leugen. Kardinaal. Müller heeft dit rechtgezet. Dit toont de haat aan, die bepaalde kardinalen rond paus Leo tegen de Broederschap koesteren.
Mocht er een echte wil tot dialoog en verzoening vanuit het Vaticaan bestaan hebben, dan zou er zeker een gesprek plaatsgevonden hebben tussen paus Leo zelf en de generaal-overste van Pius X, Davide Palagriana. Er waren pistes genoeg, van de afvaardiging van een bisschop om de wijdingen uit te voeren, tot de uitwerking van een bijzonder statuut, een persoonlijke prelatuur of een andere vorm. Neen, men heeft dit duidelijk niet gewild. Men wou aan de Pius X Broederschap de genadeslag toedienen, terwijl de echt schismatieke evoluties, o.a binnen de Duitse Kerk en haar Synodaler Weg, op alle begrip kunnen rekenen.
Wie speelt hier vals. Komen de orders tenslotte niet van de paus zelf. Terwijl de nieuw gewijde bisschoppen van Pius X volledig de leer van de Kerk volgen en ook hun trouw tegenover de paus bevestigen en desondanks toch als schismatiek bestempeld worden, heeft paus Leo enkele dagen geleden een nieuwe bisschop benoemd voor het Duitse aartsbisdom van Eichstätt, Chistian Würtz, die zich openlijk uitgesproken heeft voor de sacramentele zegening van homo koppels en van gescheiden en hertrouwde paren. Enkele maanden geleden had hij een ander document van de Synodaler Weg gesteund, dat pleitte voor een ” een herziening van de leer over homoseksualiteit”. De tekst stelde onder meer dat homoseksuele daden niet meer als “intrinsiek slecht” mochten beschouwd worden, een formulering die frontaal ingaat tegen de Catechismus van de katholieke Kerk. Is dat niet schismatiek?
Tot 2025 werd het bisdom Eichstätt bestuurd door Mgr. Gregor Maria Hanke, die zeer kritisch stond tegen de Synodaler Weg. De twee prelaten waren trouwens in een openlijk conflict verwikkeld. Waarom benoemt paus Leo nu deze ultra-progressieve prelaat als bisschop?
Een ander voorbeeld: De uitlatingen van de Italiaanse bisschop van Corgi, Mgr. Erio Castelluci, die een nieuwe manier voorstelt om de mis te vieren:<Zolang de vrouwen niet tot priester, en dus ook niet tot diaken gewijd mogen worden, zou men een gedeeld voorgangerschap van de Eucharistie kunnen instellen: een vrouw zou voorgaan in de liturgie van het Woord en een priester zou de eucharistische liturgie voorgaan. Het zou zoals een profetie van het co-presidentschap zijn, zo verklaart hij”. Het probleem is, dat noch in de liturgische boeken, noch in het Kerkelijk recht, noch in het Magisterium van de Kerk dergelijk< co-presidentschap> van de mis te vinden zijn. Er bestaan geen twee afzonderlijke vieringen, die aan twee verschillende personen kunnen toevertrouwd worden: er is slechts één liturgische daad. Is dat niet schismatiek? Waarom hier geen officiële reactie van het dicasterie van de Geloofsleer?
Meer en meer komen de gelovigen tot het besef dat vanuit Rome met twee maten en twee gewichten gemeten wordt. En stilaan komt paus Leo in het vizier. Maar niet alleen bij de gewone gelovigen.
Steeds meer bisschoppen en kardinalen beginnen kritiek uit te oefenen op de beslissingen van de paus. Weliswaar veroordelen zij eveneens de wijdingen van de Pius X Broederschap tegen de wil van de paus in, maar zij vragen terzelfdertijd dat het perfide motu proprio van paus Franciscus, Tradinionis Custodes, dat aan het vieren van de traditionele liturgie allerlei beperkingen oplegt, zou opgeheven worden en dat opnieuw de weg van paus Benedictus en zijn <Summorum Pontificum> zou ingeslagen worden.
De excommunicatie van Pius X heeft blijkbaar een dam doen springen, de dam van de angst, die veel prelaten deed zwijgen uit angst voor de mogelijke repercussie op hun carrière.
De charismatische bisschop Athanasius Scheider had reeds voor de wijdingen een verzoekschrift gericht tot paus Leo om toch geen onherroepelijke oekazes tegen de Priesterbroederschp uit te spreken. Nu is het echter ook de Spaanse kardinaal Antonio Maria Rouco Varela die opgeroepen heeft om Summorum Pontificum in ere te herstellen en meer begrip te tonen tegenover de gelovigen, die gehecht zijn aan de traditionele liturgie.
Een paar dagen geleden verklaarde aartsbisschop Georg Gänswein, voormalig secretaris van paus Benedictus XVI, in een onderhoud met de hoofdredacteur van het Italiaanse dagblad Il Giornale, dat het moment gekomen was voor Leo XIV om de beperkingen opgelegd aan de traditionele Romeinse ritus op te heffen. Gänswein benadrukte dat paus Benedictus diep bedroefd was toen hij het decreet van zijn opvolger Franciscus vernam.
Het interview viel samen met de negentiende verjaardag van het motu Proprio Summorum Pontificum, dat het gebruik van de Romeinse ritus van voor 1970 in eer herstelde. De aartsbisschop verklaarde nog dat de doelstelling van Benedictus was < een ritus die nooit was afgeschaft, in al zijn aspecten, te erkennen.
<Door Traditionis Custodes op te dringen heeft paus Franciscus, misschien zonder het zelf te beseffen, een zware fout begaan.>, zo stelde Gänswein nog en hij onderstreepte daarbij dat de meerderheid van de bisschoppen Summorum Pontificum ondersteunden.
Ook vanuit Noorwegen en Zweden, bisdommen waarvan het men niet zou verwachten, komen dezelfde geluiden. Een dringende vraag om de Latijnse liturgie opnieuw in alle vrijheid haar wettige plaats toe te kennen.
In mijn ogen is het de ultieme test voor paus Leo XIV. Geeft hij geen gehoor aan al deze smeekbedes, komende van de meest gezaghebbende prelaten, bisschoppen en kardinalen, dan zou dit bewijzen dat paus Leo niets meer is dan de kloon van zijn tirannieke voorganger Franciscus. In een ander, minder autoritair en schijnbaar fijngevoeliger kleedje gestoken, maar met hetzelfde bikkelharde streefdoel : het uitrollen van een nieuwe Kerk, gebaseerd op de “universele” waarden van de mens( zonder God…), op de gelijkschakeling van alle godsdiensten en alle overtuigingen, die niets meer met het “katholieke” te maken hebben, maar alles met de ” Universele Verklaring van de rechten van de mens”, zoals door de VN gepredikt. Dit wordt ook aangetoond door zijn zelfde obsessie voor “de migranten”, zoals onlangs nog bevestigd in zijn jongste bezoek aan het Italiaanse migranteneiland Lampedusa. Een obsessie, die voorbij gaat aan het leed en het onrecht dat door deze ongebreidelde migratie aan de autochtone bevolking overal in Europa wordt toegebracht!
Om dit doel te bereiken, moet de Traditie van de tweeduizend jaar oude Kerk uitgewist worden. Heb ik het mis? Ik hoop het. De komende dagen en weken beloven historisch te worden!
Voor geldige sacramentele absolutie in de biecht is sacramenteel geldige priesterwijding niet voldoende maar is canonieke zending ook vereist. Dat is basale kennis van sacramentele theologie. Franciscus gaf een supplicatie van rechtsgeldigheid voor huwelijken bij en absolutie door priesters van de FSSPX, maar wat de ene paus geeft kan de andere weer terug wegnemen. En, ja, de FSSPX is schismatiek, een schoolboekvoorbeeld van schisma; dat is een objectief feit dat men niet ongedaan kan maken door te wijzen naar wantoestanden binnen het katholiek episcopaat.
Het is echter zo dat men in het Vaticaan voortdurend ketterse bisschoppen laat begaan met hun prevaricaties, ook al staat er nog steeds ook een excommunicatie latae sententiae op het delict van ketterij in het canoniek recht. Wanneer wordt die excommunicatie geproclameerd tegen de herauten van de vrijzinnige moderne ideologie binnen de Kerk?
Verder, het is hoog tijd dat de bisschop van Rome eindelijk zelfkritiek gaat toepassen waar dat gefundeerd is. De historische Romeinse ritus is van apostolische origine en is in de Kerk van Rome dus de iure normatief; de opvolger van Petrus heeft als taak die overgeleverde ritus te bewaren en niet om deze opzij te schuiven voor een maaksel van de vrijmetselaar Annibale Bugnini. En eindelijk moeten de dwaalleringen in de Vaticanum II-teksten gecorrigeerd worden vanuit het Vaticaan; tijdens dat concilie werd de knieval gemaakt voor de eisen van de dienaren van duisternis, en zolang men blijft volharden op dat pad is men in tegenspraak met de goddelijke zending die de apostolische opvolgers gekregen hebben van de Heer van de Kerk. Dergelijke zelfkritiek vergt nederigheid, maar een paus met kloosterlijke wortels hoort vertrouwd te zijn met die virtus.
Tot op heden blijft men in het Vaticaan volharden in de traditie van Johannes Paulus II en Benedictus XVI om integrale aanname van de inhoud der Vaticanum II-teksten te eisen; die koers moet stopgezet worden.
“Om dit doel te bereiken, moet de Traditie van de tweeduizend jaar oude Kerk uitgewist worden. Heb ik het mis?”. Nee, je hebt het naar mijn idee niet mis. Zoals (aarts?)bisschop Williamson het noemde; Olie en water mengen niet. Wie dat probeert te doen, die faalt. De geestelijk en de materiële wereld gaan nu eenmaal niet samen. Zakendoen met het oog op macht en veel geld gaat niet bepaald samen met goedheid.
Men zou nederig en dankbaar moeten zijn met wat men heeft en komt men iets te kort, dan wordt dat aangevuld, mits men daar de gelegenheid toe biedt, denk ik, dat er geschreven staat. De wereld wordt beheerd door duistere machten en de Katholiek is open en eerlijk. Dat mengt nu eenmaal niet bepaald goed. Dus het is niet eens zozeer een strijd om de macht, maar een strijd om de beschaving zoals ons gebracht door de leer van Jezus, lijkt mij.
Dieven moordenaars en oplichters gaan nu eenmaal niet samen met integriteit en naastenliefde. Dat is als water en vuur. Dat mengt niet. Men kan bij voorbeeld zien hoe men de aarde als een schatkist leeggeroofd. Geen regels gelden als het om deze schandalige hebzucht gaat. Normale mensen die beschaafd zijn, die doen dat niet. Zelf het gebruiken en maken van vergif, daar zijn slechte mensen goed in.
Goedheid en beschaving kun je denk ik maar één keer verspillen tot je tot je duivelse krankzinnigheid vervalt. Het lijkt mij dus een strijd tussen goed en kwaad. De duivel heerst over de wereld, maar Jezus heerst over het Koninkrijk in de mens van goede wil.
Althans, dat leerde ik en ik zie dat dit goed gezegd is.
Maar nu is de slechtheid in veel mensen gekomen, verleid door msm, de opleiding, de muziek, de films en andere bronnen van grote verleiding. Een goede paus weet dit, denk ik. Maar aan de andere kant kan men stellen dat men de agenda van de paus niet kent en we hem niet voor de voeten moeten lopen. Kiezen uit twee kwaden kan ook juist zijn. Wie zal het zeggen? Daarom moeten we maar kijken naar zijn vruchten. Deugen die niet, dan is de boom slecht. En een slechte boom moet omgehakt worden, zelfs de kluit moet verwijderd worden. Dat is een dilemma, denk ik. Maar, nogmaals, de paus is het hoofd en die is ‘democratisch’ gekozen. (‘ ‘ wegens de oplichterij die er vast mee kan spelen.)
Soms, als het vroegere voorbeeldvolk weer eens crimineel werd, dan volgde de straf haast vanzelf. Profeten waarschuwden daar telkens voor. Maar profeten werden vaak versmaad en in de put geworpen. De Bijbel leert dat een volk dat zich beschaafd gedraagt voorspoed geniet en anders niet. Dus de mensen zouden zich, als ze verstandig zijn, goed moeten gedragen en zichzelf niet op de eerste plaats moeten zetten. Maar dat gaat niet samen met de wereld van vandaag waarin gestreefd wordt naar het tot slaven maken van alle mensen, aan hen die de macht gegrepen hebben. Alles halen ze daarvoor uit de kast. Niets laten ze onbenut om hun doel te bereiken. Daarom moet, denk ik, naar hun idee, de Kerk weg. De wijze mensen moeten op een zijspoor gezet worden, vinden de slechte mensen. We weten wie er moorden, liegen en bedriegen. Maar we kunnen ook weten dat volgens de Bijbel het de straf is voor onze(?) eigen slechtheid. Dus, klagen heeft zo bezien ook geen zin, integendeel, wie klaagt die verraad zichzelf. Verbeter de wereld begint bij elk mens zelf. Maar, dat weten we ook, er zijn er niet velen die de weg volhouden, want hij is erg smal en moeilijk. Verleidingen zijn er veel, want daar zorgt de wereld wel voor.
Dus het is moeilijk. Ik zie geen oplossing behalve een paus die gas terugneemt. Maar dat moet dan wel een paus zijn die Jezus lessen opvolgt, denk ik. Beschaafd, eerlijk, rechtvaardig en wijs. Maar ja, de bisschop vertelt het beter natuurlijk.
https://www.youtube.com/watch?v=AawUNgbfWMo
Ruzie binnen de club – bon, dat komt overal wel voor.
Maar van alle pausen die ik vroeger heb gekend (Pius XII, Johannes XXIII, Pauls VI, Johannes Paulus I, Johannes Paulus II, Benedictus XVI, Franciscus I ) is deze laatste toch de man die voor mij het meest op ene Jezus leek. Wars van triomf en hoogspraak, wars van ijdelheid en bombarie, wars van triomfalisme en schijnheiligheid, geen diplomatie, gewoon recht naar de kern. Eigenlijk is hij te laat kunnen beginnen en heeft hij te kort geleefd.
Maar geen zorgen: paus Leo XIV gaat gewoon verder met de erfenis van paus Franciscus.
Amoris Laetitia: communie voor uit de echt gescheidenen, want dat is pastoraal.
Traditionis Custodes: de strijd tegen de Traditie gaat onverminderd voort. Modernistische bisschoppen leggen de TLM aan banden omdat ze die macht hebben.
Fiducia supplicans, LGBTQIA+, ook dat wordt niet teruggedraaid want dat zou antipastoraal zijn.
Synodaliteit: een nieuwe poging om de kerk bij de tijd te brengen.
Latijn? Weg ermee.
Ad orientem? Weg ermee.
Communie? Gewoon van leken recht in de hand. Ongeknield want dat is ook achterhaald.
Kortom: voor de (post)modernisten zijn het gloriedagen in de kerk, net als voor de (andere) protestanten, de anglicanen, de vrijmetselarij, de moslims…
Misschien moet ik mij als reactionaire katholiek bekéren tot de FSSPX.
Tja Bart, zo gaat dat en zonder al te negatief te willen zijn, want dat lost niets op, zou ik willen stellen dat de patiënt misschien zieker is dan de diagnose deed vermoeden. De zaak is nu echter hoe hem te genezen, lijkt mij.
Jij hoeft je helemaal niet te bekeren, Bart, je bént het al. Geen enkel probleem, tenzij je persé anderen wilt bekeren. Sterkte en vriendelike groet.
Raphaël: “Profeten waarschuwden daar telkens voor. Maar profeten werden vaak versmaad en in de put geworpen.”
De bijbelse profeten veroordeelden misdaden van koning, priesters en volk, maar zij probeerden geen eigen substituut-priesterschap te stichten om het gevestigd Aäronitisch priesterschap te vervangen. Marcel Lefebvre (en ook zijn discipel Richard Williamson) hebben de toestand in de Kerk nog slechter gemaakt dan zij was na Vaticanum II door zijn parallel-kerk te stichten, want zo werden mensen die zich verzetten tegen de kerkelijke revolutie buiten de kerkstructuren gelokt naar een neo-gallicanistische sekte, waardoor verwoesters dan met minder tegenstemmen geconfronteerd werden binnen de bisdommen. Lefebvre sloeg reeds in het begin een foutieve en heilloze weg in door een tegenkerk op te richten.
Ik herinner mij hoe een bugniniaanse priester jaren geleden tegen mij zei dat ik maar naar de lefebvristen moest gaan. De iconoclasten binnen de Kerk hebben niet liever dan dat men zich aansluit bij de FSSPX, want dan worden ze minder gehinderd binnen de bisdommen.
Men kan door gesproken en geschreven woord de heresie en liturgische wantoestanden binnen de Kerk bestrijden, maar daden plegen tegen het goddelijk recht zoals schisma is geen juiste handelswijze. In deze tijd van egalitarisme denken mensen alles in eigen handen te kunnen nemen, maar de Kerk is geen politieke partij of democratische republiek, en altaar tegen altaar verheffen wordt niet door God gezegend.
Herstel zal van binnen de kerkelijke hiërarchie moeten komen; al zouden ze bij de FSSPX volgende maand nog twintig episcopi vagantes wijden in toevoeging aan de recente vier, dan gaat dat niet opeens een koerswijziging teweegbrengen in het Vaticaan. De vrijzinnige verwoesters binnen het katholiek episcopaat vermijden zelf consistent een schismatiek wijden van bisschoppen om eigen autocefale kerken te stichten, want zij weten dat zij zich dan buiten spel zetten.
Wat werkelijk nodig is is dat de beste priesters binnen de kerkstructuren in plaats van de slechtste op bisschopszetels geplaatst worden en tot het kardinalaat verheven worden.
Correctie: “nog slechter gemaakt dan hij was”
Waramund,
U lijkt mij gelijk te hebben. Er scherpzinnig gezien, trouwens. Vooral die eerste alinea waar u de tactiek beschrijft.
Ik hoop dat die opvolgingen snel mogen gaan, want de wereld heeft de hulp hard nodig.
Ook hoop ik dat de paus gezegend wordt met het inzicht en de goedheid die de leider van de Kerk nodig heeft.
(En de leden van de Kerk kunnen uiteraard ook bijdragen aan de gezondheid van het gehele lichaam.)
Drie deeltjes 34,35,36 uit “The Messiah”, De Messias, van G.F.Haendel :
34.
Heeft God ooit tot een engel gezegd:
Gij zijt mijn zoon. Ik heb u heden verwekt?
Of: ik zal een vader voor hem zijn en hij zal mijn zoon zijn?
— Hebreeën 1:5. Willibrord 1975.
35.
Wanneer Hij evenwel de eerstgeborene opnieuw de wereld binnenleidt, zegt Hij:
Alle engelen Gods moeten Hem hulde brengen.
— Hebreeën 1:6. Willibrord 1975.
36.
Gij hebt de hoogte beklommen
De gevangenen meegevoerd,
Van de mensen geschenken aanvaard,
van weerspannigen zelfs (politici, rebellen, revolutionairen, narcisten),
voor de woonplaats van God !
— Psalm 68:19. Petrus Canisius 1939
Als God de Vader en Jezus zoveel geduld tonen moeten wij dat eveneens en zelfs bereid door de wereld veroordeeld te worden voor het verdragen van zoveel valse geestelijken.
We hebben een Novus Ordo bisschop die niet gelooft in de werkelijke aanwezigheid van O. H. Jezus Christus in het Allerheiligste Sacrament.
Concreet betekent dat dat de Novus Ordo kerk in dat specifieke bisdom bestuurd wordt door een neoprotestant.
Als dat geen bewijs is van de daadwerkelijke crisis in de kerk…
https://rkdocumenten.nl/toondocument/7233-kort-kritisch-onderzoek-van-de-nieuwe-misorde-nl/?systeemnum=7233-2
Snapt iemand het nog? Het volk niet om een normatieve mis gevraagd had, de bisschoppen waren verdeeld:
187 stemmen in totaal
43 tegenstemmen
62 stemmen onder voorbehoud
4 onthoudingen
78 voorstemmen.
Wanneer ik het artikel goed lees, dan is het al raar dat er 78 voorstemmen waren. Wat was de reden voor die voorstemmen? Modernisering? Waarom? Waarom iets wijzigen dat de kern van de Eucharistie vormt?
Wat mij nog meer opvalt is dat de tegenstemmen niet zwaar wegen. Het is toch geen democratie waar de meeste stemmen gelden? “dat talloze zeer heilige mannen hun vroomheid van hart tegenover God overvloedig hebben gevoed” met dit missaal, dat over alle landen was verbreid.”. en “vier eeuwen lang de norm voor het opdragen van het Heilig Misoffer was voor de priesters van de Latijnse ritus; het grootste deel van dit Missaal gaat evenwel terug op Gregorius de Grote en zelfs op een nog oudere tijd.”.
en
“Dus, alhoewel de bisschoppensynode deze “normatieve Mis” had afgewezen, werd ze dan toch wezenlijk hernomen, nogmaals voorgelegd en opgelegd als de nieuwe Misorde. Deze werd echter nooit ter collegiale beoordeling aan de bisschoppenconferenties voorgelegd.”.
Wat vreemd dat dit allemaal zo gebeurd?
“Net als met deze is het ook met de nieuwe Misorde zo gesteld dat zij op vele punten de meest vrijzinnige protestanten tevreden vermag te stellen.”. Dit lijkt mij ok. Wanneer de Kerk zijn leden wil vermeerderen, dan moet men toegeven en op hen gaan lijken. Later kan e.e.a. dan teruggedraaid worden. Vliegen vangt men met stroop niet met azijn. Dus zo bezien klopt het.
Maar nog meer ligt het voor de hand dat er meer achter zit. Maar dat is politiek en politiek en geestelijkheid gaat immers niet samen, toch? Men heeft wellicht dus niet in de gaten welke politieke bedoeling(en) er achter zou(den) kunnen zitten. Met als ernstigste de afbouw wat eens de Christelijkheid in vele landen was.
Het spijt me van de taalfouten, ik hoop dat u daar overheen leest, maar de volgende zin wil ik graag opnieuw, maar dan verbeterd, schrijven:
Met als meest ernstige bedoeling de afbouw van wat eens de Christelijkheid in vele landen was. Dat is iets weggooien dat zeer ernstige gevolgen kan hebben, vrees ik.
De getallen lees ik (gedeeltelijk) in het stuk, maar ik kan me natuurlijk vergissen. M.n. het aantal voorstemmers berekende ik.