Voor het eerst in eeuwen werd één van de meest symbolische plaatsen van het Christendom, de Kerk van Het Heilig Graf, tijdelijk ontoegankelijk voor de gelovige gemeenschap tijdens het begin van de Goede Week. Er werd daarom geen Palmzondagviering gehouden. Ook Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, de Latijnse Patriarch van Jeruzalem, werd door de Israëlische politie de toegang ontzegd tot de plek waar volgens de traditie Jezus werd begraven, wat zonder precedent is in de recente geschiedenis. Zelfs in tijden van oorlog, politieke spanningen en eerdere conflicten bleef de toegang van het Latijnse Patriarchaat tot deze heilige plaats doorgaans gewaarborgd. Volgens Palestijnse reacties op het incident, werd de toegang van Palestijnse Christenen tot het Heilig Graf al langer ondermijnd.
De Israëlische autoriteiten verwezen naar veiligheidsredenen, met name de dreiging van raketaanvallen in het kader van het escalerende conflict met Iran, om de sluiting van de Heilige Grafkerk te verantwoorden. Internationale reacties waren echter ongewoon scherp. De Franse President Emmanuel Macron, de Spaanse Premier Pedro Sánchez, en zelfs traditionele bondgenoten van Israël, zoals de Hongaarse President Victor Orban, veroordeelden de sluiting. Ook de Amerikaanse ambassadeur Mike Huckabee sprak van een “overreactie”, wat onderstreept hoe gevoelig deze kwestie ligt.
Dit leidde al snel tot een kentering. Na internationale druk en politieke tussenkomst gaf Premier Benjamin Netanyahu opdracht om de toegang onmiddellijk te herstellen. Kort daarna bevestigde het Latijns Patriarchaat dat er een akkoord was bereikt: de liturgieën van de Goede Week en Pasen kunnen doorgaan, zij het met beperkingen en zonder grote publieke aanwezigheid. Enkel celebranten en een beperkte groep gelovigen zullen persoonlijk aanwezig kunnen zijn. Liturgieën zullen wel uitgezonden worden, zodat gelovigen thuis kunnen meevolgen.
Wat er op Palmzondag gebeurde, mag dan inmiddels gedeeltelijk rechtgezet zijn, het laat een blijvende indruk na. Het herinnert ons eraan hoe kwetsbaar religieuze vrijheid en de rechten van Christenen zijn binnen de nieuwe geopolitieke context, zelfs op de meest heilige plekken ter wereld.
Bron: National Catholic Reporter
Dat sluit goed aan
Het Obama Presidential Center, momenteel in aanbouw in Jackson Park aan de zuidkant van Chicago, beschikt over een grote kunstinstallatie met de titel “Opstand van de Sun”
De Mahdi (de verlosser): De Mahdi wordt verwacht aan het einde der tijden om rechtvaardigheid te herstellen na een periode van grootschalige onderdrukking en corruptie. Hij wordt gezien als de ‘Twalfde Imam’ (in de sjiitische traditie) die uit de verborgenheid zal verschijnen.
De zon in het westen: Het opkomen van de zon uit het westen is een van de grote tekenen van het einde der tijden. Dit fenomeen wordt gezien als een natuurlijke ommekeer, waarbij de reguliere baan van de zon (opkomst in het oosten) wordt doorbroken op bevel van Allah.
Ik kan hier geen foto plaatsen dus zoek op
Obama Presidential Center
Kijk naar het gebouw en zie dit
De Kaäba is het centrale, vierkante (kubusvormige) heiligdom in de Grote Moskee in Mekka. Dit ‘Huis van God’ is bedekt met een zwart fluwelen doek en bevat de heilige Zwarte Steen, die volgens de traditie uit de hemel is gevallen. Moslims lopen tijdens de hadj zeven keer tegen de klok in rondom deze kubus.
President Trump houdt een toespraak tot de natie, 1 april 2026
https://www.youtube.com/live/OzhLRPZfOMQ?si=rkgj6vNi46tq2MuO
Op het moment dat de deuren openen staal de klok op 9:11
Jezus is geboren op 9-11
Ik geloof dat de verdrukking in maart of april zal beginnen..
Jezus stierf op 1 april 28 n.Chr. en stond op uit het graf op 4 april (4-4). Het is mogelijk dat het exacte tijdstip 4:44 uur was, vlak voor zonsopgang.
Virusvrij.www.avg.com
Op X schreef Marion Maréchal (“@MarionMarechal”, 30 maart 2026) het volgende over de vlag van de Europese Unie:
“Ceux qui retirent le drapeau européen de leur bâtiment public le font en signe d’une protestation symbolique (et légitime) contre l’étouffement bureaucratique, progressiste et, bien souvent, anti-national de Bruxelles.
Mais il ne faut pas se tromper de levier de contestation : le drapeau européen est l’une des rares références à notre civilisation au sein de l’institution européenne.
Créé par le Français Arsène Heitz – fervent catholique -, ce drapeau s’inspire de la médaille miraculeuse et des 12 étoiles de la couronne de la Vierge Marie.
Il renvoie à ce que devrait être, avant tout, l’Union européenne : le cadre politique d’une civilisation.
Mélenchon lui-même ne s’y était pas trompé, lorsqu’en 2017, apercevant un drapeau européen à l’Assemblée nationale, il s’était esclaffé : « On est obligé de supporter ça ? (…) C’est la République française ici, c’est pas… la Vierge Marie. »
Notre tâche doit être de redonner une dimension identitaire au projet européen : le drapeau européen n’est donc pas un symbole à supprimer, mais à revendiquer face à l’absence d’âme de l’UE technocratique.”
“PanEuropeanMovement” (“@EuropeanPan”, 30 maart 2026) commentarieerde daarop:
“Civilizational consciousness is growing by the day. Across the political spectrum, many now realize that the twelve-star European flag symbolizes our shared history and civilizational identity, and are beginning to see the potential of the European Union: a vessel for civilizational unification and transcendence.
“Created by the Frenchman Arsène Heitz – a devout Catholic – this flag is inspired by the Miraculous Medal and the 12 stars of the Virgin Mary’s crown.
It refers to what the European Union should be, above all: the political framework of a civilization.””
De roeping van de Europese Unie is om draagster te zijn van de katholieke Europese beschaving die verwoest werd door destructieve revolutionaire krachten doorheen eeuwen, en druk uitoefenen op een regime dat aan de Latijnse patriarch van Jerusalem toegang probeert te verbieden tot de Heilig-Grafkerk is daar een eerste stap toe.
Momenteel is er een nieuwe politieke beweging in constructie, genaamd “Ave Europa”, die het vacuüm van het gebrek aan een Groot-Europees Rechts wil opvullen en die proponent is voor een federale Europese civilisationele staat. Benieuwd om te zien wat daar van voortkomt, gezien er zijn die zich vanwege de fragmentering van standpunten politiek dakloos noemen omdat enerzijds het terrein van een politiek verenigd Europa gedomineerd wordt door liberalistische en marxistische krachten en anderzijds het terrein van verzet tegen ondermijnende machinaties zoals massamigratie gedomineerd wordt door eurosceptici die Europa zwak en verdeeld proberen te maken.
Heb je je ondertussen al een beetje verzoend met een ‘modern’ beeld over de Kosmos, Waramund, nu de mensen weer naar de maan vliegen?
Hihi. Whahi. Whahahihi. Mwhahaha. Mwhahihiha. MWHUHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!!!!!!!!!!!!!!
FRANK GELOOFT OP 1 APRIL IN DE MAAND HOAX
NU IS MIJN PASEN NOG BETER HIHI
De vier astronauten die aan boord gaan zijn Wiseman, Hansen, Glover en Koch. Hun gecombineerde gematria levert de equatoriale straal en diameter van de maan op.
Wiseman Hansen Glover Koch = 108 / 2160
“Anton Szandor LaVey” = 2161 (Trigonaal)
216 is 6×6×6
De lancering staat gepland voor 1 april.
Ze zouden op 10 april terugkeren naar de aarde.
1 april valt 4 weken en 1 dag na de laatste totale maansverduistering.
NASA had een periode van 4010 dagen voor de maanlanding van Apollo 11.
1 april is April Fool’s Day (grapdag).
“Grap” = 41 (rangtelwoord)
De lancering staat gepland voor precies 33 maanden vóór de volgende totale maansverduistering:
Artemis werd precies 33 weken vóór het jubileum van NASA opgericht:
G = 33 (hoofdletters toegevoegd), “Vrijmetselarij” = 33 (reductie)
De lancering is gepland voor 18:24 uur
De moderne vrijmetselarij vindt haar oorsprong in de Premier Grand Lodge van Engeland, die werd opgericht op 6:24: “Richard Butkus” = 787 (Latijn)
Het Getal van het Beest
Artemis II keert 666 dagen na de terugkeer van Pluto naar de aarde terug:
De terugkeer van Pluto was op 13 juni, oftewel 13/6. De terugkeer van Artemis II valt ook 66 dagen voordat Solar Saros #136 666 jaar oud wordt:
National Aeronautics and Space Administration = 666 Omgekeerd, Valse maanlanding = 666 Satanisch, Apollo = 666 Fibonacci
De equatoriale diameter van de maan, 2160 mijl, komt overeen met MMCLX in Romeinse cijfers.
“MMCLX De Maan” = 666 (Latijn)
“Maan Luna” = 666 (Omgekeerd Sumerisch)
“Magisch Vierkant van de Maan” = 666 (Latijn)
En hier de beelden
Geniet
NASA ARTEMIS II SPACE FARCE
https://www.bitchute.com/video/fqImZ84yVbFr
NASA ARTEMIS II RUIMTE FARCE
https://x.com/reality_revolt_/status/2040792037658898849?s=20
De Heilig-Grafkerk is niet heiliger dan eender welke andere “Kerk van Christus”.
Moslims wereldwijd moeten bidden met hun hoofd gericht naar een bepaald punt (Mekka) maar voor een Christen doet het er niet toe. Bidden in een kerk, of onder een sterrenhemel of onder een boom… Het kan allemaal. Uiteraard kijken wij naar de priester of naar het Kruis als we in een kerk zitten, maar daar gaat het niet om. De Geest waait waarheen Hij wil. Dát is het. Het gaat er niet om naar wie of wat wij ons richten, het gaat erom hoe wij met de Geest omgaan.
Tóch blijft voor vele christenen de Heilig Grafkerk het meest heilige plekje ter wereld, alsof daar alles van afhangt. Dat deze kwestie zo gevoelig ligt komt doordat “hoogstaande religieuzen” deze plaats steeds als uiterst belangrijk beschouwd hebben.
Elke Kerk is belangrijk voor Christus. Maar beseffen wij wel voldoende wat het woord “Kerk” betekent, of wat Christus daarmee bedoelde? Openstaan voor de liefde van God, DÁT is de essentie. Een kerkgebouw kan “nuttig” zijn maar het is allesbehalve de essentie.
VEEL, VEEL te veel zijn onze ogen gericht naar diegenen die de minste aandacht verdienen, terwijl zij die de grootste aandacht verdienen genegeerd worden. En dan heb ik het in de eerste plaats over onze huidige wereldleiders. Hun “vertoning” is niet meer waard is dan een bende kleuters onder mekaar. Eigenlijk is het onnoemelijk veel erger: Hun “speelgoed” is vernietigend voor de hele wereld.
Ja, zo “ontaard” is onze wereld, tenzij we geloven dat dat “levensgevaarlijk speelgoed” er niet is.
En hoe ingebakken zit het toch in de mens om een “schuldige” aan te wijzen voor al wat misloopt in de wereld. Neen !! De Grote Schuldige is al lang verslagen maar we (“we”) geloven het niet, of… we geloven het maar half. Een half geloof is geen écht geloof en wat niet echt is, is niet geloofwaardig. Ik bedoel: niet geloofwaardig voor de wereld (of de mens die zich met de wereld vereenzelvigt).
Maar de wereld is God niet. Wat Christus op aarde kwam doen kan eigenlijk in één zin samengevat worden: Hij kwam om de mensen te vertellen dat ze geen vijanden hebben, behalve zichzelf. Bemin uw vijand wil in de eerste plaats zeggen: Begin met uzelf. Wie dat niet begrijpen wil, zal toch eens HEEL, HEEL diep in zijn denkwereld moeten kruipen. Christus heeft het denken niet afgeschaft. Hoogtijd is het om zichzelf eens ten diepste in vraag te stellen. Hoe bewust zijn we ons van het bewustzijn? Of hoe bewust zijn we ons van elkaar? Of hoe bewust zijn wij ons van het Leven? “Vader, vergeef het hun…” en… “Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten” waren Christus’ laatste woorden. Wat is nou het mooiste antwoord dat we hierop kunnen geven? Is dat niet de Stilte? Stil-staan bij jezelf? Stil staan tot het doordringt dat de Grote Vijand reeds verslagen is? En vanuit dát gevoel (van bevrijding) iets doen dat nuttig is? Christus is niet van deze wereld. Hij is dat nooit geweest en zal dat nooit zijn. Christus leeft (Leeft) zoals geen ander. Beseffen wij dat of beseffen wij dat niet?
Dit alles is gewoon mijn stem dat zegt “Waar zijn we als mens in godsnaam toch mee bezig”? Uiteraard geldt deze vraag óók voor mij. Niet voor niets ben ik soms maanden weg van jullie. Vaak is niet-schrijven beter dan wel schrijven, net zoals niet-lezen vaak beter is dan wel lezen. Tóch blijf ik terugkomen, en dat is niet zonder reden.
Aan diegenen die “moeite hebben” met mijn teksten maar mijn woorden toch kunnen aanvaarden of verdragen zou ik willen zeggen: Dank hiervoor !! Ik eerbiedig dat ten diepste.
Vergeet niet: Ik schrijf niet om te “vleien”. Evenmin ben ik een “aandachtzoeker”. Dat is niet het juiste woord. Wat ik doe is uit noodzaak. Ik schrijf niet oppervlakkig maar ga de Diepte in en vind dit absoluut noodzakelijk, want het is alleen in de Diepte dat het leven iets van “waarde” kan hebben. De oppervlakte (of het oppervlakkig leven) kan geen ware betekenis hebben (alleszins niet voor mij), tenzij als een “onvermijdelijk kwaad”. Immers, wat “doen” we eigenlijk vanuit de oppervlakte? Zijn dat niet vooral “domme” dingen? Zoals tv kijken? Of naar “het nieuws” kijken? Twijfel niet: Dat betekent zowat hetzelfde als onze aandacht richten op de machtigsten en “gevaarlijksten” der aarde. Zij vragen niet liever dat we naar hen kijken (of beter gezegd: Hun ego vraagt het niet liever).
Maar ja, het is nou eenmaal een gewoonte geworden om naar beeldschermen te kijken. Erger, we zijn er “verslaafd” aan, inclusief jongeren, zelfs kinderen. Welke mens kan nog zonder? Verslaafdheid houdt ons gevangen in onze eigen dagelijkse ellende. En vanuit die ellende “hopen” dan op gezond menselijk verstand van onze wereldleiders. Vergeet het. Naar wapens grijpen is geen Gezond Verstand. Dat begrijpt een klein kind zelfs. Uiteraard is men geneigd om het omgekeerde te beweren, vooral als de publieke opinie zegt: “we hebben geen keuze”. Goed, zelfverdediging heet dat. Of “rationeel denken”.
Maar… Ten eerste: Laten we niet blind zijn. De publieke opinie verliest aan kracht. Wat zijn we als “burger” nog waard? Het is niet omdat we nog steeds mogen of kunnen stemmen dat er naar onze stem geluisterd wordt.
Ten tweede: “Zelfverdediging… Is dat niet hetzelfde als “Eigen volk eerst”? Dat is NIET de Bergrede van Christus.
En neen, ik ben geen socialist.
Socialisme en Communisme vloeien in elkaar en ik hoef jullie niet te zeggen dat “gelijkheid” binnen het Christendom iets anders betekent.
(vervolg)
Er is liefde nodig, en liefde is niet wat men “denkt” dat het is. Aan de liefde (Liefde) kan men zich enkel overgeven. Velen onder ons “denken” in overgave te leven maar daar loopt het al mis… (in hun denken). Het “denken” is geen overgave, noch een bevrijding. Het denken houdt ons gevangen. Liefde (Gods liefde) houdt niet van gevangenschap. Liefde wil slechts één ding: Openbloeien. En dat is onmogelijk in een sfeer van gevangenschap. Enkel en alleen in een sfeer van Vrijheid kan de liefde van God openbloeien.
Er is geen Vrijheid zonder Bevrijding (Bevrijder):
De Bevrijder is Christus die zichzelf niet “GOD” of DÉ “Zoon van God” genoemd heeft maar “mensenzoon” en “licht” en “leven” en “weg” en “waarheid” en “de zoon die de Vader kent”. Dat is pure goddelijke nederigheid.
De (Ware) Kerk fungeert als verdediger: Verdediger van de waarheid (Waarheid) en dat doet zij met woorden.
Maar wat “zijn” die woorden van de Kerk juist?
“Woorden alleen” blijken niet voldoende te zijn. En met (menselijke) “liefdesdaden” komen we er ook niet. Liefdadigheid is geen liefde maar een gebrek aan liefde, althans ten opzichte van Gods liefde die Eeuwig is. Wat werkt dan wel? Te biecht gaan ?? Bij welke priester??
Tja, weten we wel voldoende wat Liefde en Overgave betekenen?
Liefde is “Diegene” die in geen woorden uit te leggen valt. Net daarom heeft Christus gezegd: “Ik heb jullie nog veel te zeggen maar jullie kunnen het (nog) niet verdragen”. Wat Hij ook gezegd zou hebben, ze (of “we”) zouden Hem niet begrepen hebben. Het “Woord van God” is niet wat men “denkt” dat het is.
En ik zeg jullie: We staan niet ver van de dag (Dag) dat we zullen beseffen dat wat we “uitkramen” als mens niet méér is dan het geluid van een dier of het geluid van de wind. Er moet EERBIED zijn voor AL (!!) wat leeft… Maar helaas, dat is er niet of nauwelijks. Eerbied moet zuiver zijn. Onze (levende) aarde wordt zichtbaar hoe langer hoe meer niet meer gerespecteerd. Heel erg is dat, want als we de band met de Natuur verliezen, dan verliezen we alle menselijkheid en eindigen we als een beest.
Geen mens ter wereld gaat mij wijsmaken dat een dier dat gruwelijk geleden heeft (DOOR de mens) zomaar in het “niets” kan verdwijnen terwijl een mens die een priester gehoorzaamd heeft de hemel verdient. Nogmaals, welke priester?
Ook bossen en zeeën lijden. En het is God alleen die “WEET WAT HIJ DOET” en Weet wat de bestemming is voor ál wat geleden heeft en voor ál wat bedrogen heeft. Lijden en bedrog… Vloeit dat niet in mekaar?
Wat is goedheid en wat is slechtheid? Een rotte appel is slecht., dat weten we maar al te goed (en er zijn genoeg “rotte appels” in de wereld). Maar die appels hebben er niet om gevraagd om rot te eindigen. Een appel kan mooi zijn, maar is het niet zo dat elke appel die niet opgegeten wordt rot eindigt? Wie of wat doet hen rotten? Is alle rottigheid in de wereld (of het lijden) niet iets dat we onszelf aandoen?
Daarom zou ik zeggen: Eerbiedig uw naasten, ook al zijn ze “rot”. Als een rotmens zegt dat God niet bestaat, lach dan gewoon en toon begrip. En als een mens pantheïstisch overkomt (“God is alles“), beschouw hem dan niet als vijandig of tegendraads. Eerbiedig hem dan, want ongetwijfeld bedoeld hij daarmee: “GOD is alles, inclusief JIJ”. Pantheïsme grenst aan het boeddhisme, aan het hindoeïsme, aan het atheïsme, zelfs aan de islam. Val de pantheïst niet aan maar kijk hem aan met mededogen. Eerbied heet dat. Eerbied is nodig. Vertrek van daaruit.
Vergeet niet: Als we niet ten Volle kunnen weten of “begrijpen” wie of wat God is (of wil), kunnen we dan niet best zwijgen? Zwijgen is vaak het mooiste antwoord. In Stilte ligt de kracht van de liefde.
Zonder totaal besef van wat we in wezen “zijn” kan Gods liefde onmogelijk openbloeien. Voortdurend plaatsen we onszelf “boven” God zonder het te beseffen. De vraag is alleen: Voor hoe lang nog? We tonen ons graag klein en nederig maar wat is dat “tonen” waard? Hoe vaak horen we christenen niet zeggen: “We zijn niets zonder God” en “God is oneindig groot”. Natuurlijk is dat zo, hoe kan het anders? Maar elke christen zou moeten weten dat God in de eerste plaats Verbonden is met het kleinste der kleinsten. Beseffen wij voldoende wat dat betekent? Het kleinste der kleinsten kent geen geld. Het “Rijk Gods” kent ook geen geld. Wat is geld? Waarom zegt men dat dat het “slijk der aarde” is? Is er te veel fierheid in de wereld? Of is het geldzucht dat alles kapot maakt? Maar vooral: Waarom krijgen we niet wat we verlangen?
Wat is er met de mensheid toch aan de hand? De meeste ouderen zitten “gevangen” in homes en jongeren beleven geen vrijheid maar worden in het oog gehouden als nooit tevoren. Is er nog een band tussen de Overheid en de burger?
Als er geen basisvertrouwen meer is, wat is er dan wel?
Laat een huisvrouw een huisvrouw zijn (en waardeer haar) en laat een zwerver een zwerver zijn (en heb ook voor hem respect) zou ik zeggen. Maar NEEN hoor, niet de mens maar de huidige regels en wetten zijn absoluut heilig geworden, en diegenen die zich er niet aan houden zullen het voelen.
Een eenvoudig leven zonder “toezicht” lijkt niet meer mogelijk te zijn, want de Overheden “bemoeien” zich met zowat alles. Onze “vrijheid” wordt hoe langer hoe meer beperkt door meer en meer regels. Laat het duidelijk zijn. De Overheden van vandaag zijn bezorgd, niet om hun naaste maar om zichzelf. Ongetwijfeld voelen zij zich hoe langer hoe minder gewaardeerd door de armsten (die steeds maar armer, gefrustreerder, wantrouwiger of vijandiger worden) terwijl de rijksten steeds meer welvaart genieten… Een onhoudbare situatie !! Uiterst droevig is dat natuurlijk, want “wereldse welvaart” kan in Gods ogen niets anders zijn dan betekenisloos. Er is alleen maar LIEFDE en ARMOEDE en armoede is een gebrek aan liefde. Zo kinderlijk EENVOUDIG is het.
Een zwerver die glimlacht wordt niet meer gewaardeerd, net zoals een thuis blijvende huismoeder. Erger, zij worden door de meerderheid niet meer verdragen. Er moet gehoorzaamd, gewerkt en gediend worden met het hoofd steeds naar de “hoogsten” gericht. Uit eerbied, want ZO willen de hoogsten het.
Maar ik zeg jullie: De hoogsten zijn de laagsten en het verst van God verwijderd, want hun eisen zijn groot, heel erg groot.
Het zijn de armsten die het dichtst bij God staan, NIET omdat ze minder zondig zijn maar WEL omdat ze onnoemelijk veel “kleiner” zijn in hun eisen en onnoemelijk veel “groter” zijn in hun vergevingsgezindheid. Dat lijkt niet zo. Maar ik blijf het herhalen: Niets is wat het lijkt. En wees er maar zeker van: Het is alleen “HIJ” die consequent is met zichzelf en GEEN eisen stelt die iets te bieden kan hebben. Want dat is een mens die de Geest van de Liefde in zich heeft, niet een beetje maar ten Volle. De Geest die Heilig is (en dat is niet de geest van de wereld).
De geest van de wereld (of de geest van het ego) is de geest van de chaos of de geest van de “jungle” waarin maar één wet telt: De wet van de sterkste, duidelijk voelbaar in de huidige wereldse politiek.
Jezus Christus was (werelds gezien) allesbehalve rijk. Een “zwerver” was Hij. En Maria was een eenvoudige huismoeder. Daarom zeg ik: Wij dienen ons om te draaien met het hoofd naar de minsten gericht. Dat zijn de kleinsten en/of zwaksten. Wij dienen WEG te kijken van het materialisme en richting Eenvoud te gaan.
Het materialisme is chaos en ondergang. Willen we Helderheid en Schoonheid, dan dienen we in de juiste richting te kijken. Verschrikkelijk moeilijk natuurlijk, om niet te zeggen onmogelijk, want we kunnen ons geen leven meer voorstellen zonder materieel comfort: Een leven zonder auto, zonder supermarkt, zonder tv, zonder hobby’s, zonder computer, zonder internet… Het is gewoonweg ondenkbaar geworden. Toch kan alleen maar het omgekeerde Schoonheid betekenen, althans voor iemand met een Waar geloof.
De (Ware) “Kerk van Christus” kan geen kerk zijn die slechts toeziet en bidt. Wij dienen als christen een “Doel” voor ogen te hebben. Dat is geen wachtende houding maar actief MEE werken aan “Gods plan”. En dan heb ik het niet over te biecht gaan bij een priester of wekelijks een mis bijwonen. Ik heb het over een totale zelfverloochening en nederigheid waardoor “te biecht gaan” overbodig wordt, omdat je het helemaal “zelf” doet. Dan pas kan men op onnoemelijk vele manieren “te werk gaan”. Wie een atheïst of een ongelovige kan doen twijfelen, doet al heel veel. Enkel en alleen vanuit een nederige houding is dat mogelijk: Nederigheid wil zeggen: “Je mag er zijn, ik waardeer je”.
Laten we niet vergeten dat de oorspronkelijk “Kerk” in de eerste plaats geen fysieke maar een geestelijke Kerk was: Een geest van nederigheid die vanuit een bevrijd gevoel zondaren opzocht.
Een bevrijd gevoel is geen traan maar een “glimlach” van onschatbare waarde, een glimlach die zelfs lijden en dood aankan, want het is de (onsterfelijke) glimlach van het Ware Leven.
De martelaren stierven niet in wrok maar als overwinnaars, helemaal één met het Ware Leven.
Alleen een (oprechte) glimlach kan een atheïst doen twijfelen, niet het omgekeerde. Met wrok, wantrouwen, geklaag of geween bereikt men niets.
Dit alles om te zeggen: De liefde kan niet verliezen want het kwade is overwonnen. Niet een beetje maar compleet. Alleen moet dat nog DOOR-dringen, ook binnen het Christendom. Zolang het niet doorgedrongen is in de hoofden van mensen kan men niet zeggen dat het kwade “weg” is. Laat ons niet vergeten dat het kwade een onbewustzijn is (“Vader vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen”). Het onbewustzijn kan niet zomaar wegebben. Tenzij het zich Bewust wordt aan het onbewustzijn. Dan pas is het compleet weg.
Sta eens stil. Spontaan ZEGGEN we wel dat Christus het kwaad heeft overwonnen, maar wat betekent dat nou echt? Het verstand zegt wel ja, maar de gewaarwording is er niet. Gewaarwording is een gevoel. Er moet Gevoel zijn, anders is er niets. Geen emoties vanuit het ego maar een Gevoel voor het Ware Leven, vanuit het Hart.
Met verstand alleen komen we er niet. “Verstand alleen” is als een computer. Mensen ergeren zich vaak aan computers, vooral als er iets begint te haperen. Er zijn er zelfs die zich dood-ergeren aan computers. Gevoelige mensen bijvoorbeeld. Logisch ook: Een computer heeft geen hart, geen gevoel, geen ziel. En zo is dat ook met het verstand: Het verstand op zich heeft geen betekenis. En hoevelen geraken niet vastgeroest in hun verstand?: “ZO is het en niet anders”. Dan hapert er ook iets. Het verstand moet goed functioneren en dat kan alleen maar vanuit een Zuiver (of Gezuiverd) Hart.
Gevoel en Verstand dienen een Eenheid te zijn. Zonder Gevoel (aanvoelen) kan de Overwinning van Christus onmogelijk begrepen worden. Overwinning betekent: De Vijand (= wat slecht is) is krachteloos en bijgevolg machteloos. Dat is absoluut Wonderbaarlijk want het betekent dat alleen Schoonheid kan winnen in kracht (Kracht).
Maar nogmaals, omdat wij overwegend WERELDS LEVEN gaan we bewust of onbewust mét de levensstroom van de wereld mee. Erger, we doen mee met de WIL van de wereld (ook al is dat tegen onze wens in), wat in wezen wil zeggen: De Schoonheid geen kans geven.
Welke Schoonheid? (vragen velen zich allicht af)
De Schoonheid van de Eenvoud !!
Elke glimlach die oprecht is komt van God (van wie anders?). . Wie de kleinste (en mooiste) dingen negeert, negeert in feite alles en graaft daarmee zijn (haar) eigen graf. De glimlach van een kind negeren is zowat het ergste dat een mens zichzelf kan aandoen.
Zolang er onverschilligheid is zal er lijden zijn. Onverschilligheid wil zeggen: “Je bent onbelangrijk, onbestaande”. Wat kan er erger zijn dan dat? Niets. Zelfs haat is minder erg. Haat is verschrikkelijk maar heeft tenminste een ware betekenis.
Zonder “haat” is geen liefde mogelijk. Eerbiedig uw ouders, JA. Maar ook staat geschreven: Zonder je familie te “haten” kan men geen Christen zijn (Lucas 15:26)
De grote “boosdoener” is geen haat maar onverschilligheid.
Als christen kan men niet anders dan beamen dat er niets zo erg is dan een kind (in nood) te negeren.
Als dat werkelijk zo is, lopen we dan niet állen als “satans” door het leven ???
Immers, wie bekommert zich nou om het armste kind ter wereld? “Niet mijn zorg” is geen christelijke uitspraak. Als Christus gezegd heeft “Bemin uw naaste” dan bedoelde Hij niet “bemin uw landgenoot”. Wij zijn als mens állen verantwoordelijk voor het armste kind. En een uitspraak als “wij kunnen niets doen” is evenmin christelijk.
Men kan altijd iets doen. En dat “iets” hoeft niet veel te zijn. Jullie mogen mijn schrijven als “niets” beschouwen maar pas daar toch mee op !!
Ik schrijf niet om mezelf financieel te verrijken. Eerbiedig dat want dat is niet “niets”.
Een wereld waarin de rijksten alsmaar rijker worden ten koste van de armsten is uiterst ziekelijk en onrechtvaardig in mijn ogen, en daartegen “vecht” ik. Wat ik tracht te “doen” mag dan zo goed als betekenisloos zijn maar niemand kan zeggen dat dit een complete onverschilligheid is jegens mijn naaste.
Wat betekent een glimlach nog vandaag de dag? Onze wereld is een wereld geworden waarin men zich moet kunnen “bewijzen” om iets van waardering te kunnen “verdienen”. En wie verlangt er niet naar waardering? Bewust of onbewust gaat men in op de wensen van de wereld opdat men zou krijgen wat men wil. Maar helaas… De wereld als “jungle” kan onmogelijk iets Moois te bieden hebben.
Niet te verwonderen dat mensen graag over zichzelf praten of schrijven. Zichzelf interessant maken heet dat. Of het ego dat spreekt. Heel primair is dat: “Ben ik interessant, dan zal ik wel krijgen wat ik verlang”.
NEEN, alleen zichzelf verloochenen en zich tonen vanuit een nederige houding kan zinvol zijn, maar dan wel in vreugde en optimisme vanwege een waar geloof. En dus niet vanuit een ingesteldheid van pessimisme en/of hopeloosheid.
Zichzelf verloochenen in vreugde is voor de meeste mensen onmogelijk te begrijpen. Toch is het mogelijk, althans voor een mens die werkelijk GELOOFT.
Onlangs las ik: “Een mens die ongelukkig, wanhopig of depressief is en dat ook zegt (of toegeeft) is een eerlijk mens, in tegenstelling tot de mens die steeds maar zegt zich “goed” of “ok” te voelen”. Oh… maar als dat werkelijk waar (waarheid) is, dan is er geen grotere valsaard dan ik. Want ik kan me geen enkel moment uit mijn leven herinneren dat ik aan iemand gezegd zou hebben “niet ok” te zijn. Het zit gewoonweg niet in mij. Zelfs als kind kon ik dat niet. Ik heb nooit de behoefte gehad om mijn innerlijk verdriet in woorden uit te drukken. Allicht heb ik het nodige (= voldoende genegenheid) gekregen, sinds mijn geboorte, in de eerste plaats van mijn moeder, dat ik het gewoonweg niet gezegd krijg.
Dat wil niet zeggen dat ik weinig ellende gekend heb. Absoluut niet. Ik heb zelfs een “ware hel” ervaren in mijn leven, maar zelfs die gruwel heb ik kunnen “plaatsen” naast de genegenheid en die ik van kinds af aan heb mogen ervaren.
Mijn leven is dus in balans geweest. Ja, helemaal in evenwicht waardoor ik geen enkele nood heb om me te tonen als ongelukkig, depressief of slachtoffer. Ik leef dus in vrede met mezelf, ondanks alles. Er zijn vele goede redenen (geweest) voor mij om mijn naaste intens en blijvend te haten maar de haat heeft nooit wortel geschoten. Het is de liefde steeds overwonnen heeft, althans in mijn (persoonlijk) leven.
En ach, het leven op aarde is eigenlijk heel simpel. Het betekent: “JIJ en de Andere”, tenminste zo zie ik het. Deze twee woorden volstaan om het hele Universum samen te vatten.
De Andere is niet onze fysieke medemens maar de (onsterfelijke) Levende GEEST die VERSCHOLEN zit in AL wat we zien rondom ons. Een Geest met een (onzichtbaar) MENSELIJK gelaat, dat tóch zichtbaar kan worden, indien oogkleppen van de wereld wat zouden verkleinen. En die Andere heeft maar één doel: Eenheid. Allen één mogen worden. Dan is er geen “eigendom” meer, zelfs geen “eigen lichaam” omdat we allen in Eenheid leven. Materie (of stof) krijgt dan een andere betekenis, een ware betekenis omdat alles verenigd is met de Geest.
Dat is iets compleet anders dan ons (werelds) “DENKEN” of “VERLANGEN”: Denken je eigenheid (of eigen karakter) te kunnen behouden is een illusie. Over het (werelds) denken kan maar één ding gezegd worden: Het houdt ons gevangen.
We mogen “de dood” dankbaar zijn als christen, want het kan niets anders zijn dan een Bevrijding van het bedrog.
Maar pas op! Wat betekent “dood” zijn? Voor velen is de dood hetzelfde als “het is gedaan” (atheïstische visie). Tunnelvisie heet dat. De ware betekenis kan niet anders zijn dan: “We zijn alles kwijt, zelfs eigen lichaam”, wat uiteraard niet wil zeggen dat “we” weg zijn. Voor de meesten echter blijft de dood een onbegrijpelijk mysterie, net zo onbegrijpelijk als het leven zelf. Daarom is het zo nuttig om stil te staan bij jezelf. Wie geen of nauwelijks moeite doet om zichzelf te begrijpen kan onmogelijk al het Overige begrijpen.
Geloof wil in de eerste plaats zeggen Geloof in de Geest. Geloven in de Kracht van de Geest en begrijpen dat een (of de) mens die werkelijk ÉÉN is met de Geest, in wezen Bevrijd is van elke vorm van werelds bedrog. Dan Ziet hij een (of de) “Nieuwe Wereld” voor zich: Een wereld Zónder bedrog. Er is dan geen tijdslijn meer (= verleden en toekomst) maar enkel Eeuwigheid of de Alomtegenwoordigheid van de Geest.
Maar de alomtegenwoordige Geest (of de Heilige Geest) die zelfs Zijn ergste vijand vergeven kan is nou nét waar de mens het meest last van heeft. Want HOE is de mens toch verbonden met materie, objecten, lichamen… We kunnen niet zonder. We zijn er afhankelijk van, verslaafd aan. En dat uit zich in innerlijke woede en chaos… We (“we”) willen wel liefhebben (of vergeven zoals God) maar we kúnnen het niet, omdat we ons ergeren. Daarom leven wij (“wij”) in onrust en onvrede. De échte “vijand” is geen materie maar onze gehechtheid aan materie, en dat gaat gepaard met INNERLIJKE onverdraagzaamheid. De vijand zit in ieders BINNENSTE. En het ergste van al is dat hij niet eens “bestaat”.
Laten we niet twijfelen:
Alleen de (Goede) Geest is Verdraagzaam (met hoofdletter) omdat Hij (“Hij”) zelfs de (het) meest onverdraaglijke kan verdragen. De Goede Geest is een (Stille) Geest die AL het mogelijke Doet opdat we gelukkig zouden zijn. Meer dan al het mogelijke kan Hij niet doen. Maar Hij wordt niet of nauwelijks gezien want Hij houdt Zich in de Stilte. Hij is de Geest die zegt: “Ik wil (Wil) dat je gelukkig bent (of wordt), want als JIJ GELUKKIG bent, dan ben ik dat OOK”. Zo Eenvoudig Mooi is de Geest van de Liefde, de (onsterfelijke) Geest met een ware WIL, zonder ego.
De geest van het ego daarentegen is de (wereldse) geest die zegt: Geef MIJ (= ego) het eeuwig geluk, dan KRIJG JIJ dat ook. En het gekke is: Het ego op zich is geen leugen maar eigenlijk heel gemeend (oprecht, eerlijk en serieus bedoeld dus), ZOLANG het zich niet als Heilig (of GOD) beschouwt natuurlijk. Want is dat wel zo, dan pas zitten we in de “miserie” !!
Van ZODRA de geest van het ego zichzelf als absoluut Heilig beschouwt zitten we werkelijk IN de “gruwel” van het Einde van de Wereld, gelijk aan een totale Vernietiging.
Het goede nieuws is dat deze “Vernietiging” Bevrijdend zal werken voor diegenen die de Bevrijding (of Bevrijder) “Zien” kunnen. Dat is een heel andere dimensie.
Daarom ben ik geneigd te zeggen: Vragen zijn belangrijker dan antwoorden. Wat kunnen we van elkaar verdragen? Met deze vraag zouden we de dag moeten beginnen, willen we goed “voorbereid” zijn op wat “komen” zal. Ja, jezelf ten diepste afvragen hoe verdraagzaam je bent… tot je er Stil van wordt. Het is alleen de Stilte die ons redden kan, niet de onrust.
WAAR is Christus “NU”? Is Hij niet de Stilte Zelf?
De “Stilte” of de Goede Geest wordt niet verdragen, allicht omdat HIJ (“Hij”) zelfs de kwaadsten onder ons Vergeven kan. Grenzeloze vergevingsgezindheid in een wereld van doodgaan is onverdraaglijk en het is nog menselijk en logisch ook. Onze wereld heeft nu eenmaal zicht op de dood, niet op de Hemel. De dood waarvan we niet goed weten wat het is.
Het grootste probleem is niet “de mens zelf” maar (nogmaals) het denken van de mens: DENKEN niet te zullen krijgen wat we ten diepste verlangen. Voor de (twijfelende) gelovige betekent dat: Denken de Hemel niet te zullen krijgen. Dat is geen ongeloof, maar een geloof dat nauwelijks iets voorstelt. Het geloof in God is het geloof in het Hemelse, zonder aarzeling.
Sta eens stil: Gaan wij niet allen “denkend” door het leven? En is denken niet hetzelfde als twijfelen? Je kunt aan alles twijfelen, maar niet aan het feit dat je twijfelt. “Ik denk, dus ik ben” klinkt allicht bekend in de oren. Als dat werkelijk zo is, en we zien goed in dat het probleem van de mens hoofdzakelijk zijn “DENKEN” is, waarom zeggen wij dan steeds problemen te “hebben” en kan geen mens ter wereld zeggen: Ik “BEN” het probleem?
PAS TOCH OP (zou ik zeggen) voor de mens die zich ten Volle Bewust is (of wordt) van “zichzelf” en bijgevolg de Stilte (of anonimiteit) verkiest bóven de wereld, want dat is de mens die de moed (Moed) niet opgeeft en daarom de kracht (Kracht) heeft van de Geest.
Daarom… Wees goed voorbereid en wees niet bang van de wanhoop. Blijf glimlachen zolang de zon schijnt, zoals een klein kind lachen kan zonder het weet waarom. Eerbiedig alle spontaniteit en geef de liefde een kans. Want nogmaals, de Vijand is verslagen (maar we zijn het blijkbaar vergeten). De antichrist is niet meer dan een “woord” zonder inhoud.
Welk indrukwekkend of aantrekkelijk “individu” we ook te zien krijgen (of zullen krijgen), de Ware Kracht die “Komen zal” is allesbehalve een “afzonderlijk persoon”. De Ware Kracht is de Onsterfelijke Die “IS”, niet werelds maar Hemels. En ja, heel moeilijk te begrijpen is dat voor de meerderheid der mensheid. Want de mens is beïnvloedbaar en laat zich nou eenmaal beïnvloeden door hoogstaande (wereldse) individuen.
Woorden van hoogstaanden worden blindelings aangenomen (of overgenomen) terwijl woorden van een “arme ziel” genegeerd worden. Pas daar mee op zeg ik, want de “kracht” van een individu (hoe hoogstaand hij ook is) is een illusie. Alleen de Kracht van de Liefde bestaat, en die Kracht is Wonderbaarlijk voor arme zielen, niet voor geldzuchtigen.
Christus heeft op aarde rondgelopen als “MENS onder de mensen” maar Hem als “individu” definiëren is compleet fout. Een individu is een afzonderlijk persoon en dat is wat Gods liefde onmogelijk kan zijn. Christus is geen afzonderlijk of onafhankelijk iemand. Dat is Hij nooit geweest en zal Hij nooit zijn.
Christus is “Hij” die Eeuwig is,
De “mens” zonder “eigen” lichaam,
Omdat Hij maar al te goed Weet wat “eigenheid” betekent.
De “mens” die werkelijk Leeft en midden onder ons is,
enkel zichtbaar voor diegenen die “Hem” kunnen “zien”.
De “mens” die zichzelf “Mensenzoon” noemde,
Een Eenheid met de Geest die Liefde is.
Het drama van de wereld is niet zozeer ongeloof of onwetendheid, het drama is een geloof dat geen geloof is maar slechts één grote show (veel geluid maar niets anders). Dat is geen Kracht maar zwakheid, een gebrek aan Moed. Grenst dat niet aan lafheid?
Maar wees gerust zou ik zeggen.
De (goede) Geest zit zodanig in mekaar dat Hij werkelijk álles Vergeven kan. Hij kan vergeven wat de (fysieke) mens NIET vergeven kan.
Een kindermoordenaar kan niet zomaar vergeven worden. Zelfs al toont hij berouw, dan nog is er iets dat “ontbreekt”. Het vermoorde kind ontbreekt. Alleen “Diegene” die het kind ten Volle “dragen” kan in liefde en verdraagzaamheid, kan ten Volle vergeven. Dat is de Geest van onvoorwaardelijke Liefde of “de mens” die Zichzelf GEVONDEN heeft als Geest. (= Christus). Vanaf DAAR begint de Ware Schepping. Niet voor niets noemde Christus Zichzelf Alfa en Omega. Hij heeft vanuit het Niets gezocht en… Gevonden !! Wat eigenlijk wil zeggen: Zichzelf gevonden.
Vanuit het Niets wil zeggen vanuit een compleet “betekenisloos” Universum TENZIJ men het ten Volle begrijpen kan. En Christus als “mens op aarde” heeft het Begrepen. Dat maakte Hem absoluut Goddelijk (= tot Wonderen in staat) en Eeuwig Levend. Ja, Hij is de Levende Geest. Levend omdat Hij als geen ander Begrijpen kan, ten Volle !! (d.w.z inclusief iemands Diepste ellende). Alleen een Geest van liefde kan dat, en zo is er maar ÉÉN.
Ik kan het niet genoeg herhalen: Gods Schepping is niet wat (de meeste) gelovigen “denken” dat het is. Het “denken” (van de mens) is geen schepping. Het is wat het is. Net zoals alle materie rondom ons die we natuurlijk of onnatuurlijk kunnen noemen. Onnatuurlijke dingen zijn geschapen door de mens, in tegenstelling tot de natuur. Maar wat is natuur? Welke natuur? God heeft geschapen maar blijkbaar kunnen we de Schoonheid van Zijn Schepping niet goed zien, noch omschrijven. De natuur zoals wij die observeren betekent in de eerste plaats sterven. Al wat leeft sterft. Sterven is geen goddelijk iets. Een goddelijke Schepping is geen aftakeling.
Gods Schepping zijn grote wonderen.
Zijn wonderen niet in de eerste plaats Helingen? Een echte Heling is een Wonderbaarlijk Herstel van wat stukgemaakt is.
De “Ware Schepping” moet nog komen.
“God heeft geschapen” is niet meer dan beeldspraak (althans voor mij). Beeldspraak is GEEN leugen. Beeldspraak heeft goede bedoelingen. Het wil zeggen: De intenties zijn goed, maar meer dan dat is het niet. Het grootste Wonder der wonderen, daar gaat het om. En dat Wonder is het “Begin” of de “Bron” van alles.
Automatisch denken we dan aan het beginpunt van een lijn (de tijdslijn). We kunnen denken wat we willen maar iemand met een waar geloof zegt onmiddellijk: De “tijdslijn” met een “begin” als beginpunt, is onlogisch heeft bijgevolg geen waarde t.o.v wat werkelijk Eeuwig is.
Als de mens niet eens in staat is zichzelf te begrijpen, wat voor zin heeft het dan spreken over een “oerknal” (of iets dergelijks), alsof dat zomaar kan gebeuren.
Wie in staat is de “mens” Jezus te “begrijpen” vanuit de Diepte (= een toestand van totale hopeloosheid), en in staat is zichzelf te begrijpen vanuit de Hoogte (= een zicht zonder oogkleppen) is in staat het grootste Wonder der Wonderen te begrijpen, nl. de Geest van Christus, of “Datgene / Diegene” waarvoor geen woorden mogelijk zijn. Dan heeft men helemaal geen zin meer om hier nog rond te lopen omdat men “Daar” wil zijn… Weg van het bedrog, weg van de wereld, weg van de show… “Het is goed en genoeg geweest”. Maar tegelijk beseft men dat men daar niet “zomaar” kan geraken. Zonder zelfverloochening en nederigheid geraakt men er niet.
Christus is “de mens” die ten Volle Begrijpen kan, en bijgevolg ten Volle Vergeven kan. Dát is de enige ware Nederigheid. Maar hoe diep zit het toch ingebakken in de “arme zondaar (die “we” zijn) om zich als God (of heilig) te willen voordoen.
Een zekere fierheid zit blijkbaar IN elke mens. Zoals God het wil ??? Ongetwijfeld !! Zonder “fierheid” zou de wereld niet functioneren. Wie fier is echter kan niet Nederig zijn als Christus. Fier is de mens in zijn vertoning. De mens die zich toont zonder schaamte. Dieren tonen zich ook graag, zoals mannelijke pauwen zich graag tonen met hun pauwpluimen en vrouwelijke pauwen die zich tonen als geïnteresseerd of ongeïnteresseerd. Dat is de Natuur zoals die is. De “zonde” ligt niet in het dierenrijk maar in de mens die zich Verheven voelt bóven de dieren zonder God een plaats te geven. Sta eens stil bij het woord “besnijdenis”: Goed bedoeld, dat alleszins. Wie besneden is “doet” immers wat een dier niet kan. Maar we weten ook tot wat dat leiden kan. Wat absoluut heilig was voor de Farizeeërs was niet absoluut heilig voor Christus. De fysieke besnijdenis werd door Christus waardeloos gemaakt. Het gaat immers om GEESTELIJKE reinheid. Wie geestelijk rein is, is dat automatisch op alle vlakken. Alles begint met de Geest. Zonder de Geest is er niets. Daarom dient men open te zijn van geest opdat de Ware Geest zou binnendringen.
Wie God niet toelaat in zijn hart is geen haar beter dan eender welk dier op aarde. God werkelijk toelaten houdt in: De bergrede toepassen. Dat begint met STOPPEN met je naaste te vernederen en stoppen met zich te gedragen als een dier. Vooral DOEN wat Christus van ons “verlangt”… Liefhebben!
Begrijp me goed. God vraagt ons helemaal niets. Maar wie intuïtief aanvoelt dat er een “opdracht” schuilt in Bergrede (= de kern van Zijn boodschap), die neemt zijn verantwoordelijkheid op als mens en weigert met de “kudde” mee te doen. De kudde is de grote massa die we blindelings volgen. Die massa doet de mens verstijven richting dood. Ja, zo is het. De mens verstijft. Het menselijk lichaam is niet “gemaakt” om op een schoolbank, achter een bureau of achter een autostuur (of wat dan ook) te zitten, maar tóch doen we het. We tonen geen verzet. We gehoorzamen en doen dus met de massa mee.
Christus “toonde” Zich niet zoals de zondaar zich toont. Hij was Zichzelf. En ZO zal de Wederkomst zijn. Hij zal “komen” zonder zich te tonen zoals de zondaar zich toont.
Christus (als Wederkomst) “IS” er reeds maar “we” zijn er ons (nog) niet bewust van.
De “vertoning” zal een hemelse vertoning zijn, geen rondlopende held verlangend naar aanzien, zich tonend vanuit wereldse gebouwen, maar een Hemels (geldloos) iemand, verlangend naar complete bevrijding, voor ieder van ons. Ja, een Hemelse figuur, Verheven boven alle anderen, niet omdat hij (“Hij”) “zichzelf” zo ziet, maar omdat hij de nederigheid Zelf is. Hemelse nederigheid is wat de wereld niet is. Hemelse nederigheid is geldloos en pure genade (en wie kan dat van zichzelf zeggen?. Een Verbondenheid met de zwakste der zwaksten of de armste der armsten, maar ook met de rijkste der rijken of de laagste der laagsten. Een Verbondenheid met de meest onverdraaglijke gruwels, zo verdraaglijk is Zijn liefde. Gods liefde verdraagt alles. Alleen wat Pure Eenvoud, Pure Liefde, Pure Genade is kan (ver)dragen wat een mens niet (ver)dragen kan.
“Mijn juk is zacht en mijn last is licht” waren Christus woorden. Alleen een Ware Bevrijder kan zoiets gezegd krijgen. Het gruwelijkste van wat gruwelijk is kon Hij verdragen. Goddelijke Liefde heet dat.
De Bevrijder is hij (“Hij”) die het Universum tenvolle Begrijpt. De zondaar “denkt” het slechts te begrijpen. Het is in de eerste plaats de Bevrijder die de zondaar begrijpt, niet omgekeerd. De (zondige) mens is de mens die niet begrijpen WIL. Of beter gezegd: De mens die AL het mogelijke doet om begrepen te WORDEN maar daar niet in slaagt, wegens onverdraagzaamheid. Zou hij Begrijpen zou hij Verdraagzaam zijn en geen zondaar zijn. De zondaar is de mens die (te) verbonden is met materie. Heel erg is dat, vooral als hij niets anders dan materie zien kan. Als men de Geest niet kan “zien” of “voelen”, wat zijn we dan waard als mens? Een “rondlopend lichaam” ? Dat is te gek. Wij dienen op zoek te gaan naar het diepste van onszelf. Puur geestelijk werk is dat. En ik zeg jullie: Wie geestelijk arbeid verricht, niet een beetje, maar ten Volle, met Hart en Ziel, komt “Hem” sowieso tegen.
Het denken gebeurt vanuit het hoofd (onze hersenen) maar elke arts weet: De hersenen “op zich” kunnen niet begrijpen noch begrepen worden. Er is een hart nodig dat klopt. Niet alleen dat, ook de Geest die Levend is, is nodig. Zonder de Geest kan niets ten Volle “begrepen worden”.
VEEL te weinig beseffen wij dat Christus’ handelen niet alleen handelingen waren vanuit de Hoogte, maar OOK (of tegelijk) vanuit de absolute Diepte.
Vanuit de Hoogte alleen zou Hij slechts een betweter geweest zijn, een valsaard.
Neen, Christus was (IS) in staat de armsten onder ons uit hun lijden te verlossen omdat hij maar al te goed deze Diepte kende (Kent). De Diepte die Hij ongetwijfeld Zelf heeft meegemaakt. Dat is daar waar alles hopeloos lijkt.
Zij die denken dat Christus als kind (of jongvolwassene) gediend geweest is als een “koning” in een sfeer van vrede, comfort en veiligheid vergissen zich. GELEDEN heeft Hij, want een Godskind is geen onverschillig kind maar LIJDT MEE met het LIJDEN van de WERELD.
Christus als mens heeft geleden tot een bepaald moment: het Moment van “Zelfbevrijding”: Wie “zichzelf” kan bevrijden verlost de hele mensheid. En Christus was die Verlosser., de Verlosser voor ieder van ons, t.t.z voor elke mens die zich bewust is (of wordt) van zijn (of haar) zonde.
De “dingen” die wij zien rondom ons zijn geen Schepsel van God maar puur bedrog
dat onmogelijk begrepen kan worden zonder de Waarheid. En nogmaals, om de Waarheid te kunnen “zien” moet men naar naar zichzelf kunnen kijken vanuit de Hoogte, zonder oogkleppen, tot het besef er is dat onze “ik” eigenlijk niets voorstelt. Ja, wie “zichzelf” niet kan zien als belachelijk “klein” kan onmogelijk zien wat Groot of Groots is, of beter gezegd wat van Onschatbare Waarde is.
En ik zeg jullie: Wie iets van de Waarheid kan “zien”, kan de Waarheid VOELEN zoals hij de wind kan voelen. Dan pas kan het Universum “begrepen” worden.
Echt begrijpen wil zeggen: Er is geen twijfel meer omdat het volledig doorgedrongen is. Je bent dan helemaal “verslagen”, in positieve zin: Het antwoord op de grootste levensvragen is doorgedrongen waardoor volkomen Rust en Helderheid heerst. Dat is een gevoel van bevrijding. Velen denken helder (en bevrijd) te zijn van geest maar zijn het juist niet (of nog niet), net omdat ze (te) denkend zijn.
Het BEGIN van alles is geen onverklaarbare “oerknal”. Het begin is ook geen verwekking of geboorte. Het Begin is een Bevrijding (= de Bevrijder), een “Zelfbewust-ZIJN” (= de “Zelfbewuste”), een Kracht (= de Krachtige).
Zelfbewustzijn is een Kracht die we als mens denken te “hebben”. Maar daar ligt juist het bedrog. Zelfbewustzijn kun je niet “hebben”. Het “Zijn” kun je niet “hebben”. God kan je niet bezitten. Het is God (“God”) die alles in Zijn Hand heeft, niet de mens die God in de hand heeft.
We denken allen bewust door het leven te gaan vanwege onze zintuigen, maar dat denken is geen Waarheid. De Waarheid DOET ons denken (en dat is iets heel anders). Denken is twijfelen. De Waarheid doet ons twijfelen. En de Waarheid (die een en al Kracht is) kan ons zodanig doen twijfelen dat we niets anders kunnen dan ons aan “Hem” over te geven.
De Waarheid (= Christus) is geen utopie maar “Diegene” die zieken (of ziekten) ten Volle begrijpen kan, en bijgevolg genezen kan, waardoor geen onderscheid meer is tussen lichamen omdat elk lichaam de mogelijkheid krijgt tot Volmaakte Heling (Schoonheid). D.w.z. Er is geen “eigen lichaam” meer noch “eigendom”, alleen maar Eenheid met de Waarheid, de Geest van de liefde.
Het hele Universum is een geestelijk gebeuren en wat wij zien als “materie” heeft geen enkele waarde zonder de Geest.
Wie de mens (of de wereld) ten Volle kan Begrijpen Ziet zoals Christus Ziet en dus niet zoals een “denkende” zichzelf via een spiegel ziet. De wereld als spiegelbeeld. God Ziet RECHTSTREEKS. De arme (denkende) zondaar niet, net vanwege zijn denken. Het denken dat in de weg staat.
Wat voelen wij voor de GEEST die Ziet en ons hart Doet Kloppen? Waarom stopt een hart met kloppen? Omdat we “Hem” (de Geest) ontvluchten of negeren? Of om een andere reden? Om welke reden dan?
Ach ja, in de ogen van de medische (of wetenschappelijke) wereld zijn deze vragen uiteraard onzin. Want zij hebben als taak alles “objectief” te beoordelen.
Maar wat is hun “beoordeling” waard? Waar het uiteindelijk om gaat is niet het objectief waarneembare of het lichamelijke maar onze ziel, ons lot, onze bestemming. En de vraag is vooral:
Aan WIE geeft de mens zich uiteindelijk over? Aan de (fysieke) wereld die ons alles gegeven heeft behalve wat we in wezen willen? OF… PERSOONLIJK aan “Diegene” die ons Eeuwig liefheeft? Waarom gaat deze Overgave aan God niet gepaard met onbeschrijfelijke (zichtbare) Schoonheid en Passie? Waarom kunnen wij als gelovige niet zichtbaar Dankbaar zijn voor een komend Hemels Paradijs waarin wij geloven?Waarom lijken wij als zombies te eindigen? Of moet ik zeggen: Waarom lijken wij als dieren te sterven? Zijn we als gelovige dan zo mishandeld, zo uitgeput, zo verslagen, dat het enige dat nog rest niets anders is dan weemoed en innerlijke tranen? Natuurlijk is dat zo.
En we doen het onszelf aan, vanwege onze (overwegend) innerlijke zonden (die we weigeren als zonden te zien) en een geloof dat nauwelijks iets voorstelt.
We spreken of klagen over vluchtelingen (vooral vandaag !!!) maar we weigeren te zien dat we zelf vluchteling zijn. Vluchtend van de Waarheid. Maar ik geef toe: Er is OOK een intens verlangen naar de Waarheid.
Verlangen maar tegelijk vluchten.
Hopen maar tegelijk wanhopen.
Lachen maar tegelijk wenen.
Zich klein voelen maar tegelijk vernederen.
Relativeren maar tegelijk vasthouden.
Liefhebben maar tegelijk haten.
Of beter gezegd: Niet goed weten hoe te beminnen maar goed weten hoe te vechten.
Vechten is kwetsen. We kwetsen elkaar, goed wetende dat het eigenlijk ongehoord is.
Dat is chaos in het hoofd, gelijk aan onrust.
Wat is het geloof waard met deze onrust? Die onrust moet eruit !! Dan pas is er écht geloof. En dat geloof hoeft niet groot te zijn. Heeft Christus niet gezegd: “Je geloof hoeft maar zo groot te zijn als een mosterdzaadje…” ??? Ja, GROTE wonderen zouden dan geschieden.
Nogmaals, God kent geen onverschilligheid. Niet God maar onze wereld is onverschillig. God voelt en leeft mee met IEDER van ons. De wereld doet dat niet. De wereld kent geen Mededogen. En wat wij “voelen” voor elkaar binnen eigen familie- en/of vriendenkring stelt “niets” voor ten opzichte van “Hij” (de Geest) die de hele mensheid in Zijn Hart Draagt. Ja, God heeft ons lief, niet zomaar een beetje maar met een Onbeschrijfelijk en Onsterfelijk Gevoel van Vreugde en Liefde. Gods Geest is geen “onzichtbare alleswetende computer” maar een Geest die liefheeft en aanvoelt wat er met ieder van ons scheelt. GOD is een “GEVOELSGOD” (waarmee ik niet wil zeggen emotioneel maar BEGAAN met elke emotie. Geen geest die doodernstig of bloedserieus is zonder greintje humor, maar een Geest die absoluut Menselijk en Goddelijk is VOL liefde. De onverschilligheid van onze wereld staat daar lijnrecht tegenover. A.I. (Artificiële Intelligentie) is onverschillig. OH WEE, zij die zich vereenzelvigen met de “hoogsten op de ladder” maar het armste kind negeren.
Niet Gods liefde maar de liefde binnen onze wereld is beperkt, daarom zonder ware betekenis. Zolang de wereld verdeeld blijft in nationaliteiten is onze zogenaamde “liefde” voor elkaar zo goed als waardeloos t.o.v. Gods liefde die Oneindig Groot is. Men kan niet het ene kind liefhebben en het andere negeren. En WIE kan nou van zichzelf zeggen in liefde verbonden te zijn met ELK kind ter wereld? Dat is God alleen !! Waarom vindt de meerderheid der mensheid Defensie of landsverdediging zo belangrijk? DÁT is de zonde van de mens, gelijk aan de zonde van de wereld. De mens die het niet laten kan zichzelf goed te praten, met allerlei argumenten die geen steek houden.
De mens die denkt in zijn ENE hand GOD te kunnen bezitten en in zijn ANDERE hand een wapen is een verkeerde mens, een mens die onmogelijk kan liefhebben. Net zoals de mens die denkt GOD te kunnen dienen terwijl hij een vijand in zijn hoofd heeft. Dat is een mens die geen Rust maar onrust in zijn hoofd heeft, en bijgevolg verkeerd denkt, verkeerd handelt en verkeerd liefheeft, net vanwege die onrust. Zelfbedrog heet dat. Christus als mens op aarde had GEEN ENKELE vijand in Zijn hoofd. Hij was Zuiver van Geest. Zijn vijanden bevonden zich rondom Hem en wilden Hem weg. En onze (denkende) wereld van vandaag is geen haar beter dan toen.
De ware aard van “onze wereld” is helemaal geen rationaliteit maar angst en verafgoding. Geen enkel mens wordt rationeel geboren. Geboren worden en sterven zijn niet meer dan angstige emoties.
Onze wereld is een emotionele wereld waarin beelden en lichamen worden verafgood, niet vanuit een gevoel van voldaanheid, maar vanuit onvolmaaktheid en angst. Verafgoding (van welke aard ook) vermindert de angst maar kan onmogelijk de angst wegnemen.
God als Zuivere Intelligentie kent geen verafgoding, alleen Verheerlijking. Christus Verheerlijkte “Zijn Vader”. Verafgoden doen zij die angstig zijn. Angst en verafgoding kunnen onmogelijk samengaan met ware Intelligentie.
Ware intelligentie is niet hetzelfde als “correct denken”, TENZIJ het denken gebeurt vanuit een toestand van egoloosheid (Puurheid), maar dan is er ook geen sprake meer van “denken” zoals wij het denken definiëren. Elke mens kan voor zichzelf nagaan in hoeverre hij afwijkt van die Puurheid. Wat Zuiver is verliest geen energie en kan alleen maar Creëeren.
Welke inspanning, incl. geestelijke inspanning, de mens of zondaar ook levert, het is niets t.o.v van wat God Doet. Als de inspanning niet gebeurt vanuit een toestand van totale Overgave, dan zal daar steeds iets tegenover staan dat we niet willen.
GOD als Almachtige is geen “denker” en vraagt dus ook niet dat wij onszelf PIJNIGEN door denkwerk te verrichten. Ongetwijfeld heeft Christus als jongeling dat VOOR ONS gedaan… uit Liefde !! De Almacht van God is Kracht: De Kracht van de liefde. En die Kracht doet Wonderen.
Dat grote Wonderen uitblijven komt doordat er geen of nauwelijks Bewust-wording is van het foutief denken. Men blijft liever gevangen in eigen illusies omdat dat beter aanvoelt. Zonde natuurlijk want de Bewust-wording van het foutief denken is een toestand van bevrijding. Het denken houdt dan op te heersen en in plaats daarvan komt het hart (Hart) dat niet heerst maar Doet.
Wat Christus als mens op aarde Deed was bestemd voor ELK kind, ELKE mens.
Want God heeft geen nationaliteit.
Nu hoor ik het sommigen onder jullie al zeggen: Een wereld zonder grenzen of nationaliteiten is wat “het Socialisme” wil, daarom allesbehalve Katholiek. Neen !! Het is GODS WIL !! Katholiek betekent Universeel !! Christus (of de Kerk van Christus) wil allesbehalve een wereld die verdeeld is !! Christus wist (WEET) wat HIJ wil, zo ook de Ware Kerk van Christus, en de vraag is uiteindelijk waar die Ware Kerk zich eigenlijk bevindt.
AL wat geperverteerd is (of geperverteerd Christelijk) weet in wezen niet wat het wil. Dat is eigen aan het “kwade”. Of zachter uitgedrukt: eigen aan de “onwetenden”: Socialisten of communisten DENKEN te weten wat het BESTE is voor de mensheid (en ze GÁÁN er ook voor) maar in wezen weten ze het niet. Wie niet weet kan niet goed doen. En wat heeft Christus gezegd? “Vader, Vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen”.
Wat kunnen we als enkeling nou beginnen, goed beseffende dat een grote meerderheid ECHT niet weet “waar het om gaat”?
Dat dient elke mens voor ZICHZELF uit te zoeken. We moeten dus vanuit “onszelf” beginnen (waarmee ik niet bedoel vanuit het “ego” maar vanuit een zuiver bewustzijn van het goddelijke dat Altijd en Overal aanwezig is, dus ook in onszelf. Dat kan niet zonder (geestelijk) WEG te kijken van de wereld. Wij dienen te kijken naar “Datgene” of “Diegene” waarin we geloven, niet in onverschilligheid maar met Mededogen voor al wat leeft.
Wie werkelijk Zicht heeft op het goddelijke (inclusief het goddelijke in “zichzelf”) en er ook in Gelooft, kan geestelijk niet meer gekwetst worden. Dan pas kan het leven op aarde zinvol zijn. Ja, het leven wordt pas waardevol van zodra men zich geheeld voelt in plaats van gepijnigd. Dat mensen dat van zichzelf niet of nauwelijks gezegd krijgen is niet te verwonderen. Nogmaals, het heeft alles te maken met het verstand dat in de weg staat: Het verstand dat niet overweg kan met het lijden en alles doet om het te ontvluchten in plaats van het te begrijpen.