De oorlog tegen de huisvrouw: waarom men in de naam van “emancipatie” belastingbetalend werkvee rekruteert

Foto: creative commons

De 21ste eeuw staat voor een groot deel in het teken van de vrouw. Nog nooit kregen vrouwen in het Westen zo vele kansen om hun talenten te ontwikkelen in de zakenwereld, de politiek, de culturele scène of in academische kringen. Achterblijfsters, die vandaag nog hun gezin verkiezen boven de professionele ratrace worden via de media op allerlei manieren teruggefloten. Want vrouwen die niet op dezelfde manier willen werken als mannen  zouden niet enkel zichzelf benadelen in deze onzekere tijden, maar ook nog bijdragen tot die o zo gehate loonkloof tussen de geslachten, een doorn in het oog van hedendaagse opiniemakers. Huisvrouwen, maar ook vrouwen die kiezen voor zachtere beroepen of voor part-time werk,  zouden zich volgens deze gedachtengang moeten schamen voor hun zogenaamd tekort aan ambitie en grotere sociale kwetsbaarheid.  Kortom: familie-georiënteerde vrouwen zijn een deel van het “profitariaat”…

Sociale zekerheid als wapen om vrouwenarbeid af te dwingen

Wanneer men deze boodschap kritisch bekijkt, valt het al snel op, dat de huidige eenheidsgedachte rond vrouwen en carrière nog maar weinig te maken heeft met hun welzijn of het ontwikkelen van hun talenten. En het heeft nog minder te maken met het belang van kinderen, die worden verbannen naar een professionele opvang. Er zit een duidelijk politiek agenda achter: wanneer men bijvoorbeeld gaat duiken in documenten van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) merkt men, dat een verhoogde economische activiteitsgraad van vrouwen vooral moet dienen om de economische groei te vergroten en uitgeholde staatsbudgetten uit te balanceren.

In “ Women Are the Key for Future Growth, Evidence from Canada” (Vrouwen zijn de sleutel voor toekomstige groei, bewijzen uit Canada), schreven IMF experts in 2017 dat verlaagde geboortecijfers in de Westerse wereld tot een daling zouden leiden van het aantal werkenden en belastingbetalers. Ter compensatie wezen ze daarom op het belang van een hogere economische activiteitsgraad bij vrouwen. Als één van de mogelijkheden om dit doel te bereiken, analyseerden ze de statistische impact op vrouwenarbeid, indien kindergeld enkel uitgekeerd zou worden aan gezinnen van tweeverdieners. Sociale zekerheid zou op deze manier enkel beschikbaar zijn voor vrouwtjes die braaf de staat en economie dienen, ipv van hun gezinnen. Deze manier om een hogere activiteitsgraad van vrouwen via de sociale zekerheid af te dwingen, werd ook  in ons land toegepast. In België is het weduwenpensioen, een belangrijk sociaal vangnet voor huisvrouwen, sinds 2015  vervangen door een tijdelijke “activerende overgangsuitkering”. Volgens de toenmalige Minister van Pensioenen, Alexander De Croo, zouden vrouwen die het weduwenpensioen op jonge leeftijd ontvangen onvoldoende ouderdomspensioen opbouwen. De oplossing: weduwen moeten dan maar gaan werken. Opnieuw werd de vrouw enkel bekeken vanuit haar rol als belastingbetaler en niet als mens met een eigen levensplan of familiale rol. 

Onderwaardering van moederschap mogelijk rampzalig voor onze toekomst

Deze familiale rol is nochtans essentieel. Er bestaan almaar meer aanwijzingen, dat het plaatsen van zeer jonge baby’s in crèches negatief is voor hun ontwikkeling. Ook kan men de opvoeding van de volgende generatie niet straffeloos uitbesteden of reduceren tot een paar uurtjes “quality time”. De kosten van deze verwaarlozing van onze kinderen zouden wel eens hoger kunnen oplopen, dan de economische groei veroorzaakt door meer vrouwenarbeid.  Jongeren die emotioneel onvoldoende ontwikkeld zijn en dus niet over de nodige sociale vaardigheden beschikken om als werknemer te functioneren, zullen onze maatschappij ongetwijfeld heel wat geld kosten aan psychotherapie, sociale hulp en gevangenissen. Is het dan niet beter om de privé-beslissingen van vrouwen inzake carrière of gezin aan henzelf over te laten?  Misschien wordt het tijd, dat men eindelijk respect begint op te brengen voor de echte wensen en belangen van de burger, i.p.v mensen enkel als schakels te beschouwen in een geglobaliseerd monopoliespel. 

 

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Author: Katharina Gabriels

Katharina Gabriels is gehuwd en moeder van twee tieners. Ze is gefascineerd door (kerkelijke) actualiteit, hedendaagse maatschappelijke ontwikkelingen en ethische kwesties.

18 thoughts on “De oorlog tegen de huisvrouw: waarom men in de naam van “emancipatie” belastingbetalend werkvee rekruteert

  1. Beste Benjamin,
    U bent stilgevallen. Aan de thematiek ligt het niet. Bent u ziek, geblokkeerd hier, heeft u afscheid genomen van dit forum of bent u heengegaan, uw Schepper tegemoet? Mocht dat laatste onverhoopt het geval zijn, dan wens ik je de hemel toe. Wees dan geborgen en Thuis bij Hem, wiens belangen je (ook?) hier op dit forum met spartaanse ijver, vurigheid en op unieke wijze kwam verdedigen. Wherever you are: be blessed.

    1. Wij kunnen bevestigen dat Benjamin niet geblokkeerd is op dit forum. Zijn laatste reactie dateert van 30 december 2019.

    1. ☩JMJ☩

      Dank voor uw bezorgdheid, Paul en Bart. Zoals u kunt zien ben ik, Gode zij dank, nog niet ten grave gedaald.

      U heeft mij hier de laatste tijd inderdaad niet meer gezien, maar ik ben hier wel artikels blijven lezen. Misschien zal ik af en toe hier nog iets schrijven onder een andere schermnaam (degene die ik elders gewoonlijk gebruik); u zult mij in dat geval dan wellicht wel herkennen aan mijn schrijfstijl.

      Christelijke groet.

      1. So the best is yet to come, Benjamin, maar dat is goddank van later orde.
        Nee, ik ken u niet, maar het doet me deugd om te vernemen dat u nog niet bent gaan hemelen 🙂 Daar ik van bovennatuurlijke gaven ben verspeend, praat dat toch altijd wat gemakkelijker.

        Ik dateer van na VII, u van (ruim?) daarvoor. U ondergaat de huidige ontwikkelingen in de Kerk met grote zorg, frustratie en ongetwijfeld met de nodige zielenpijn. Hoewel ik van een andere generatie ben en niet beter weet/wist omdat ik dezelfde ervaring niet deel, waardeer ik des te meer dat u Christus en zijn Kerk trouw bent gebleven. Uw straffe uitspraken zullen niet gauw uit mijn pen of toetsenbord te voorschijn komen, maar de moed waarmee u om Jezus’ wil ten strijde trekt wens ik mezelf wel eens toe.

        Wanneer ik mijn dochters naar de balletles of de Cambridge course breng, maak ik graag van de gelegenheid gebruik om de nabijgelegen kerk te bezoeken. Het tabernakel dat zich onder het tableau van ‘la dispute du Saint Sacrement’ (hoe toepasselijk in deze tijd) bevindt, is een beetje mijn tweede thuis, mijn geliefde schuilplaats – zo u wilt – geworden. Het eerste tientje dat ik er gisteren bad, was voor u.
        Het ga u goed.

        1. ☩JMJ☩

          Citaat Paul: “Ik dateer van na VII, u van (ruim?) daarvoor.”

          Ik ben momenteel dertig, dus ik ben eveneens na Vat. II geboren, in het midden van de woeste, donkere post-conciliaire storm. De polemiek op het internet is chaotisch en velen geraken daardoor in verwarring, maar wanneer een katholiek twijfelt aangaande welke de juiste weg is, en hij gaat enkele maanden lang exclusief naar de Oude Ritus, dan zal hij uiteindelijk niet terug willen keren naar de nieuwigheden die gedurende de twintigste eeuw ontketend werden tegen de heilige Kerk door haar eigen pausen; hij zal gradueel met scherpere klaarheid gaan inzien dat men gedurende decennia rusteloos geijverd heeft om de katholieke religie te vervangen met een nieuwe, mensgemaakte religie en dat het juiste antwoord op de chaotische toestand eigenlijk veel minder ingewikkeld is dan wat bepaalde ketterse onruststokers ervan proberen te maken. Dat juiste antwoord is dit: Terugkeren, in de christelijke eenvoud, naar wat overgeleverd werd en het met heilige ernst bewaren.

          Ik weet met zekerheid dat de roncallo-montiniaanse revolutie tenietgedaan zal worden in de Kerk; ik weet alleen niet op welk moment dat zal geschieden, maar ik denk dat het niet lang meer zal duren.

          Citaat Paul: “Het eerste tientje dat ik er gisteren bad, was voor u.”

          Waarvoor oprechte dank, Paul, en ik zal op mijn beurt ook u in gebed gedenken.

  2. De laatste zin van de derde alinea, beste Katharina, zou de maatschappelijke ontwrichting als volgt beter weergeven : “Opnieuw werd de vrouw enkel bekeken als economische nut factor en belasting betaler, en niet als moeder met een specifiek levensplan en familiale rol.”
    Het gaat niet om een recent opduikend mode verschijnsel, maar om een weloverwogen, revolutionair marxistisch plan van de Frankfurter Schule (opgericht in Moskou begin jaren 1920), om het Christelijke bouwwerk van beschaving, gestoeld op huwelijk, gezin en familie, te kunnen vernietigen.
    De overige actiepunten van het marxistische plan laten we hier buiten beschouwing.
    Deze revolutie stamt uit de 18de en 19de eeuw, en is gestart door de joodse Illuminaten Weishaupt (+1830) en Robespierre (+1794). Hun plannen werden verfijnd in de jaren 1920, met het actieplan van de joodse Italiaan Gramsci (1891-1937), secretaris van de communistische partij, en bekend in Moskou. Gangbare opvattingen moesten voortdurend onder vuur komen te liggen, met name de sexualiteit en de man-vrouw verhouding. Specifieke punten en verschillen moesten voortdurend ter discussie worden gesteld, langs de meetlat van radicale vrijheid en gelijkheid. Permanente kritiek op iedere bouwsteen moest de Christelijke beschaving vernietigen. Daarvan mocht niets overblijven. Ieder Christelijk spoor moest verdwijnen, om op de ruïne plaats te maken voor het joods marxistische heils paradijs, zoals in de joods overheerste Sovjet Unie. De Frankfurter Schule is erin geslaagd de Christelijke orde, gestoeld op de Decaloog en de Openbaring, voor lange tijd te ontwrichten, sinds de jaren 1960. Het denkwerk kwam van de joodse oppergrootmeester vrijmetselaar Albert Pike (+1891), en de joodse feministen, Helena Hahn-Rottenstern (+1891), (alias Helena Blavatsky), voorts Annie Besant (graad 33)(+1933) en Alice Bailey (+1949). Onder leiding van .:. Pike, wilden deze joodse topfeministen, ” het Christendom wegjagen van de aarde en God uit de hemel.”
    De joodse top ideoloog van de Frankfurter Schule, Herbert Marcuse (+1977), was de aanjager van de culturele revolutie van 1968, in Parijs, samen met de joodse oproerkraaier Cohn Bendit. Deze is nog steeds actief in het EU parlement. Marcuse, ook werkzaam voor de CIA, heeft van de joods Weense psycholoog Freud (+1939) het principe van de banalisering van de sexuele impuls overgenomen. Dit meest explosieve domein van de menselijke psyche moest worden geliberaliseerd, dus vrijgemaakt van de traditionele, ‘knellende’ banden. Benutting van het sexuele oerprincipe zou alle andere driften, instincten en gevoelens gaan overspoelen. Nieuwe relaties zouden moeten worden ontwikkeld en de natuurlijke verschillen tussen mannen en vrouwen moesten worden glad gestreken. Het feminisme bood het nieuwe werkterrein. Met de ontkenning van de traditionele vader– en moederrol, kon de natuurlijke autoriteit van de echtgenoot en vader worden vernietigd. Door mannen te brandmerken als onderdrukkers en vrouwen en kinderen af te schilderen als onderdrukten, ontstond rivaliteit in de traditionele man-vrouw verhouding. De cultivering hiervan bracht vrouwen en kinderen in opstand tegen de natuurlijke autoriteit van vaders positie als, ‘hoofd van het gezin’. De rivaliteit en de ontkenning van zijn fysieke en mentale overwicht, ontnam mannen de primaire verantwoordelijkheid voor zijn gezin. De jaren 1960 leus was, ‘balance ton porc’. In NL klonk het milder, ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.’ De omkering in de rollen bracht vrouwen op de arbeidsmarkt in alle denkbare functies, bij het leger, bij de politie, en zelfs op het voetbalveld, in de box ring, of in de Tour de France. Hieraan ging vooraf, de gelijkstelling in de opvoeding van jongens en meisjes. De jongens moesten vervrouwelijken en meisjes werden wijs gemaakt om carrière te maken, en vooral niet te denken als een aanstaande moeder. De omkering van de gezin normen en waarden, leidde naar de teloorgang van het gezinsdenken en de getalsmatige afname van de geboortes en tenslotte, tot een krimp van de gezin omvang. Inmiddels zijn er te veel, te kleine gezinnen om de generaties te kunnen vervangen. Daar komt bij dat in de bovenlaag van intelligente vrouwen, de minste kinderen geboren worden. En moeders dragen intelligentie over op de kinderen. Dus de demografische krimp maakt de blanke volken ook nog dommer. Duitsland steunt deels op buitenlandse ingenieurs. Bovenop de vergrijzing werd het klimaat gecreëerd voor de maatschappelijke acceptatie van abortus en de pil. De hieruit ontstane cultuur van de dood zette de kwetsbaarheid van het leven tegenover euthanasie en zelfdoding. Het pakket van abortus, pil en euthanasie, creëerde het vacuüm voor dezelfde boosaardige, joods maçonnieke krachten, die massa immigratie van miljoenen islamieten willen afdwingen, teneinde de Europese, blanke volken te kunnen vernietigen en te vervangen, zonder gewelddadige volks reacties te hoeven vrezen. De JWO wereldheersers vrezen het capabele blanke volk, dat de schoonste en de beste beschaving ooit, met hemelse hulp, heeft vorm gegeven. De onderwaardering van het moederschap, beste Katharina, is de grootste ramp die ons allen is overkomen. Demografie is allesbepalend voor de toekomst. Het zakt in op kousvoeten, en herstel vergt generaties. “Vrouwen zijn inderdaad de sleutel voor toekomstige groei”, beste Katharina, maar dan wel te verstaan als een oproep om het gezin centraal te stellen in al ons economisch en maatschappelijk denken.

    1. U schrijft, beste Jules van Rooyen schreef:
      “O.a, Het pakket van abortus, pil en euthanasie, creëerde het vacuüm voor dezelfde boosaardige, joods maçonnieke krachten, die massa immigratie van miljoenen islamieten willen afdwingen, teneinde de Europese, blanke volken te kunnen vernietigen en te vervangen, zonder gewelddadige volks reacties te hoeven vrezen. De JWO wereldheersers vrezen het capabele blanke volk, dat de schoonste en de beste beschaving ooit, met hemelse hulp, heeft vorm gegeven. De onderwaardering van het moederschap, beste Katharina, is de grootste ramp die ons allen is overkomen. Demografie is allesbepalend voor de toekomst. Het zakt in op kousvoeten, en herstel vergt generaties. “Vrouwen zijn inderdaad de sleutel voor toekomstige groei”, beste Katharina, maar dan wel te verstaan als een oproep om het gezin centraal te stellen in al ons economisch en maatschappelijk denken. “

      Veel ander hieraan toevoegend is vrijwel “Vrouwen zijn inderdaad de sleutel voor toekomstige groei”, beste Katharina, maar dan wel te verstaan als een oproep om het gezin centraal te stellen in al ons economisch en maatschappelijk denken. “

      Vrouwen! Wel ja vrouwen uit de geweide geschiedenis. Dat is een hemels groot probleem. Een vrouw die de waarden … Veel ander hieraan toevoegend is vrijwel “Vrouwen zijn inderdaad de sleutel voor toekomstige groei”, beste Katharina, maar dan wel te verstaan als een oproep om het gezin centraal te stellen in al ons economisch en maatschappelijk denken. “ Ja … zo en nooit iets anders. Nooit!!! Een verondersteld Goddelijk plan om de maatschappelijk weer DRAGELIJK te maken, is hier reeds lang niet meer te vinden.
      Waar dan wel???
      Jules van Rooyen schreef wel opgevatte teksten die voorkomen uit de onvervalste schrift van de Heilige Sacramenten. U bent moeder van kinderen die niet eens weten hoe ze hun dagelijks leven moeten toewijden aan Onze Lieve Moeder Gods Maria???
      Dat is een regelrechte kathastrophe. Niets anders!!!

      Het Leven en toewijding aan de Heer Jezus Christus van Onze Moeder Gods Maria, is niets anders dan de regelrechte toewijding van Haar tot Haar Schepper en Leider, Jezus Christus, geholpen door GANS de Hemel, voor ons en voor niemand anders.

      1. Van het boek van Mormon had ik al gehoord; van het Evangelie volgens Jules nog niet. Misschien een nieuwe sekte? In ieder geval zou ik u willen oproepen om de leer van onze H. Katholieke Kerk te volgen, ipv van snelle conclusies te trekken over uw medemens. Gewijde geschiedenis wordt trouwens met lange ij geschreven.

  3. Huisvrouw en moeder is niet meer van deze tijd. De vrouw nog louter zien als de kuisvrouw klopt ook al niet meer. De vrouw gaat de rol van de man overnemen, de man moet leren koken, kuisen, breien, wassen en plassen dat zal in de nabije toekomst de nieuwe man worden, of is die er al???

  4. ‘Is het dan niet beter om de privé-beslissingen van vrouwen inzake carrière of gezin aan henzelf over te laten?’
    Geen (openlijke, stille of financiële) dwang, maar geheel overlaten aan de vrouwen c.q. het gezin. Dat zou pas écht emancipatie zijn.

    Wij worden tegenwoordig op vele manieren gedwóngen, Dat voelt écht als een harnas. Wij hebben onze maximum vrijheid gehad in de jaren ’70 – ’80. Daarná ging het puur en alleen om geld verdienen voor de maatschappij en jezelf. Geld is in de plaats gekomen voor liefde; liefde voor je gezin en liefde voor de maatschappij.
    Ik hunker (= sterk verlangen naar) écht naar de tijd van vóór Vaticanum II tm de tijd van de jaren ’70 – ’80.

    1. In tegenstelling tot eerdere commentatoren, hebt u mijn artikel goed begrepen. Vrouwen worden op allerlei manieren (financieel, wettelijk, via de sociale zekerheid) gedwongen om full time te gaan werken. Indien men hen de keuze zou laten, zouden ze misschien meer voor het gezin kunnen kiezen. Jammer genoeg is het gezin tegenwoordig geen politieke prioriteit meer….Ook de zogenaamde “vrouwenemancipatie” is dit enkel in naam… Als het erop aankomt, is er slechts één vrijheid en dat is hard werken, zodat zowel economie als staat op onze rug nog meer geld kunnen verdienen.

    2. Helaas, beste P. Derks, U lijkt het niet begrepen te hebben, maar we zijn in oorlog. Boekenlezen is niet uw sterke punt zoals U al eerder heeft aangegeven, als ik me goed herinner. Die oorlog woedt al vanaf het einde der 18de eeuw, en die oorlog is in de 20ste eeuw verhevigd door de Frankfurter Schule, gesticht in Moskou begin jaren 1920. Sindsdien is die niet meer verdwenen. Ik heb dat hierboven omstandig aangegeven. De kwestie is niet privé, die strijd is verloren, het principe van HET kostwinnerschap is ook verloren. De huidige gezinnen zijn gedwongen tot het principe van twee kostwinners, man en vrouw. Katharina heeft gelijk, dat wordt afgedwongen door de staat, met belastingen, sociale zekerheid, ziektekosten premies, en nog meer. De staat, beste P. Derks, is onze vijand, zij is tevens de grootste criminele organisatie in NL en in BE. Zij wil ons eigendom ontnemen en huwelijk en gezin vernietigen en door ongebondenheid te favoriseren, wil zij te kleine gezinnen, afdwingen. Zij wil eenieder aan de drugs, zij wil de bevolking dom houden, zij liegt en des-informeert via de publieke staatsomroep, en tenslotte, zij bevordert massa immigratie van islamieten en Afrikaners, die zich hier nooit thuis zullen voelen, die zich nooit zullen willen aanpassen en assimileren. Deze migranten haten de blanke Europese volken en ons, de autochtonen, die alles zelf hebben opgebouwd, generatie na generatie. De import steunlopers en wandoeners, worden van staatswege ondersteund.
      De laatste die zich verzette tegen de uitholling van het gezin en het volk bescherming bood, was onze laatste katholieke premier in NL, Dries van Agt. Later kwam er nog een opvlieger van de protestant Heerma. Beiden werden uitgelachen, zelfs door hun eigen CDA fractie. De zoon van Heerma van toen, de huidige waarnemend chef van het CDA, P. Heerma, is agnost, en in tegenstelling tot zijn vader, piekert hij er niet over om stelling te nemen tegen het vrijmetselaar gedachtegoed van de VVD liberalen en de D666 libertaire liberalen, de politieke arm van de vrijmetselarij, met hun leugens en hun permanente revolutie van vernietiging tegen de Natuurlijke Orde, en de Openbaring, waarop onze Europese beschaving gestoeld is.

      1. Op dergelijke onzin ga ik geeneens meer reageren. U bent niet te benijden met u voortdurend wantrouwen en het geloof in complotten…

  5. Vrouwen en LHBTIQ’ers hebben geen klagen: onder hún druk is de wet op vele fronten ten gunste van hen veranderd. Dat is mij en de groepen waar ik toe hoor, nog nóóit(!) gelukt. Zij zijn dus niet meer de zwakkelingen die extra bescherming behoeven. Zij zijn dus echt zélf in staat voor zichzelf op te komen. Door zich nog stééds te profileren als zwak, maken zij feitelijk nu de dienst uit, geruggensteund door D’66.
    Dit heeft vele gevolgen, zoals voor huisvesting, scheidingen, gezondheidszorg, onderwijs, kerkbezoek enz. enz.

  6. Jules van Rooyen, Uw geheugen laat U 100% in de steek.
    Ik heb ‘n bijna fotografisch geheugen gehad en om ‘n brief te lezen, had ik pakweg 2 seconden nodig.
    Ontspanningsboeken heb ik alleen gelezen op de basisschool.
    Om U nóg verder wel of niet tevreden te stellen: ik heb ‘n enorme honger naar feiten van zowel heden als verleden, waarbij het verleden belangrijk kan zijn voor de toekomst, waarbij details mij nauwelijks interesseren.

    Wist U bijv. dat pyramides en ándere grote bouwwerken gebouwd werden in tijden van werkeloosheid? Dat geldt ook voor wegenaanleg (dit heeft de VVD nagelaten tijdens de afgelopen werkeloosheidsperiode, waardoor nu de huisprijzen flink zijn gestegen en waardoor nu handwerkers tekort zijn). De in de bijbel genoemde reuzen waren pakweg 2 m lang en waren waarschijnlijk nazaten van een ver verleden waardoor zij bijv. farao konden voorspellen wanneer droge jaren zouden volgen. Ook waren die reuzen goede ingenieurs en wisten zij – beter dan wij nu – hoe het sterrenstelsel in elkaar stak).

Comments are closed.