Ongecontroleerde migratie is al jaren een politiek splijtzwam, en het zou oneerlijk zijn te doen alsof enkel “extreemrechts” daar verantwoordelijk voor is. Zelfverklaarde democratische partijen hebben het thema lange tijd gemeden, uit vrees voor electorale schade, morele vereenvoudiging en vooral hun eigen onvermogen om met het fenomeen om te gaan. Die terughoudendheid heeft echter een reële prijs gehad: een gebrekkig beleid, een groeiende groep mensen zonder wettig verblijf en bij veel burgers het gevoel dat regels willekeurig worden toegepast.
Die frustratie is begrijpelijk. Een overheid die bevelen tot het verlaten van het grondgebied uitvaardigt maar ze nauwelijks uitvoert, ondergraaft haar eigen geloofwaardigheid. Dat dit wantrouwen in sommige kringen uitmondt in verhalen over bewuste strategieën of “omvolking”, hoeft men niet te onderschrijven om te erkennen dat het maatschappelijke draagvlak onder druk staat. Mensen verwachten rechtszekerheid en een staat die haar eigen regels ernstig neemt.
Ook in de Verenigde Staten speelt dat spanningsveld. De illegale migratie uit onder meer Latijns-Amerika is er al jaren moeilijk beheersbaar. Sinds de verkiezing van Trump wordt ingezet op massale uitzettingen door federale migratie- en grensdiensten zoals ICE. Om die operaties mogelijk te maken, werden versneld extra agenten gerekruteerd, vaak met verkorte opleiding, en werden procedures vereenvoudigd of herinterpreteerd. Ter info: dit is gebaseerd op vaak tegenstrijdige informatie in een sterk gepolariseerd, om niet te zeggen chaotisch, Amerikaans media-landschap. Wat begon als een gerichte aanpak van illegale criminelen, leek al snel te ontsporen: ook mensen zonder crimineel verleden, en zelfs personen met een legaal statuut, kwamen volgens sommige bronnen in het vizier.
Daarbij werd steeds duidelijker hoe de arm der wet zelf aan wettigheid begon in te boeten. Ook tegenstanders van de massale uitzettingen kregen te maken met harde repressie. In Minneapolis werden recent opposanten, een moeder van 37 en een verpleger, neergeschoten tijdens ICE interventies, onder omstandigheden die op zijn minst vragen oproepen.
Deze ontwikkelingen maken één ding duidelijk: een “vreemdelingen buiten”-politiek laat zich niet netjes uitvoeren. Hoe groter en complexer de operatie, hoe groter de verleiding om toe te geven aan willekeur, juridisch grensverleggend op te treden en disproportioneel geweld te gebruiken.
Dat raakt aan een fundamenteel punt dat ook voor ons land relevant is. Ordehandhaving is alleen geloofwaardig als ze strikt binnen het gangbare wettelijk kader gebeurt. Dat is geen gebrek aan begrip voor de moeilijke omstandigheden waarin politie- en migratiediensten werken. Betogers en activisten kunnen de spanningen opdrijven, en in de VS komt daar de legale wapendracht als extra risicofactor bij. Precies daarom zijn opleiding, omkadering en duidelijke procedures essentieel. Een bende gepolitiseerde en gemaskerde cowboys kunnen dus in geen geval voldoen voor dit type werk.
Een sterke staat heeft geen baat bij improvisatie, intimidatie of machtsvertoon. Ze steunt op een goed opgeleide, gedisciplineerde politie en op beslissingen die controleerbaar en juridisch verdedigbaar zijn. Zonder die waarborgen dreigt handhaving haar band met het recht te verliezen en te verworden tot machtsmisbruik.
Voor wie zich Christelijk geïnspireerd noemt, is dat geen vrijblijvende bedenking. Willekeur en ontsporing stroken moeilijk met een mensbeeld dat vertrekt van waardigheid en verantwoordelijkheid. Orde die loskomt van het recht en rechtvaardigheid, verliest haar legitimiteit. Illegale migratie vraagt daarom een beleid dat werkt, grenzen die geloofwaardig zijn en handhaving die professioneel, wettig en gedisciplineerd verloopt. Grote woorden zonder institutionele ernst brengen geen duidelijkheid, maar chaos.
Een volk is een lichaam dat kan ingenomen worden door besmettelijke microben wanneer het zich niet goed verzorgt door gebed en boete of erger nog God zelfs ontkent.
Het oude Joodse volk van God moest dit meermaals ondergaan, zelfs zo erg dat het bijna stierf.
In de wereldgeschiedenis en archeologie is dit een bekend fenomeen bij talrijke verdwenen volkeren.
Men mag gerust stellen dat wanneer een volk zich verlaagt tot niet aanvaardbare innerlijke laagte het na vele waarschuwingen door God gestraft kan worden, zelfs volledig uitgewist.
Wanneer een volk te laag valt is instroming van vreemden niet meer te vermijden en zijn zeer strenge en harde maatregelen het enige redmiddel, zelfs vormen van amputatie kunnen nodig zijn.
@ Eric, Net als abortus en euthanasie, wordt de strategie “vreemdelingen buiten” door veel mensen gezien als een antwoord op maatschappelijke problemen. Helaas leiden zulke schijnbaar eenvoudige oplossingen vaak tot een hellend vlak van nog meer chaos en menselijk leed. Voor complexe problemen bestaat er nu eenmaal geen simpele oplossing. Voor je het weet, staan mensen, die voor jou belangrijk zijn, in de vuurlinie. Tegen dan is het te laat.
Beste Katharina,
de eerste zeer zware aanslag tegen de Katholieke Kerk was de ontwikkeling van de boekdrukkunst in 1450. Pas in de 18de eeuw kon men de eerste aandrijfmachine ontwikkelen (stoomkracht) en dit betekent zondermeer de ‘genadeslag’ voor de eertijds bijna almachtige Rooms Katholieke Kerk. Alles wat daarna tot ontwikkeling kwam en komt staat volledig ten dienste van de grofst mogelijke Satanische haat tegen de Kerk.
Christus kwam niet op aarde om de maatschappij te redden.
We bereikten het punt vanwaar de maatschappij totaal niet meer kan geholpen worden.
In mijn kindertijd was ik nog trots op mijn vader die bediende was in provinciale ontwikkeling voor landbow en veeteelt en hij kreeg daar zeer veel eer voor en zelfs een medaille voor zijn prestaties. Nadat hij stierf (96 jaar oud) werd het duidelijk dat al zijn bazen vrijmetselaars zijn. De hedendaagse ‘boeren’ zijn geen boeren meer en zij hebben dat nog steeds niet begrepen want de media houden iedereen aartsdom zodat niemand nog wil weten dat Christus niet op aarde kwam om de maatschappij te redden en onze slappe bisschoppen en hun gemoderniseerde priesters vinden dat helemaal niet erg, integendeel, nu kunnen zij het volk des te beter besynodaliseren.
Exodus 20:
1 Toen sprak God alles wat volgt: 2 Ik ben Jahweh, uw God, die u uit Egypte, uit het slavenhuis heb geleid; 3 gij zult geen andere goden naast Mij hebben. 4 Gij zult u geen godenbeeld maken noch enig beeld van wat in de hemel daarboven, op de aarde beneden, of in het water onder de aarde is. 5 Gij moogt ze niet aanbidden of dienen. Want Ik, Jahweh, uw God, ben een naijverige God, die de zonden der vaders wreekt op de zonen, op het derde en vierde geslacht van hen, die Mij haten, 6 maar die genadig is aan het duizendste geslacht van hen, die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden.
Gemotoriseerde boekdrukkunst leidt onherroepelijk tot kunstmatige intelligentie en het werk van mensenhanden wordt nu tot goddelijkheid verheven en de Tien Geboden worden samen met de Kerk weggevaagd.
@ Eric, Het christelijk geloof heeft vanaf het begin al met heel wat tegenstand te maken gehad, zoals de Romeinen, interne conflicten en islamitische invallen, los van technologische ontwikkelingen. Zelfs als we allemaal in eenvoudige strohutten zouden leven, zouden mensen nog steeds manieren vinden om elkaar het leven moeilijk te maken.
Het christendom garandeert geen automatisch geluk, maar kan wel dienen als een richtlijn om onze samenleving vandaag menselijker te maken. Daarvoor is wel een bewuste keuze nodig. Het begint bij kleine daden en bij het vermogen om verder te kijken dan de slogans die men ons dagelijks doet slikken.
@ Katharina,
in de VS werd een prachtige organisatie opgricht : Turning Point USA, door Charlie Kirk en zijn katholieke vrouw Erica. Charlie bereide zich voor om ook katholiek te worden maar werd dus vermoord.
Op https://nl.wikipedia.org/wiki/Turning_Point_USA word dit initiatief beschreven als conservatief met veel schijn-redenen tot kritiek omdat wikipedia uiteraard anti-christelijk is ingesteld.
Iets dergelijks missen we hier in Europa.
Onze bisschoppen en hun moderne priesters zouden heel erg beschaamd moeten zijn, vooral ook omdat zij tegenwoordig suggereren dat een vrouwelijke katholieke bisschop zou moeten kunnen.