Vandaag zag ik op de VRT een video over daklozen in de vrieskou. (Voornamelijk) mannen ineengedoken in gammele tentjes, natte dekens, verkleumde handen. Geen abstract probleem, maar echte mensen, in ons winterweer vandaag. En toch lijkt geen enkele van onze politieke leiders hierom te geven. Ook van de Kerk horen we niets.
Voor militaire steun aan Oekraïne worden miljarden gevonden; niemand van tel lijkt zich hierover vragen te stellen. Voor onze eigen daklozen, migranten, werklozen, mensen met psychische problemen, mensen die uit het systeem gevallen zijn, blijft het vaak bij noodopvang “wanneer het echt niet anders kan”. Alsof barmhartigheid een seizoensgebonden maatregel is. Alsof de kou pas telt wanneer ze strategisch relevant is. Wat zegt het over ons dat we miljarden kunnen mobiliseren voor wapens, maar blijven discussiëren over extra opvangplaatsen wanneer mensen letterlijk doodvriezen? Wat zegt het dat “menswaardigheid” een kernwoord is in buitenlandse verklaringen, maar een budgettaire last wordt zodra het over onze eigen straten gaat?
Laat ons eerlijk zijn: de prioriteiten van onze leiders zijn ontspoord. Het verre beheerst de media, het nabije wordt lastig. Daklozen confronteren ons met falend beleid, met complexe problemen, met ongemakkelijke vragen over verslaving, geestelijke gezondheid, migratie, familiebreuken. Oekraïne of de laatste fratsen van Donald Trump zijn eenvoudiger: simpele slogans, handig politiek conformisme. Gemakkelijke helderheid voor onze politici, zonder dat ze zelf te lang moeten nadenken.
In het Evangelie vraagt Christus niet: “Wie is geopolitiek belangrijk en wat is goed voor mijn carrière as politicus?” Hij vraagt: “Wat hebt gij gedaan voor de minste van de Mijnen?” Niet voor het meest mediagenieke onderwerp. Niet voor het juiste imago bij andere EU leiders. Voor de minste. De hongerige. De naakte. De dakloze.
Voor Christenen is barmhartigheid geen links-rechtskwestie. Het is een kwestie van trouw. Trouw aan een God die mens werd, arm, kwetsbaar, afhankelijk van andermans zorg. Trouw aan een traditie waarin caritas geen bijzaak is, maar de essentie van onze identiteit als gelovige. Dit betekent niet dat we ons moeten afsluiten van de wereld en de problematiek van bv ongecontroleerde migratie moeten negeren. Het betekent dat we moeten ophouden met morele schijnvertoningen.
Echte solidariteit is geen Instagram-ethiek van het type: “we mogen mensen niet opsluiten in een afhankelijkheidsval” en “echt om mensen geven door hun uitkering in te trekken omdat ze in het foute traject zitten”. Dit klinkt misschien hip in talkshows, maar is allesbehalve solidair. Meer nog: dit zijn voorbeelden van het antichristelijke “Evangelie” dat onze huidige maatschappij beheerst. Echte barmhartigheid vraagt keuzes. Budgetten. Politieke moed. En ja, soms ook het durven zeggen: hier ligt onze eerste verantwoordelijkheid. Armoede en dakloosheid zijn geen blabla-dossiers. Ze zijn een dringende problematiek en er moet NU ingegrepen worden.
Over geld. Dat óók pas een gemeen wapen.
“De waarheid (dat geld afgeschaft moet worden) zal en kan nooit verloren gaan.
Maar die waarheid zal belasterd, gedemoniseerd en gekruisigd worden door duivels die de waarheid haten.”, las ik ergens.
Mooi en diep, vind ik dat. Want het lijkt mij zeer waar. Wij zitten in de macht van anderen wegens dat geld, dat van de boze zelf lijkt te komen en ons gevangen zet in zijn valstrikken.
Het merk van het beest lijkt mij dus (ook) het geld zelf te zijn.
Jezus was tegen geld (vooral dat van de Romeinen). En de zucht naar geld is de grootste zonde, staat er verder door Timoteüs geschreven. Tollenaars staan ook voor zondaars in de Bijbel. Ze worden als kleingeestig, geestelijk ongezond, op het zelfde niveau als hoeren, en afpersers afgeschilderd. Er zijn twee beroepsgroepen die er nóg slechter van af komen. Dat zijn de farizeeën en de schriftgeleerden.
Over geld en wat voor problemen dat in de wereld geeft:
“Want de geldgierigheid is een wortel van ALLE kwaad, tot welke sommigen lust hebbende zijn afgedwaald van het geloof, en hebben zichzelven met vele smarten doorstoken.
Maar gij, o mens Gods, vlied deze dingen; en jaag naar gerechtigheid, godzaligheid, geloof, liefde, lijdzaamheid, zachtmoedigheid. . . .
Beveel den rijken in deze tegenwoordige wereld, dat zij niet hoogmoedig zijn, noch [hun] hoop stellen op de ongestadigheid des rijkdoms, maar op den levenden God, Die ons alle dingen rijkelijk verleent, om te genieten”.
Zou de ganse wereld Christen zijn, dan zouden wij (weer) in het paradijs zijn, lijkt mij.
Want dat geld van nu, dat eigenlijk staat voor dierlijkheid, egoïsme, tot slaaf makend, maakt nu de wereld stuk. Een mens wordt als dierlijk geboren, maar hij of zij kán een Mens dat met een hoofdletter geschreven wordt, worden wanneer hij zijn dierlijkheid weet te overstijgen én logisch na te gaat denken. Dan blijkt dat vrede fijner is dan oorlog, dat liefde leuker dan egoïsme of haat, en dankbaarheid aan het Leven zelf veel wijzer is dan dwaze hartstocht voor de materie.
Het verstand, gevoel en de logica kunnen ten slechte en ten goede gebruikt worden, dat is en bepaalt de vrije wil nu eenmaal.
Het goede heeft geen bewijs nodig, want dat bewijst zichzelf, dus het goede is makkelijk te herkennen; immers, een goede boom heeft goede vruchten; die zijn fijn, aardig, vriendelijk, gezond, spannend, opwindend, grappig.
Gelukkig is vrijheid niet zo moeilijk. Die Is er namelijk al, denk ik. Geluk is er al, maar is vaak bedorven door narigheid. Vrijheid is er ook al, maar die vrijheid wordt bedekt met de bloedsporen van de zweep van de slavernij. Vrede is er ook al, maar strijd bedekt de vrede met de zwartheid van het diepste verdriet.
Buiten de logica alleen al dat naastenliefde uiteraard een gelukkiger wereld maakt dan haat en zelfzucht, doen de Woorden er ook nog een schepje bovenop. Dat is helemaal een wonderlijk.
Daniël 2:22
Hij maakt ondoorgrondelijke en geheime dingen bekend. Hij ziet alle in het duister verborgen zaken, want Hij Zelf is het licht.
De bijbel, met name het Bijbelboek Daniël (hoofdstuk 7, 8, 9 en 11), beschrijft een komende machtige heerser, vaak geïnterpreteerd als de Antichrist
Ik blaas de Sjofar
Het gaat over morgen
Duurt zeven minuten
https://youtu.be/7VoqujaI7Pk?si=85Es1UG-G88yiOMP
Film gezien
Melissa” = 111 (Reverse Ordinal)
“vaccination” = 111 (English Ordinal)
“Mark of Beast” = 111 (English Ordinal)
“Mark of Beast” = 666 (English Sumerian)
“watcher” = 111 (Reverse Ordinal)
De rode vaars die moet worden opgeofferd op de 111e dag van Gods schepping kalender
Ik laat snel meer zien !