Godsdienstvrijheid in het Westen: enkel voor “witte mensen”?

Beeld: The Spectator

In West-Europa wordt godsdienstvrijheid, waaronder de vrijheid om zich te bekeren tot een ander geloof, vaak gezien als een verworven recht. Toch geldt dit recht in de praktijk vaak niet voor migranten uit de Islamitische wereld, die na hun bekering tot het Christendom, vaak bedreigd of verstoten worden door hun familie, vrienden en/of voormalige religieuze gemeenschap. Daarom hebben drie hulporganisaties, gespecialiseerd in hulpverlening aan vervolgde Christenen: Stichting Gave, Open Doors en Stichting de Ondergrondse Kerk (Sdok), een online meldpunt geopend, voor Christenen die zich bedreigd voelen in Nederland.  De bedoeling van het meldpunt is hulpverlening en bewustmaking. In geval van gevaar voor eigen leven, krijgen Christenen het advies om de politie te contacteren.

De situatie van ex-Moslims, die zich na hun migratie tot het Christendom bekeerden, is ook in Westerse landen als Nederland vaak gevaarlijk met ingrijpende gevolgen voor het alledaagse leven van de betrokkenen. Hierbij enkele getuigenissen, die onlangs in Katholiek Nieuwsblad en Crux verschenen:

Faradoun: “Ik word nog elke dag bedreigd” 

Faradoun Fouad is een Koerdische vluchteling uit Noord-Irak. In Nederland kwam hij in contact met het Christendom. “Ik bekeerde me in 1999,” vertelde hij aan Katholiek Nieuwsblad. “In 2002 heeft God mij geroepen om mijn eigen volk te bereiken. Direct na mijn bekering kwamen de eerste bedreigingen. Mensen van wie ik dacht dat ze mijn vrienden waren, werden mijn vijand.” De bedreigingen werden zelfs zo erg, dat Faradoun moest vluchten uit het asielzoekerscentrum Dronten om bij een familie uit zijn kerk te gaan wonen. Hoewel het asielzoekerscentrum geen veilig terrein voor hem is, komt hij er nog geregeld terug om te evangeliseren. Fouad hoopt ooit nog eens terug te keren naar Irak om er het Christenlijk geloof verkondigen. Hij zegt dat vele Koerden zich in Nederland al hebben bekeerd. Ondanks de vele bedreigingen wil Fouad niet stoppen met zijn verkondigingswerk en blijft zijn huis open voor allen.

Esther: “Mijn vader zei dat ik zijn dochter niet meer ben” 

Esther Mulder was Moslima. In 1992 vluchtte zij met haar familie vanuit Somalië naar Nederland. Op veertienjarige leeftijd besloten haar ouders om haar uit te huwelijken. Mulder vluchtte het huis uit en zwierf twee jaar lang over straat, van opvangadres naar opvangadres. Via een vriendin kwam ze in aanraking met het Christelijk geloof. Ze weet het nog goed, die eerste keer: “Ik had gelijk het gevoel dat ik welkom was.” Tegelijk voelde ze zich schuldig dat ze in een kerk was. “Ik keek steeds om mij heen en dacht: wat als er nu familie binnenkomt, of andere Somalische mensen? Die eerste dag in de kerk sprak ik met God. Ik zei: ‘Als U God bent en het waar is wat ze zeggen, wilt U dat dan laten voelen in mijn hart? Dan ga ik U volgen en dienen.’”Zes maanden duurde het. Toen voelde ik het in mijn hart. De dominee deed een oproep en ik ging naar voren, want ik wist het zeker. Mijn hart klopte in mijn keel. Ik was enorm blij.” Tegelijkertijd ervoer ze een rust die ze nog nooit eerder had gevoeld. “Na mijn bekering begonnen ook de bedreigingen. Vooral op Facebook en meestal afkomstig van Somalische mensen. Ze schrijven in het Somalisch, zodat niemand het kan begrijpen. Zo hadden we bijvoorbeeld een foto gemaakt van een Somalische conferentie, waarbij iedereen voor een kruis stond. Daar kwamen allemaal bedreigingen op. Dat vond ik heel erg.”

Esther is ondertussen getrouwd met een Nederlander. Een paar jaren geleden zocht ze opnieuw contact met haar familie. Toch lukte het niet zo goed om de banden weer op te nemen. “Wanneer ik op bezoek kom, verlaat mijn vader het huis. Het laatste wat hij me ooit heeft gezegd, is dat ik zijn dochter niet meer ben.”

Jassim: “Ik moest Joden en Christenen haten”

Jassim is van Marokkaanse afkomst. Hij gebruikt zijn achternaam liever niet als hij zijn getuigenis geeft. “Mijn familie woont in Marokko en kan daarmee in de problemen komen.” Zelf geeft hij zowel op zijn website als op YouTube zijn getuigenis. Dat deed hij voorheen ook via Facebook, totdat hij daar geblokkeerd werd, naar eigen zeggen omdat bepaalde mensen hem de mond willen snoeren. Op straat schelden ze hem uit, maar het deert hem niet. Hij voelt zich bevrijd sinds hij zich in 2015 bekeerde en in 2016 gedoopt werd. Jassim kwam naar Nederland, omdat hij al als Moslim openlijk kritisch was over de Islam. “Mijn moeder had me altijd geleerd om iedereen te respecteren en lief te zijn. Dat stond lijnrecht tegenover wat de Islam leerde. Ik moest Joden en Christenen haten en vervloeken. Mohammed was mijn voorbeeld, maar zijn leven was slecht. Hij had Joden gedood en trouwde een kind van zes jaar. Hoe kon dat nu mijn voorbeeld zijn?”

Jassim krijgt voortdurend bedreigingen en deed al eens aangifte bij de politie met 8 pagina’s voorbeelden hiervan. De politie raadde hem aan om zijn foto van zijn website te verwijderen. Jassim nam de suggestie op in zijn gebeden, maar kreeg hierbij de indruk dat Jezus wou dat hij de foto’s behield,“omdat ik aan Hem toebehoorde”. “Indien ik niets verkeerds heb gedaan, waarom zou ik me verbergen? Ik woon in een vrij land.“ 

Godsdienstvrijheid: enkel voor “witte mensen”?

Dat West-Europeanen in vrijheid leven, is een verworvenheid, waar onze voorouders hard voor gestreden hebben. We kunnen ons daarom de vraag stellen waarom er door de Westerse overheden weggekeken wordt van de religieuze intolerantie binnen de allochtone gemeenschappen in onze steden. Het verlaten van de Islam, om zich bv tot het Christendom te bekeren, is er blijkbaar taboe en, in deze tijd van Ramadan, kan een Moslim, die in het openbaar eet of drinkt, door zijn gemeenschap zonder gevolg bedreigd worden. Moet men daaruit concluderen dat godsdienstvrijheid volgens de politiek correcte “goegemeente” enkel een privilegie voor “witte mensen” is, en niet toepasbaar op mensen van andere rassen of culturen?  Ik denk dat het tijd wordt, dat er opgetreden wordt tegen ideologische tegenstrijdigheden, die religieus geïnspireerde bedreigingen in onze “vrije wereld” mogelijk maken. Ondertussen, laten we bidden voor de vervolgde Christenen, die ook hier bij ons moeten vrezen voor hun veiligheid. En laten we bidden, dat vele van onze nieuwe medeburgers de boodschap van Christus mogen ontdekken, een boodschap van échte vrede en rechtvaardigheid!

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Author: Katharina Gabriels

Katharina Gabriels is gehuwd en moeder van twee tieners. Ze is gefascineerd door (kerkelijke) actualiteit, hedendaagse maatschappelijke ontwikkelingen en ethische kwesties.

4 thoughts on “Godsdienstvrijheid in het Westen: enkel voor “witte mensen”?

  1. – Goed van dit probleem onder de aandacht te brengen. Dank. De staat moet er voor zorgen dat iemand die zich van de islam tot een andere godsdienst wil bekeren, dit in alle vrijheid moet kunnen doen.
    – Dat de islam straffen zet (soms de doodstraf) op afvalligheid van hun mohammedanisme, is al een bewijs dat hun godsdienst niet deugt. Een godsdienst belijden en kiezen moet in vrijheid kunnen gebeuren.

  2. ☩JMJ☩

    Dwaalleer heeft geen rechten; alleen de Katholieke Religie, waarvan de goddelijke origine in de geschiedenis bevestigd is, heeft rechten. Religieus pluralisme is ontworpen geweest door satanisten om de wereldlijke macht van de Katholieke Kerk eertijds te breken; het is absurd en dom om te denken dat valse religiën op een gelijk voetstuk geplaatst moeten worden met de authentieke goddelijk geopenbaarde Religie. Het is dan ook met geen enkel recht dat de Pislam van de Pedofiel hier geïmporteerd wordt om Europa onder het juk ervan te plaatsen.

    Diegenen die de sekte van de Pedofiel bestrijden in naam van “vrijheid van religie” schieten zichzelf in de voet. Het mahometisme werd door de duivel in elkaar geflanst als een soort van talmoedisme voor goyim dat als een militaristisch systeem fungeert ter verovering van voormalig Christelijke landen die, door geloofsafval verzwakt, als een gemakkelijk doelwit voor het grijpen liggen. In de tijden van geloof, toen het Katholicisme erkend werd door de temporale macht en de valse religiën verbannen waren in onze contreien, werd West-Europa door den Hemel beschermd tegen de landhonger van de mahometanen. Nu, in de dagen van apostasie, staatsatheïsme en sectair pluralisme, nu is West-Europa tot slavernij gereduceerd aan de volksstammen van de halve maan door de pedofiele, necrofiele, satanistische politici, en God heeft het tot nu toe niet verhinderd omdat de achterlijke, goddeloze bevolking Hem haat. Vele zonen van het Westen willen zelfs niet toegeven dat Europa de dieperik aan het ingaan is en worden hysterisch wanneer iemand de olifant in de kamer vernoemt. Waanzin! Het is niet gemakkelijk om gehele volkeren uit de psychotische toestand van hun hersenspoeling te trekken.

    Europa, Europa, convertere ad Dominum Deum tuum!

  3. Ik heb onder moslims gewerkt en in de islam mag men zich niet bekeren tot het christendom of het jodendom om de eenvoudige reden dat de islam de derde geopenbaarde godsdienst is en het christendom en jodendom in feite niet meer tellen, daarom als een moslim zich bekeerd tot een andere religie dan doet hij eigenlijk een stap terug dat is gewoon de reden.

  4. Mooie getuigenissen. Het is de momenteel heersende cultuurmarxisme waar de eenzijdige linkse anti Joods,christelijk humanistisch erfgoed en anti onze vrijheden bedienende mainstream media (msm) wat neerkomt op Joden en christenen bashen maar het islamfascisme de hand boven het hoofd houden. Laten christelijk gelovigen daar door heen prikken en een ander geluid laten horen. Zoals dit forum doet. Op youtube zie je ook moslims die zich bekeerden tot het christendom vaak ontroerende filmpjes. De hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam Mgr Hendriks zei dat de RKK een meer migrantenkerk zal worden. Die staan tenminste voor hun geloof. Opvallend is in isl.landen dat er een stijging is van moslims die zich bekeren tot het christendom. In Iran een heel sterke opkomst daarvan. Dat zelfs een Iraanse minister het beaamde dat het christendom in zijn land groeide. Wereldwijd zijn er 10 miljoen islamieten die zich tot het christendom hebben bekeerd.Lees of hoor je niet in de msm. Laten er velen volgen.

Comments are closed.