A Great Day – Een Katholieke kortfilm die je hart niet onberoerd laat
Neem alsjeblieft een halfuurtje om deze film echt te kijken, in alle rust. Laat je erdoor raken. Scroll gerust pas verder wanneer je klaar bent.
Een film die recht het hart in gaat
Soms kijk je iets wat mooi is. En soms zie je iets wat je stil maakt.
“A Great Day” is voor ons zo’n film. Terwijl we keken, voelden we hoe het verhaal steeds dieper onder onze huid kroop – tot op het punt dat de tranen niet ver weg waren.
Het is een katholieke kortfilm, gebaseerd op een waargebeurd verhaal:
een priester wordt in de biecht geconfronteerd met de man die verantwoordelijk is
voor de dood van zijn eigen familie. Daar, op die heilige plek van de biechtstoel,
komen schuld, pijn, gebrokenheid én genade samen.
Waarom deze film zo krachtig is
Deze film vertelt niet gewoon iets over het geloof – hij laat het zien.
Zonder grote woorden, maar door sterke beelden en verstilde momenten van gebed, herken je:
- hoe diep een mens gekwetst kan worden,
- hoe zwaar schuld kan drukken op een geweten,
- en hoe radicaal en concreet Gods barmhartigheid is.
In de loop van het verhaal komen verschillende sacramenten voorbij:
biecht, Ziekenzalving, Laatste sacramenten
en vooral de Eucharistie, bron en hoogtepunt van ons geloof.
Niet als “theorie”, maar als echte ontmoetingen met Christus, precies waar het leven pijn doet.
Verder dan “ik vergeef het je”
Echte vergeving is nooit goedkoop. Deze film durft dat te laten zien.
Het gaat niet om een snel “het is al goed” – want soms is het nog helemaal niet goed.
De wonden zijn echt. Het verlies is echt. De strijd van de priester is echt.
Juist daarom raakt de film zo diep: hij laat zien dat vergeving geen menselijke prestatie is,
maar een genade. Iets wat gebeurt als we onze gebrokenheid en ons onvermogen
om zelf te vergeven naar Christus brengen. Hij alleen kan hart en geweten vernieuwen.
In de stilte van aanbidding, in het fluisteren van de biecht, in het mysterie van de Mis:
daar wordt langzaam zichtbaar wat wij zelf nooit voor elkaar krijgen –
echte, bevrijdende vergeving.
Herkenbare worstelingen, echte hoop
Misschien draag jij ook iets mee wat maar niet loslaat:
- een wrok tegenover iemand die je diep gekwetst heeft,
- een schuldgevoel over iets uit het verleden,
- of een wonde waarvan je soms denkt: “Dit wordt nooit meer goed.”
“A Great Day” romantiseert dat niet. Integendeel: het laat de worsteling zien.
Maar tegelijk straalt de film een stille zekerheid uit:
bij God is geen situatie definitief verloren.
Zelfs in de donkerste hoeken van ons leven kan Zijn licht binnendringen,
vaak via de eenvoudige, trouwe aanwezigheid van een priester en de sacramenten van de Kerk.
Een uitnodiging, geen verplichting
We willen je heel eenvoudig uitnodigen: kijk deze film met een open hart.
Niet als “nog een katholiek filmpje”, maar als een moment van gebed.
Misschien helpt het om:
- de film in stilte te bekijken, zonder afleiding,
- na afloop even te blijven zitten en in stilte bij God te zijn,
- Hem eerlijk te zeggen wat de film bij je heeft losgemaakt.
Voel je geraakt? Misschien is het een uitnodiging:
- om opnieuw naar de biecht te gaan,
- om iemand te vergeven (of om vergeving te vragen),
- om terug de Eucharistie centraal te zetten in je leven.
Gebruik deze film verder
De makers hebben deze versie van ongeveer 30 minuten bewust toegankelijk gemaakt voor breder gebruik.
Overweeg zeker om de film te tonen:
- in een parochie- of gebedsgroep,
- in een jongerenwerking of catechese,
- op een retraite of vormingsavond.
Laat de film daarna niet “gewoon eindigen”, maar neem tijd voor gesprek of gezamenlijk gebed.
De thema’s vergeving, biecht, Eucharistie en barmhartigheid lenen zich voor heel mooie uitwisseling.
Tot slot
Wij delen deze film omdat hij ons zelf diep heeft geraakt.
Niet omdat hij perfect is, maar omdat hij iets van het hart van ons geloof laat zien:
God laat ons niet achter in onze gebrokenheid. Hij gaat er middenin staan.
Als je de film hebt uitgekeken en hij heeft iets in je aangeraakt,
vraag dan gerust aan de Heer: “Toon me wat U hiermee in mijn leven wilt doen.”
En als je lang niet meer geweest bent: de deur van de biechtstoel staat nog steeds open.
Neem de tijd. Kijk. Laat je raken. En breng alles naar Christus.
Katholieke struisvogels
Jullie zullen afgeslacht worden
Ik ga er van genieten
Er reageert niemand meer hier
Hoe denk je dat dat komt kankerdwaas
Aan de redactie van Katholiek Forum,
Waarom werd mijn reactie verwijderd?
Mag de heer Vissers zomaar iedereen schofferen? Zijn reacties moet je wegnemen, niet de mijne. Want dan noem ik het pure censuur.
Dit soort films zouden wel eens kunnen belanden waar ze niet thuishoren: Bij de zwijnen bijvoorbeeld. Maar het KF is (naar mijn gevoel) een veilige bestemming.
“Parels voor de zwijnen werpen” kennen we uit de Bergrede van Jezus.
Als je iets kostbaars geeft aan mensen die het niet kunnen waarderen, dan is dat natuurlijk zonde van de tijd en de energie. Zwijnen verdienen niet wat kostbaar is. Ze verdienen wat zij toekomen.
Er is niets kostbaarder dan eerlijkheid. Wat kan men meer geven dan dat? Niets! Ja, deze film raakt een mens in zijn diepste-zijn. Maar wat betekent “een mens” nog vandaag de dag? Menselijkheid lijkt niet meer van deze wereld te zijn. Geldzucht heeft ervoor gezorgd dat we (“we”) grotendeels ontmenselijkt zijn. De wereld is ontmenselijkt omdat de stem van de (eenvoudige) man geen betekenis meer heeft en de eenvoudige huismoeder niet meer gewaardeerd wordt. Geldzucht lijkt geen grenzen te kennen en wat artificieel is, is waardevoller geworden dan de Natuur. De Natuur is niet alleen het groen rondom ons maar ook de Natuur van de mens.
Daarom kunnen we spreken van ontmenselijking, omdat de Natuur slechts op de tweede plaats komt. De “economie” moet blijven draaien zegt men voortdurend, maar als de economie draait ten koste van de Natuur, dan is er geen sprake meer van vooruitgang maar ontmenselijking, ontaarding, ondergang.
Van een Kerk wordt verwacht dat ze allesbehalve geldzuchtig is. Geld is niet waar het om draait in de Kerk. Maar laat ons eerlijk zijn: De Kerk kan niet zonder. De Kerk is in liefde VERBONDEN met God maar zij maakt DEEL uit van de (fysieke) wereld.
Bovendien is de Kerk afhankelijk van de mens. En ja, als de mens of de “Natuur van de mens” nauwelijks nog betekenis heeft, dan is dat voor de Kerk een absoluut Dieptepunt. Zonder de (volwaardige) mens is de Kerk verloren, dus ook God. En laten we niet twijfelen: Hoewel God niet kan sterven, ook voor Hem bevinden wij ons in een absoluut Dieptepunt.
Want de Kerk dient te prediken wat Christus gezegd heeft: “Bemin uw naaste (= de volwaardige mens). Beminnen wil zeggen: Elkaar liefhebben zoals God de mens liefheeft (= onvoorwaardelijk). De mogelijkheid om lief te hebben is er absoluut ZOLANG de mens zich VRIJ kan VOELEN om lief te hebben. Maar als dat gevoel van Vrijheid ontnomen wordt door een wereldse “elite” die meer belang hecht aan wat artificieel is dan aan de Natuur en bovendien gaat bepalen wat mag en niet mag, dan hebben Christus woorden nauwelijks nog betekenis. Immers, hoe kan een mens liefhebben zoals God liefheeft als hij zich moet houden aan wetten die niet van Hem komen?
Wetten die niet van God komen zijn wetten ter bevrediging van het ego.
De Ware Kerk is geen ego. Maar wat is de Kerk dan wel?
Begrijpen wij wel voldoende het woord “Katholiek”?
Ik hoef jullie niet te zeggen dat er heel wat “kerken” zijn die eerder de Mammon lijken te aanbidden dan een God van liefde.
De Ware Kerk is een geestelijke Kerk, een Verbondenheid met de Hemel. De (fysieke) kerkelijke rijkdom mag er zeker zijn (ongetwijfeld kan het niet anders) maar het is allesbehalve de essentie. Het is Geest die telt. En de Geest van de Hemel is niet de geest van de wereld. Een Kerk die geen verschil meer ziet tussen de Ware Geest en de geest van de wereld is geen ware Kerk meer maar mee-dwalend… Dwalend mét de wereld. Een wereld die dwaalt kan onmogelijk iets te bieden hebben, behalve zijn (haar) eigen ondergang. Onvoldoende zijn wij ons ervan bewust dat hetgeen wij als mens in wezen “doen” niets anders is dan ons eigen graf graven. Zonder God is er geen hoop. Het Volle besef daarvan moet nog komen. Het besef is er wel vanuit het Verstand, maar het moet nog komen vanuit het “Hart”, het “Hart van het Universum” (zou ik zeggen). Pas als het Hart van zich zal laten horen zal het Volle Besef komen. Dat Hart is in geen woorden te omschrijven. Er is niets zo teder en broos als dat en tóch is het oneindig sterk. Onzichtbaar klein is het voor het menselijk oog en tóch is het Oneindig Groot.
Maar er is veel duisternis in de wereld. Haat in plaats van liefde. Geweld in plaats van vrede. En de vraag is: Voor hoelang nog? Wanneer gaat het Hart (met hoofdletter) winnen van het verstand? Een wereld van haat is geen blijvend iets (althans voor mij), maar we zitten er nog volop in. De wereld is ziekelijk ontaard, daarom lopen we als dwalenden rond. Uiterst ZIELIG is dat. Maar blijkbaar zijn er maar zeer weinigen die het zo ervaren. Het zijn immers de blinden en doven (en zoveel anderen) die zielig zijn, niet de zienden of horenden (is de algemene gedachte). DÁT is nou net de ontaarding: “De zieligaard ben ik niet maar is de andere” (denken we). Maar ik zeg jullie: We hebben ons laten afleiden door ogen die niet eens “de onze” zijn. En zo zijn we ontspoord geraakt en beland in volledige Duisternis. Ja, alles, werkelijk alles behoort God toe, maar we beseffen het niet of maar half. Een half besef is geen Waarheid.
Alleen een Geest van LIEFDE (zo is er maar ÉÉN) kan Zien wat er aan de hand is. Dat is de Schepper die Ziet en Weet wat Hij Doet (en Weet wat ons te wachten staat).
Het zijn dus niet de ogen van de wereld die zien, noch is het de geest van de wereld, noch het verstand van de wereld die de dingen ziet zoals zoals ze zijn maar God (“God”) vanuit de Hoogte én vanuit de Diepte. Met Hoogte bedoel ik: Hoger is niet mogelijk. Met Diepte bedoel ik: Dieper is niet mogelijk. God is de Geest die alles in Zijn Hand heeft, inclusief de hele mensheid (gaande van de rijkste zondaar tot de armste verstoteling die zichzelf als waardeloos acht).
Ja, de gehele wereld is zielig. Wat anders dan “de gehele wereld” kan voor God het woord “zieligheid” betekenen? Maar het mooie is: Wat zielig is heeft toegang tot de Hemel, mits geloof. Zielig betekent “als een arme ziel” (zijn wij dat niet allemaal?). Wat niet zielig is heeft per definitie geen ziel en kan dus ook niet de “Hemel” binnen.
OH WEE de hoogmoedigen die in zichzelf geen greintje zieligheid zien en zichzelf verheven achten bóven alle verstotelingen. Zij hebben niets in de hand. Wie niet eens een verstoteling in zijn handen kan dragen kan onmogelijk iets anders in de hand hebben.
(vervolg)
Het is alleen God die de verstotelingen in Zijn handen kan dragen. De zondaar kan dat niet omdat hij onverdraagzaam is.
Sta eens Stil: Wat is de stem van een arme waard voor de wereld van vandaag? Niets !! Met een arme bedoel ik een échte arme: Een mens zonder rechten.
Armen vind je in arme landen. Maar ook binnen Europa zijn er armen, vele armen. Dat zijn diegenen die door de mazen van het net vallen en voor wie dus geen sociale opvang is… De verstotelingen !! Zij worden misprezen, OF… zij worden genegeerd om vele, vele redenen… door de geest van de wereld !! De (zeer) weinigen die zich geroepen voelen om deze arme zondaars te helpen zijn vaak niet eens Katholiek maar veeleer socialist of andersgelovig.
Zien jullie de ontaarding? We zijn socialist OF nationalist (OF… we weten het niet goed). Maar Christus op aarde was noch het ene noch het andere. Hij wist het maar al te goed Wie Hij was en wat Hij Doen moest. Hij was niet de “koning der Joden”. Hij was er voor ELKE mens. En nog steeds IS Hij, want Zijn Geest kan niet sterven.
Welke christen kan zich houden aan de Bergrede van Christus? Wat betekent Geloof nog de dag van vandaag? Wat betekent Moed? En wat is Sterkte? Zijn wij (“wij”) allemaal zo “zwak” geworden dat we onszelf deze vragen niet meer willen (of durven) stellen? Is het niet vooral de lafheid die heerst en de Moed die ontbreekt? Waar is het HART of de GOEDHEID van de wereld?
Is er nog liefde voor de Geest? Of is er enkel verafgoding van het “individu”?
Laat het duidelijk zijn: We zijn weggegroeid van de Bergrede (en GOD Weet Waarom).
Christus is geen individu maar een Eenheid met de Wereld, althans voor diegenen die Hem kunnen Zien zoals Hij is.
De wereld is nog nooit zo leeg geweest: Woorden van politici worden niet meer geloofd en de stem van een verstoteling is compleet waardeloos geworden. Wat betekent democratie nog? Wat betekent een stem als niet alle stemmen geteld worden? Wat is een stem eigenlijk? Wat is de stem van een verstoteling waard? En wat zijn de woorden waard van iemand die zegt dat men ook zonder geld (of zonder bezittingen) iets te bieden kan hebben? Niets !!
Wees voorbereid op wat “Komen zal” zou ik zeggen. Want wij staan voor een Verstoteling die zal Wederkomen als een “Dief” in de Nacht. Ja, vanuit het (onzichtbare) “Niets” zal Hij Wederkomen. Met “Niets” bedoel ik wat betekenisloos is voor de wereld maar Alles voor diegenen die in Hem geloven.
Velen denken moreel “in orde” te zijn omdat ze zich volledig houden (of gehouden hebben) aan de wetten van hun land. Maar goed zijn voor eigen land is onvoldoende, d.w.z niet geslaagd. Een blanco strafblad is niet genoeg. De Onrechtvaardige is geen “illegaal” maar de geest van de wereld. Dat zal “weldra” blijken door die ÉNE Verstoteling (Christus) die zal opkomen voor alle verstotelingen. En voor diegenen die het niet zouden weten: God ziet geen verschil tussen een legale en illegale arme. Een verstoteling is een verstoteling. Geloof of ongeloof, daar gaat het om.
De “Dief” (Christus) IS er reeds maar we beseffen het (nog) niet. Hij IS er omdat Hij nooit echt weg geweest is.
“Vader, waarom hebt U mij verlaten” mag dan wel op een fysiek afscheid lijken maar in wezen zijn deze Woorden Pure Aanwezigheid. Geestelijke Verbondenheid kan niet verdwijnen.
Een samenleving dient rekening te houden met ELKE stem, zo niet kan er onmogelijk sprake zijn van rechtvaardigheid. ELKE stem, wereldwijd, telt !! Dat “weten” we gewoon als christen, niet vanuit ons verstand maar van Christus IN onszelf, althans voor diegenen die Christus toelaten.
Ja, IN onszelf is er “Iemand” die ons liefheeft, maar we lijken het compleet VERGETEN te zijn. Dát is de ontaarding.
Hij was (IS) er voor IEDER mens, in de eerste plaats voor de zwaksten. Maar zonder geestelijke rijkdom kan deze Liefde niet begrepen worden. Geestelijke rijkdom is NIET van deze wereld. Daarom is mystiek zo belangrijk. Berouw kan niet getoond worden zonder “God” gevonden te hebben. Priesters kunnen een hulpmiddel zijn maar uiteindelijk moet men zélf te werk gaan… Hem zélf weten te vinden. En het is slechts via berouw dat men de Geestelijke Rijkdom kan bereiken.
Deze (ware) Rijkdom wordt weggelachen of genegeerd, net zoals de verstoteling die beweert dat men ook zonder geld iets te bieden kan hebben.
Maar het is de wereld die zich vergist, niet “Diegene” die alles in Zijn Hand heeft.
Christus als “mens op aarde” was de Verstoteling mét betekenis. Een mens mét inhoud. Een mens van zodanig onschatbare waarde dat in geen woorden Zijn liefde te omschrijven valt.
Een verstoteling of een geldloze kan (in tegenstelling tot wat de wereld denkt) WEL iets te bieden hebben, in de eerste plaats voor de Kerk Zelf. De Kerk kan onmogelijk het omgekeerde beweren, anders is ze dwalend en onecht. Immers, waar het om gaat is het “Rijk Gods” (= daar waar geld onbestaande is).
Het Rijk Gods is een “Hemels gevoel”: Een Eenheid met de “Eeuwige” of de “Ware Levende”. En Die Eeuwige is volkomen geldloos.
Een Kerk die (uit schaamte) zwijgt over de essentie (het Rijk Gods) is een onbetrouwbare kerk, een kerk die slechts aantoont hoe verbonden zij is met de materiële wereld in plaats van met de Geest die liefde is.
Jezus als “mens op aarde” was de belichaming van die Geest. Dat is de Geest of de Kracht die IS. Buiten die Kracht (ook wel “Liefde” genoemd) is er absoluut niets.
Vrouwen zouden dit moeten kunnen beamen als geen ander. Want ZIJ zijn het die van zichzelf zeggen geen object te zijn. Noch zien zij hun eigenwaarde gekoppeld aan geld.
Vrouwen dienen zich er ook van bewust te zijn dat zij zonder de man VERLOREN zijn. Want zonder het mannelijk geslacht kan geen kind meer geboren worden en een wereld zonder kinderen is een wereld die uitsterft. De wereld (of de mensheid) die uitsterft is voor God (“God”) een onmogelijkheid.
Dit alles om te zeggen:
Alleen eerlijkheid en/of betrouwbaarheid kan iets te bieden hebben. Maar wat betekent het woord “eerlijk” (of eerlijkheid) nog in deze wereld? Allicht weten velen het gewoonweg niet meer. Sta eens stil: Hoe tonen wij ons aan elkaar in ons dagelijks leven? Wie kan zichzelf, elke dag opnieuw, tonen vanuit zijn diepste zijn? Niemand! Toch toont deze film aan dat eerlijkheid geen onbestaand iets is. Velen zijn geneigd te denken dat eerlijkheid slechts (met veel geluk) hier of daar te vinden is, zoals goud. Neen, eerlijkheid is niet “te vinden”: Wie er naar zoekt komt van een kale reis terug. Men moet geestelijk zoeken. Dan pas kan de “Eerlijke” gevonden worden. Dat is “Diegene” die lijnrecht tegenover het DENKEN van de mens staat (waarmee ik niet wil zeggen dat het denken vals is). Wat ik bedoel is: Alleen God is Zuiver Eerlijk en Rechtvaardig, weliswaar Verborgen in al wat leeft. Wat fysiek waarneembaar is niet meer dan een illusie, een droom. Kortom, we zien Hem niet zoals we zouden moeten zien.
De “Eerlijke” is daar waar geen greintje valsheid of hoogmoed is. Dat is in wezen een ANONIEME met goede bedoelingen. De “Wederkomst” zal dus niet vanuit de politiek (of wat dan ook) komen, maar volledig ANONIEM.
Christus heeft nooit gezegd: Noem Mij “Joshua” (= “Jahweh redt”). Neen, Christus heeft gezegd “Ik ben de Alfa en de Omega” (= naamloos). Nooit heeft Hij gezegd de “naam” te zijn die Hem gegeven werd. Vergeet niet dat er heel wat “Joshua’s” geweest zijn vóór Hem. Alles heeft Hij gedaan om ons te tonen dat Hij niet één van hen was.
Jezus heeft uit liefde voor beide “ouders” Zijn naam (Joshua) aangenomen, zoals elk kind dat doet. Maar in wezen is Hij naamloos. Het Licht heeft geen naam. De Waarheid heeft geen naam. Het Ware Leven heeft geen naam, en ook de Weg is naamloos. En zo zal de Wederkomst zijn: Helemaal ANONIEM !!
De Redder is de Stilte Zelf. En als een Stille “Dief” zal Hij Spreken. Alles, werkelijk alles, zal Hij omdraaien. Want Hij alleen is de Eerlijke en Heerlijke.
Wil men zich geborgen voelen moet men de (verborgen) Eerlijke een kans geven (door niet meteen te oordelen), want vóór we het beseffen is de Eerlijke al vertrappeld.
Ja, op ieder moment van de dag, en elke dag opnieuw, wordt HIJ (“HIJ”) vertrappeld. En tóch blijft HIJ leven !! Eerlijkheid is onvernietigbaar.
De Eerlijke is Menselijk én Goddelijk van aard.
Dieren kunnen we NIET als menselijk omschrijven, maar oneerlijk zijn ze alleszins niet. Ze zijn zoals ze zijn, net zoals planten en bomen. En zo is dat ook met de emotionele mens. Emoties zijn eerlijk. Emoties staan NIET synoniem voor Gods Goedheid maar ze zijn wat ze zijn. We zijn dus omgeven door heel wat eerlijkheid (maar helaas geen Heerlijkheid). De Heerlijke is de Eerlijke die Menselijk ÉN Goddelijk is.
Alleen de mens die Heerlijkheid of Goddelijkheid kan Zien in “wat is” (d.w.z zonder greintje vuil of ergernis) kan een goed zicht (Zicht) hebben. Dat is een Godsmens, een Christus (en zo is er maar ÉÉN).
Hebben jullie zich ooit eens afgevraagd waarom geen enkel mens ter wereld zijn diepste-zijn zal definiëren als VALS? Twijfel niet: Het heeft met de bron te maken: De bron van alles is geen valsheid maar Goedheid, Zuiverheid, Eenvoud.
Gruweldaden worden niet gepleegd vanuit valsheid maar vanuit een ontaarding. “Ooit” was alles “Zuiver, Goed en Krachtig” was maar nogmaals, we zijn het VERGETEN. Dát is de ontaarding.
De ontaarding is geen “duivelse kracht” maar in wezen betekenisloos, onmachtig en onwetend. Het probleem is niet de ontaarding op zich maar de controle kwijt zijn.
Een aanrander rand niet aan om te verkrachten maar omdat hij de controle kwijt is. Hij heeft zichzelf niet meer onder controle waardoor hij heel primaire dingen gaat doen. Zoals een zuigeling naar de borst grijpt, zo primair handelt de aanrader.
En zo gebeuren er ongelukken. Afschuwelijke ongelukken, want een volwassen mens zou moeten weten dat hij geen baby meer is. Hij dient zich te gedragen. Doet hij dat niet, dan kennen we maar al te goed de gevolgen. Een volwassen mens die zich niet kan inhouden verliest hij zijn sterkte, zijn menselijkheid, zijn gezond verstand, de controle over zichzelf, zijn liefde. Alles verliest hij dan. Wie “alles” verlies verliest God, want God is alles. En wie God verliest eindigt als een beest, allicht zonder het te willen of zonder het te beseffen.
Het “beest” is dus geen satanisch monster maar een arme sukkelaar die niet in staat is zich in te houden, een “zwakkeling” die niet weet wat hij doet (“Vader, vergeef hen…” Lukas 23::34)
Maar hoe zit het nou met het zgn. “slachtoffer”? Waarom toont zij (of hij) zich niet sterk? Wat is haar (of zijn) geloof? Van waar de angst en het GEVOEL de controle te verliezen? Ziet U het spiegelbeeld? De ene IS de controle over zichzelf kwijt en de andere VOELT zich als iemand die de controle kwijt is.
Daarom dienen wij ons af te vragen met wie wij in wezen Verbonden zijn. Met de Geest of met de fysieke wereld? Wie werkelijk met de Geest Verbonden is kent geen zwakte of angst. En het is alleen door niet zwak te zijn en door zichzelf onder controle te kunnen houden, zonder angst, mét een waar Geloof, dat men iets te bieden kan hebben. En daar ligt nou net het probleem. We (“we”) DENKEN alles onder controle te hebben (en te kunnen houden)… tot het niet meer zo is !! We DENKEN eerlijk en betrouwbaar te zijn… TOT er iets begint te haperen met dat denken. Het DENKEN van de mens is dus niet betrouwbaar, daarom kan het niet synoniem staan voor eerlijkheid, noch voor waarheid, noch voor rechtvaardigheid. Pas als het denken EINDIGT, niet in impulsiviteit of controleverlies, maar in absolute Vrede en Rust, kan er sprake zijn van Zuivere Oprechtheid.
Oprechtheid en Rechtvaardigheid horen samen. Echte Rechtvaardigheid (= God) bevindt zich dus BUITEN onze denkwereld. God als “Persoon” is een Bevrijd Persoon, bevrijd van Zijn denken. GOD als “Geest” is de Eeuwigheid Zelf, de Hemel. God als Redder is de Alfa en de Omega.
Een Ware gelovige twijfelt niet: Elke mens kan ten volle vergeven worden, zelfs op zijn sterfbed.
Men kan zich afvragen waarom er geen grote Wonderen (met zichtbare genezingen) gebeuren als mensen op hun sterfbed vergeven worden. Zijn we dan zo Verbonden met de fysieke wereld (of fysiek met elkaar verbonden) dat we niet of nauwelijks de Geest van God voelen? Ja, allicht kan het niet anders. Maar voor hoelang nog? God vraagt ons niet om puur geestelijk te leven. Evenmin vraagt Hij ons om te stoppen met acteren. Hij vraagt ons helemaal niks. Maar het “spel” is geen eeuwigdurend iets.
Het spelen van een rol of personage doen we niet alleen in films maar ook in ons dagelijks leven, het leven dat we als “écht” beschouwen:
Neen, het is alleen daar waar het acteren STOPT dat het Ware Leven kan beginnen. Dat is leven in Waarheid. Een leven zonder twijfel. Een leven zonder angst en komedie.
Psychopaten lijken vaak vrij te zijn van angst, vanwege een zekere kalmte die zij uitstralen. Maar jullie weten ook: Dit is allesbehalve de kalmte van Christus. En wat hun lot betreft zijn er maar twee mogelijkheden: OF zij zien de hele wereld als bedrieglijk “dom” (of waardeloos) en sterven zonder zichzelf ooit in vraag gesteld te hebben), OF zij worden zich ten Volle Bewust van de gruwelijkheid van hun daden!
De wereld is nog nooit zo chaotisch en angstig geweest als de dag van vandaag, maar angst is moeilijk te definiëren. Vaak gaat het slechts om “angstaanvallen”. In feite wordt angst niet of nauwelijks gevoeld omdat we “VERDOOFD” rondlopen, allemaal !! We “verdoven” onszelf op allerlei manieren om geen angst te moeten voelen (nogmaals, zoals God het wil, zou ik zeggen). Zichzelf bepaalde dingen wijsmaken is ook een vorm van verdoving, zoals psychopaten die overtuigd zijn van hun eigen gelijk: Ze zijn verdoofd. Daarom lijkt het alsof ze compleet liefdeloos zijn, omdat ze verdoofd zijn (= gevoelloos)
Ja, de hele wereld is verdoofd en we beseffen het niet eens. Stilaan maar zeker zullen we ontwaken uit de verdoving. Vanaf een bepaald moment zal elke mens beginnen ontwaken. De ontwaking zal bevrijdend aanvoelen voor diegenen die écht geloven. De verdoving zal uiteindelijk niet voor niets geweest zijn. Een God van liefde (zo is er maar Één) wil niet dat we lijden zoals “Hij” geleden heeft. Hij wil ons het hemels geluk geven en niets anders. Uiteraard zonder dwang, anders kan er geen sprake zijn van hemel.
God is de Helderheid zelf. Niemand kan volkomen “Helder van Geest” zijn zoals Hem. Behalve de “mens” die zichzelf gevonden heeft in het “Diepste van de Hel” en ten Volle BEGRIJPT hoe en waarom hij daar beland is. En… bijgevolg WEET hoe er uit te geraken. Nogmaals, dat is een Godsmens, een Christus, en zo is er maar ÉÉN.
Christus heeft nooit gesproken over een ‘’leven na de dood” !! Hij heeft gesproken of Hemel en hel, over God en satan, over Liefde en bedrog, maar nooit over een (of het) “hiernamaals”. Dat liet hij aan ons over… De Vrijheid om te denken wat we willen.
“Ik heb jullie nog veel te vertellen maar jullie kunnen het nog niet verdragen” (Johannes 16:12).
OOK DAT heeft Hij gezegd 🙏