Lucas 11:25. “Het huis is geveegd en op orde gebracht…” Een tijd voor demonen?

Foto: Newzbreaker.com

Dit huis waar de demon terugkeert en dan zeven andere meebrengt, is onze wereld. Die is geestelijk leeg geworden en cultureel braakliggend… De oude tendensen doen het niet meer… Verwarring alom. Demonen komen weer op.

De jaren 20 en 30 herhalen zich nu als een farce. De neoprogressieven van nu gedragen zich als de ‘regressieven’ van toen. Massabewegingen zonder duidelijke ordewoorden en politieke eisen maar met wat psychologen regressieve symbolen noemen (pussy hat). Demoniseren van tegenstanders, nu ook van de leider van de sterkste Westerse staat. Oproepen tot politieke moord en staatsgreep. Heksenjacht op figuren die overal achter zouden zitten (toen de joden, nu de Russen). Oproepen tot censuur van media. “Antifa” knokploegen op fascistische leest.

De neoprogressieve krant Le Monde pakt uit met Decodex. Je voert een website in en zij geven de betrouwbaarheid aan. Op school leerden we vroeger dat je een tekst beoordeelt op zijn inhoud, Le Monde leert ons dat je een tekst beoordeelt volgens de auteur. Wie kritisch geschreven heeft over 9/11, over de Syrië- en Libië-berichtgeving in het Westen, is per definitie een onbetrouwbaar sujet.

Vroeger stelden de progressieven de index van de verboden boeken van de Kerk aan de kaak, nu maken ze die zelf. Vroeger klaagden ze de politiestaat aan, nu verdedigen ze de CIA-politiestaat van de massale surveillantie (via uw smartphone, tv) zoals Wikileaks (Vault 7 van 15 maart) die onthuld hebben. De libertaire conservatief Ron Paul vindt het fantastisch dat Wiki dat onthuld heeft. Voor de neoprogressieven, bijv. de think-tank Atlantic Council, bij de NATO aanleunend, is het simpel: Achter Assange zit Putin. De bedoeling is gewoon Amerika te verzwakken. De boodschapper van de lekken moet onderschept worden, niet de boodschap.

We maken een wissel mee, zoals je maar om de 200 à 300 jaar meemaakt. De twee tegengestelde tendensen van de moderne periode, het klassieke liberalisme en het collectivisme, zijn uitgewerkt, uitgehold. Met de tweehonderd jaar afstand zien we dat ze eigenlijk niet zo polair tegengesteld waren. Met de geschiedenisfilosoof Hegel gesproken, belanden we in de fase van de Aufhebung. Dat betekent in het Duits: 1) het optillen (tot een hoger niveau), 2) het afschaffen (van wat achterhaald is) en 3) het bewaren (van wat belangrijk is).

De klassieke 18de- en 19de-eeuwse liberalen (Adam Smith, Walras..) staan voor het autonome individu dat keuzes maakt op een vrije markt, ideaal balancerend zonder inmenging, en de minimale staat. De collectivisten wijzen op de dreigende overbevolking, het te veel aan armen en de noodzaak om te koloniseren en de bevolking te disciplineren en controleren (“social engineering”). In dit collectivisme is de collectiviteit, zeg maar de “90%”, eerder het object dan het subject van de controle.

Malthus was een tijdgenoot van Smith, een liberale econoom maar evenzeer een ongegeneerde collectivist, hij bepleitte bevolkingsprogramma’s van massa-opsluiting in werkhuizen tot deportatie naar de kolonies en waar dat niet voldoende was deden epidemieën en hongersnoden de rest. Hij gaf trouwens les in een kweekschool van de East India Company.

Lees verder overLucas 11:25. “Het huis is geveegd en op orde gebracht…” Een tijd voor demonen?