Opinie: Kan Mgr. Viganò de ‘Dialoog’ over Vaticaan II heropenen?

Steeds meer wordt betwijfeld of de “hermeneutiek van de continuïteit” die Johannes Paulus II en Benedictus XVI op de teksten van het Concilie wilden toepassen wel houdbaar is. Is het toch mogelijk dat er iets fout zit in sommigen teksten van Vaticanum II? Vooral sinds het pontificaat van Franciscus moet men zich de vraag stellen: wat is de waarde van zijn uitspraken en geschriften als ze duidelijk in tegenspraak zijn met het voorafgaand leergezag? Moet je je dan in de meest vreemde bochten wringen om het vermeende doctrinele gezag van de paus te sauveren zoals veel orthodoxe bisschoppen lijken te doen? Wat dat betreft gooit aartsbisschop Viganò terecht een knuppel in het kerkelijke hoenderhok. Lees daartoe onderstaand stuk van Timothy Flanders dat op 16 augustus 2020 verscheen op OnePeterFive.

De laatste brief van Viganò heeft een bredere controverse uitgelokt dan zijn andere recente brieven, vooral omdat deze binnen enkele dagen komt na een overal gepubliceerde brief aan president Trump die deze laatste goedkeurend heeft getwitterd. Opmerkelijk is dat ten minste één lid van het “mainstream”- episcopaat een verklaring heeft afgelegd die geen zwartmakerij is van Viganò. Vanaf het begin was de aanpak van de “Kerk van de begeleiding” tegenover de zorgvuldig gedocumenteerde beschuldigingen van Viganò: ad hominem aanvallen, laster, en kwaadaardige stukjes. Kortom, alles behalve dialoog. Inderdaad, de conciliaire pausen en bisschoppen hebben de dialoog gezocht en gevoerd met ketters, Joden, Mohammedanen en zelfs met heksen gezocht en gevoerd, maar ze hebben grotendeels geweigerd een dialoog aan te gaan met hun eigen broeders over het meest in het oog springende onderwerp van deze hele crisis: de documenten van Vaticanum II. Dit is een discussie die moet worden gevoerd. En we zijn zijne excellentie dankbaar dat hij de voorwaarden voor dit debat vooraan in de discussie heeft geplaatst.

Decennialang waren er twee strijdende partijen die het episcopaat domineerden, de zogenaamde “liberalen” en “conservatieven”, die allebei één zegevierende partij op het Concilie vormden. De eerste wordt vertegenwoordigd door het tijdschrift Concilium en de Bologna gedachteschool, terwijl de tweede wordt vertegenwoordigd door het tijdschrift Communio, met grootheden en pausen als Johannes Paulus II en Benedictus XVI. Maar de merkwaardige eenheid tussen hen beiden is het volgende: ze verdedigen allebei onvoorwaardelijk het Concilie. Inderdaad, de liberale prelaten werden allemaal op hum prominente plaatsen gezet door de conservatieven – zoals de beruchte kardinaal Martini, die oorlog voerde tegen Humanae Vitae en vrouwelijke “priesters” promootte, en die het voorbeeld werd van zijn bewonderaar, Jorge Bergoglio (die hem goedkeurend citeerde in zijn laatste kersttoespraak).

Deze partijen zijn het niet eens over de aard van Vaticaan II, maar ze zijn verenigd in het uitsluiten en belasteren van een derde partij in het episcopaat: de traditionalisten. Deze groep stond bij het concilie bekend als de Coetus Internationalis Patrum, met als leidende figuren mannen als aartsbisschop Lefebvre en bisschop De Castro Mayer. Ondertussen is er een groeiende groep leken-academici die bezorgde zijn over Vaticaan II en de Nieuwe Mis, die ook door de reguliere katholieke academische wereld wordt genegeerd. Ik zoek nog steeds tevergeefs naar een alomvattende verdediging van Vaticaan II van de conservatieve kant die zich kan meten met de eruditie van een Sire, De Mattei, of Ferrara.

In een van de bittere ironieën van het Concilie heeft de poging om de Kerk te “democratiseren” tegen het “klerikalisme” er dus toe geleid dat miljoenen mensen de ark van het heil verlaten, dat anderen blijven en beroofd worden van hun katholiek erfgoed, en dat nog weer anderen die op zoek zijn naar daadwerkelijke dialoog, in de steek worden gelaten. Daarom zijn de woorden van aartsbisschop Viganò in zijn laatste brief een welkome opluchting voor velen die het zwijgen is opgelegd in hun zoektocht naar antwoorden. Zoals Skojec het formuleerde, “hebben traditionalisten vaak geklaagd dat zelfs onze ‘helden’ binnen de kerk praktisch allemaal onvoorwaardelijke verdedigers van het Concilie zijn”. In zekere zin kunnen we een verdediging van een bepaald iets verdragen, zolang we maar een eerlijk debat over dat onderwerp kunnen voeren. Maar Vaticanum II is een zaak waarbij de twee dominante partijen, zoals gezegd, hebben getracht het hele debat het zwijgen op te leggen.

We kunnen alleen maar hopen en bidden – terwijl we ons deel bijdragen in waarheid en liefde – dat dit debat eindelijk wordt geopend door Viganò op een manier die bijna onmogelijk was in de dagen van Lefebvre tegenover Paulus VI en tegenover Johannes Paulus II. In die tijd werd de traditionele beweging bijna volledig uitgebannen en de reputatie van de officiële kerk werd toen nog steeds enorm bewonderd. In onze tijd is de traditionele kritiek alleen maar gegroeid met een officiële vrijstelling door de paus zelf (die de jeugd van de beweging opmerkte), terwijl de reputatie van de Kerk aan flarden is geschoten door de openbaringen van het duistere kwaad dat in het Vaticaan en het episcopaat aan het werk is. In dit verband lever ik mijn eigen bijdrage aan het debat op een van de fundamentele terreinen die Viganò aan de orde stelt.

De documenten en hun vruchten

Viganò maakt een aantal algemene opmerkingen die serieus (ook kritisch) genomen moeten worden als scharnieren van het debat. Een belangrijke algemene opmerking gaat over de vruchten van het Concilie als iets heel anders dan die vruchten van elk ander Concilie raad die eraan voorafging:

Bij nadere beschouwing heeft geen enkel Concilie in de geschiedenis van de Kerk zich ooit gepresenteerd als zo’n historische gebeurtenis, dat het zich van alle andere concilies onderscheidde: er is nooit sprake geweest van een ‘geest van het Concilie van Nicea’ of de ‘geest van het Concilie van Ferrara-Florence’, nog minder van de ‘geest van het Concilie van Trente’, zoals we ook nooit een ‘postconciliaire’ tijd hebben gehad na Lateranen IV of Vaticaan I.

Als we onder de “geest” van een Concilie de gedachteschool van Bologna verstaan, die het Concilie slechts ziet als een stap vooruit in de richting van meer ontwikkeling van het dogma, kunnen we op dit punt zeker toegeven. We kunnen ook vaststellen dat Johannes Paulus II geloofde in een of andere versie van deze “geest”, zoals hij in zijn eerste toespraak als paus heeft verklaard:

“Maar zoals het Concilie niet beperkt blijft tot de documenten, zo eindigt het evenmin met de toepassingen ervan die gevolgd zijn in de postconciliaire jaren. We achten het dan ook als onze eerste plicht de uitvoering van de normen en richtlijnen van het Concilie zo zorgvuldig mogelijk te bevorderen, en dit door een voorzichtige en tevens aanmoedigende actie: bovenal willen we de groei van een aangepaste mentaliteit begunstigen. We bedoelen dit: eerst moeten we onszelf afstemmen op het Concilie, om dan in praktijk te brengen wat het Concilie uitdrukkelijk heeft verklaard, en om wat erin bevat ligt – en dat men gewoonlijk “impliciet” noemt – duidelijk naar voren te brengen, in het licht van de experimenten die nadien ondernomen zijn en van de eisen die ontstaan zijn uit de nieuwe omstandigheden. Het is, in één woord, nodig dat het vruchtbare zaad dat de Concilievaders, gevoed door Gods woord, in goede aarde gezaaid hebben, opgroeit tot rijpheid, in een ontwikkeling die eigen is aan beweging en leven. En met dat goede zaad door de Concilievaders gezaaid bedoelen wij hun gezaghebbende onderrichtingen en hun pastorale deliberaties. [1]

Johannes Paulus II beweerde inderdaad dat het interreligieuze gebed van Assisi de zichtbare uitdrukking was van Vaticanum II.[2] Dit komt precies overeen met de kritiek van Viganò, die de punten voorwaarts verbindt met de Pachamama-afgod en de godslastering van Abu Dhabi: “Als de pachamama in een kerk aanbeden kan worden, dan hebben we dat te danken aan Dignitatis Humanae […] … Als de Verklaring van Abu Dhabi wordt ondertekend, dan hebben we dat te danken aan Nostra Aetate. Johannes Paulus II zelf zag zijn werk als een voortzetting van wat “impliciet” in de documenten zelf stond, en dat ondermijnt de beweringen van Benedictus XVI dat de slechte vruchten van het Concilie afkomstig zijn van de pers of de verkeerde hermeneutiek en niet van het Concilie zelf.

Daaruit komt de primaire kritiek van Viganò voort op de vruchten van het Concilie op het dogmatische niveau:

Dit concilie is onder andere het enige gebleken dat zoveel interpretatieproblemen en tegenstrijdigheden heeft veroorzaakt met betrekking tot het voorafgaand leergezag, terwijl er niet één ander concilie is – van het concilie van Jeruzalem tot Vaticaan I – dat niet perfect harmonieert met het hele voorafgaande leergezag of dat zoveel interpretatie nodig heeft.

De conservatieve verdedigers van het Concilie beweren (terecht) dat elk Concilie wordt gevolgd door een periode van chaos en onrust, en we kunnen het beroemde Concilie van Nicea noemen als een goed voorbeeld daarvan. Maar let op met wat voor verschil: elk van de vorige Concilies formuleerde een duidelijke doctrine tegen een ketterij, en de chaos die ontstond werd veroorzaakt door de ketters die waren veroordeeld of door de politieke machten die het Concilie probeerden te dwarsbomen of een compromis probeerden te sluiten met de ketters. Het is duidelijk dat de oorzaak van deze chaos niet aan de woorden van het concilie zelf kan worden toegeschreven, maar aan de ongehoorzaamheid van de gelovigen aan die gezaghebbende decreten.

Nu kunnen we twee zeer belangrijke uitzonderingen vaststellen op deze algemene constatering van Viganò: Konstanz en Vaticanum I. Beide Concilies waren noodconcilies die het probleem van de schismatieke pausen (in het geval van Konstanz) en de door de staat benoemde bisschoppen en republikeinse revoluties (in het geval van Vaticanum I) probeerden op te lossen. Als gevolg van vele historische factoren werden deze Concilies ofwel half buiten werking gesteld (zoals Konstanz was) ofwel onvolledig (zoals Vaticanum I was).

Vooral met Vaticanum I kunnen we de uitspraak van Viganò over vorige Concilies nunanceren. Hier stellen we vast dat er een zekere “geest van Vaticaan I” is ontstaan in de vorm van een absoluut pauselijk positivisme – dat in tegenstelling tot de tekst van Dominus Aeternus – die de voorloper werd van het extreme positivisme van Paulus VI. Ondanks officiële pogingen tot het tegendeel liet Vaticanum I vragen over de aard van de Traditie in relatie tot de macht van de paus onbeantwoord.

Deze zwakheden van die postconciliaire periode werden door de ketters van Vaticaan II uitgebuit om de situatie te creëren die we nu hebben, waarin de pausen en bisschoppen een blinde gehoorzaamheid aan tegenstrijdige uitspraken verwachten. Wanneer de gelovigen antwoorden en een dialoog zoeken, en een precieze verwoording van de hermeneutiek van de continuïteit, is het enige antwoord van de bisschoppen: het afdwingen van gehoorzaamheid. Het is het toppunt van klerikalisme omdat het weigert uit te leggen en te onderwijzen – de eigenlijke betekenis van het woord “leergezag” – en een blind vertrouwen verwacht in de bewering van “continuïteit”.

Dit is de realiteit waarvan Viganò zegt dat hij die zich eindelijk heeft gerealiseerd:

“Ik beken het met sereniteit en zonder polemiek: Ik was een van de vele mensen die, ondanks de vele zorgen en angsten die vandaag de dag volstrekt legitiem zijn gebleken, het gezag van de hiërarchie met onvoorwaardelijke gehoorzaamheid hebben vertrouwd. In werkelijkheid denk ik dat veel mensen, waaronder ikzelf, in eerste instantie niet hebben nagedacht over de mogelijkheid dat er een conflict zou kunnen ontstaan tussen gehoorzaamheid aan de hiërarchie en trouw aan de Kerk zelf. Wat deze onnatuurlijke, ja zelfs perverse, scheiding tussen de hiërarchie en de kerk, tussen gehoorzaamheid en trouw, voelbaar maakte, was zeker dit meest recente pontificaat.”

Dit is de positieve kant van het pontificaat van Franciscus: het heeft een ontwaken veroorzaakt onder alle conservatieve verdedigers van Vaticaan II – inclusief Viganò zelf. Het heeft de weinige orthodoxe en moedige bisschoppen gedwongen om de waarheden en fouten van onze tijd volledig te verwoorden en te veroordelen. Het heeft vooral geleid tot de erkenning van de ware leer van het Eerste Vaticaans Concilie, die de zalige Pius IX in die postconciliaire periode tevergeefs trachtte tot stand te brengen door de volgende duidelijke interpretatie van Vaticaan I goed te keuren:

“Het hangt geenszins af van de grillen van de paus of van zijn welbehagen om die of die leer tot voorwerp van een dogmatische definitie te maken: hij is gebonden aan en beperkt tot de goddelijke openbaring en tot de waarheden die deze openbaring bevat; hij is gebonden aan en beperkt door de reeds bestaande Credo’s en door de voorafgaande definities van de Kerk; hij is gebonden en beperkt door de goddelijke wet en door de constitutie van de Kerk.” [3]

De inspanningen van de traditionalistische beweging kunnen op deze woorden worden teruggevoerd. Ze beweren gewoon dat zelfs de paus en zelfs een oecumenisch concilie “beperkt” zijn door wat er eerder is gebeurd: Traditie en tradities. Kortom, het is het gezegde van Ripperger: Traditie behoudt zijn bindende kracht.

________________________________________

[1] Urbi et Orbi, 17 okt. 1978.

[2] Presentando la chiesa cattolica che tiene per mano i fratelli cristiani e questi tutti insieme che congiungono la mano con i fratelli delle altre religioni, la giornata di Assisi è stata come un’espressione visibile di queste affermazioni del concilio Vaticano II. Johannes Paulus II, Toespraak tot de Romeinse Curie, 22 dec. 1986

 

Bron: OnePeterFive via Fortes In Fide

identicon

Author: Jozef Ivo

Een katholiek die bezorgd is over wat er in de Kerk gebeurt.

31 thoughts on “Opinie: Kan Mgr. Viganò de ‘Dialoog’ over Vaticaan II heropenen?

    1. Dat iets gebeurt betekent niet dat het goed is. Iets wordt niet gelegitimeerd doordat het een voldongen feit is; anders zou iemand zich de eigenaar van gestolen goed kunnen noemen omdat zijn diefstal geslaagd is.

      Het is dus absurd om te zeggen dat men een wantoestand niet mag doen verdwijnen omdat hij reeds geschied is, en de kerkelijke revolutie van 1962 was en is een wantoestand.

      1. Ik heb waarschijnlijk iets gemist, Theudmer. Ik heb de jaren zestig zeer intens beleefd, maar voor zover ik weet vond er in 1962 geen revolutie plaats binnen de RK-kerk. Ik vind daarover evenmin iets terug in boeken over kerkgeschiedenis, noch in pauselijke of andere documenten. Meer dan waarschijnlijk had die zogenaamde revolutie enkel plaats in uw geest.

        1. Een wijdverbreide, georganiseerde aanval tegen de doctrine van de heilige Kerk en tegen haar rituele cultus, ontvangen uit de handen van de Apostelvorst Petrus, dat noemen we een revolutie, of die nu uitgevoerd wordt door externe vijanden of door infiltranten binnen de rangen van de clerus.

          1. Volgens uw opvatting waren dus alle aanwezige bisschoppen op VAT II infiltranten. Sterke taal dat moet ik toegeven. Jammer dat sommigen op een bepaald ogenblik de knop omdraaien Wanneer die goeie oude tijd dan wel was blijft een vraagteken. Het ontgaat u blijkbaar dat ook de kerk gedurende de voorbije twintig eeuwen geëvolueerd is. En wanneer u dan toch terug wilt gaan in de tijd, wees dan radicaal en ga direct terug naar de eerste eeuw. U leest er alles over in de Handelingen. In die goeie oude tijd werd bv de eucharistie in de volkstaal (niet het Latijn) gevierd, priesters waren zonder problemen gehuwd… Of gaat u liever wat minder ver terug en stopt u bv bij de ‘Heilige (!)’ inquisitie of laat ons over de bloedige genocide van ‘Onze moeder de Heilige (?) kerk spreken. Ik wil het met u ook nog wel hebben over diezelfde kerk die in de loop der tijden de mensen;, ook de kinderen, schrik aanjoeg met hel en verdoemenis. Ja, het was vroeger allemaal veel beter…
            Moest u ooit in Lima (Peru) verzeild geraken, moet u zeker het museum van de inquisitie eens gaan bekijken. Ondergaan is een beter woord. Daar wordt u tot in de smerigste details getoond hoe goed het vroeger was. Uiteraard alles n naam van de paus.
            Ik ben enorm blij dat ik vandaag mag leven, dat er een kerk groeit waar barmhartigheid en warmte leeft, waar definitief werd afgerekend met een God die boeman speelt over de mensen.

            1. Staf De Laet schreef: “Volgens uw opvatting waren dus alle aanwezige bisschoppen op VAT II infiltranten.”

              Dat heb ik dus niet gezegd. Wat u doet is typisch voor iemand die de jaren zestig naar eigen zeggen “zeer intens beleefd” heeft: Rationeel en logisch denken wordt door soixante-huitards aan de kant geschoven ten gunste van slagzinnen en stropopredeneringen.

              Staf De Laet schreef: “Wanneer die goeie oude tijd dan wel was blijft een vraagteken.”

              Het gaat er niet om een bepaalde tijd in de geschiedenis terug te brengen, maar om ketterij te verbrijzelen en de authentieke katholieke doctrine en cultus te doen zegevieren en te wreken.

              Staf De Laet schreef: “Het ontgaat u blijkbaar dat ook de kerk gedurende de voorbije twintig eeuwen geëvolueerd is.”

              “Evolutie van dogma” is een modernistische ketterij. Het kerkelijk leergezag is er niet om de ketterijen van gisteren tot de doctrine van vandaag te verheffen maar om het depositum fidei te bewaren, te bewaken en door te geven.

              Staf De Laet schreef: “En wanneer u dan toch terug wilt gaan in de tijd, wees dan radicaal en ga direct terug naar de eerste eeuw. U leest er alles over in de Handelingen. In die goeie oude tijd werd bv de eucharistie in de volkstaal (niet het Latijn) gevierd, priesters waren zonder problemen gehuwd…”

              Nogmaals, het gaat er niet om een bepaald tijdstip in de geschiedenis terug te brengen.

              In de eerste eeuw werd de H. Liturgie door christenen uit de heidenvolkeren in het Grieks uitgevoerd en door Judaïsche christenen waarschijnlijk in het Hebreeuws, gezien dat de liturgische taal van Juda was; zowel Grieks en Hebreeuws waren talen die op het H. Kruis gewijd werden voor kerkelijk gebruik. Het Latijn is ook één van de drie talen die op het Kruis gewijd werden.

              Gehuwden die tot de priesterlijke stand verheven werden moesten, zoals de Apostelen het voorbeeld gegeven hebben, in onthouding leven; man en vrouw moesten zich dus als broer en zuster gedragen. In die tijd hield men zich niet bezig met modern gezever om priesters gelijk leken te laten leven; toen hield men zich bezig met het planten van het geloof in de verduisterde geesten der heidenen en met het ontvangen van de zegenrijke overwinningskroon van het christelijk martelaarschap.

              Staf De Laet schreef: “Of gaat u liever wat minder ver terug en stopt u bv bij de ‘Heilige (!)’ inquisitie of laat ons over de bloedige genocide van ‘Onze moeder de Heilige (?) kerk spreken.”

              De Heilige Inquisitie was een goede institutie waarover veel lasterpraat en leugens verspreid geweest zijn door de protestantse drukpers.

              Staf De Laet schreef: “Ik wil het met u ook nog wel hebben over diezelfde kerk die in de loop der tijden de mensen;, ook de kinderen, schrik aanjoeg met hel en verdoemenis.”

              De stereotiepe soixante-huitard met zijn “complexen” en “trauma’s”; laat mij niet lachen.

              Ik heb bij de jongere generaties de gevolgen gezien van de rebellie van uw generatie tegen het geloof en de moraliteit, maar mensen zoals u beseffen nog steeds niet de geestelijke ellende die de leden van uw generatie gewrocht hebben door de geesten van hun kinderen te perverteren en hen in hun morbide zelfzucht aan hun lot over te laten om zichzelf op te voeden. Zie u hier nu bezig; u toetert in 2020 nog steeds in het rond hoe “blij” u bent om in het dystopisch moeras van de moderniteit te mogen leven.

              Staf De Laet schreef: “Ik ben enorm blij dat ik vandaag mag leven, dat er een kerk groeit waar barmhartigheid en warmte leeft”

              Jeannine van het “parochieteam”, bent u dat???

              De rechtvaardige God een “boeman” noemen die door mensen afgestraft zou kunnen worden is godslastering. Neen, hippie, u kunt de God van de Machten niet afstraffen, maar Hij brengt wel de eeuwige verdoemenis over godslasteraars die in onboetvaardigheid sterven na gezegd te hebben wat u hier gezegd heeft.

              Uw manier van praten doet denken aan de vrijmetselaar Leo Suenens.

              1. wat fijn, dat u mensen verketterd. Waarschijnlijk past dit in uw ‘christelijke’ levensvisie.
                De brave man Suenens, die al jaren dood is wordt ook al verheven tot vrijmetselaar en bij uw voorlaatste paragraaf krijg ik echt schrik.
                Gelukkig zijn er in het huis van God vele woningen zodat de kans klein is dat ik u ooit zou ontmoeten.

                Wie uw Jeannine is daar heb ik verder het raden naar.
                Ik herhaal hier, ik kan het ook in hoofdletters schrijven indien u dat wenst, Theudmer: “Ik ben enorm blij dat ik vandaag mag leven, dat er een kerk groeit waar barmhartigheid en warmte leeft”. Ik zou zeggen oordeel en veroordeel iedereen die een andere visie heeft maar verder. Of leest u dat ook ergens in de Bijbel?

                1. Als u denkt dat Christus tijdens Zijn zichtbaar vertoeven op aarde een hippie avant la lettre was, dan heeft u het mis. Die twintigste-eeuwse gedachtegang bestond niet in de geesten van de christenhelden uit de christelijke antiquiteit. De eerste christenen zouden als “extreem-rechts” en als “extremisten” bestempeld worden als zij nu hier zouden rondlopen.

                  U heeft geen argumenten. Het is schizofreen van u om enerzijds lid van de katholieke Kerk te willen blijven maar tegelijkertijd te spuwen op datgene wat de katholieke Kerk vertegenwoordigt. Christus is aan het begin van onze jaartelling geboren geweest, maar arrogante liberaalkatholieken doen alsof de Kerk door Christus gesticht na eeuwenlang dwalen in duisternis tenslotte in de twintigste eeuw de christelijke godsdienst ontdekt heeft, alsof zij onder alle mensen die ooit geweest zijn en zullen zijn de Kerk van Christus geleerd hebben wat de christelijke religie zou zijn. Dat noem ik narcistische waanzin.

                  Weet dat er nog zijn zoals ik, en dat wij ernaar streven, met de bijstand Gods, om af te breken wat u opgebouwd heeft. Ik en gij, wij zijn vijanden, en ik treed de giftige vrijgeesterij onder de voeten die u zo fier in het vaandel draagt.

                  1. Theuder, of hoe u verder ook mag heten (raar dat blijkbaar een aantal mensen liever een schuilnaam gebruiken dan zich echt kenbaar te maken) het woord ‘hippie’ is wel van uw hand, ik heb het niet gebruikt. vertel mij eens waar ik zoals u het zo diplomatisch uitdrukt: ‘tegelijkertijd spuw op datgene wat de katholieke Kerk vertegenwoordigt’. Ik heb op geen enkel moment gezegd: dat de Christelijke godsdienst ontdekt is in de 20ste eeuw, zoals uw fantasie u ingeeft. Dat ik narcistische waanzin verkoop kan er nog wel bij.
                    Maar ik merk wel iets van uw ware aard, ik citeer: ‘Weet dat er nog zijn zoals ik, en dat wij ernaar streven, met de bijstand Gods, om af te breken wat u opgebouwd heeft. U leeft dus om af te breken. Dat weet ik dan ook weer. Het zou niet slecht zijn dat u leest wat er werkelijk staat, zonder uw eigen interpretatie er aan toe te voegen.
                    Misschien moet u toch het boek ‘Jezus’ van Küng eens lezen.
                    Ik weet het Küng is een vooraanstaande hedendaagse Zwitserse theoloog en ik veronderstel dat alleen al het woordje ‘hedendaags’ u doet huiveren, maar toch….

                    1. Wanneer u en uw kompanen slaag krijgen, dan kronkelt u gelijk een slang. Zo gaat dat telkens weer.

                      Niet de geest waarin u spreekt, Staf De Laet, is de geest van het Christendom, maar wel de geest van de Cristeros, de Vendéeërs en van de Boerenkrijgers. Vechten, lijden en sterven om de hemelpoorten binnen te gaan. De ziekelijke liberalistische ‘warmte’ waar u mee dweept heeft daar niks mee te maken; die wordt op gepaste manier uitgebeeld met de warmte van een pas gelegde hondenstront.

                    2. Het Vaticaan ontnam uw befaamde Küng in 1980 zijn leerbevoegdheid… Zegt dit genoeg?

  1. Inderdaad Firmin. Vigano blijft uit hetzelfde vaatje tappen. Hij kan nog altijd niet verkroppen dat hij aan de kant is geschoven.

  2. Firmin en Robbe kunnen bij Juuls in de rij gaan staan. Als je zo kort door de bocht redeneert zal een tegenreactie weinig zin hebben. Daaag!

  3. Bravo, Jozef Ivo, we hebben moeten wachten, maar nu is het anti- V2 manifest van Mgr Vigano in breder kring op dit voortreffelijke katholieke Forum eindelijk geïntroduceerd. Zijn fundamentele afwijzing van dat vervloekte V2 concilie is er door heen, en dat zal velen de ogen openen. Eindelijk, beste Ivo, U neemt het pak van mijn hart.
    Trekt U zich niks aan van strubbelingen van enkele V2 adepten, ziende blinden, geborneerde vastklampers ! Genoeg is genoeg. Het Vigano manifest oordeelt snoeihart, en terecht. Daar is geen V2 kruit uit de “geest” van dat vervloekte concilie, tegen gewassen. De realiteit van Bergoglio heeft ieder V2 verzet ingehaald. Zij is als het ware de stolling van alle ketterijen van de afgelopen halve eeuw. Wie waren zij, de hoofd aanstichters : de vrijmetselaar communist Roncalli, de praktizerend homosexuele, joodse vrijmetselaar, philo-communist Montini, de joodse philo-communist Woytila, de spijtoptant en “le serpent”, Ratzinger en tenslotte, de vrijmetselaar ketter en New Ager Bergoglio . Op dezelfde manier als de Muur viel in 1989, toen het communisme door ongeloofwaardigheid, van binnen uit in elkaar zakte, heeft de realiteit die schandpausen ingehaald, gepaard aan verlies van iedere geloofwaardigheid.

  4. Vaticaan II hand in hand met de opgang van ‘democratische’ media allerhande, zoals bijvoorbeeld Humo, hadden en hebben nog steeds ontgeestelijking van het volk tot doel en tot gevolg.

    Het klinkt stom, maar nu moeten we zeggen dat de aarde grotendeels wordt bevolkt door zombies die ook nog begeleid worden door tal van duistere geesten of duivels.

    En degenen die op natuurlijke wijze in staat zijn tot een zekere mate van innerlijk ‘zien’, diegenen onder hen die niet geloven, ook geestelijken en priesters, zij vinden zichzelf de groten en de machtigen en zij kijken smalend neer op hun naasten.

    Er is geen sprake meer van het grote doel van dit aards leven: de wedergeboorte van de geest bij iedere Christen, de intrede van Christus in ieder Christelijk hart. Zonder streven naar die “jongste dag” heeft het leven geen enkele zin, want voor zulke zielen blijft de hemelpoort gesloten.

  5. Nog al hoog te paard, beste staf De L.. Pas op de val is diep. Overschreeuw U niet, niet hier, noch verderop hierboven. Waarschijnlijk heeft U nooit de Kerk van altijd gekend, noch meegemaakt de laatste echte Paus Pius XII. Als U mijn gebundelde V2 documenten wil inzien, moet U wel Frans lezen. Dat V2 concilie is nooit ons concilie geweest, noch van mijn ouders. De V2 pausen zijn nooit onze pausen geweest. Ik heb de kerk vervolging meegemaakt van geestelijken die zich niet wilden laten onderdrukken, en vasthielden aan het Heilig Misoffer van altijd. Zij werden door hun bisschop op straat gezet. Nu blijkt, dankzij kard. Ratzinger, dat het Heilig Misoffer van altijd nooit afgeschaft geweest is en dat de kerkvervolging door bisschoppen tegen hun eigen clerici, wederrechtelijk geweest is. Heeft U zich wel eens afgevraagd of deze gemijterde schurken de ergernis die zij veroorzaakten, en hun zonde tegen de Geest zijn gaan biechten, nu alles bloot is komen te liggen ?

    1. Ik heb het niet over ‘documenten’, wel over de officiële decreten van Vaticanum II die reeds in de jaren zestig in het Nederlands verschenen zijn.
      De laatste echte paus in uw optiek was Pius XII. Het verwondert mij dat u dan als voorbeeld Ratzinger, de Duitse paus aanhaalt.
      Die ‘gemijterde schurken’ zoals u ze in uw christelijke oordelende tekst noemt, zijn mij niet bekend als u ze niet bij naam noemt. En wat die diepe val betreft als het ooit zover komt zult u me wel niet ter hulp komen. De Barmhartige Samaritaan? Barmhartigheid staat waarschijnlijk niet in uw woordenboek. Paus Franciscus predikt immers de barmhartigheid.

      1. Staf staak je argumentatie hier. Deze mensen zijn niet te overtuigen. Ze kunnen niet tegen hun ‘verlies’ en verwijten anderen niet tegen verlies te kunnen. Ze menen de wijsheid en waarheid voor zichzelf te hebben. Dat is de enige. Alles wordt steeds weggeschoven als gemanipuleerd oneigenlijk. Schuld van de Joden, de vrijmetselaars, oneerlijk gekozen pauzen. Het is allemaal een groot bedrog. En het ergste is steeds dat ze misschien incidentele fouten ontdekken in het geheel en maken dat onmiddelijk onderdeel van een groot complot. Moet je dan maar eens dit of dat boek lezen. Die boeken zijn uiteraard onderdeel van het eigen netwerk. Je zou bijna zeggen het is een groot complot om te proberen deze paus uit het zadel te helpen.

  6. Dank u Jules. Ik heb zo’n vaag vermoeden dat er hier enkelen zijn die heel wat klokken hebben horen luiden maar slechts weinige klepels weten te hangen. Groet!

    1. Heerlijk die hautaine houding. Die herken ik nog van de pastoor van vroeger. Die ene die altijd op bezoek kwam en sigaren kreeg en een borrel. Want het was een onderdeel van de grote drie.. De burgemeester, de dokter en de pastoor. Oh ja en ‘herderlijk’ informeerde of het huwelijk al geconsumeerd was en of het nog lang duurde met het nageslacht.

    2. Sedert 2014 kon ik iedere zondag weer naar de Tridentijnse heilige Mis. Dat was geleden van ca.1965. Ik kan u verzekeren dat in de verschillende plaatsen waar ik die heerlijke Mis bijwoonde geen hautaine gelovigen te vinden waren. U begrijpt in het geheel niet de toestand van vervolging en belachelijk-makerij die we moeten ondergaan. Blijkbaar dringt het ook niet tot u door dat de Franse revolutie zeer vergelijkbaar is met de hedendaagse ontgeestelijking.

      Talrijk zijn de perioden in de geschiedenis waarin de waarheid geweld werd aangedaan door modernisten van diverse pluimage.

      Maar altijd weer komt de Traditie terug bovendrijven, met Goddelijke kracht van zuivere Geestelijke Waarheid, met het Zuiverste Licht van Christus in de harten van velen.

  7. Inderdaad, beste Eric, de Traditie is de onmisbare garantie voor continuïteit, vanaf de stichting door Jezus-Christus, ruim 2000 jaar geleden. Dat betekent inclusief alle besluiten van Concilies en Pauselijke decreten, twintig eeuwen lang. Maar de gemijterde schurken van modernisten, vrijmetselaars, communisten en philo-communisten eind jaren 1950, wilden daar van af. Zij wilden een nieuw begin, een nieuwe kerk, de NOM kerk. Zij benutten dat vervloekte V2 concilie van 1965, om de lange lijn van 2000 jr. af te breken. Zij hebben een parallel kerk gesticht die, sluipenderwijs, de roeping, de aard en het karakter van de Kerk van altijd, ging overvleugelen, zonder dat gelovigen en de meeste clerici dat in de gaten kregen. In Denemarken hadden de katholieke gelovigen ook niet door dat de
    Reformatie (16 eeuw) een nieuwe Lutherse kerk opleverde. De overgang verliep dan ook zonder strijd. Sinds de jaren 1960, is die exercitie herhaald, nu niet van buiten af door een ketter als Luther, maar van binnen uit, door het hoogste kerkelijke leergezag. Duidelijker kan het niet gezegd worden dan met de scherpe bewoordingen van Mgr Vigano, zie de link hierboven. Hij geeft aan 60 jr. lang bedrogen te zijn geweest. De kernpunten uit zijn betoog zijn als volgt :

  8. (vervolg)
    1. de “hermeneutiek van de continuïteit”, (volgens Ratzinger), is bedrog ;
    2. de multi-reli bijeenkomst van Assisië, en Bergoglio’s Abo Dhabi verklaring zijn geworteld in het Vaticaan II concilie (1965) ;
    3. Athanasius Schneider’s these dat de feilbare leer van Oecumenische concilies gecorrigeerd kunnen worden door handelingen van het Leergezag, is modernistisch ;
    4. de 1786 Synode van Pistoia, veroordeeld door Paus Pius VI, waren voorloper van de fouten van Vaticaan II ;
    5. bijna ieder van ons is bedrogen door Vaticaan II ;
    6. modernisten introduceerden dubbelzinnige uitdrukkingen in de Concilie teksten om de waarachtige doctrine te ondermijnen ;
    7. met “subsistit in” wordt de identiteit van de katholieke Kerk ontkend, als zijnde de Kerk van Christus ;
    zij is het doctrinaire uitgangspunt voor oecumenisme en zij schaft af de stelling, “buiten de Kerk, geen heil”.
    8. velen in de hiërarchie willen een eind maken aan de katholieke Kerk ; zij willen haar vervangen
    door “een confederatie van ketters, heidenen en utopisten, bijeen gehouden door milieu fanatici en universele broederschap”.
    9. de wortel van het kwaad van alle hedendaagse fouten binnen de Kerk, is het Vaticaan II concilie ;
    10. het Vaticaan II concilie is het enige concilie in de Kerk geschiedenis dat zo veel interpretatie vergt, en dat zich niet confirmeert aan het voorgaande Magisterium ;
    11. dat de huidige hiërarchie niet het echte Geloof uitdragen is zichtbaar geworden bij Bergoglio ;
    12. de keuze van Bergoglio in 2013, was de vrucht van een complot ;
    13. Vaticaan II was het begin van een nieuwe parallel kerk ;
    14. nieuw theologisch taalgebruik sinds Vaticaan II, toont de wil om los te komen van de inhoud van het
    katholicisme ;
    15. “zoals ik 60 jr. terug eerlijk en oprecht gehoorzaamde aan te betwisten orders, omdat zij de liefdevolle stem waren van de Kerk, zo erken ik nu eerlijk en oprecht, dat ik bedrogen ben geweest ;
    16. we zijn nu in een “situatie van hoogst ernstige geloofsafval” ;
    17. de Abu Dhabi verklaring construeert een “blasfemische, moderne versie van de Toren van Babel”, binnen het zo genoemde “familie huis van Abraham”.
    (vertaald en overgenomen uit Novus Ordo Watch, dd. 14 Juni 2020)

    1. 1 tm 17. Een opsomming van niet bewezen beweringen, meningen en historische feitjes. Kortom weer een heel epistel van Jules om de ‘modernisten’ zand in de ogen te strooien.

      1. Zo is dat (!), nietwaar, beste Juuls. We hebben op zo’n slag in de lucht gewacht ! De hier aangegeven kernpunten zijn duidelijk voor eenieder die de moeite heeft genomen om de doorwrochte tekst van Mgr. Vigano te lezen, niet één keer, maar enkele malen.
        Mocht U dat gedaan hebben, beste Juuls, geef dan aan op welk punt Mgr. Vigano, het bij het verkeerde eind heeft. Dan hebben de lezers hier, er ook wat aan. Nu beweert U maar wat, zonder onderbouwing. En dat zegt meer over U, dan over de Mgr., of over ons, de traditionalisten die nu beseffen dat het Mgr. Vigano manifest, het begin van het einde van de crisis in onze Heilige Moederkerk is. Wij zien licht in de tunnel !

  9. Vigano terecht aan de kant gezet. Het is een nestvervuiler. Symbool van de laatste stuiptrekkingen van de kerk die bleef stille staan.

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.