Heiligdom van Fatima onder zware militaire bewaking

Het Mariale heiligdom van Fatima. Voor het eerst in 103 jaar sinds de verschijning van Maria is het heiligdom op 13 mei 2020 ‘spookachtig’ leeg, omdat de kerk en de politiek dat zo wilden. Een artikel van Dr. Roberto de Mattei.

Vlak voor de 103de verjaardag van de Fatima-verschijningen werd bekend dat de Portugese Guarda Nacional Republicana (GNR), – de Portugese politie – sinds 9 mei de operatie “Fatima at Home” uitvoert om te voorkomen dat pelgrims op 13 mei het Mariaheiligdom binnenkomen. Het nieuws werd aangekondigd door de leider van de operatie, Vítor Rodrigues, die de “fantastische houding van samenwerking” van de vertegenwoordigers van de katholieke kerk, waarmee de GNR al “vele weken” samenwerkt, prees. In het kader van deze afzonderingsoperatie is het Heiligdom van Fatima onder toezicht geplaatst, uitgevoerd door 3500 soldaten van de Nationale Garde om ervoor te zorgen dat geen enkele gelovige de plaats zonder goede reden kan naderen. Bidden is natuurlijk geen “geldige reden” voor de autoriteiten. Niet alleen zijn alle wegen naar het heiligdom afgesloten, maar ook de andere plaatsen van devotie zoals Aljustrel, de geboorteplaats van Lucia, Francisco en Jacinta, en Valinhos, de plaats van de verschijning op 19 augustus 1917. Zelfs de kruisweg werd daar afgesloten.

Men lijkt terug te gaan naar de vooravond van de Franse Revolutie, toen Jansenisme, Gallicisme, Verlichting, verlicht katholicisme – verschillende en heterogene krachten, maar verenigd in de haat tegen de Roomse Kerk – in de schaduw van de vrijmetselaarsloges hun inspanningen bundelden en vermenigvuldigden om de religieuze en sociale orde waarop het christendom rustte voor eens en voor altijd te vernietigen.

De beperking van het optreden van de Kerk tot het geweten was gebaseerd op het idee dat in de maatschappij alleen de Staat gezag had. Maar de Kerk haar publieke rol ontnemen is haar veroordelen tot een langzame verstikking en uiteindelijk tot de dood. De vertegenwoordiger van deze anti-katholieke politiek in Portugal was José de Carvalho en Melo, markies van Pombal, een vooraanstaand vertegenwoordiger van de vrijmetselarij en regeringsleider van 1750 tot 1777 onder het bewind van koning Joseph I van Braganza. In Oostenrijk, het Habsburgse erfland, werd vanaf 1780-1790 door Jozef II van Habsburg-Lotharingen (keizer van het Heilige Roomse Rijk van 1765-1790) een soortgelijke politiek gevoerd en werd daarom ook wel ‘Jozefinisme’ genoemd. De heerser benoemde bisschoppen en abten, kwam tussenbeide in het leven van de religieuze ordes en presenteerde zich als een hervormer van de kerkelijke discipline. De rechten die traditioneel aan de kerk werden toegekend, zoals het onderwijs en het instituut van het huwelijk, werden door de staat overgenomen. De inbeslagname van kerkelijke eigendommen, de onderdrukking en afschaffing van kloosters en seminaries, de herindeling van bisdommen, de nauwgezette regeling van de eredienst, de doctrinaire invloed van de staat op de opleiding van de geestelijken ten gunste van heterodoxe stromingen vormden het hoogtepunt van het secularisatieproces van de Habsburgse monarchie. Karl Ludwig von Haller schreef de gedenkwaardige zin: “Onder deze filosofische regering was er niets heiligs meer: noch het eigendomsrecht, noch het natuurrecht, noch beloften, noch het contract- of privaatrecht” (“Die Restauration der Staatswissenschaft“, hier geciteerd na de Italiaanse vertaling, Utet, Turijn 1963, Vol. 1, p. 280).

Het verschil tussen gisteren en vandaag is dat in die tijd de seculiere politiek werd gevoerd door sterke regeringen, soms met medewerking van de bisschoppen, maar altijd tegen de cathedra van Rome. En de pausen veroordeelden dit beleid in de sterkste bewoordingen. Vandaag de dag wordt een dergelijk beleid echter uitgevoerd door zwakke en incompetente regeringen, vaak met de hulp van de bisschoppen, maar altijd met de stilzwijgende goedkeuring van het Romeinse gezag. Een duidelijk woord van paus Franciscus zou volstaan om deze antiklerikale manoeuvres om te keren en zijn stem terug te geven aan het “Volk van God”, dat sinds het optreden van het coronavirus niet onderdanig is geweest, maar levendiger en weerbaarder dan voorheen.

In een context van toenemende verwarring is de blokkade van het heiligdom van Fatima door de Portugese Nationale Garde een even schandalige gebeurtenis als de sluiting van de waterbekkens van Lourdes op 1 maart van dit jaar. De hoofdverantwoordelijkheid voor het schandaal ligt niet bij de Portugese militaire politie, maar bij de kerkelijke autoriteiten – en daar in de eerste plaats bij kardinaal Marto, de bisschop van Leiria-Fatima – die hebben aangeboden met de staatsautoriteiten samen te werken of hen misschien zelfs hebben gevraagd de stroom pelgrims te verbieden op de verjaardag van de Fatima-verschijningen.

De huidige geest van onderwerping aan de wereld en haar strijdkrachten door de Portugese bisschoppen en door paus Franciscus [Bergoglio] geeft ons een idee van hoe deze mannen van de Kerk in de toekomst bereid zullen zijn zich te onderwerpen aan de islam en te aanvaarden dat ze onder het regime van de sharia leven, dat wil zeggen in totale onderwerping aan degenen die van Europa het land van Mohammed willen maken.

Het geval van Silvia Romano, de Italiaanse vrijwilligster die op 20 november 2018 in Kenia [door de jihad-militie al Shabaab] werd ontvoerd en op 9 mei 2020 in Somalië werd vrijgelaten, is exemplarisch. Silvia Romano, die in Kenia was met een non-profit organisatie, dook na 18 maanden gevangenschap weer op als een overtuigde aanhangster van de koran. De kerk in de wijk waar ze woont, verwelkomde haar in een feestelijke stemming met sirenes en het luiden van de klokken. Voor haar pastoor is haar geloofsafval duidelijk een minder kwaad dan het goed van haar herwonnen vrijheid. Vandaag de dag lijkt vrijheid, naast gezondheid, het hoogste goed voor iedereen te zijn. In het geval van Silvia Romano was er sprake van het “Stockholmsyndroom”, een bijzondere staat van psychologische afhankelijkheid die bij veel slachtoffers van geweld zichtbaar is. Het Stockholmsyndroom lijkt vandaag de dag de psychologische en morele toestand te zijn van het Vaticaan en van de meeste bisschoppenconferenties tegenover de seculiere vrijmetselaarsmachten van het Westen en van de islam, die in opmars is.

Dit wordt nog verergerd door het feit dat het juist in Fatima was dat de Allerheiligste Maagd en Moeder van God opriep tot gebed en boetedoening, zowel privé als openbaar, om de straffen die over de hele wereld hangen af te weren. Maar op 13 mei 2020 zal het Heiligdom van Fatima, zoals dat van Lourdes en zoals dat van de heilige Petrus met Pasen, spookachtig leeg zijn. Hoe kunnen we in deze symbolische gebeurtenissen niet zien dat de grote straffen die de Gezegende Moeder zelf in Fatima heeft aangekondigd, dichterbij komen? Het verbod dat de katholieke gelovigen in het openbaar hun toewijding aan de Heilige Maagd in haar heiligdom tonen, brengt het uur van deze straffen, die misschien al begonnen zijn met het Coronavirus, dichterbij. Het vergeten van de op handen zijnde straf om de “ziekteverwekkers” van de ziekte op te jagen kan ons in een gevaarlijk labyrint leiden.

Wie zich de hand van God in de ellende van de geschiedenis niet herinnert, laat zien dat hij de goddelijke gerechtigheid niet liefheeft en wie de gerechtigheid van God niet liefheeft, loopt het risico zijn barmhartigheid niet te verdienen. Het sluiten van het heiligdom van Fatima, lijkt meer nog dan het sluiten van een plaats, te proberen een boodschap tot zwijgen te brengen.

Bron: Correspondenza Romana, vertaling: Fortes in Fide.

identicon

Author: Jozef Ivo

Een katholiek die bezorgd is over wat er in de Kerk gebeurt.

2 thoughts on “Heiligdom van Fatima onder zware militaire bewaking

  1. Raar artikel, waarom moet Fatima nu niet meer toegankelijk zijn, voor het virus, mogelijk, of zit er meer achter? Of het coronavirus een straf is van god, laat ik voor de mening van de schrijver, het is meer de schuld van de mens en dat zei de zienster van Fatima de oudste toen ze nog leefde ook al.

  2. @willy, inderdaad ‘n vreemd artikel. Nóg vreemder is, dat de plaatselijke leiding van de kerk volop heeft meegewerkt aan de afsluiting van Fatima.
    Niét duidelijk wordt gemaakt, wie bedoeld wordt met “de vertegenwoordigers van de katholieke kerk” kerk: wordt daarmee de 73 – jarige kardinaal António Augusto dos Santos Marto en het bisdom van bisschop van Leiria-Fátima bedoeld?

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.