De ware ziekte

In het Evangelie staan er verschillende passages waarin de Heer ons duidelijk maakt dat het lichamelijk leven minder belangrijk is dan het leven van de ziel. Onze ziel leeft voor eeuwig, ons huidig lichaam is vergankelijk en sterfelijk. We moeten dan best ook niet tevéél bezorgd zijn om onze lichamelijke gezondheid, maar veeleer om de gezondheid van onze ziel. Is onze ziel niet onzuiver, is die niet ziek? Is die niet besmet met de ziekte van allerlei zonden, zelfs dagelijkse zonden? Daar moeten we bang voor zijn: om smet te hebben op onze ziel.

Jezus zei dan ook tegen de Farizeeën, die Jezus berispten omdat zijn leerlingen hun handen niet hadden gewassen vóór de maaltijd:

“Luistert en wilt verstaan: Niet wat de mond binnengaat, bezoedelt de mens; de mens wordt bezoedeld door wat de mond uitgaat.” Toen kwamen de leerlingen naar Hem toe en zeiden: “Weet Gij dat de Farizeeën bij het horen van Uw woorden er aanstoot aan namen?” Maar Hij antwoordde: “Iedere aanplanting die niet door mijn hemelse Vader geplant is, zal worden uitgerukt. Laat ze maar begaan: zij zijn blinden die blinden leiden. Maar als de ene blinde de andere leidt, vallen beiden in de kuil.” Nu nam Petrus het woord en zei tot Hem: “Verklaar ons die gelijkenis.” Waarop Jezus antwoordde: “Begrijpt zelfs gij nu nog niets? Beseft gij dan niet, dat alles wat de mond ingaat, in de buik komt en op een zekere plaats wordt verwijderd? Maar wat de mond uitgaat, komt voort uit het hart en dat bezoedelt de mens. Want uit het hart komen voort boze gedachten, moord, echtbreuk, ontucht, diefstal, valse getuigenis en godslastering. Die dingen zijn het die de mens bezoedelen; maar met ongewassen handen eten bezoedelt de mens niet.” (Matt. 15,1-20)

Jezus legde hier duidelijk de nadruk op de ware onreinheid waar we ons bezorgd moeten over maken: deze van het hart – en dus de ziel.

De wereld is bang – zelfs hysterisch – voor een virus, omdat ze niet in God geloven en niet in het eeuwig leven. Ze zijn bang omdat ze gehecht zijn aan dit leven, omdat ze denken dat er na dit leven geen leven meer is. Maar wij als Christenen, die wel in de wereld leven, maar niet van de wereld zijn, moeten ons onderscheiden, door te tonen dat we niet bang zijn, en – ook door middel van de hulpmiddelen (sacramentaliën en dergelijke) die God ons heeft gegeven – vertrouwen op God. De wereld is doodziek naar de ziel. De zielen van de zondaars zijn als melaatsen: met dikke korsten van zonden. Maar dat wordt niet gevreesd. Men vreest één of ander virus dat het lichaam kan aantasten. De ziekte van de ziel is veel dodelijker, want de eeuwige dood in de Hel is veel verschrikkelijker dan het krijgen van één of andere lichamelijke ziekte.

Wees niet bevreesd voor hen die wel het lichaam kunnen doden maar niet de ziel; vreest veeleer Hem die en ziel en lichaam in het verderf kan storten in de Hel. (Matt. 10,28)

Er zijn vele heiligen die een slechte gezondheid hadden, en die zelfs aan ziekten gestorven zijn. Maar zij waren daar niet bang van, maar droegen het als een heiligmakend offer, een kruis. Neem nu de heilige zuster Faustina: zij is op 33-jarige leeftijd gestorven ten gevolg van tuberculose, net zoals de heilige Gemma Galgani. De heilige Bernadette Soubirous – de zieneres van Lourdes – had haar hele leven lang astma, was in het klooster ziekenverzorgster en stierf op 35-jarige leeftijd aan tuberculose. De heilige Johannes Berchmans overleed op 22-jarige leeftijd ten gevolge van een longontsteking en zware diarree. De heilige Aloysius Gonzaga stierf op 23-jarige leeftijd aan de pest, toen hij de zieken verzorgde tijdens de uitbraak van een pestepidemie en hij na een tijd zelf de ziekte opliep. De heilige Damiaan stierf op 49-jarige leeftijd ten gevolge van de lepra, toen hij jarenlang lepralijders had verzorgd en hen de HH. Sacramenten had toegediend zonder ziek te worden – hij vertrouwde op God. De heilige zieners van Fatima – Jacinta en Francisco Marto, stierven beiden in 1919 en 1920 ten gevolge van de Spaanse griep. Zij offerden hun ziekte, hun lijden en tenslotte hun leven, voor de bekering van de zondaars. De Zalige Anna Katharina Emmerick stierf op 49-jarige leeftijd na een leven vervuld met ziekten en lijden. En zo zijn er nog veel meer offerzielen die heilig geworden zijn. Om stil van te worden!

Dit zijn nu enkele voorbeelden van heiligen die gestorven zijn ten gevolge van een ziekte. Zij leden naar lichaam, maar waren gezond naar ziel. Maar vele heiligen kunnen ook aanroepen worden tegen ziekten. Het is normaal dat wij een afkeer hebben van lijden – ook Jezus sidderde en stond doodsangsten uit bij het zien van zijn aanstaande lijden tijdens zijn doodsstrijd in Gethsemane. En toch, wie lijdt en zijn lijden opoffert, lijkt meer en meer op de lijdende Christus en kan een grote beloning verwachten. Vandaar dat vele uitverkoren heiligen een lijdenskruis te dragen hadden. Door hun offer werden talrijke andere zielen gered, die misschien anders naar de Hel zouden zijn gegaan. Dat was ook de oproep van O.L.Vrouw in Fatima: om offers te brengen om zondaars te redden van de Hel.

Maar doordat de wereld niet gelooft, zien ze het nut niet in van verzoenend lijden – als een soort straf tot uitboeting van eigen zonden en die van anderen – en daarom wordt er vaak voor euthanasie gekozen en is men doodsbang van ziekten, vooral als het een nieuwe en onbekende ziekte betreft. Ziekte is een gevolg van zonde. Het geeft de zondaar kans om reeds in dit leven boete te doen en zich te bekeren. Mensen die na losbandigheid een seksuele overdraagbare ziekte oplopen, kunnen zich daardoor bekeren. Ze zien het lijden, en het plezier dat ze hadden weegt niet op tegen de ellende van de ziekte, die er het gevolg van is. Daardoor kunnen ze berouw krijgen over de begane zonde. De uitverkoren heiligen die een ziekte kregen, droegen dit als verzoenend lijden voor anderen, tot uitboeting van zonden van vele zondaars. Zij redden vele zielen, en daardoor heiligden zij hun eigen ziel.

OK. Als er een uitbraak is van een bepaalde epidemie, is het normaal dat er wat maatregelen getroffen worden. Maar dat mag niet te ver gaan, en zeker in de Kerk. Het stopzetten van publieke Missen is een brug te ver. Dat getuigt van een groot gebrek aan geloof en vertrouwen in God – van ongeloof zelfs. Alsof de H. Mis slechts een “gezellige samenkomst is”, een “leuke viering” of een “gezamenlijke maaltijd”. Neen! Het gaat hier over het Heilig Misoffer!

Wie roept op tot meer gebed, tot boetedoening en eerherstel voor de talloze zonden, heiligschennissen en beledigingen die God moet verdragen, tot processies, bedevaarten, enzovoort? Van de bisschoppen horen we niets dan een oorverdovende stilte. Als ze nu straks nog de kerken gaan sluiten – zoals in Italië reeds het geval is -, dan zal dat het toppunt van de uiting van hun ongeloof zijn. Dit is nog nooit gebeurd in de 2000-jarige geschiedenis van de Katholieke Kerk. Bij uitbraken van pest en andere ziekten werden de kerken nooit gesloten, en werden nooit de publieke erediensten stopgezet! Nooit!

Kerken moeten opengezet worden, en de bisschoppen moeten de mensen uitnodigen om te komen bidden enz. In Polen hebben de bisschoppen dat begrepen – daar is er kennelijk nog geloof!

Zoals ik ook eerder schreef, zijn bedevaarten en processies – een uiting van boetedoening en eerherstel – goed om de uitbraak van een epidemie tegen te gaan. Of het nu gaat om een ziekte die door God als straf is gezonden, of iets dat door mensen met kwade bedoelingen is ‘losgelaten’, God laat het toe, maar God is sterker dan gelijk welke ziekte. Wereldoorlog I en II was ook door de mens veroorzaakt, maar God liet de mens begaan, Hij liet het toe als een straf, een kastijding – tot uitboeting van de zonden (cf. de boodschappen van O.L.Vrouw van Fatima).

Maar als wij op Hem vertrouwen en geloof hebben, kan de ziekte tegengegaan worden. Zo is de processie van Paus Gregorius I in de straten van Rome in 590, met een heilige afbeelding van O.L.Vrouw en de sacramentsprocessie in Cava dei Tirenni in 1657 – waar in beide gevallen de pestepidemie (die veel dodelijker was dan het huidige ‘coronavirus’) stante pede ophield – een zeer mooi voorbeeld. En laten we ook ons vertrouwen stellen in God door het gebruik van de diverse wonderbare afbeeldingen en Sacramentaliën – waaronder het bruin Scapulier, de Wonderdadige Medaille, de Benedictusmedaille, enz… God heeft ze ons ook gegeven.

Laten we ons vertrouwen op God stellen en weten dat Hij ons bemint. Laten wij Hem beminnen door goede werken, door getuigenis, door gebed en eerherstel en alzo onze ziel te verzorgen en mooi maken. Onze ziel is onze ware en eeuwige ik, ons lichaam is maar een omhulsel. Laten we geen bange christenen zijn die zich thuis opsluiten, – zoals de Apostelen eertijds, uit angst voor vervolging – maar christenen zonder vrees en met een ijver om zielen te winnen voor God. Laten we daarvoor bidden.

Origineel gepubliceerd op Cruxavespesunica.org

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page
identicon

Author: Dekee Michaël

Michaël Dekee schrijft op verschillende websites over geloof en wetenschap. Hij is tevens auteur van diverse boeken, waaronder "Zie het Lam Gods" en "De evolutietheorie ontkracht." Cruxavespesunica.org   Evolutietheorie-ontkracht.com Eerherstelheiligsacrament.org

20 thoughts on “De ware ziekte

  1. Michaël, ik ben het niet altijd akkoord met wat je neerpent, maar blijf schrijven. Ik ben ervan overtuigd dat je veel mensen aan het denken zet en bemoedigt, ook priesters, religieuzen en hogere autoriteiten in de kerk, ook thelogen aan de KUL.

  2. Ziekte is geen gevolg van de zonde. God is geen straffende God maar een liefdevolle en barmhartige God. Het schrappen van eucharistievieringen is geen brug te ver. Het is niet alleen de beslissing van de bisschoppen maar ook van de overheid. Als christen hebben wij de opdracht onze bijdrage te leveren opdat het coronavirus zich niet verder uitbreidt. De piek van het coronavirus moet nog komen. De kerken zullen nog maanden dicht zijn.

    1. Mijn zoon, een berisping van de HEER
      mag je nooit terzijde schuiven,
      zijn bestraffing moet je zonder afschuw ondergaan,
      want de HEER straft wie hij liefheeft,
      zoals een vader die houdt van zijn zoon.
      Spreuken

      Iedereen die ik liefheb wijs ik terecht en bestraf ik. Zet u dus volledig in en breek met het leven dat u nu leidt.
      Openbaring

      Kom tot inkeer, bega geen misdaden meer, anders brengt jullie schuld je ten val.
      Ezechiël

      Maar bovenal, broeders en zusters, zweer geen enkele eed, niet bij de hemel, niet bij de aarde, nergens bij. Laat uw ja ja zijn, en uw nee nee, anders zult u ervoor gestraft worden.
      Jakobus

      Gelukkig de mens die door God wordt getuchtigd,
      wijs daarom de straf van de Ontzagwekkende niet af!
      Job

      Misbruik de naam van de HEER, uw God, niet, want wie zijn naam misbruikt laat hij niet vrijuit gaan.
      Deuteronomium

      De HEER beschermt de vreemdelingen,
      wezen en weduwen steunt hij,
      maar wie kwaad doen, richt hij te gronde.
      Psalm 146:9

      Veel succes verder met uw wollige “lamme goedzak” Godsbeeld…

      De enige die we een dienst bewijzen door Kerken te sluiten is de duivel, niet mekaar.

      Bosbranden, een op hol geslagen klimaat, aardbevingen, oorlogen, nieuwe ziektes wereldwijd… Het is reeds meermaals voorspeld, maar niemand ziet ‘de tekenen des tijds’. (Of men wil ze niet zien)
      Christenen worden jaar na jaar meer vervolgd, extreme islam krijgt meer en meer voet aan de grond overal, ondertussen wordt het westen decadenter met de dag. Abortus, gratis anticonceptie tot 25 jaar, een sexuele moraal waar Sodom en Gomhorra niks tegen is…

      Maar als er waarschuwingen komen, die reeds meermaals voorspeld zijn, kom jij vertellen dat het allemaal zever is? Lees het boek maar eens van Leonie Van Den Dijck van Onkerzele. Ook zij werd indertijd door de meeste mensen als zot versleten. Net zoals jij ons voor zot verklaart.

      Aan al de rest: bid uw Rozenkrans dagelijks, nu meer dan ooit. Maak extra tijd voor gebed, lees uw Bijbel en goede boeken, de navolging van Christus bijvoorbeeld.
      En vergeet uw naaste niet. Als goeie Christenen moeten wij niet als angsthazen in ons kot kruipen, maar daar een handje toesteken waar men ons nodig heeft. (Bemin uw naaste als uzelf) Pater Damiaan was daar een héél krachtig voorbeeld van. Laat je niet leiden door angst, maar door Gebed, Geloof en een rotsvast vertrouwen op God!

      En laat ons niet vergeten om te bidden voor onze priesters, er zijn er ook vele goede, wiens hart bloedt bij het opdragen van het Heilig Misoffer voor een lege Kerk…

      PS: Van maandag tot vrijdag H.Mis op Radio Maria om 09:00 uur, Op zondag om 10:00 uur.

      1. PS: En laat ons natuurlijk ook bidden voor alle slachtoffers van het Corona-virus, en voor het zieleheil van allen die hieraan al overleden zijn!

    2. Misschien is het God zelf niet die straft, maar wij die onszelf straffen. Als de mens decadent leeft, creëert hij op allerlei manieren negatieve gevolgen, waarvan we van vele niet eens weten hoe we ze realiseren. De mens die Gods geboden niet respecteert, is ook op vele vlakken nalatig. Hij kiest bijvoorbeeld lichtzinnig politici die meer inzitten met zichzelf, hun macht, hun eer en hun portemonnee, in plaats van met de burgers. Zo worden op cruciale momenten verkeerde beslissingen genomen. Ook in de kerk stellen wij onze bisschoppen te weinig kritische vragen die er toe doen. Dus ook daar kunnen wij door eigen dwaasheid in de zelf gekozen misleiding meestappen. God laat die negatieve gevolgen toe, zeker als we ons niet bekeren en halstarrig voor een verkeerde levenswandel blijven kiezen, als individu, als groep of als maatschappij. Maar daar waar de mens zich bekeert, zal God ons steunen en, waar hij kan en dit het best acht, ons beschermen en uit de nood redden. Dus: God straft misschien wel, maar volgens mij onrechtstreeks. In de eerste plaats zijn wij het die door hoogmoed en halsstarrigheid, door gebrek aan geloof en liefde straffen over onszelf afroepen. Wat er ook van zij, het is nooit goed teveel vast te houden aan eigen gemakkelijk gelijk. Laten we ons verstand scherpen door naar elkaar te luisteren en vooral: laten we ons bekeren en elkaar oproepen tot bekering. Abortus is een gruwelijke zonde. Dat we daar als gelovige en als medeburger van een satanische maatschappij zo laks op reageren is een ernstige zonde, die God en onze medemens iedere dag meer en meer pijnigt. De noodzakelijke ommekeer is volgens mij wezenlijk verbonden met het respect voor het ongeboren menselijk leven. Dat staat veel te weinig centraal in onze verkondiging.

  3. Weer is een keigoed artikel van onze vriend, want het is juist onze ziel is belangrijker dan ons vergankelijk lichaam. Daarom vond ik het zo zielig dat mensen ook katholieken gingen hamsteren uit schrik voor het coronavirus, wat is het probleem? Sterven moeten we toch, we zijn niet gemaakt om hier voor eeuwig te blijven! Op het einde wacht ons het oordeel, hetzij goed, hetzij kwaad.

  4. Dit artikel roept in wezen op tot burgerlijke ongehoorzaamheid en het verwijt bovendien impliciet de Belgische bisschoppen dat zij weigeren om daar hun steun aan te verlenen. Begrijpe wie kan… Ik werk in een ziekenhuis, daar is het momenteel alle hens aan dek. Een opiniestuk als dit kan dan niet anders bestempeld worden dan als beschamend en verbijsterend, met als dieptepunt een pervers gebruik van een evangelietekst.

  5. Michaël en Kurt, jullie slaan beiden de nagel op de kop! Proficiat, jullie hebben duidelijk goed begrepen wat er gaande is. Ik hoop dat vele Chistenen deze tekst zullen lezen.
    Als ik Michaël was, zou ik een poging ondernemen om dit artikel in Kerknet te plaatsen.

  6. Ook de verschillen tussen het christendom en de islam moeten eerlijk besproken worden. En ook kritiek in beide richtingen moet ter sprake kunnen komen. Doen we dit niet, dan eren we de leugen. De vader van de leugen is Satan, niet Christus. Zonder liefde voor waarheid, geen waarachtige religie. Zonder liefde voor waarheid, geen waarachtig christendom. Zonder liefde voor waarheid, geen waarachtig katholicisme. Zonder liefde voor waarheid, geen waarachtige oecumene: noch een waarachtige dialoog tussen de verschillende denominaties van het christendom, noch een waarachtige dialoog tussen de verschillende wereldreligies. Als wij van de leugen leven, roepen wij allerlei voorspelbare en onvoorspelbare straffen over ons af. Straft God ons? Wij straffen in de eerste plaats onszelf.

    Vergelijk: https://www.youtube.com/watch?v=3WgVa3VRFb4

  7. Een brug te ver? Het getuigd van een ongelofelijk egoisme. U kunt wel geloven etc Maar u stelt ongelovigen die met kerkbezoekers in contact komen aan een risico bloot. Als u het dan toch zo graag wil ga met uw gelovigen in quarantine. Dwing uw geloof en overtuigingen niet aan anderen op!

    Het doorgaan van vieringen en opdragingen getuigd van een stuitende arrogantie.

  8. @Louis, de kerk is wel IN de wereld, maar is niet VAN de wereld.
    U denkt werelds. Dát is Uw foute denkwijze.
    Wij kunnen God niet genoeg eren en de beste plaats = de kerk.
    Zo werd in de middeleeuwen tijdens de pest niet één kerkgebouw gesloten. De mensen werden zelfs opgeroepen massaal naar de kerk te gaan om daar Gods zegen af te smeken.

  9. Mijn reactie van 16 maart 2020 om 13:17 geldt natuurlijk ook voor Erik.

    Het doorgaan van vieringen en opdragingen (wat is dat?) is geen getuigenis van een stuitende arrogantie maar is een getuigenis van waar gelóóf.

  10. Bidt, bidt en bidt met hart en ziel tot onze hemelse vader. Steun de eenzamen vooral de
    ouderen in onze rusthuizen bv. zorgverleners wijzen hen op de Rozenkrans en gebed.
    Dat ze de deuren van de kamers openzetten waar géén besmetting is en allen die van
    goede wille zijn kunnen tezamen het o zo mooie rozenkransgebed bidden. Dan zullen
    zij zich minder eenzaam voelen en verbonden weten met elkaar ook al mogen zij elkaar
    niet horen en ze kunnen óók op Radio Maria afstemmen op DAB(kanaal ken ik niet, hebben
    2 jaar geleden géén vergunning op FM gekregen wel op DAB=opvolger) op kanaal 912 Telenet
    radio TV aanzetten en digitaal luisteren) kun je ook de klok rond hun programma’s beluisteren en op PC, laptop Ipad enz. Met christelijke groeten, Carla

  11. @Louis + @Erik, Wij kunnen nóóit ons geloof bewijzen en dat zal ook in de toekomst niet kunnen. Daarom heet het ook: geloof.
    Echter, het christelijk geloof (vooral het R.K. geloof, heeft zóveel “bewijzen”, dat ‘n mens bijna niet moet WILLEN geloven.

  12. Vandaag heeft de Overheid ook verboden dat er nog doopsels en huwelijken plaatsvinden in de kerk. Alleen uitvaarten mogen nog en dan in beperkte kring.

  13. ‘The devil is in the detail’: in het woordgebruik. Door lijden te koppelen aan offer wordt het hele betoog van de auteur voor velen nauwelijks te verteren, omdat het iets tegennatuurlijks vraagt van de toehoorders: ermee instemmen dat de G’d der goden zich laat vermurwen of ompraten tot afzien van bestraffingen als een mens erom verzoekt en ook in ruil daarvoor zijn leven zou willen laten. Dat zou bijgeloof zijn: een overblijfsel uit de religies in voorchristelijke tijden waarin mensen, ja zelfs kinderen, gedood werden en soms opgegeten om G’d(en) tevreden te stellen, ruzies tussen stammen en volken te beslechten, vrede / evenwicht te bewerkstelligen, de natuur te herstellen na een of meerdere (mis)oogsten, enz. Christenen zouden dat tweeduizend en meer jaren later nu eens moeten schrappen uit hun zeden en gewoonten!

    G’d de Vader van Jezus wil immers helemaal geen zelfkwellerij en al helemaal geen menselijk lijden plus mensenoffers. Sinds Jezus dood is die offercultus verleden tijd. Voortaan zou het ons moeten gaan om liefdevolle overgave, vertrouwen en geloof in de Zoon van G’d: Jezus de gezalfde G’ds en waar deze in zijn leven (woorden en daden zoals vermeld in het Nieuwe Testament van de Schriften!) voor stond. (zie ook Mat. 5, 38-39) De lijdenscultus en offertheologie moeten we daarom afwijzen: ze heeft afgedaan. Dus ook (bloed)wraak in al zijn mogelijke vormen!

    Jan Berchmans pr. (als pars pro toto voor vele anderen!) heeft zijn leven dus niet geofferd maar zichzelf liefdevol zonder enige restrictie overgegeven in de handen van de Heer zelf; hij had de Heer zéér lief uit dankbaarheid voor Zijn voorbeeld en levenswijsheid. Door die overgave is hij bewonderenswaardig, maar vond hij ook zalige rust en ultiem geluk; hij werd een vrij mens, en kan zo een voorspraak zijn bij de Heer, en een groot voorbeeld voor ons die zo vaak tekortschieten in onze liefde voor de Heer en onze naasten want gehinderd door onze belangen, begeerten plus angsten, ofwel ons wispelturig Ego.

    Het woord offer kunnen we daarom veel beter vermijden. Het legt de nadruk verkeerd; houdt en maakt de mens veel te groot. Het gaat echter niet om ons, maar om Hem en datgene waar Hij voor stond! Liefde tot Hem is van ons gevraagd, en geen schijnwerper op de of ‘n mens. Wij offeren onszelf als christenen dus niet, maar geven onszelf over – als het goed is – aan Hem en zijn Woord!

    Wij stervelingen komen ook pas tot onze ware bestemming als we onszelf loslaten door onze liefdevolle, volkomen overgave aan de meest betrouwbare geliefde: de Heer zelve. Niet eenmaal, maar bij herhaling zodat het een wezenlijk bestanddeel wordt van onze, Zijn Licht doorlatende persoonlijkheid. Dat is geen offer, maar liefdevolle zelfgave, een geschenk. Elke bijgedachte hier doet afbreuk aan deze liefdesdaad.

    Ik zie en begrijp dat het moeilijk is voor velen die gepokt en gemazeld zijn in de protestantse en katholieke lijdenscultus om het centrale begrip van het (kruis)offer in hun denken los te laten. Tegelijk zou ik er toch op willen wijzen dat men eens zou moeten beseffen wat ze met hun vasthouden aan die offertheologica anderen aandoen: men voert hen tot wanhoop, depressie en niet zelden tot zelfdestructie. Dat is onrecht, en blijft het! Niemand heeft echter het recht om een ander zover te drijven dat ie zichzelf psychisch en of lichamelijk wat aandoet. Ik moet me daarom verzetten tegen de heidense offercultus die christenen soms nog koesteren. Heus we mogen, ja moeten leven; dat is onze opdracht/roeping. We zijn ook aangelegd om geluk te ervaren én geluk te schenken, ja geluk is onze bestemming. Het leven moet dus geleefd worden en niet worden afgewezen of gedegradeerd tot iets van geringe waarde. Het ware geluk wil echter nooit alleen beleefd worden, maar is het gedeelde geluk met c.q. beantwoorde geluk door een ander. En daarvoor is allereerst nodig dat wijzelf liefhebben, uit onszelf treden zonder voorwaarden vooraf. Gelukkig gehuwden en kinderen weten dat reeds bij intuïtie of eigen, nog niet bereflecteerde en of verwoorde ervaring. Anderen kunnen het leren van Jezus van Nazareth, de door G’d gezalfde redder van de eenzame, alleengaande mens, de weduwe, wees plus gevangen of zieke mens!

    Leef dus ten volle, met onthechte overgave, liefde voor een Geliefde.
    Het mag, ja moet, ook uit welbegrepen eigenbelang (geestelijke gezondheid)!

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.