Getuigenis: van moslim naar priester

Adrien Mamadou Sawadogo is een Afrikaanse Witte Pater die zich een aantal jaren geleden bekeerde tot het katholiek geloof door middel van een bovennatuurlijke ervaring. Hij heeft zijn bekeringsverhaal neergepend om het aldus een bredere verspreiding te geven.

Pater Adrien schrijft:

De kern van deze getuigenis is: Gods plan te ontdekken in de bekeringsweg van een jonge, overtuigde moslim naar het christelijke geloof, dat hij niet kende en ook niet zocht te kennen, omdat hij er de noodzaak niet van inzag. Om dit te bereiken wil ik u in de volgende hoofdstukken stap voor stap meedelen hoe ik als moslim geloofde, hoe ik ertoe gekomen ben mij open te stellen voor het christelijke geloof en hoe ik dit geloof vandaag beleef.

Ten tijde van mijn bekering was mijn geloof gefundeerd op de vijf pijlers van de Islam: de Shahâda (de islamitische geloofsbelijdenis), de Salât (de vijf dagelijkse gebeden), de Sawm (de vastentijd of Ramadan), de Zakât (het geven aalmoezen) en de Hajj (de bedevaart naar Mekka).

Naar het voorbeeld van mijn vader onderhield ik strikt de vijf dagelijkse gebedstijden. Ik voegde er nog dikwijls nachtelijk gebed aan toe. Een wezenlijk element in mijn geloofsbeleving was ook de hulp aan de minderbedeelden, waarop al mijn relaties met mijn medemensen gericht waren. Ik stond dus werkelijk open voor de nood van anderen en, voor zover ik kon, hielp ik arme families en vrienden die het moeilijk hadden op school. Het gemeenschappelijke gebed op vrijdag was een belangrijk moment, waarbij ik leerde hoe een moslim dagdagelijks behoort te leven. Ik vernam er de woorden en daden van de Profeet en maakte me het woord van God eigen, dat elke vrijdag werd voorgelezen en uitgelegd. Ik kwam door mijn geloofsgemeenschap tot de diepe overtuiging, zelfs zekerheid, dat alleen het geloof in Allâh, zoals ik het ontvangen had, zin kan geven aan het leven van elke mens. Ik zocht dus geen andere geloofsweg. Het stoorde mij ook niet samen te leven met mensen met een andere geloofsovertuiging, in de praktijk voornamelijk christenen.

Niemand kon immers mijn geloof doen wankelen. Telkens er moeilijkheden opdoken bij het vervullen van mijn geloofsplichten, bijvoorbeeld de twee gebedstijden ‘s namiddags tijdens mijn lessen, zocht ik raad bij een verantwoordelijke moslim. Overal zette ik mij in om vrede op te bouwen, want Allâh is medelijdend en barmhartig, zo had mijn vader mij geleerd. Als mijn christelijke schoolvrienden spotten met mijn gebedstrouw en mijn persoonlijke discipline, diende ik hen niet van antwoord, want voor mij was elk geloof, behalve de Islam, verkeerd. Ik voelde mij dan ook nooit gekwetst omdat men mij niet begreep. Dat was, kort samengevat, mijn geloofsbeleving als moslim. Onlangs deelde ik deze ervaringen uit mijn jeugd als moslim, met enkele jongeren. Op het einde van mijn relaas vroeg mij een jong meisje: “Als toch alles zo mooi was en wij inderdaad zoveel gemeenschappelijk hebben, waarom ben je dan christen geworden?” Diezelfde vraag stelt eenieder die mijn levensgeschiedenis verneemt. Het antwoord is steeds hetzelfde. Het is geen normaal antwoord, maar het enige dat ik kan geven. Hieronder kan u het zelf lezen.

[…]

Lees de rest van dit verhaal in nummer 4 van Salus Credentium en de daarop volgende nummers.

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

5 thoughts on “Getuigenis: van moslim naar priester

  1. Steeds een schoon verhaal, het christelijk geloof is het meest zinvolle en prachtig geloof over je naaste liefhebben, dat gegeven ondermijnd elke oorlog, elk geweld , zoals ook Paulus de slavernij van binnen af door naastenliefde wilde ontwrichten.

  2. Prachtig als een moslim zich tot katholiek bekeert. Spijtig dat zulke mensen dikwijls door de moslims bedreigd worden, soms met de dood. Bekeerlingen uit de islam verdienen wettelijke bescherming door de staat.

  3. Prachtig. De islam is fascistisch, ze wanen zich superieur omdat zij de Jood,christen en de niet-moslims als minderwaardig en onrein zien. Die daarom als tweede rangburgers worden beschouwd. In Islamistische landen o.a. Egypte zijn (koptische)christenen vogelvrij en overgeleverd aan de grillen van evt kwaadwillende moslims. Geen vanzelfsprekend recht op banen bij de overheid, scholen enz. Joden, christenen en niet moslims worden vernederd, vervolgd en of vermoord in naam van de islam. Christenen is de groep die wereldwijd het meeste worden vervolgd. 245 miljoen in voornamelijk islamitische en communistische landen. De islam is liefdeloos, gedwongen onderwerping aan…, vrouwonderdrukking/-rechteloosmakend middels de stompzinnige hoofddoek en andere lappen stof op en over de vrouw heen. Laten zien dat ze minderwaardig zijn aan de man en geen rechten hebben. Homo ophangers (o.a. in Iran). Een rammelende koran, opgesteld door 250- 300 jr na de dood (dus geen ooggetuigenis) van de zeer perverse, psychopatische krijgsman mohamed, die in zijn tijd al 800 joden de dood in joeg omdat hij geen aandacht kreeg en jaloers was op hun succes. Gebeurt nu al 1400jr dood en kwaadaardigheid. Versen gewijzigd, weggelaten en of toegevoegd. Goed dat er wereldwijd 10 miljoen moslims zich hebben bekeerd tot het christendom. Er zijn mooie en ontroerende filmpjes van moslims die Christen zijn geworden op youtube te zien. Mooi verhaal van deze man.

  4. Stinus, nog bedankt voor Uw antwoord van 10 september 2019 om 16:14 bij ‘t artikel “Waarom mannen niet graag naar de kerk gaan….”:
    Heel juist beste P. Derks. Mgr. Léonard IS een vent, en hij doet nog uitstekend werk in Frankrijk.

    Ik bedank U, daar ik dat nog niet wist én omdat ik blij ben, dat hij (als een van de zeer weinigen) zich niet eronder heeft laten krijgen (zelf niet van “onze” ongelovige “paus”).

    1. Graag gedaan beste P. Derks.
      Ik was en ben een fan van Mgr. André Léonard, en heb nogal wat boeken van hem gelezen. Hij durfde ook zonder probleem in debat gaan met atheïst Etienne Vermeersch (+), hetgeen niet kan gezegd worden van de kardinalen Dekesel en Danneels.
      A. G. Stinus

Comments are closed.