Wij zijn als een monstrans

Welke monstrans willen wij zijn? De linkse of de rechtse?

Weinigen staan erbij stil, maar een monstrans is zoals een ziel: zonder Jezus dient ze tot niets, is ze niets. Zonder Jezus is ze leeg, en wordt ze weggestopt in een kast, of op de zolder. De monstrans wordt vergeten, begint te roesten, het bladgoud valt eraf en ze verdwijnt uiteindelijk op de schroothoop om te worden vernietigd.

Wij zijn zoals een monstrans. Indien wij ons niet regelmatig door de biecht zuiveren – zullen wij net zoals een monstrans dof worden, het glas wordt vuil en het bladgoud schilfert af, het zilver oxideert en er komt stof op. Jezus komt niet graag in een vuile, doffe en bestofte monstrans. De monstrans moet schoon zijn en blinken, het glas opgepoetst, zodat Jezus goed zichtbaar is, en wordt geëerd. Wij mensen, zijn een leeg omhulsel, net zoals een monstrans. Zonder Jezus zijn wij nutteloos, niets – zonder de H. Hostie is een monstrans nutteloos. Voordat wij te communie gaan, voordat Jezus in de monstrans komt, moet de monstrans gepoetst zijn, moeten wij gezuiverd zijn. Pas dan komt de H. Hostie waardig in de monstrans, in de ziel. Wij moeten Jezus aanbidden in ons binnenste, Jezus vervult ons en is het doel en middelpunt van ons leven. De monstrans is het doel van de H. Hostie, en de Hostie is er in het middelpunt. Net zoals de monstrans, moeten wij Jezus als het ware uitstralen, moeten wij niet in de kast kruipen, maar voor iedereen zichtbaar zijn. De mensen moeten Jezus in ons kunnen zien, wij moeten Hem tonen aan de wereld – door ons denken, ons spreken, ons zijn, onze goede werken, enz.

De monstrans die zuiver is, en Jezus ontvangt, wordt luisterrijker, wordt mooier, doordat Jezus erin komt. Jezus verheugt zich in zo’n monstrans te komen, om te worden verheerlijkt. In een stoffige en roestende monstrans wordt juist de Hostie bevuild: de Hostie wordt onteerd – net zoals wanneer Jezus komt in een ziel in staat van doodzonde. Laten wij zorgen dat wij ons best doen om een zo waardig mogelijke monstrans te zijn voor Jezus, laten wij zorgen dat wij steeds opgepoetst zijn, en dat ons glaasje, waardoor wij Jezus aan de wereld tonen, steeds helder is.

De H. Pater Pio zei dat de HH. Gedaanten in hem niet vergingen, dat Jezus’ Bloed na de Communie door zijn aderen vloeide, en pater Tarcisio zei dat hij daarom als een monstrans was. De H. Pater Pio zei toen tegen hem: “U zegt het.”

Maar dit geldt niet enkel voor Pater Pio, dit geldt voor ons allemaal. Iedereen is geroepen tot heiliging.

Origineel gepubliceerd op Eerherstelheiligsacrament.org


Meer over het H. Sacrament in het boek ‘Zie het Lam Gods’:

Zie het Lam Gods – Over Jezus in het Heilig Sacrament van het Altaar

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

4 thoughts on “Wij zijn als een monstrans

  1. Het is wel zeer moeilijk geworden om nog een vaste biechtvader te kunnen bereiken. Gelukkig vond ik een behulpzaam man die me met zijn auto wil brengen. Hoe doen de mensen eigenlijk? Het komt er niet meer op aan…?

  2. Al enkele malen hebben ze hier een reactie weggehaald ..dit is cencuur

    En daarom doe ik de vrijmetselarij op deze site de groeten.

    Piet …

  3. ‘PROCESSIE VAN HET DAGELIJKS LEVEN’

    Op deze dag van het ‘SACRAMENTSFEEST’ gaan – ik -, wij, samen de diepte overwegen van Christus’ liefde, die Hem ertoe gebracht heeft verborgen te blijven onder sacramentele gedaanten.
    Dit “SACRAMENTSFEEST” mag geen verschijnsel van één dag zijn, geen gerucht dat men verneemt en vergeet. Dat voorbijgaan van Jezus is voor ons een vingerwijzing, dat wij Hem ook in onze dagelijkse bezigheden moeten ontdekken. Het gaat niet alleen om de plechtige processie, maar ook om de stille, eenvoudige “processie” in het dagelijks leven van iedere christen. De christen is mens tussen de mensen. Maar hij heeft de genade van het geloof gekregen en de goddelijke zending om de boodschap van Christus op aarde in daden om te zetten. Vergissingen en zonden zullen wij altijd hebben. Maar God is bij de mensen en wij moeten zo ingesteld zijn dat Hij zich van ons kan bedienen, en door ons, Jezus voortdurend bij de mensen langs komt.
    Laten wij dus Jezus de genade vragen om eucharistische zielen te zijn en dat onze persoonlijke betrekkingen met Hem uitdrukking vindt in vreugde, sereniteit en het verlangen naar rechtvaardigheid. Dan zullen wij anderen helpen Christus te herkennen en onze bijdrage leveren om Hem aan de top van alle menselijke activiteiten te plaatsen.
    (Citaat gedachte H.Escriva)
    ‘Ikzelf leef niet meer Christus leeft in mij.’
    (Gal. 2,20)

Comments are closed.