DEEL4: Overbevolking: Armoede: Waar het allemaal begon

LEES OOK: DEEL1: Overbevolking: Hoe deze mythe ontstond

Waarom armoede niet veroorzaakt wordt door “overbevolking.”

Hoe definiëren we armoede, in het kader van bovenstaande video?

Deze video hanteert de definitie van armoede van de Wereldbank. De Wereldbank definieert armoede als:

… uitgesproken ontbering in welzijn, met vele dimensies omvattend: Het omvat laag inkomen en het onvermogen om de basisgoederen en -diensten te verwerven die nodig zijn om waardig te overleven. Armoede omvat ook een laag niveau van gezondheid en onderwijs, slechte toegang tot zuiver water en sanitaire voorzieningen, onvoldoende fysieke veiligheid, gebrek aan inspraak en onvoldoende capaciteit en mogelijkheden om een beter leven te ontwikkelen.

U kunt deze definitie van armoede hier online terugvinden. Het Population Research Institute (bron van dit artikel) houdt van deze definitie omdat ze de ware aard van armoede erkent – namelijk dat armoede niet alleen een toestand is van minder geld of bezittingen hebben dan de anderen om je heen. Hoewel deze details een integraal onderdeel van armoede zijn, is echte armoede het gebrek aan waardigheid en kwaliteit van leven dat het gevolg is van dat gebrek aan geld of bezittingen.

Met andere woorden, hebben mensen meer nodig dan alleen maar “overleven” om hun leven de moeite waard te maken. Daarom kan het soms lastig zijn om in de statistieken over armoede te spreken, zoals we hieronder zullen zien.

Als overbevolking niet de oorzaak is van armoede, wat is de oorzaak dan wel?

Wat we over armoede moeten onthouden, is dat het geen ziekte of “aandoening” is, zoals de mazelen of een gebroken been. Armoede is de toestand van het niet beschikken over wat we nodig hebben. Het is een vreselijke staat om in te verkeren, dat is zeker, maar het is de staat waar we allemaal op terugvallen als onze ondersteunende structuren wegvallen. Armoede is zoals duisternis: het is niet iets. Het is het gebrek aan iets.

In wezen is de enige manier waarop armoede ooit – waar dan ook – overwonnen werd, mogelijk gemaakt door de infrastructuren die de mens heeft opgezet. Als armoede dus wel degelijk bestaat, is het wanneer deze infrastructuren ofwel 1) niet bestaan, zoals in onderontwikkelde landen, ofwel 2) defect zijn of lacunes bevatten. In wezen gaat het oplossen van armoede over het herstellen van slechte infrastructuren, niet over het elimineren van mensen.

Dit blijkt duidelijk uit het feit dat de armste landen in de wereld vaak tot de minst bevolkte landen ter wereld behoren. Neem bijvoorbeeld Congo, één van de armste landen ter wereld, met een mager BNP van slechts 271 euro per inwoner. De bevolkingsdichtheid van Congo bedraagt slechts 36 personen per vierkante kilometer, een relatief lage bevolkingsdichtheid. Vergelijk dit met Nederland, één van de rijkste landen ter wereld met een BNP van 35.360 euro per inwoner. Nederland heeft een bevolkingsdichtheid van 411 mensen per vierkante kilometer (deze cijfers komen uit het CIA World Factbook).

U beweert dat wanneer mensen naar drukker bevolkte gebieden verhuizen, de kans groter is dat ze uit de armoede geraken? Bewijs het!

In 2008 publiceerde de Wereldbank een document met de titel “Urban Poverty: A Global View,” waarin de effecten van urbanisatie (het proces van steeds meer mensen die naar drukke, of “stedelijke” gebieden verhuizen) werden besproken.

Volgens de Wereldbank was niet alleen de kans groter dat mensen die naar stedelijke gebieden verhuisden aan de armoede ontsnapten, maar ook dat ze er op termijn beter aan toe waren, omdat “de verstedelijking bijdraagt tot duurzame economische groei, wat van cruciaal belang is voor de armoedebestrijding.”

“Over het algemeen,” vervolgt de Wereldbank, “heeft het urbaniseringsproces een belangrijke rol gespeeld bij het terugdringen van armoede door nieuwe kansen te bieden aan migranten en door het tweede-ronde-effect op de mensen die op het platteland achterblijven… de stedelijke economie biedt kansen voor veel mensen en vormt de basis van de groei en het scheppen van werkgelegenheid.”

Natuurlijk bestaat er nog steeds armoede in druk bevolkte gebieden (dat is het belangrijkste punt van dit document van de Wereldbank). Maar het punt is dat armoede ondanks, en niet omwille van de menselijke bevolking blijft bestaan.

U kunt hier het volledige artikel lezen en er zelf over oordelen.

Wat haalt de mensen dan uit de armoede?

Zoals de meeste zaken, is ook de oplossing voor armoede niet één enkel punt. We kunnen echter met zekerheid zeggen dat elke methode om de armoede te bestrijden één hoofdingrediënt vereist: de gemeenschap.

In de grond van de zaak hebben mensen andere mensen nodig om aan de armoede te ontkomen. Geïsoleerde mensen zijn niet in staat om enkele van de meest fundamentele problemen op te lossen die moeten aangepakt worden om hun leven te verbeteren. Met een gemeenschap is er een verzameling van geesten en een vermenigvuldiging van de arbeid die het de mens mogelijk maakt om problemen op te lossen en moeilijkere en ingewikkeldere taken uit te voeren. Hoe groter de gemeenschap, hoe effectiever en creatiever deze arbeidsverdeling zeer waarschijnlijk zal zijn.

Volgens de veelgeprezen econoom Julian Simon, heeft de toename van het aantal mensen direct geleid tot de levenskwaliteitsverbetering van onze soort:

Het is een eenvoudig feit dat de bron van productiviteitsverbeteringen de menselijke geest is en een menselijke geest wordt zelden gevonden buiten een menselijk lichaam. En omdat verbeteringen – hun uitvinding en hun toepassing – van mensen komen, lijkt het redelijk om aan te nemen dat de mate van verbetering afhangt van het aantal mensen dat beschikbaar is om hun geest te gebruiken.

Julian Simon, The Ultimate Resource

Dit betekent natuurlijk niet dat eenvoudige bevolkingsgroei leidt tot menselijke ontwikkeling. Er zijn tal van plaatsen met een grote bevolking die in armoede blijven. Het punt is dat wanneer mensen de kans krijgen om samen te werken en hun situatie te verbeteren, het percentage arme mensen naar alle waarschijnlijkheid aanzienlijk zal dalen.

U beweert dat naarmate de bevolking is gegroeid, het percentage armen is gedaald? Bewijs het!

Volgens de demografen Joyce Burnette en Joel Mokyr is met de bevolkingstoename ook onze gemiddelde levensstandaard gestegen.

Deze wetenschappers schreven een artikel met de titel The Standard of Living Through the Ages, gebaseerd op het boek The State of Humanity (het boek is hier verkrijgbaar bij Amazon). Daarin wijzen ze erop dat elke statistiek die we hebben over dit onderwerp wijst op één eenvoudige waarheid: dat naarmate de bevolking in de loop van de tijd is gegroeid, de gemiddelde persoon er beter van geworden is.

Ze hebben dit op bijna alle denkbare manieren gemeten. Burnette en Mokyr hebben grafieken die het stijgende inkomen per inwoner laten zien. Ze hebben grafieken die de gemiddelde levensverwachting, gemiddelde hoogte, calorische consumptie, suikerconsumptie, katoenconsumptie en zelfs bierconsumptie laten zien! Elk van deze gemiddelden is in de loop van de tijd gestaag toegenomen naarmate de bevolking is gegroeid.

Dit staat in schril contrast met de overbevolkingsalarmisten, die vinden dat naarmate de bevolking toeneemt, de armoede nog erger wordt. Zij beweren dat dit eenvoudigweg een kwestie van gezond verstand is. Hoe contra-intuïtief dit ook lijkt, de wetenschap toont eigenlijk het tegenovergestelde aan. Naarmate de bevolking groeit, neemt de productiviteit en de innovatie toe, wat betekent dat steeds meer mensen toegang hebben tot de goederen en diensten die ze nodig hebben.

Misschien is populatiecontrole niet het antwoord op armoede. Maar doet dit de armen daarom pijn?

Het beknopte antwoord is ja. Het lange antwoord is zeer, zeer, zeer ja.

Het beknopte antwoord is ja. Het lange antwoord is zeer, zeer, zeer ja. Programma’s voor populatiecontrole gaan niet alleen voorbij aan de essentie van armoede… ze leiden er de aandacht van af. Armoede kan verholpen worden door een aantal verschillende programma’s. Maar wanneer de focus ligt op het terugdringen van de bevolking, wordt kostbare tijd, energie en middelen besteed aan het oplossen van een “probleem” dat niet bestaat, in plaats van aan de echte problemen die zich voordoen.

Programma’s voor “familieplanning” gaan voorbij aan de essentie – vooral in plaatsen zoals Afrika – die is dat de mensen rechtmatige en concrete hulp nodig hebben. Mensen die honger lijden, kou hebben en blootgesteld zijn, hebben voedsel, water en onderdak nodig – en geen populatiecontrole.

LEES OOK: DEEL5: Overbevolking: mEeR dAn ZeVeN mIlJaRd MeNsEn Op DeZe PlAnEeT: Wil iedereen alstublieft kalmeren?

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Author: Dries Goethals

Naast voorzitter van het Katholiek Forum, is Dries Goethals de voorman van de anti-cultuurmarxistische vereniging Pro Familia (www.profamilia.nl) en verantwoordelijke van de landelijke tak van de internationale pro-life-organisatie Helpers of God's Precious Infants (www.helpers.be).

12 thoughts on “DEEL4: Overbevolking: Armoede: Waar het allemaal begon

  1. Men spreekt altijd over armoede, maar niemand doet er iets aan, geef bijvoorbeeld iedereen een basis pensioen en een basis inkomen, zodat iedereen een leefbaar leven heeft, armoede is een onrecht.

  2. Iedereen een basisinkomen geven, dat heeft men vrij recent nog geprobeerd. En dat experiment heeft men zeer snel gestopt. Waarschijnlijk kweekte men een deel luilakken die een beetje bijklusten bij hun “gratis inkomen”. Op die manier kom je tot een maatschappij waar niet veel fatsoenlijks meer gebeurt, waar nog weinig initiatief genomen wordt. .

    1. Het basisinkomen is ook als eens, jaren gelegen, geprobeerd in Oregon (VS). Met succes. Mensen gingen juist harder werken om hun basisinkomen aan te vullen. Afgezien van dit soort sociale experimenten (die men van alle kanten kan manipuleren), is het basisinkomen in Nederland grotendeels al een feit. Iedereen met een uitkering (AOW, AWW, WAJONG, bijstandsuitkering, beurs et etc) of iets dat daarop lijkt (inclusief toelagen), heeft in feite een basisinkomen. Vervolgens is er heel veel werk dat beter niet gedaan kan worden zoals sekswerk, pornoindustrie, etc). [Nb Nederland staat internationaal op de tweede plaats qua leverantie van pornosites.] Daarnaast kost het veel meer geld om de uitkeringen te administreren en te alloceren, dan iedereen een basisinkomen te geven. En tenslotte zijn er tal van wetten die onnodige administratie (‘red tape’) in het leven roepen die allemaal onnodig mensen bindt. Bijvoorbeeld, het hele belastingapparaat wordt grotendeels overbodig als we de Flat Tax invoeren. En zo zijn er nog vele voorbeelden van ‘wasted wealth.’
      Waar het om gaat is het financieel kapitalisme een grote verspilling oplevert (denk alleen maar een aan alle reclame die nodig is om vrijwel identieke producten aan de man te brengen). Maar er is heutzutage nu eenmaal een ‘Geldadel’ die belang bij heeft bij de liberaal-democratie met haar financieel kapitalisme. En door de illusie van de democratie kunnen mensen – die niet snappen waarop ze precies stemmen – partijen aan de macht houden die de status quo in standhouden.

      1. PS. Rente is ‘arbeidsloos inkomen.’ Ten onrechte heeft de katholieke Kerk de leringen van Thomas van Aquino (die wel enkele uitzonderingen maakte), op dit punt verlaten. Daar zullen wel de heren theologen achter zitten!

    1. @ Raphael
      Klopt (daarom moet er o.a. ‘landrente’ geheven worden, ten behoeve van diegenen die geen land hebben). Maar het niet bezitten van land is niet de enige factor. Waarom het ook om gaat is het hele internationaal financiële stelsel (lees: banken, financiële markten, kartels etc. etc., inclusief het hele juridische beton waarin die instituties gegoten zijn (IMF, Wereldbank, NATO etcetera)) dat de wereld en haar bevolking uitzuigt. [De kloof tussen arm en rijk neemt alleen maar toe, ook in Nederland.] Kortom: het hele liberaal-democratische gebouw. Omdat democratie per definitie ‘verdeelt’ (het wordt allemaal nog veel erger) zal deze hele situatie pas opgelost worden door een totale ineenstorting van dit hele stelsel. En daar is nu het wachten op. [Want de liberaal-democratie is een zichzelf vernietigend systeem (Europa is nu bezig zichzelf te vernietigen).] Daarna, kan de wereld ingericht worden op een beter, minder hebzuchtig bestel. Daarvoor zijn zijn natuurlijk wel Grote Leiders die Orde kunnen scheppen in de komende Chaos. Maar zulke mensen zijn er altijd opgestaan in de geschiedenis. Want God leidt de geschiedenis. Wie dat niet gelooft, gelooft in het ‘toeval’ (een veelal ongedefinieerd, nietszeggend, seculier concept).

  3. De aarde is slechts een louteringsoord omdat de ziel ten volle het zeer kwetsbare lichaam moet ondergaan vermits dat de meest ingrijpende wijze is om de geestelijke lessen te leren die iedereen dan ook kan leren indien men van goede wille is. Zoalng men er niet toe kan komen God ten volle gehoorzaam te zijn kan men onmogelijk ooit een degelijk maatschapelijk systeem opbouwen. Amen.

    1. @ Eric-b-l
      Veel te eenzijdig spiritueel (te theoretisch, te abstract, te strategisch). De mens moet wel spiritueel zijn, zeker, maar ook handelen in het hier en nu (tactisch niveau, brood op tafel etc.). De interface tussen de twee ultieme dimensie is het operationele niveau (waarin strategie en tactiek elkaar raken). Dit is precies het kenmerk van het katholicisme: het hoofd in de hemel maar wel met twee voeten op de aarde.

      1. De Hemelse Geest van Maria tegenover de wereldse geest van Martha, van de beschouwende kloosters tegenover de wereld, is volledig verdreven uit hetgeen we nog ‘samenleving’ durven noemen. Het Brood uit de Hemel tegenover het brood uit de aarde. Het brood wordt niet meer gebroken maar met machinale precisie op maat gesneden en in kunststof verpakt en de vraag is of dit chemisch bewerkt brood van ontwaard en ontaard zaaigoed eigenlijk nog brood is? Is dit brood verworden tot dodend voedsel? De ware geestelijke armoede tegenover de gekunstelde armoede van de wereld mag niet meer begrepen worden. Heeft men een nieuwe soort zonden uitgebroed? Tracht u zelfs maar eens voor te stellen van nog echte natuurlijke tarwe te gaan kweken, het wordt u onmogelijk gemaakt want u moet er diploma’s voor hebben en dan keert iedereen zich ook nog tegen u, met globalistisch vadertje Staat voorop! Wij werken niet meer in het zweet ons aanschijns voor ons dagelijks brood! Wij werken nog enkel voor de duivel! Aanvaardt u de chip-inplant??? Daarom: leve de mystiek, de vrije Geest!

  4. Men moet inderdaad niet enkel met geestelijke dingen en de ziel bezig zijn. We moeten ook maken dat er brood op tafel komt, en aandacht hebben voor de medemens, zeker als die in nood zit. Dat is ook op en top katholiek. In de spreuk “ora et labore” van monniken zijn beide werkwoorden belangrijk.

  5. YUKIO,
    Je schreef: “Daarna, kan de wereld ingericht worden op een beter, minder hebzuchtig bestel.”
    Wanneer het systeem er -volgens mij- juist op gericht is om het te laten klappen, dan is er weinig kans dat er daarna een minder hebzuchtig bestel komt.
    Voorbeelden: Het eten wordt slechter, de meeste mensen nemen fluoride, de scholen worden van een belabberde kwaliteit waar ze zelfs zo ver gaan om de kinderen met troep te hersenspoelen, de televisie zendt minderwaardige troep uit evenals de radio. Het internet stikt van de trollen. De herrie in Nederland neemt steeds meer toe, zo ook de vervuiling. Het gas wordt afgesloten, de auto in de ban gedaan. Grote hedgefondsen nemen alles over (huizen, winkel, grond). Enzovoorts enzovoorts.

    “Daarvoor zijn zijn natuurlijk wel Grote Leiders die Orde kunnen scheppen in de komende Chaos. Maar zulke mensen zijn er altijd opgestaan in de geschiedenis. Want God leidt de geschiedenis. Wie dat niet gelooft, gelooft in het ‘toeval’ (een veelal ongedefinieerd, nietszeggend, seculier concept).”

    Grote leiders? Mensenleiders? Moeten die geen mensenvriend zijn? Moet dan niet élk instituut dat ook maar één mens heeft omgebracht weg? Als dat gebeurt dan blijven er weinig instituten meer over.

    Ik denk daarom maar simpeler. Wie niet wil leven volgens de vriendelijke wet, die zou zich niet met anderen moeten bemoeien. De justitie zou eenvoudig de wet van de liefde moeten beschermen: Doe een ander niet dat jij niet wilt dat jou geschiedt.
    Dus overtreed iemand deze wet, dan is hij strafbaar en moet boeten.

    Voorbeeld: ik heb erge last van vliegtuigen nu. Dan zou ik dat kenbaar moeten maken aan de instantie. Die zou dan moeten luisteren. Zo niet, dan volgt onderzoek. Is mijn klacht terecht, dan stopt de herrie en vervuilingsmaker. Zónder allerlei regeltjes en listen waar achter zo een corperatie ( want dat zijn het nu bij wet, bedrijven: lichamen! (Dat is een juridische list van jewelste!) ) zich járen lang kan verstoppen. Zoiets heet fascisme.

    En men ziet wat met goede mensen gebeurt; die worden weggedaan. Dat is het belangrijkste van macht; de andere strevers zo snel mogelijk stoppen.

    Dus ik hoef geen groot leider. Die worden trouwens voordat ze geboren zijn al op de verdachtenlijst geplaatst, als dat zou kunnen.
    Ik wil wel volgens de Gulden Regel leven.

Comments are closed.