Mensenrechten versus burgerrechten

Politiegeweld in Frankrijk

Op zoek naar dé ‘Vlaamse identiteit’ verscheen helemaal bovenaan de gegoogelde resultaten één of andere VRT-pagina waarop de publieke omroep claimt een bijdrage te leveren aan de ondersteuning en de versterking van dé ‘Vlaamse identiteit’. Wat die ‘Vlaamse identiteit’ dan inhoudt, wordt op de VRT-pagina niet vermeld. Wel maakt de VRT gewag van het “stimuleren van kwaliteitsvolle producties van eigen bodem, zowel in de audiovisuele, de culturele als in de muzieksector”. Normaalgesproken heb ik niet zo de gewoonte om mijn tijd te verdoen met de “kwaliteitsvolle producties” van de eigen VRT-bodem. Hoe dan ook getuigt dit statement van de kant van de VRT van veel pretentie, alsof zij wérkelijk met hun “kwaliteitsvolle producties” een bijdrage zouden leveren aan dé ‘Vlaamse identiteit’. Aan de andere kant getuigt het ook van het feit, dat de VRT vooral geregeerd wordt door de waan van de dag. Men kan zich als objectieve waarnemer echter toch niet van de indruk ontdoen, dat de VRT er vooral op uit is om met belastinggeld dé ‘Vlaamse identiteit’ in een bepaalde (linkse) richting te sturen; verborgen agenda incluis.

Veel van wat de VRT doet, heeft niets te maken met de ondersteuning en de versterking van de ‘Vlaamse identiteit’, maar eerder met social engineering. Social engineering is de ‘kunst’ van het misleiden, waarbij er misbruik wordt gemaakt van het vertrouwen van de mensen. Het betreft in feite het hacken van mensen, waarbij er allerlei psychologische trucs worden gebruikt om mensen in een bepaalde richting te sturen. Mensen worden in de illusie gelaten, dat zij zélf de controle over hun eigen leven uitoefenen, terwijl hun denken volledig gecontroleerd wordt. In feite is het ultieme doel van de machthebbers, de productie van menselijke robots die naar believen ‘geprogrammeerd’ kunnen worden. Wat kan anders het doel zijn van bijvoorbeeld al die verkiezingsprogramma’s op de VRT dan de doelbewuste manipulatie van de verkiezingen zélf? Ook de historie van de zogenaamde Europese integratie toont toch duidelijk aan, dat men al bijna 70 jaar lang de volledige destructie van de persoonlijke identiteit en de natiestaat nastreeft. De rol die ook het Tweede Vaticaans Concilie hierin gespeeld heeft, kan moeilijk worden overschat, want een belangrijk onderdeel van dat programma is de volledige banning van religie uit de publieke sfeer. Het Christendom in het bijzonder wordt door de media te vuur en te zwaard bestreden en dit ten voordele van het ‘nieuwe geloof’ (vb. evolutie, klimaat, gender, mensenrechten, etc.).

In Artikel 2 van de ‘Universele Verklaring van de Rechten van de Mens’ van de Verenigde Naties wordt klaar en duidelijk geformuleerd wat de bedoeling is: “Eén ieder heeft aanspraak op alle rechten en vrijheden, in deze Verklaring opgesomd, zonder enig onderscheid van welke aard ook, zoals ras, kleur, geslacht, taal, godsdienst, politieke of andere overtuiging, nationale of maatschappelijke afkomst, eigendom, geboorte of andere status”. Kortom, die vermeende kleurloze en smakeloze menselijke brij zou bekleed zijn met “alle rechten en vrijheden”. Is een dergelijke claim tegenwoordig nog geloofwaardig?

De ‘Universele Verklaring van de Rechten van de Mens’ is natuurlijk een symbool voor het mensenrechtendenken geworden, dat na de Tweede Wereldoorlog weer de kop op stak en duidelijk teruggrijpt naar de Franse Déclaration des Droits de l’Homme et dus Citoyen uit 1789, en dus teruggaat op het laat achttiende-eeuwse mensenrechtendenken. Er moet echter worden opgemerkt, dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen het oorspronkelijke mensenrechtendenken en de huidige praktijk. Van origine zijn de mensenrechten, rechten van burgers tegenover de staat. De mensenrechten moeten met andere woorden grenzen stellen aan de macht van de staat. De ‘vrijheid van meningsuiting’ bijvoorbeeld, probeerde beperkingen op te leggen aan de verstikkende censuur van overheidswege. Sedert de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw worden mensenrechten echter steeds meer uitgelegd als rechten van de ene mens tegenover de andere. En wie dient die intermenselijke rechten te waarborgen? De staat! Dit is toch wel de omgekeerde wereld. Voorheen waren de mensenrechten vooral vrijheidsrechten, nu staat vooral de ‘gelijkheid’ centraal. Men zou dus kunnen stellen, dat de mensenrechten begonnen zijn als liberale, anti-totalitaire beginselen, maar dat inmiddels de cultuurmarxisten zich ervan hebben meester gemaakt in een poging om de burger herop te voeden.

‘Hersenspoeling’ wordt in de praktijk van totalitaire regimes gelijkgesteld met ‘heropvoeding’. Eén van de tegenwoordig meest gebruikte technieken is het onderwerpen van een persoon aan een eindeloze stroom van input, in de vorm van (fake-)nieuws, muziek, films, praatsessies (talkshows), ‘documentaires’, reclame etc. en dat allemaal via de kranten, radio en televisie. Doel is de weerstand van de burgers te overwinnen en de doelgroep in kwestie zijn oude denkpatronen te doen loslaten. Wanneer we van ‘hersenspoeling’ spreken, ligt de nadruk uiteindelijk op het vernietigen van het oude gedachtepatroon en de totale obliteratie van de eigen identiteit. Vaak wordt de weerstand verder afgebroken met ook nog andere hulpmiddelen zoals het onthouden van slaap, maar ook door het toedienen van (soft-)drugs kan men mensen ‘ontvankelijker’ maken voor bepaalde ideeën. Ook door iemands eetpatroon te verstoren (vb. veganisme), zal de stofwisseling worden verstoord en de weerstand verzwakken. Hetzelfde effect bereikt men ook door de lichamelijke integriteit te schenden (vb. seksuele voorlichting op school, pornografie, gendertheorie, abortus, etc.).

Een andere – in vooral communistische landen – veel toegepaste methode is die van de zelfkritiek. Daar moest men zijn eigen levensverhaal schrijven en dit aan de hand van de officiële doctrine. Men moest zijn eigen daden ‘beoordelen’ én vooral bekritiseren. Dit moest uiteraard vele malen worden herhaald. Hierdoor zou de herop te voeden burger zijn ‘vorig’ leven negatief gaan beoordelen en een ‘nieuwe start’ willen maken, door uiteraard de officiële doctrine volledig te accepteren. Een variant hierop – beoefend door bijvoorbeeld de Rode Khmer – was de collectieve (zelf)kritiek. Het herschrijven van de nationale geschiedenis en de promotie van de collectieve zelfhaat – door steeds maar weer het eigen verleden te besmeuren – is een methode die kennelijk werkt. Een voorbeeld is bijvoorbeeld de ‘bagger’ die de Katholieke Kerk – dag in dag uit – via alle mediakanalen steeds weer over zich heen krijgt. Nooit is hier sprake van enige vorm van ‘discriminatie’. Integendeel, deze dagdagelijkse vuilspuiterij wordt kennelijk als ‘sociaal wenselijk’ weggezet. Het ‘onderwijs’ speelt hierin trouwens een niet te onderschatten rol.

Ook het ‘begrip’ dat de VRT steevast toont voor ‘de persoonlijke beslissingen in de eigen privésfeer’ zoals bijvoorbeeld bij abortus en euthanasie, doet veronderstellen, dat dergelijke prakijken intussen ook al onderdeel zijn van de ‘Vlaamse identiteit’ en als ‘normaal’ en zelfs als ‘sociaal wenselijk’ moeten worden beschouwd. Nochtans verbiedt de wet uitdrukkelijk, dat er op de patiënt ook maar enige ‘druk’ zou worden uitgeoefend. Ondanks de felle pleidooien van de VRT wordt intussen vergeten, dat in de meeste landen bijvoorbeeld euthanasie bij wet is verboden en wordt vervolgd. Enkel in België, Nederland, Luxemburg, Zwitserland en Japan en in een paar staten van de Verenigde Staten van Amerika en Mexico en in een aantal provincies in Canada, zal euthanasie onder bepaalde voorwaarden niet worden vervolgd. In – niet toevallig – de meest rijke gebieden van de wereld – waar men in feite te laf is om te leven, wordt het euthanaseren van mensen niet vervolgd. Meningen zijn intussen strafbaar geworden, maar bepaalde vormen van moord dus kennelijk niet meer.

In Duitsland bijvoorbeeld wordt euthanasie echter nog steeds geassocieerd met het eugenetische moordprogramma Aktion T4 van de nationaal-socialistische overheid. Het doel van dat programma was het ‘behouden van de genetische zuiverheid van het Duitse volk’ door middel van het systematisch vermoorden van mensen die misvormd of gehandicapt waren of die leden aan één of andere psychiatrische ziekte. Argumenten om deze moorden te rechtvaardigen waren het in de ogen van de nationaal-socialistische overheid het ‘zinloze bestaan’ en het ‘zinloze lijden’ van deze patiënten. Op 18 augustus 1941 liet de nationaal-socialistische overheid het moordprogramma Aktion T4 tijdelijk stoppen onder druk van Clemens August Kardinaal von Galen en sommige families van de slachtoffers. Méér dan 70.000 mensen waren toen al geëuthanaseerd. De openbare weerstand van de bevolking leidde tot vertraging, maar helaas niet tot een totale stop, aangezien het programma in het grootste geheim werd voortgezet. Zo werd zelfs ook een neef van de latere Paus Benedictus XVI in een uitroeiingskamp door de nationaal-socialisten vermoord.

De gelijkheid die men tegenwoordig met behulp van de mensenrechten overal probeert na te streven is een utopische en gevaarlijke cultuur-marxistische droom die in een nachtmerrie zal ontaarden. Vrijheid is nu eenmaal belangrijker dan een vermeende ‘gelijkheid’ die toch niet bereikbaar is. De nadruk die tegenwoordig ligt op gelijkheid heeft een hoge prijs, aangezien die kunstmatige ‘gelijkheid’ slechts kan worden bereikt door de vrijheid van anderen steeds maar verder in te perken. De zogenaamde ‘mensenrechten’ dreigen totalitair te worden, omdat wie ze onderschrijft als ‘goed’ wordt voorgesteld en wie dat niet doet, als ‘slecht’ wordt afgeschilderd. Hierdoor worden mensen in hun eer en in hun vrijheid aangetast door hen koste wat kost in een bepaalde richting te sturen. Dat roept terecht aversie en ressentiment op. Het zou beter zijn om niet van ‘mensenrechten’ te spreken, maar van ‘burgerrechten’. Het zijn de rechten van burgers tegenover de staat en niet van burgers onderling, waarbij de mening van de ene burger door de staat wordt getolereerd en de mening van de andere burger wordt bestraft, waardoor de staat net zélf discrimineert tussen burgers en de gelijkheid schendt.


U las zonet wat de censuurdrift van globalistische elites u wil verzwijgen. Ontdek hier waarom inschrijving op onze nieuwsbrief u aan de juiste kant van de geschiedenis plaatst:

Nieuwsbrief – Katholiekforum.net

WWW.KATHOLIEKFORUM.NET
Volg ons op Twitter!
Ons tóch nog volgen op Facebook? Voeg dan Edri Florka toe als vriend! 😉
Lid worden van het Katholiek Forum? www.katholiekforum.net/lidworden

Wij zijn een VZW, zonder subsidies. De goede werking van onze vereniging is afhankelijk van uw financiële steun. Doneer daarom vandaag nog een gift op ons rekeningnummer BE16 7330 7330 7374 | Op naam van: Rooms-Katholiek Lekenforum VZW | Vermelding: Gift
Alvast bedankt en moge God u zegenen!

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Author: Mathieu Albert

1 thought on “Mensenrechten versus burgerrechten

  1. Ik heb nooit geweten dat de VRT de Vlaamse identiteit zou steunen, het enige dat de VRT ondersteund is diversiteit en alles wat niet met de Vlaamse identiteit heeft te maken , dus waarom je verbazing? Wie de VRT kent weet dat ze links tot het forum horen, zo worden in hun onnozele afleveringen van Thuis alles wat abnormaal is als normaal gezien, en weet je de humor van het Vlaamse volk? ze vinden dat nog normaal ook !!!

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.