Jürgen Mettepenningen lijdt aan klimatologische tunnelvisie

 

In een wat bevreemdend opiniestuk met de titel “Hoop heeft geen andere handen dan de onze, ook wat het klimaat betreft” schrijft Jürgen Mettepenningen – tegenwoordig bisschoppelijk afgevaardigde voor het onderwijs in het aartsbisdom Mechelen-Brussel – vandaag op de website van VRTNWS, dat “onze ongeboren achter-achterkleinkinderen ons opvorderen om een fundament te leggen voor hun hoop”. Volgens Mettepenningen zouden wij het hen verplicht zijn om aan hun hoop “handen te geven”. Volgens Mettepenningen is ‘rentmeesterschap’ het klassieke woord om aan te geven, dat “wij geen eigenaars zijn van de aarde, maar wel degenen zijn aan wie deze aarde tijdelijk is toevertrouwd”. Toch beweert Mettepenningen vervolgens ook – en dit in tegenspraak met zijn eerste uitleg –  dat wij over de schepping toch de “volle verantwoordelijkheid krijgen”. Dat deze uitspraken van Mettepenningen een beetje hoogmoedig lijken, is niet alleen maar een subjectief aanvoelen, maar wordt bewezen door het vervolg van zijn opiniestuk waarin Mettepenningen er nog een schepje bovenop doet.

Mettepenningen is er echter blijkbaar van overtuigd, dat de gehele schepping ons door God volledig “in handen werd gelegd”, niet enkel het vruchtgebruik dus, maar ook de naakte eigendom. Mettepenningen voegt er vervolgens met een blasfemische ondertoon aan toe, dat door de schepping door te geven aan de volgende generaties, hij “als christen dan gevolg geef aan de bede ‘uw wil geschiedt op aarde zoals in de hemel’. Maar aan die wil van God moeten wij wel handen geven”. Mettepenningen schijnt er blijkbaar van overtuigd te zijn, dat Gods Wil door onze handen ten uitvoer wordt gebracht. Met andere woorden, wanneer wij niet zouden ‘willen’, dan zou God niet bij machte zijn om Zijn Wil toch door te drukken. De interpretatie die Jürgen Mettepenningen hier aan Gods Wil schijnt te geven, lijkt onzes inziens enigszins blasfemisch te zijn, aangezien de interpretatie van Mettepenningen een ontoelaatbare inperking van de Gods Almacht inhoudt.

Hebt u nog nooit verbaasd gestaan over de geleerde heren die nog niet eens de eenvoudigste waarheden snappen? Hoe is het mogelijk, dat een geleerde theoloog van de KULeuven, die dan ook nog eens bisschoppelijk afgevaardigde voor het onderwijs in het aartsbisdom Mechelen-Brussel is, er niet in slaagt om iets te begrijpen, dat toch zo vanzelfsprekend is?

Het is toch zonneklaar, dat wij een onderscheid moeten maken tussen wat God plant om Zélf direct te volbrengen, en wat God toestaat dat Zijn schepselen doen. Voorbeelden van Gods voornemens die direct door Hemzelf zijn volbracht zijn bijvoorbeeld de Schepping van hemel en aarde, de Schepping van de mens, het zenden van de Zondvloed, het brengen van het oordeel over Babel en Sodom, het veroorzaken van het wonder van de maagdelijke geboorte, etc. De mens heeft met deze dingen niets te maken. Alleen Gods directe Wil en Activiteit brengt ze voort.

Na een paar omzwervingen komt Mettepenningen in zijn opiniestuk dan uiteindelijk toch tot de essentie van zijn betoog, namelijk dat er blijkbaar “heel wat insteken zijn om de aandacht en de inzet voor het klimaat te ondersteunen en te stimuleren”. Vervolgens verandert Mettepenningen dan het geweer van schouder en gaat het plots niet meer over het ‘klimaat’, maar wél over het ‘milieu’.

Hoewel er niets ‘joods-christelijks’ aan de Christelijke Traditie is, kan volgens Mettepenningen niemand “die in de joods-christelijke traditie staat, iets anders doen dan achter het streven voor een betere zorg voor het milieu staan”. Dit zou dan betekenen, dat degenen die niet “in de joods-christelijke traditie staan”, volgens deze logica ontslagen worden van het streven naar een betere zorg voor het milieu.

Vervolgens merkt Mettepenningen op, dat “de focus in het klimaatstreven vooral gericht is op de politici, maar dat het een opgave voor eenieder is om het eigen steentje bij te dragen”. De wat naïeve klimaatspijbelaars schijnen inderdaad te denken, dat de politici dit allemaal moeten oplossen, maar zij vergeten, dat wanneer je een beroep doet op politici, uiteindelijk de burgers toch via de kassa zullen moeten passeren. De groene illusie van ‘gratis geld’ is nog steeds een utopie. Jürgen Mettepenningen eindigt dan met een laatste blasfemische opmerking door te stellen, dat “de hoop zélf géén andere handen heeft dan die van ons”.

Dergelijke uitspraken slaan ons met verstomming aangezien zelfs de meest vluchtige bijbellezer moet worden aangegrepen door het feit, dat de enige hoop die de Christenen hebben, de Wederkomst van de Heer is. In het Nieuwe Testament wordt er 319 maal verwezen naar de wederkomst van Christus. Wat heeft dit dan met “onze handen” te maken?

Jürgen Mettepenningen heeft – met zijn seculier wereldbeeld – duidelijk last van tunnelvisie. Net zoals de politici, de journalisten en de spijbelende scholieren gaat Mettepenningen er blijkbaar ten onrechte van uit, dat het vaststaat, dat de uitstoot van CO2 de dominante oorzaak is van de veranderingen in het klimaat. Echter, het klimaat verandert altijd en dat maakt het erg lastig om veranderingen toe te schrijven aan één of andere oorzaak, zoals bijvoorbeeld de uitstoot van broeikasgassen. Men moet zonder twijfel kunnen uitsluiten dat er géén sprake is van natuurlijke klimaatverandering en hier gaat de wetenschap duidelijk de mist in.

Er was in de jaren negentig van de vorige eeuw grote politieke druk om CO2 – en daarmee de mens – als ‘dader’ aan te wijzen. Sindsdien wordt het klimaatonderzoek aan de broeikasgassen opgehangen, waardoor de rol van de natuurlijke factoren grotendeels buiten beeld blijft. Veel wetenschappers doen aan zelfcensuur en sommige dingen mag je blijkbaar ook niet meer zeggen in het wetenschappelijke ‘debat’ en dat terwijl het toch duidelijk is, dat de mensen niet verantwoordelijk zijn voor een aardbeving, niet verantwoordelijk zijn voor een vulkaanuitbarsting en dus ook niet verantwoordelijk zijn voor de natuurlijke fluctuaties van het klimaat die het gevolg zijn van de zonneactiviteit.

Klimaatbeleid is vooral een probleem van de elite, maar de klimaatmaatregelen treffen vooral de onderkant van de maatschappij onevenredig hard. Net het armste deel van de bevolking woont in oude, slecht geïsoleerde huizen, heeft geen geld voor zonnepanelen of een peperdure elektrische auto. Het is echter van oudsher een Christelijke deugd om weinig te consumeren, oude kleren af te dragen, het brood van gisteren op te eten en geen belangstelling te hebben voor de nieuwste gadgets. Christenen doen dat niet vanwege het CO2-debat, maar wél omdat we zo door onze ouders zijn opgevoed: “Wees zuinig, ook met energie”. Indien iedereen zo zou leven, dan was de CO2-uitstoot meteen gehalveerd.

Het is dan ook onzin om een hoge CO2-uitstoot als ‘zonde’ te bestempelen, want velen hebben in het Westen bijvoorbeeld een auto nodig om op hun werk te raken en daar is niets zondigs aan. Ook niet als je bijvoorbeeld in Antwerpen of Brussel met een oude diesel binnenrijdt en ten onrechte zeer zwaar beboet wordt. Asociale menselijke wetten hebben nu eenmaal niets met rechtvaardigheid te maken. Want sinds Keizer Vespasianus weten we, dat geld en vooral belastingsgeld – zowel voor linkse als rechtse politici – niet stinkt.

Verder is het trouwens niet bewezen, dat een hogere CO2-uitstoot het klimaat zou veranderen. Kortom, ‘klimaatverandering’ is vooral een westers, gemediatiseerd, politiek en vooral geïdeologiseerd ‘probleem’. In Afrika en grote delen van Azië hebben ze wel wat anders aan hun hoofd, want daar zijn armoede en honger veel pregnanter dan politieke spelletjes over een al dan niet veranderend klimaat.

Jürgen Mettepenningen, de bisschoppelijk afgevaardigde voor het onderwijs in het aartsbisdom Mechelen-Brussel, schijnt dus niet te begrijpen, dat God mensen de vrijheid geeft om keuzes te maken, want hun keuzes zijn belangrijk, niet in het minst voor hun zieleheil. Maar Mettepenningen beseft niet, dat het God is Die ultiem de controle heeft over alle dingen met het oog op de uitwerking van Zijn plannen (Romeinen 8:28).

De kracht en wijsheid die vereist zijn om alle dingen te laten samenwerken voor Gods ultieme Glorie liggen buiten het begripsvermogen van de mens, maar het leert ons wél hoe groot en almachtig God is. Dit blijkt uit Filippenzen 4:6 waar de heilige vermaand wordt, dat hij in géén ding bezorgd moet zijn, maar veeleer moet bidden voor alles. In een wereld die bol staat van de problemen, is het bevel om in géén ding bezorgd te zijn een verreikende zaak, en het onderricht ons, dat er een Alwetende, Almachtige God is Die de ultieme controle heeft over alles.

De Hoop van de Kerk is daarom niet alleen maar een Leer betreffende de Wederkomst van de Heer, die wij ontvangen hebben en die nu in gedachten gehouden moet worden. Neen, deze Hoop van de Kerk betreft ook het feit, dat wij met onze harten hebben geleerd, Christus lief te hebben, Hem te aanbidden, en Hem te verwachten als onze enige Hoop, Heer en Heiland.

 

Deel dit artikel:Share on Facebook6Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Comments

    Raf Willemsen

    (11 februari 2019 - 22:54)

    God heeft de zorg voor zijn schepping in onze handen gelegd. Hij heeft geen andere handen dan de onze om hiervoor te zorgen, armen en zieken te helpen. Hij heeft geen andere voeten dan de onze om naar anderen toe te gaan. Hij heeft geen andere mond dan de onze om woorden van troost en bemoediging te spreken. Onze God is geen deus ex machina!

      Andreas Nieuwland

      (11 februari 2019 - 23:23)

      Beste Raf,

      Als Christenen geloven wij, dat God de Schepper is van hemel en aarde, dat de Heilige Schrift Zijn Geopenbaarde Woord is, dat Hij door wonderen op bovennatuurlijke wijze intervenieert in de natuurlijke gang van zaken en dat Hij in hoogsteigen Persoon het Aards Paradijs betrad en dat Zijn Zoon de Geïncarneerde Logos is.

      Een pater jezuïet zei ooit eens tegen de Heilige Theresia van Lisieux: “U hebt uw handen al vol aan uw dagelijkse zonden. Probeert u maar liever elke dag een stapje verder te komen in plaats van die opgeblazen, hoogmoedige verlangens.”

      Het klimaat “met onze handen” proberen te veranderen, komt neer op pure waanzin en onvoorstelbare hoogmoed.

      Eigenlijk is die perverse wil om het klimaat te veranderen een opstand tegen God, aangezien God blijkbaar niet heeft kunnen voorzien, dat het verbranden van wat fossiele brandstoffen tot een ramp zou leiden. Wie denkt u heeft die fossiele brandstoffen in de grond gestoken?

      In die zin is die hele klimaathysterie satanisch, omdat men zich aanmatigt om God ongevraagd “een handje te helpen”.

    Benjamin ☩

    (12 februari 2019 - 00:35)

    ☩JMJ☩

    Jürgen Mettezilverlingen, een creatuur uitgepompt door het ketterfabriek, de antikatholieke universiteit van Leuven.

    Het is geen verrassing dat we hem, in overeenstemming met de ijdele maatschappelijke opinie van de dag, hout zien aandragen voor de brandoffers aan de afgod Gaia, gezien zijn reeds breed geëtaleerd assortiment aan beschamende kwakkels op het domein van theologie.

    Ik heb zeer goed ‘nieuws’ voor de man met de penningen; het werd ons van Godswege geopenbaard dat de aarde door de zorg van de Goddelijke Providentie blijft bestaan, door vuur gelouterd zal worden op de Grote Dag, en hernieuwd zal worden tot een nieuwe aarde, op de bodem waarvan de rechtvaardigen zullen wandelen in onsterfelijke glorie. Indien hij de nu nog ongeboren kinderen van de toekomst wil helpen, dan moet hij een kruisvaart beginnen tegen abortus in plaats van artikels te schrijven voor de rode VRT als “groene” brandstof voor de revolutionaire machine.

    willy

    (12 februari 2019 - 12:39)

    We moeten inderdaad goede beheerders zijn van Gods schepping dat is waar, maar men moet ook op God kunnen vertrouwen dat is de ware hoop, hoop dat God alles zal laten goedkomen, in het verleden en heden!

    A. G. Stinus

    (12 februari 2019 - 14:36)

    Als ik Jürgen Mettepenningen hoor of zie denk ik altijd terug aan de tijd dat hij de geloofsgetrouwe aartsbisschop André Léonard ervan beschuldigde een “spookrijder” te zijn in het katholieke geloof. Sedertdien ben ik zeer wantrouwig tegenover Mettepenningen.

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.