Het pontificaat van Franciscus: een bedreiging… en niet alleen voor de Kerk?

Het wordt met de dag duidelijker dat het beleid van Paus Franciscus voor de volkeren van Oost en West een groot probleem vormt en zelfs op termijn hun voortbestaan bedreigt. Sinds het begin van zijn pontificaat, heeft deze paus een abnormale en obsessionele interesse getoond voor de illegale immigranten, die  in Italië aankomen. Het is hij die in oktober 2013 Enrico Letta, de toenmalige Italiaanse Eerste minister, met een telefoongesprek onder druk gezet heeft om de Italiaanse marine te verplichten de illegalen die de Middellandse zee overstaken op te pikken en naar  Italiaanse havens te brengen (operatie “Mare Nostrum”). Het zijn er geen honderden, geen duizenden, geen tienduizenden, maar honderdduizenden die  Europa binnenstromen en er de bestaande maatschappelijke structuren helemaal dreigen te ontwrichten. De nieuw verkozen Italiaanse minister van Binnenlandse, Matteo Salvini, die hieraan paal en perk wil stellen, wordt daarom door de Vaticaanse media, gebanvloekt.

Die ongenuanceerde houding staat in schril contrast tot de dramatische ontwikkelingen in Venezuela, waarover paus Franciscus in alle talen zwijgt, wat tot een groeiend ongenoegen leidt in Zuid-Amerika. De derde totaal irrationele houding van de Paus is de “alliantie” van het Vaticaan met het Chinese communistische regime, dat de geloofsgetrouwe vervolgde Chinese katholieken gewoon opoffert aan de Chinese Staatsmoloch.

Deze drie “thema’s” moeten in hun context geplaatst worden, omdat zij deel uitmaken van een gewilde politieke destabiliseringsstrategie. De eerste destabilisering van Bergoglio heeft allereerst de Kerk zelf getroffen. Tot en met Benedictus XVI was het de oudste, de meest stabiele en gerespecteerde  instelling ter wereld. Bergoglio heeft de Kerk in de ergste crisis van haar geschiedenis gestort. Deze paus heeft de kenmerken van het pausschap radicaal veranderd. De Kerk brengt geen spirituele boodschap meer, maar een wereldse. Al wat bovennatuurlijk is, wordt geschrapt en vervangen door politieke uitspraken. De verkondiging van Christus als enige Redder wordt vervangen door de politiek correcte nabootsing ervan, met een sterk radicaal-linkse inslag, zoals zij door de de Verenigde Naties overal opgedrongen en gepropageerd wordt.

In feite is het het oude verhaal van de bevrijdingstheologie, dat opnieuw opgevoerd wordt… Het is geen toeval dat kardinaal Cipriani, aartsbisschop van Lima en hoofd van de Peruviaanse Kerk, enkele dagen geleden werd vervangen door don Carlos Castillo, leerling van Gustavo Gutierrez, de stichter van de bevrijdingstheologie. Een dag na het ontslag van Cipriani nota bene, hetzelfde scenario als dat van Leonard en De Kesel… De Argentijnse paus is heel vriendelijk, wanneer hij in dialoog treedt met illiberale regimes (of ze nu islamitisch, socialistisch of communistisch zijn), maar hij is keihard met bepaalde vrije Westerse landen (in het bijzonder met President Trump en met Matteo Salvini). Met Cuba, met het Venezuela van Maduro en met de kameraad-president van Bolivië, Evo Morales, (die hem een kruisbeeld met hamer en sikkel geschonken heeft) onderhoudt hij integendeel de meest vriendschappelijke betrekkingen…

Enkele dagen geleden heeft een spraakmakend  initiatief van twintig voormalige Latijns-Amerikaanse staatshoofden voor veel ophef gezorgd (in onze Vlaamse pers werd daarover natuurlijk niets gezegd…). In een open brief hebben zij geprotesteerd tegen de kerstboodschap van Bergoglio, waarin hij de bevolking  van Venezuela en Nicaragua oproept tot “eendracht”. Zij zien dit als een oproep tot de onderdrukte bevolkingen van deze beide landen, de slachtoffers dus, om zich te verzoenen met hun beulen, die gewoon hun schrikbewind verder zetten, wat in Venezuela reeds geleid heeft tot de vlucht van 3 miljoen burgers… niets meer of niets minder dan een vrijbrief voor de communistische dictatuur…

Voor de vluchtelingen, die het paradijs van Maduro ontvluchten, heeft paus Franciscus dan weer niet die obsessionele interesse, die hij heeft voor de migranten die in Italië binnenstromen, integendeel. Het Vaticaan heeft haar eigen vertegenwoordiger afgevaardigd om de officiële investituur van Maduro bij te wonen,  terwijl deze schertsvertoning geboycot werd door de meeste Europese en Zuid-Amerikaanse landen. Dit zorgde trouwens voor veel ophef. Het Venezolaanse volk begrijpt de houding van Bergoglio niet, wanneer terzelfdertijd de bisschoppen het wanbeleid van het regime van Maduro aanklagen! Nu is daar een onverwachte factor bijgekomen, omdat de voorzitter van de Nationale Volksvertegenwoordiging, Guaido, zichzelf als president heeft uitgeroepen, om het land te bevrijden van de opvolger van Chavez. Bergoglio komt daardoor in nauwe schoentjes te staan. Hoewel hij in Panama was, heeft hij hierover nauwelijks een woord gerept.

Over China, zullen wij het kort houden. Het akkoord dat het Vaticaan met het regime gesloten heeft, levert in feite de Chinese kerk uit aan de Chinese machthebbers. De Paus heeft niets gezegd over de miljoenen slachtoffers van de Chinese holocaust, zelfs niet zijdelings. Nochtans is de vervolging van de christenen daar verschrikkelijk geweest. Ik herinner mij nog dat in de late vijftiger jaren van vorige eeuw in de broederschool van Lembeek tijdens de les een pater kwam getuigen, die juist uit een Chinees concentratiekamp was vrijgelaten. Een van de folteringen was, dat hij met de duimen werd opgehangen, tot hij bewusteloos bleef hangen (er waren nog vele andere methodes trouwens). Gelukkig heeft hij het overleefd, maar fysisch was hij een gebroken man… Schijnbaar mag het lijden van meer dan 130 miljoen slachtoffers van het communisme, waaronder de meesten christenen, nog slechts met moeite vermeld worden. Het schijnt niet op te wegen tegen het lijden van andere bevolkingsgroepen tijdens de Tweede wereldoorlog. Twee maten en twee gewichten…!

Van eenzelfde onverschilligheid tegenover de vervolgde christenen heeft de staatssecretaris van de Paus, kardinaal Parolin, blijk gegeven, wanneer hij onlangs verklaarde dat het Vaticaan diplomatiek niet tussenbeide kwam ten gunste van Asia Bibi en haar familie en dat de tragedie van deze arme christelijke vrouw “alleen maar  een interne zaak van Pakistan” was… om van cynisme te spreken!

Hoe men het ook moge draaien of keren, er is iets fundamenteels mis met de nieuwe, progressieve Kerk, zoals die door Paus Franciscus op dictatoriale wijze wordt opgedrongen. Steeds meer  Katholieken voelen dit aan, ondanks de eenzijdige, positieve sfeerschepping rond Bergoglio door de media. De heilige, katholieke en apostolische Kerk is verworden tot een chaotische en zichzelf afbrekende NGO, die doelloos rond zwalpt op een zee van tegenstrijdigheden. Wanneer komt de nieuwe Petrus, die zich vanuit het bootje in de golven werpt om zijn Heer, de enige en ware Redder, Jezus Christus, tegemoet te gaan en te getuigen van het unieke  en onveranderlijke karakter van zijn Kerk?

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Author: Veroon ter Zee

16 thoughts on “Het pontificaat van Franciscus: een bedreiging… en niet alleen voor de Kerk?

  1. “Elke vertrouwdheid moet worden vermeden, niet alleen met die goddeloze libertijnen die openlijk het karakter van de (maçonnieke) sekte bevorderen, maar ook met wie zich verstopt achter het masker van universele tolerantie, respect voor alle religies.”
    Paus Leo XIII – Custodi Di Quella Fedi – (#15), 8 december 1892.

  2. Deze paus is eigenlijk een communist en geen kerkleider , zijn overtuiging botst met het Evangelie ! wat de vorige pausen hebben opgebouwd breekt hij weer af met zijn dubbelzinnig gepraat , hij spreekt zichzelf steeds tegen, met deze paus beleeft de kerk donkere dagen.

    1. ☩JMJ☩

      De mannen in de Kerk zijn verplicht zich te onderwerpen aan het Katholiek Geloof; de Kerk is geen positivistische tirannie waarbij men het verstand moet uitschakelen. De corrupte clerici moeten consequent zijn met hun lidmaatschap in de Kerk en het goddelijk recht respecteren.

      Wanneer we wederom een contra-revolutionaire paus zullen hebben zullen we eens zien of u die sneer van u hierboven nog zult herhalen. Modernisten zoals u kramen voortdurend hun ongehoorzaamheid uit wanneer de Paus van Rome een Katholiek beleid voert; wanneer zij via intriges hun eigen mannen op de Apostolische Troon geplaatst zien, dan roepen zij echter dat iedereen zonder na te denken elk woord en elke daad van de Paus moet verheerlijken en als hemelse dauw categoriseren. Wanneer een paus zijn plichten volbrengt roepen ze dat het Pausdom “afgeschaft” zou moeten worden, maar wanneer hij doet wat zij zeggen, dan maken zij een afgod van hem.

      1. @ Theo vervangt: Onder het pontificaat van de Heilige Paus Johannes-Paulus II waren er heel veel priesters en gelovigen die niet trouw waren aan de Heilige Vader. Idem onder Paus Benedictus XVI. Maar de trouwe Katholieken riepen de ontrouwen niet op om uit de Kerk te stappen. Nu een linkse kwast in Rome de plak zwaait, zouden de trouwe Katholieken nu ineens wel moeten opstappen???
        Heb je het artikel weg goed gelezen? Dit gaat hier niet zomaar over één of andere fait divers, en het is nog de waarheid ook. Als je kritiek hebt, gelieve kritiek op de inhoud te hebben. Dan kan je discussiëren. Maar schiet niet op de pianist…

    2. Een reactie van : ” Als de Kerk u niet aanstaat…stap eruit ” is nogal kort door de bocht! Wij hebben als gelovigen de plicht ons geweten, gestoeld op de geboden en de overlevering te volgen én moeten dan des te meer spreken, wanneer wij geconfronteerd worden met ” Os bilingue detestor” Dus ofwel is de premisse juist ofwel is ze vals! Aan Theo om te besluiten! De traditie blijft….

  3. Er zal een tijd komen dat de gehele moegetergde en gekwetste MENSHEID zal hunkeren naar de ene, ware en authentieke Katholieke leer, om aldus in het reine te komen met haar eigen en enigste bestemming.

  4. De Paus is niet alleen de oorzaak.
    In het boek van Marino Restrepo ‘katholieken ontwaak’ dat niet meer herdrukt mag worden in België, daar staat in hoe het komt waarom de Kerk zo zwak is geworden. Ik heb speciaal een deel uitgeschreven dat jullie kunnen lezen.

    We hebben dringend de strijden voor de zielen!
    Apostel Paulus beschrijft deze realiteit levendig in zijn brief aan de Efeziërs (Ef.6.12)
    Het verdedigen van de zielen is altijd de primaire rol van de kerk geweest. Velen in de kerk hebben vandaag de dag echter het gevoel voor het bovennatuurlijke verloren. De geestelijkheid is steeds sceptischer geworden ten opzichten van de geestelijke wereld. Ze zijn zo rationalistisch en geïnstitutionaliseerd dat de kerk nu meer en meer lijkt op gewoon eender welke andere zakelijke, seculiere instelling. Hoewel er gelukkig ook nog vele trouwe geestelijken in gehoorzaamheid aan de leer van de kerk en de heilige Traditie leven, zijn deze toch in de minderheid. Zij behoren tot het resterend deel van het volk van God binnen de gelederen van de geestelijkheid en de religieuzen. De materialistische cultuur van de jaren 60 heeft een verwoestende invloed gehad op de roepingen in de kerk. In vele seminaries is de vorming gecorrumpeerd door verderfelijke invloed van heterodoxe theologie en ketterij. Dit heeft geleid, om het zo te noemen, tot de doctrinaire misvorming van vele priesters die in blinde gidsen zijn veranderd, tot grote verarming van de lekengelovigen.

    In de Indiase seminaries bijvoorbeeld is een groot deel van de katholieken geestelijkheid opgevoed in een omgeving waarin hindoeïstische cultuur en religie de boventoon voeren. Hindoeïstische elementen zoals Hatha Yoga ( f Yoga oefeningen zoals ze in het Westen bekend zijn) en meditatietechnieken zijn geïntroduceerd in de goddelijke liturgie. Zelfs in meer traditionele seminaries en scholen zijn we getuigen van wijdverbreide liturgische wantoestanden. De bisschoppen laten hun seminaristen vormen aan geseculariseerde universiteiten waar ze zonder een gemeenschapsleven worden opgeleid, onder mensen die niet aan God gewijd zijn en wat wie de doelstellingen volkomen werelds zijn. Het is duidelijk dat een seminarist die onder deze omstandigheden is gevormd, waarschijnlijk geen goede priester zal zijn. Hij wordt gewoon een andere professioneel, volledig gefocust op de wereld, zonder een echt gevoel voor God. Helaas zijn er tegenwoordig veel van dit soort priesters in onze parochies.

    Dit feit alleen al wijst op een vorm van geestelijk bankroet in een groot deel van de Kerk. Het illustreert goed hoe wijdverbreid het individualisme, de onafhankelijkheid en de trots vandaag in de Kerk zijn doorgedrongen. Hoe kunnen herders die zelf geheel onbekwaam zijn om te gehoorzamen of om zich te laten leiden ooit hopen om doeltreffende leiders van Gods volk te worden? De Kerk van vandaag staat verzwakt door die machtsstructuren, pseudo-hiërarchieën en katholieke geestelijken die zichzelf hebben ‘ bevrijd’ en die alleen menselijke ideologieën volgen die rechtstreeks tegen de roep van het evangelie ingaan. Ze kunnen zich zelfs niet meer voorstellen wat het betekent om één lichaam te zijn dat bestaat uit vele leden. Het daaruit vloeiende uiteenvallen van het Mystiek Lichaam van Christus, en de afwijzing van eenheid, vertegenwoordigt een protestantisering van de katholieken kerk.

    Dit ongelukkig beeld van de Kerk van vandaag is misschien van weinig belang voor wie in de hier geschetste problemen verstrikt is geraakt, maar onze observaties dienen om de omvang van de schade aan te duiden die de boze heeft toegebracht aan het Mystiek Lichaam van de Kerk.

    Deze alarmerende stand van zaken is alleen van belang, en heeft alleen maar zin, voor wie in de ‘WAARHEID’ wil leven. Alleen zij zullen zich oprecht bekommeren over de geestelijke gezondheid van de Kerk. Alleen zij zullen in staat zijn om de volle omvang van de strijd die nu voor ons ligt, te herkennen. Het is nodig dat we ons allemaal snel bewust worden van deze realiteit want de vijand staat nu binnen de poorten van de Kerk zelf. We moeten alert, coherent en moedig zijn om het grote kwaad dat nu in het hart van de Kerk huist, uit te roeien. Gewapend met gebed, heiligheid en mededogen met alle leden van de Kerk, moeten we op zoek gaan naar wie zich van de WAARHEID hebben afgekeerd en die de zielen veel schade berokkenen en daardoor ook hun eigen redding in gevaar brengen. We zijn geroepen om vissers van mensen te zijn, die de zielen van onze broeders en zusters vangen en hen van de duivel wegrukken. Wij handelen in de hoop dat deze broeders en zusters zich met Godsgenade zullen bekeren en gered worden.

    Verder wil ik nog zeggen dat er heiligen waren zoals de Heilige Isaak de Syriër die weggevlucht zijn uit de gemeente en van hun bisschopszetel! En de Heilige Athanasius van de Athos heeft zijn klooster in de steek gelaten. En dat zijn er maar twee. Maar, er zijn meer heiligen die hun ambt van bisschop of priester hebben opgegeven en zich hebben teruggetrokken op een eenzame plaats om zich niet bloot te stellen aan al wat hun ziel schade kon berokken. En weten jullie waarom? Omdat die plaatsen voor hen een gevaar inhielden en zij werkelijk geloofden wat Jezus Christus zei: Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar daarna zijn leven verspeelt? ( Mat, 16-26) Als heiligen al bang waren schade te lijden door om te gaan met een wereldse geest, wat moeten wij dan zwakke zondaars dan wel niet?

    We hebben zoals Marino Restrepo al zei.. katholieken moeten ontwaken voor het te laat is.

  5. De kerkelijke decadentie, beste Lotje, is niet uit de hemel komen vallen zoals regen, maar is een lang voorbereid complot, van meer dan een eeuw, vanaf de tijd van paus Leo XIII (+ 1903) en zijn secondant, de .:. vrijmetselaar kardinaal Rampolla.
    Paus St. Pius X (1900-1914), was zich bewust van de onzichtbare macht der infiltranten. Als .:. Rampolla al zover kon komen, hoeveel andere mogelijke .:. infiltranten zouden zich al binnen de Vaticaanse muren kunnen bevinden, of elders een plaats kunnen hebben veroverd in de kerkelijke hiërarchie ? Zijn pontificaat werd gekenmerkt door strijd tegen het maçonnieke naturalisme, het liberalisme, en het modernisme. Ruim daarvoor, heeft zijn voorganger paus Pïus IX (1846-1878), de encycliek Quanta Cura uitgegeven, met een lijst geestelijke verdorvenheden, de Syllabus, van +/- 80 politieke en sociale ideologieën, strijdig met de kerkelijke leer van altijd.
    Vanaf de Franse Revolutie (1789) was Europa doorkruist geraakt met geheime, maçonnieke netwerken, als “railroads” (Disraëli). Geen Europese regering kon zich aan de .:. invloed onttrekken, hetgeen leidde tot de Italiaanse revolutie (1859), de Duitse revolutie van Bismarck (+/- 1870), de Spaanse revolutie (1936), en tenslotte de twee Wereldoorlogen van 1914 en 1940, gevolgd door de dekolonisatie oorlogen, wereldwijd.
    Vanaf de door vrijmetselaars opgezette en uitgevoerde Franse Revolutie (1789), dus na ongeveer 2 eeuwen, raakten de christelijke Europese landen onttroond, en werden opzij gezet en vervangen door het maçonnieke Amerikaanse imperium, aangedreven door de joodse geldmacht van Wallstreet. De katholieke Kerk van altijd, was het laatste bastion tegen de heerschappij van de Synagoge van satan (Joh. Ap. 2:9,3:9). Deze won de slag met het Vaticaan II concilie (V2) van (1962-1965), door hoogverraad in eigen kring.
    De ambitieuze restauratie poging van Mgr. Levèbvre (1978) en zijn Priesterbroederschap Pius X, plus die van paus Benedictus in 2007, met het liturgische, Tridentijnse eerherstel maar zonder de theologische orthodoxie van St. Thomas, moeten in dit bredere kader geplaatst worden. Beide pogingen zijn de eerste stappen op de weg naar de overwinning in de strijd tussen de Kerk en de duivel. Het overleven van de Kerk bepaalt het overleven van de beschaving. Haar geschiedenis is de rode draad van de Europese geschiedenis. Als zij sterft, sterft Europa en 2000 jr. wortels van de westerse beschaving. Medio 19de eeuw zei de heilige Don Bosco (1815-1888) dat, “de enige echte strijd in de geschiedenis is die tegen of vòòr de Kerk van Christus”. De vraag hier is, beste Lotje, wie hebben er belang bij gehad bij het revolutionaire concilie van 1962 ? Wie zaten er achter ? (wordt vervolgd)

    1. Correctie, op regel 14 lees, …………….. “de Duitse revolutie van Bismarck (+/-1870), de Russische revolutie (1917, de Spaanse revolutie (1936), en tenslotte de twee Wereldoorlogen van 1914 en 1940, ………………..

  6. Beste Lotje,

    Ik heb het boek aangeschaft in het Engels, op een tweedehands-site.
    Ik heb Marino voorbije zomer gezien in Gistel, en de Nederlandse versie was het boek daar al snel uitverkocht. Ik heb de mensen van pelgrims der liefde nadien nog een mailtje gestuurd voor een nabestelling, maar ze hebben dan toch beslist het niet te laten bijdrukken.

    Van een ‘niet mogen’ bijdrukken in België heb ik echter niks gehoord. Tenzij jij weet hebt van dingen die ik niet weet…

    In elk geval een prachtig boek dat velen zou moeten/kunnen wakker schudden in een tijd waar lauwheid hoogtij viert. Hij beseft als geen ander hoe de duivel en zijn trawanten ons alle dagen opnieuw aanvalt, en hoe we ons kunnen wapenen tegen de gerichte aanvallen van de vijand. ‘Spiritual Warfare’…
    Werkelijk fantastisch boek dat iedereen een keer zou moeten lezen!

  7. Beste Kurt,
    Je positieve kijk over het niet herdrukken apprecieer ik. Maar, is het niet wat naïef om te zeggen dat ze beslist hebben om het niet meer te herdrukken zonder je daar een bedenking over hebt? Terwijl je weet dat er heel wat mensen deze boeken nog wilden bestellen? Als je het bericht volledig gelezen hebt dan moet je niet ver zoeken waarom het niet mocht herdrukt worden in België. De waarheid doet nu eenmaal pijn en daar mag niet over gesproken worden. De naïviteit dat het zonder reden niet meer mocht herdrukt worden ben ik zelf kwijt. Maar, mijn vertrouwen in God wel niet. Daarom is het ook niet erg dat ze niet herdrukt mochten worden want deze boeken zijn geschreven met het vuur van de Heilige Geest en dat vuur zal geen enkele wereldse mentaliteit tegen kunnen houden.

    De boeken van Marino Restrepo zijn inderdaad sterk aan te raden en vooral voor katholieken die nog niet wakker zijn en nog steeds beïnvloed worden door een wereldse geest die nu ook sterk leeft binnen onze kerken. Als je God wil zien, dan is de 1ste stap eenvoudig en nederig worden en dan kan de waarheid van God in de ziel aan het licht komen. En verder je sterk bewapenen met het gebed, stilte, de rozenkrans en een zuivere heilige Eucharistie.

    Beste Jules,
    Dank voor je mooie aanvulling!! Dat de Kerk al langer in vuur staat zal ik zeker niet ontkennen, dat was me helder. En je vraag wie er belang bij gehad heeft bij het revolutionaire concilie van 1962? Daar heb ik geen antwoord op. Maar wat ik persoonlijk met mijn eigen ogen gezien heb zijn het vooral de infiltranten die van de protestantse kerk komen die er belang bij hebben. Want ik geloof dat er ook slechte protestanten zijn die het werk van Luther willen afwerken. Luther wou de Heilige Kerk met de grond gelijk maken en dat kan je alleen maar door de Heilige Eucharistie en de priesters ten gronde te richten. Als je de Goddelijke rijkdom wil uitdoven, dan doe je dat uiteraard met de Heilige Eucharistie en de liturgie af te zwakken en met de priesters op een dwaalspoor te zetten en dat lukt in onze westerse land blijkbaar heel goed omdat er vele katholieken weinig of zelf geen diepgang hebben in het evangelie en in de sacramenten.

    Het zou hun nog minder lukken als de priesters die geroepen zijn door God tijdens de Heilige Eucharistie meer zouden luisteren naar ingevingen van de Heilige Geest, ze zouden met hun creëren van al hun wantoestanden in de liturgie en andere toestanden van schaamte voor het altaar al huilend op hun knieën vallen. Want dan zien ze pas heel helder hoeveel zielen ze wegtrekken van de rijkdom van God.

  8. Het kantelpunt van de Franse Revolutie, beste Lotje, was de wet op de emancipatie van de joden, in september 1791, en enkele maanden later, de moord op de koninklijke familie, Louis XVI. De joden in Frankrijk kregen gelijke burgerrechten. Vanaf toen ging de verovering van Europa door de talmud geldbaronnen, geruisloos en op kousevoeten, snel voorwaarts, inclusief de infiltratie en machtsovername binnen de reeds almachtige vrijmetselarij. De gevolgen waren verschrikkelijk, hierboven beschreven. De katholieke Kerk bleef vooralsnog buiten schot, door vele strijdbare pausen, tot en met paus Pius XII. Door hoogverraad van de communist en .:. vrijmetselaar Roncalli, kwam het lang gewilde, subversieve concilie V2, in 1962.
    Vlak daarvoor had Maurice Pinay zijn boek, “2000 jaar complot tegen de Kerk”, in het Italiaans aan alle concilie vaders rondgestuurd. Over een periode van 2000 jaar, ontmaskert Pinay de dreiging van de Farizeese, liberaal joodse revolutie tegen de Kerk en de Christenheid. Voor 1960, had de toenmalige paus het derde geheim van Fatima moeten bekend maken. Dat gebeurde niet. Ondanks alle desinformatie heeft zuster Lucia het derde geheim meegenomen in het graf. Zij overleed vlak voor die datum, in 1959, waarschijnlijk vermoord. Haar cel werd uitgekamd en vergrendeld. Er verscheen zelfs een tweede zuster Lucia, een dubbelgangster, die gefotografeerd is geweest met de poolse paus JP II. Deze valse zuster overleed in 2005. Gezien de obsessies van de Romeinse autoriteiten en het bedrog met een dubbelgangster, is er waarschijnlijk een verband tussen Fatima en het vervloekte concilie van 1962, en het boek van Pinay. Deze naam is het pseudoniem van de pater Jezuïet die de penvoerder was van kardinaal Ottaviani (1890-1979) en een groep kardinalen en bisschoppen, waaronder volgens sommige bronnen, ook Mgr. Levèbvre. Kardinaal Ottaviani benoemd door paus Pius XII, was de prefect van het Heilig Officie, dat medio jaren 1960, omgedoopt werd in de Congregatie voor de geloofsleer. In 1968, nam hij ontslag vanwege de ontwrichtende liturgische revolutie. Samen met kardinaal Bacci (1885-1979) wees hij paus Paulus VI, op de onacceptabele gebreken van de moderne Mis, de Novus Ordo Missae (NOM). De nieuwe liturgie was een breuk die op geen enkele wijze “organisch” uit de traditionele, Tridentijnse liturgie voortgekomen kan zijn. De oorzaak van de wereldwijde kerkelijke decadentie, beste Lotje, ligt hier. U beschrijft de symptomen, maar het feit van de liturgische breuk, blijft buiten schot, waardoor een contra-revolutionaire restauratie, wereldwijd, niet mogelijk is. De beide kardinalen zagen de ramp gebeuren. Zij voorzagen de destructieve gevolgen. Bacci en Ottaviani, wilden dus niet langer collaboreren. Hun brief is te lezen op internet. (Google.fr/Ottaviani). (wordt vervolgd)

  9. Vervolg.
    De dreiging, beste Lotje, kwam niet uit protestante hoek. Die beschikten niet over machtige ondergrondse organisaties als de reguliere vrijmetselarij, of de joodse vrijmetselarij B’nai B’rith en de overige joodse internationale organisaties, of een geheime dienst als de beruchte Mossad, machtiger dan menige geheime dienst van grote naties. Volgens de Italiaanse theoloog, Don Luigi Villa, schrijver en agent van kardinaal Ottaviani, trof de conciliaire V2 revolutie, het dogma, de moraal, de liturgie, en de discipline, kortom het mensgerichte modernisme omschreven. Al een halve eeuw daarvoor, op 3 juli 1907, heeft de heilige Pius X, de modernistische revolutie veroordeeld met de encycliek Lamentibili. Het modernisme reduceert de transcendente bovennatuur tot wereldse maatstaven en het “bij de tijd brengen”, van de katholieke Kerk. Zij vervangt het transcendente karakter door utopieën uit de Franse revolutie, als mensenrechten, gelijkheid, en vrijheid van godsdienst tegenover God, en zij introduceert het idee van democratie in de Kerk, dus afschaffen van de kerkelijke monarchie, met de paus aan het hoofd. Als Paulus VI, heeft de joodse vrijmetselaar en praktizerend homosexueel Montini, daarmee gebroken, met de geplande steun van vrijmetselaars, marxisten, joden en philosemieten binnen de kerkelijke gelederen op de hoogste niveau’s, als Tisserant, Wojtyla, Alfrink, Willebrands, Bea (Behar), Liénart, König, Lercaro, Spellman, Suenens, Casaroli, Villot, Danielou, Baum, Oesterreicher, en anderen. Deze progressieve groep kardinalen en Monseignori had de macht in handen genomen. Zij werden gesteund door theologen als Congar, Lubac, Rahner, en Ratzinger. Je ziet, beste Lotje, bij de grote revolutionaire slag, kwamen er geen dominees aan te pas. DeV2 revolutie is het hoogverraad geweest van de hoogste autoriteiten binnen de Kerk, tot en met twee zittende pausen, waarvoor de Heilige Maagd in Fatima gewaarschuwd heeft. Alle pausen na P VI, dus de pausen van de conciliaire Kerk, maken deel uit van dezelfde revolutie. Met paus Franciscus gaat de Kerk door het putje. Bij de dood van Roncalli, alias J XXIII, nam Montini, alias P VI, zelfs zijn plaats in als begunstiger en oprichter van de “Temple de la Compréhension”, een theosofisch vrijmetselaars orgaan gelieerd aan de VN, in New York. Menselijkerwijs gesproken, is de Kerk gedoemd ten onder te gaan. Enkel de hemel kan uitkomst bieden, om de Kerk van altijd, aan de wurggreep van de judeo maçonnieke macht, de Synagoge van satan (Joh. Ap. 2:9, 3:9), te kunnen onttrekken.

  10. Inderdaad Jules: die bedreigen komt niet luidkeels van de protestanten. Die komen binnen in de kerk en ze gaan geruisloos vernietigen alles wat Luther kapot wou maken. Ze zijn slimmer geworden ze hangen het niet meer aan de grote klok of aan een kloosterpoort uit, ze doen het nu binnen de kloostermuren en binnen de kerken. Ze worden zelfs religieuzen, diakens en priesters binnen de katholieken kerk.. De dreiging komt dan misschien niet alleen uit protestantse hoek, maar ze zijn wel één van de vele dreigingen die nu sterk leven binnen de kerk en kloostermuren. Ik zou ‘wat ik jou zeg’ zeker niet zo lucht over walsen als ik van jouw was. Pausen kunnen dan wel veel kapot maken, maar er zijn wel arbeiders voor nodig om dat goddeloos zaad en afgezwakte liturgie te zaaien onder de parochianen en in de wereld. En die arbeiders komen vanuit allen wereldhoeken – zelf uit hoeken waar je het niet verwacht.. Wees maar op je hoede!

  11. Getuigenis van Marino Restrepo op Radio Maria.
    http://www.radiomaria.be/de-kerk-leeft/getuigenis-van-marino-restrepo-deel-1/

    Op maandag 4 februari 2019 gaan we verder in gesprek met Dhr. Marino Restrepo tijdens het programma De Kerk Leeft om 10u30!

    Marino Restrepo, geboren in 1964 in Colombia in een familie van koffietelers. Hij maakte carrière in de filmwereld en werd in 1997 ontvoerd door de FARC, een guerillabeweging in Colombia. Daarbij deed hij een indrukwekkende mystieke ervaring op.

    Uitzendingen:
    Maandag 4 februari 2019 om 10u30
    Woensdag 6 februari 2019 om 18u30
    Dinsdag 12 februari 2019 om 20u00

Comments are closed.