De Paus van Sankt Gallen, Zwitserland

Paus Franciscus ontving op vrijdag, 24 maart 2017 de Europese Leiders in het Vaticaan

 

Het is een verouderd idee te denken, dat de Romeinse Curie zou bestaan uit conservatieve ‘prelaten’ die zich enkel maar tot doel hebben gesteld de pauselijke macht te verdedigen door zich tegen elke ‘liberale’ hervorming te verzetten. Dat is ooit zo geweest, maar daarvoor moeten we terug naar de jaren ’50 van de vorige eeuw toen bijvoorbeeld Nicola Kardinaal Canali de lakens nog uitdeelde in het Vaticaan. Reeds in de zomer van 1903 trad Canali in dienst van het Staatssecretariaat van de Heilige Stoel waar hij persoonlijk secretaris werd van Kardinaal-Staatssecretaris Rafael Merry del Val. Als kardinaal-staatssecretaris verzette Merry del Val zich waar hij maar kon – in lijn van de Encycliek Pascendi Dominici Gregis – tégen het modernisme. De macht van de ‘traditionalisten’ binnen de Romeinse Curie werd echter gebroken door paus Paulus VI toen deze Alfredo Kardinaal Ottaviani in 1968 aan de kant schoof. Alfredo Kardinaal Ottaviani diende – aangezien de paus zélf prefect was – van 1959 tot 1966 als Secretaris van het Heilig Officie. Toen werd het Heilig Officie omgevormd tot de Congregatie voor de Geloofsleer, waarvan Ottaviani de eerste Prefect zou worden. De Congregatie voor de Geloofsleer verloor door de ‘hervorming’ echter alle macht en een goed jaar later werd Ottaviani zélf door Paulus VI definitief de laan uit gestuurd. Vervolgens werd de Franse prelaat Jean-Marie Villot door paus Paulus VI benoemd tot Staatssecretaris (1969-79). Jean-Marie Villot introduceerde binnen het Staatssecretariaat een bureaucratisch regime, dat naar Frans model werd georganiseerd. Een modernistisch Staatssecretariaat, dat zeker niet ‘pausgezind’ was, kon zo de Congregatie voor de Geloofsleer als machtscentrum helemaal gaan overvleugelen en de oude, conservatieve, Romeinse garde bij de Congregatie voor de Geloofsleer werd – met de hulp van paus Paulus VI – helemaal buiten spel gezet. Hier zien we dus binnen de Kerk de cruciale verschuiving van Geloof naar buitenlandse politiek.

Alfredo Ottaviani werd in 1890 te Rome geboren als de zoon van een bakker. Hij studeerde bij de Fratres Scolarum Christianorum, het Pauselijke Seminarie en aan het Pauselijk Atheneum Sint Appolinarius. Daar promoveerde hij tot Doctor in de filosofie en theologie. Hij werd op 18 maart 1916 tot priester gewijd. In maart 1922 trad hij in dienst bij de Romeinse Curie om persoonlijk secretaris te worden van de nieuw gekozen Paus Pius XI. In 1928 verhuisde hij naar het Staatssecretariaat, waar hij substituut werd bij de sectie Buitengewone kerkelijke aangelegenheden. In die hoedanigheid was Ottaviani betrokken bij de totstandkoming van het Verdrag van Lateranen (1929). Op 12 januari 1953 werd hij door Paus Pius XII verheven tot kardinaal-diaken en tot titularis van de Santa Maria in Domnica. In 1959 volgde zijn benoeming tot Secretaris van het Heilig Officie. In 1962 werd hij titulair Aartsbisschop van Berrhoea. Hij ontving zijn bisschopswijding uit handen van paus Johannes XXIII.

Alfredo Kardinaal Ottaviani was een vooraanstaand man binnen de Kerk en samen met de Franse Aartsbisschop Marcel Lefebvre de aanvoerder van de behoudende vleugel tijdens het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). Als voorzitter van de theologische commissie was hij net zoals Mgr. Lefebvre betrokken bij het opstellen van de ontwerpteksten van het Concilie. Alfredo Kardinaal Ottaviani kwam tijdens het Tweede Vaticaans Concilie meermaals in aanvaring met zijn progressieve ‘confraters’. Zo had hij een felle woordenwisseling met Augustin kardinaal Bea over de godsdienstvrijheid. Tijdens het pleidooi van Ottaviani op het Concilie om “de liturgie met de nodige omzichtigheid te behandelen”, overschreed hij de voorgeschreven limiettijd van tien minuten. Toen de Nederlandse kardinaal Alfrink de microfoon liet afsnijden, werd dit met applaus ontvangen. De vernederde Ottaviani bleef twee weken weg van het Concilie, maar hervatte daarna onverstoorbaar zijn werk. Zelden was een bisschop zijn wapenspreuk Semper idem (= ‘Altijd hetzelfde’) méér op het lijf geschreven dan bij Ottaviani. Maar, de Kardinaal stond er ook om bekend, dat hij in de volkswijken zoals Trastevere zich met grote pastorale bekommernis aan de arbeidersjeugd wijdde.

Op 2 september 1954 benoemde Paus Pius XII de Fransmans Jean-Marie Villot tot titulair bisschop van Vinda en tot bisschop-coadjutor van Parijs. Op 17 december 1959 benoemde paus Johannes XXIII hem tot aartsbisschop-coadjutor van Lyon en tot titulair aartsbisschop van Bosporus. In 1965 volgde zijn benoeming tot aartsbisschop. Een maand later werd Villot, tijdens het consistorie van februari 1965 door paus Paulus VI verheven tot kardinaal-priester. De Santissima Trinità al Monte Pincio werd zijn titelkerk. Tijdens het Tweede Vaticaans Concilie diende Villot als ondersecretaris. In 1967 werd hij prefect van de Sacra Congregatio Cardinalium Concilii Tridentini interpretum, de latere Congregatie voor de Clerus. In 1969 werd hij daarnaast kardinaal-staatssecretaris, de nu ‘hoogste’ bestuurder in de Curie. In 1970 werd hij daarnaast kardinaal-schatbewaarder van de paus. In 1971 werd hij president van de nieuwgevormde Pauselijke Raad Cor Unum. In 1974 werd hij verheven tot kardinaal-bisschop van het suburbicair bisdom Frascati. Villot – die een vrijmetselaar was – bleef kardinaal-staatssecretaris voor de rest van het pontificaat van Paulus VI. Ook onder Paus Johannes Paulus I en Paus Johannes Paulus II diende hij in die functie, hoewel er gerede grond is te veronderstellen, dat Paus Johannes Paulus I hem had willen vervangen, had zijn pontificaat niet slechts 33 dagen geduurd. Villot nam deel aan de beide conclaven van 1978 (augustus en oktober). Hij was bovendien tijdens de beide periodes van sedesvacatie als camerlengo de hoogste bestuurder van de Heilige Stoel. Hij overleed aan de gevolgen van een banale longontsteking.

De eerste Congregatie voor de Geloofsleer werd door Paus Paulus III in 1542 opgericht als de Congregatio Romanae et Universalis Inquisitionis (= Congregatie van de Romeinse en Universele Inquisitie), hierdoor werd de Inquisitie van de gehele wereld gecentraliseerd. Door Paus Pius X werd de naam van deze Congregatie in 1908 gewijzigd in Sanctum Officium (= Heilig Officie) en door paus Paulus VI in 1965 in Congregatie voor de Geloofsleer. Dit laatste gebeurde onder invloed van het Tweede Vaticaans Concilie. Het Heilig Officie was binnen de Katholieke Kerk een gevreesd departement. Tijdens de zitting van het Tweede Vaticaans Concilie van 8 november 1963 maakte de Keulse Joseph kardinaal Frings zich tot spreekbuis van de critici van het Heilig Officie, toen hij verklaarde:

“De manier waarop het Heilig Officie werkt, is niet meer van deze eeuw, zij schaadt de Kerk en geeft ergernis aan niet-katholieken. Ik weet hoe zwaar de taak is van hen die jarenlang in het Heilig Officie hebben gewerkt voor de verdediging van de Geopenbaarde Waarheid. Maar, we moeten eisen dat het Heilig Officie aanvaardt dat niemand moet worden beschuldigd en veroordeeld zonder eerst gehoord te zijn, dat op hetzelfde moment zijn bisschop wordt ingelicht en dat de beschuldigde de aanklacht kent die tegen hem wordt ingebracht, en de gelegenheid krijgt te verbeteren wat hij heeft gezegd of geschreven.”

Dit protest van kardinaal Frings – dat niet geheel waarheidsgetrouw de werking van het Heilige Officie omschreef – kreeg ondanks het karikaturale karakter een enthousiast applaus van de Concilievaders. Paus Paulus VI antwoordde op dit algemeen gesteunde verzoek tot hervorming van het Heilig Officie allereerst door de Index librorum prohibitorum af te schaffen. Vervolgens vaardigde paus Paulus VI op 7 december 1965, de voorlaatste dag van het Concilie, het motu proprio Integrae Servandae uit, waarmee hij het Heilig Officie veranderde in de Congregatie voor de Geloofsleer. Nadat de paus in deze brief eerst iets van de voorgeschiedenis schetst, citeert hij uit 1 Johannes 4:18 “Volmaakte liefde sluit angst uit”. En hij vervolgt door te zeggen, dat de geloofsverdediging (na vijf eeuwen) “niet gestoeld dient te zijn op het vervolgen van dwalingen, maar op het positief uitdragen van de geloofsleer”. En die wordt, aldus Paulus VI, in deze dagen vooral gediend met het bevorderen van goede theologie. Daarom moest de nieuwe Congregatie het ‘positieve’ accentueren, in plaats van het ‘negatieve’. De Congregatie moest ‘aanmoedigen’ in plaats van ‘veroordelen’ en nieuwe bronnen aanboren. De Congregatie kreeg zo ook nadrukkelijk de taak om bijeenkomsten te organiseren over omstreden kwesties. Wat er overgebleven is van het “positief uitdragen van de geloofsleer” kunnen we vandaag in Vlaanderen en Nederland elke dag weer opnieuw vaststellen. En de angst voor de hel is natuurlijk ook verdwenen!

Kortom, door de Congregatie voor de Geloofsleer monddood te maken en de macht bij de diplomatieke dienst van de Heilige Stoel – het Staatssecretariaat – neer te leggen, werd de focus binnen de Kerk verschoven van het Geloof naar de buitenlandse politiek. Het Staatssecretariaat speelt tegenwoordig ook de doorslaggevende rol bij de benoeming van de bisschoppen. Een goede bisschopskandidaat is dus niet iemand die rechtlijnig is in het Geloof, maar wél iemand die het goed kan vinden met de lokale politieke machthebbers. De Postconciliaire kerk is daartoe bereid om wereldwijd te collaboreren met elk denkbaar politiek regime. Dit is ook wat zich bijvoorbeeld tegenwoordig in China afspeelt en door Joseph Kardinaal Zen wordt aangeklaagd. Rome is dus nu bereid de bisschopskandidaten van de Chinese staat tot bisschop te wijden. Hetzelfde speelt zich echter ook in België en Nederland af. Bisschop wordt hij die op goede voet staat met het plaatselijke regime. Met andere woorden, de kerkelijke ‘leiders’ worden dus geacht géén stokken in de wielen van het plaatselijke regime te steken. Bisschoppen mogen dus niet ‘aan politiek’ doen. Uiteindelijk is dit een soort van gentleman’s agreement tussen Kerk en staat, dat natuurlijk in de Loge werd bedacht. Dit ‘herenakkoord’ speelt op nationaal niveau, maar ook internationaal bijvoorbeeld bij de Europese Unie en bij de Verenigde Naties. Sinds het Tweede Vaticaans Concilie domineert het Staatssecretariaat dus de Kerk. Maar, de tegenwoordige Romeinse Curie vreest Bergoglio nog meer, maar niemand respecteert hem, te beginnen bij staatsecretaris Pietro Parolin.

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Comments

    willy

    (7 januari 2018 - 15:43)

    Volgens mij heeft het Vaticaan altijd aan politiek gedaan en moesten sommige pauzen steeds schipperen tussen de twee uitersten . Paus Paulus VI vond ik geen slechte paus ondanks zijn zwakke gezondheid hij moest iets doorvoeren wat anderen tijdens het tweede Vaticaans concilie hadden beslist. Hij heeft ook zeer goede encyclieken geschreven die tot vandaag belangrijk zijn lees het boek van P. Maes . De Congregatie van Geloofsleer heeft altijd een doorn in het oog geweest van sommige curieleden en pauzen terwijl deze moeten waken over de rechte leer !

      Peter

      (7 januari 2018 - 20:53)

      Beste Willy, ik denk dat u het hier bovenstaande artikel, nog eens goed moet doorlezen en dat u het niet begrepen hebt. B.v. “Paus Paulus VI vond ik geen slechte paus …” en … hij moest iets doorvoeren wat anderen tijdens het tweede Vaticaans concilie hadden beslist.” Sacramenten veranderen die sinds Jezus Christus op dezelfde wijze werden toegediend voor het heil der zielen, vindt u dat een Paus dat moet doen?????

      Jules van Rooyen

      (7 januari 2018 - 22:06)

      Montini, alias Paulus VI, was evenals zijn voorganger Roncalli, alias J XXIII, een vrijmetselaar. Bovendien was hij joods, en caollaborreerde hij met de communistische regiems, reden voor Paus Pius XII, om hem voor het leven te verbannen uit het Vaticaan. Praktizerend homosexueel, had hij een dossier bij de Romeinse politie. De kleine cirkel om hem heen, Bea (joods Behar), Willebrands, Alfrink, König, Spellman, Liénart, Suenens, Tisserant, Villot, Casaroli, en vele anderen, waren allen vrijmetselaars. Bea werd na het V2 Concilie onderscheiden in New York door de joodse vrijmetselarij B’nai B’rith, voor zijn verdiensten bewezen tijdens het Concilie.
      Alles ging op de schop. De liturgie werd compleet omgebouwd in protestante richting. Paulus VI heeft geen steen op de andere laten staan van het 2 millenia bouwwerk van Traditie en Overlevering. Als Paus had hij de plicht de Traditie en de Overlevering te verdedigen en ongeschonden door te geven. Deze gemijterde schurk, beste Willy, was de Robespierre en Mirabeau in één persoon verenigd ; als joods revolutionair vernietigde hij alles, hij bracht de Franse revolutie binnen de Kerk. Stel U op de hoogte van de feiten, beste Willy, lees de boeken van Luigi Villa en het recente boek “Nikita Roncalli”, geschreven door de kamerheer van alias J XXIII, of tenslotte het bekende boek van Marice Pinay, “2000 ans de cpmplot contre l’Eglise”. Hij was de agent van kardinaal Ottaviani. Nu, 55 jr. later, wordt de Openbaring aangepakt, en zijn huwelijk en gezing doelwit van de revolutie van Franciscus. De gemijterde schurken en de “Synagoge van satan” (Ap. 2:9,3:9) achter hen verborgen, beste Willy, zullen niet rusten voordat de Kerk van altijd vernietigd is.

    willy

    (8 januari 2018 - 15:36)

    @Peter en Jules : bedankt voor jullie reactie en raadgeving . Over Paus Paulus VI is veel geschreven, bv dat hij vroegtijdig zou gestorven zijn en vervangen door een dubbelganger maar ook hier zijn geen bewijzen van . Soms moet een paus iets doen wat hij eigenlijk niet wil doen, sommige zijn niet zo moedig dan paus Benedictus XVI die liever aftrad, of moest gedwongen zijn ambt verlaten men verklaarde hem dood maar hij leeft nog . En Jules ik weet dat je niet van Joden houdt maar Jezus was een Jood en de eerste gelovigen waren Joden en natuurlijk zijn er fouten gemaakt die voortduren tot op vandaag en dan komen we uit op de huidige paus i

      Jules van Rooyen

      (9 januari 2018 - 14:07)

      Ja, beste Willy, inderdaad had die alias P VI een dubbelganger. Dat heb ik met eigen ogen gezien, toen hij mij de H. Communie gaf tijdens de militaire bedevaart Pasen, 1975. De vlot lopende en wuivende Paus van de TV, herkende ik niet. Een zwaar zieke, kleine man, als Paus, met uitpuilende, dode ogen als van een dode kabeljauw, die nauwelijks kon staan en lopen. Er zijn opmetingen gemaakt van zijn stem, van zijn oren en van de kleur van zijn ogen. Die metingen wijzen op een dubbelganger.

      Jules van Rooyen

      (10 januari 2018 - 10:59)

      Dat gedoe met die joden van vroeger, in de tijd van Christus, beste Willy, stap daar van af. Dat zijn dolerende protestante hobbies. Of komt U ook uit die hoek ? Van die joden van toen is niets meer over, niet alleen verspreid maar ook compleet verdampt in het verleden. Het gaat nu om “joden die zich joden noemen, maar het niet zijn, maar een Synagoge van satan” (Ap.2:9). Veel later bekeerde Kazars, Russische Wolga turken, die niets te maken hebben met de oorspronkelijke bewoners van Palestina. Hun Talmud rijk is verslagen door de Russische Moscovieten in het jaar 999. Over die r…. talmud joden, dat zijn fabeltjes. Stap daar van af, beste Willy.

        Peter

        (10 januari 2018 - 14:50)

        Juist Benjamin, en niet alleen Willy trapt in die val, maar haast de hele wereld. En dan maar wenen en medelijden hebben met deze die zo goed zijn in hun slachtofferrol. Diepgaand onderzoek is niet voor iedereen maar alleen voor diegenen die de waarheid lief hebben, en dat is Christus Jezus liefhebben.
        Het is zijn heel eenvoudig de handlangers van de Satan die God van Zijn mooie schepping wil beroven.

    A. G. Stinus

    (9 januari 2018 - 17:20)

    … Paus Paulus VI een vrijmetselaar ? Jongens toch. Er waren dubieuze figuren in zijn entourage. Daarom heeft deze paus op een zeker ogenblik gesproken van de rook van Satan die de Kerk was binnen gedrongen.

    … Een vrijmetselaar schrijft geen moedig document als Humanae Vitae.

    Peter

    (10 januari 2018 - 04:20)

    Beste Jules, A.G. Stinus en Willy,
    Paus Paulus VI, had inderdaad een dubbelganger. Ik heb er in die tijd een forensisch onderzoek (buiten mijn uren) van gemaakt en heb deze nog steeds. Deze zijn, zoals altijd gebaseerd op een vast onderzoeksmethode, zoals de vorm van de schedel, de vorm van de oren, de kleur van de ogen (alhoewel er nu kleur contactlenzen zijn), de lichaamsbouw en lengte, en de stem. Deze zijn onveranderbaar.
    Op basis van een toen opgesteld tijdschema kan ik nauwkeurig zeggen wie wat gedaan heeft. Ook de foto’s van toen zijn zo gemaakt door professionele mensen die juist de schaduw gebruikten om deze afwijkingen te verdoezelen, en men kon geen foto’s nemen van deze man als alleen “fotografen met toelating”.
    Ik ga ervan uit dat deze dubbelganger reeds voor de verkiezing van Montini klaargestoomd is, daar men hiervoor over een fatsoenlijke ploeg plastische chirurgen en specialisten moet beschikken en dit een ruime tijd in beslag neemt. Deze dubbelganger moet dan ook een toneelspeler geweest zijn die het reilen en zeilen van Montini goed heeft moeten instuderen.
    Aan de hand van mijn tijdschema kan ik vaststellen wie wat en wanneer gedaan heeft, en kan dan ook bevestigen dat de encycliek Humanae Vitae en de uitspraak ‘de rook van Satan is in de Kerk binnengedrongen’ werkelijk waren van de ware Paulus VI Montini.
    De dubbelganger heeft dan ook een hele ploeg begeleiders achter zich gehad om geen argwaan te wekken en haast de meerderheid van de ‘slapende’ katholieken en rest van de wereld, zijn erin getrapt. Het was een groots schouwspel van “vernieuwing” in de Kerk, met grootscheepse taferelen als de reis naar Jeruzalem, waar het vrijmetselaarsblad Paris Match speciaal een vliegtuig had voor gecharterd en een speciaal nummer volledig aan toegewijd had.
    Dit verklaard dan ook de verschillen in het handelen zoals de fameuze uitspraak en de encycliek.
    Montini Paulus VI, wist heel goed dat door middel van een nachtelijk satanisch ritueel van bisschoppen en kardinalen (indringers), in het begin van zijn pontificaat, Satan werd toegelaten in het Vaticaan. Vandaar die uitspraak van de rook … Zelfs Mgr. Lefebvre wist niet dat hij voor een dubbelganger meermaals in Rome had onderhandeld en met grote vraagtekens terug naar Zwitserland moest.
    Als men goed de Protocollen van de Wijzen van Zion bestudeert, dan kan men zien dat de vijand nr. 1 de Katholieke Kerk is en gans in het bijzonder de Pauselijke Zetel. Kost wat kost doen ze er alles aan om het daarin beschreven plan door te voeren, namelijk een peusdo-kerk oprichten, waarin ze nu al reeds ver gevorderd zijn.
    Vele katholieken weten hiervan helemaal niets en beschouwen mijn uitspraken als flauwekul. Ik kan dat verstaan daar ze deze feiten (geen veronderstellingen) niet bezitten en er zich aldus niet op kunnen baseren.
    Ik kan hier alles niet neerschrijven, dat kunt u best begrijpen, niet?
    Nog één ding en dat is dat de opvolger van P VI, JP I vergiftigd was na slechts 33 dagen evenals Paus Pius XII (deze om het Concilie te bespoedigen dat hij tegenhield). De lijfarts van de Paus heeft dit willen laten vaststellen. De zelfde dag ‘s avonds kreeg hij een telefoontje dat hem liet weten dat hij nog 24 uur had om met zijn familie Italië te verlaten en te zwijgen, anders ….
    Zo, u ziet wel dat niet alles is zoals het blijkt te zijn.
    De strijd is groot.
    Laus tibi Christi +
    Ave Maria +

      Silvanus

      (10 januari 2018 - 19:51)

      Kunt u het onderzoeksmateriaal en uw conclusies ergens publiceren, liefst digitaal?
      Dan kunnen andere mensen het op waarde schatten en zelf weer verder onderzoek doen.

      Jules van Rooyen

      (11 januari 2018 - 17:17)

      Als het gaat om dubbelgangers, mogen we die van zuster Lucie van Fatima niet vergeten. De echte zuster Lucie is overleden in 1959, vlak voor het V2 concilie, waartegen ze waarschuwde. Of ze vermoord is vanwege haar onthulling en de opdracht van de Heilige Maagd om het derde geheim bekend te maken voor 1960, is niet bekend. Ze had een smal gezicht en typische tanden. Haar dubbelgangster, met een rond gezicht is overleden in 2005. Ze staat op een foto met JP II. Ze zou ongeveer 100 jr oud moeten zijn geweest in 2005, als ze de echte zuster Lucie geweest zou zijn. Daar zag ze absoluut niet naar uit. Rond de joods-maçonnieke staatsgreep van 1958/1962-1965, zijn de gemijterde schurken uit die tijd, nergens voor teruggedeinsd.

        Peter

        (11 januari 2018 - 22:12)

        Ja, beste Jules, als we alles zouden voorgeschoteld krijgen in aantal en omvang van de misdaden die in het Vaticaan sinds het VII concilie hoofdzakelijk gebeurden en nu nog, en zou de Heer ons dit laten zien zoals ze in Zijn Ogen zijn, slecht door één enkel van deze misdaden, dan zouden we het niet overleven.

    willy

    (10 januari 2018 - 13:54)

    @Peter, ik zit nog met één vraag: wat heeft men met het echte lichaam gedaan? En ten tweede dat met z’n dubbelganger , het lijkt bijna een Agatha Christie verhaal te gaan worden?,

      Peter

      (10 januari 2018 - 14:56)

      Beste Willy,
      Agata Christie verhalen zijn fictie, dit is werkelijkheid. Hoeveel decennia en inspanning heeft het mij niet gekost voor de rotte zaken te ontrafelen? Hoe bepaalde mensen nog steeds die inspanningen doen is gewoon uit liefde voor de waarheid.
      Om te antwoorden aan uw vraag, veronderstel ik dat het gaat over het overschot van de ware Paus Paulus VI – Montini. Wat ik wel kan bevestigen is dat het levenloos lichaam dat werd tentoongesteld in het Vaticaan, niet deze was van Montini, maar wel van de dubbelganger, en dat is met zekerheid dat ik dat bevestig. Meer kan ik hier op dit forum niet zeggen.

    willy

    (10 januari 2018 - 17:01)

    @Peter : Bedankt voor deze leerrijke informatie !

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *