Mgr. Patrick Hoogmartens presenteerde zaterdag de conclusies van de enquête ‘Jongerensynode’

Mgr. Patrick Hoogmartens lichtte zaterdag de conclusies van de enquête voor de Jongerensynode toe op het forum van het IPB © IPID

Patrick Hoogmartens, nog steeds de bisschop van Hasselt en referent jongerenpastoraal, gaf zoals wij vandaag op ‘Kerknet’ kunnen lezen, vorige zaterdag op het forum van het Interdiocesaan Pastoraal Beraad (IPB) toelichting bij de synthese van de resultaten van de Belgische bevraging van jongeren ter voorbereiding van de Bisschoppensynode over ‘Jongeren, Geloof en Roeping’ die in oktober 2018 in Rome zal plaatsvinden. Zoals bekend legden de Belgische bisschoppen de Belgische ‘jongeren’ (tussen 15 en 30) een vereenvoudigde vragenlijst voor. Aan de enquête namen gelovige en praktiserende jongeren deel, maar ook ongelovige jongelui die ‘op zoek zijn’ of die vanop enige afstand ‘toekijken’. Er kwamen 607 Franstalige en 1.123 Nederlandstalige antwoorden binnen. Deze extreem lage respons is op zich al een totaal debacle voor de bisschoppen, aangezien ook heel wat jongeren op vraag van de leerkracht godsdienst, quasi verplicht werden om de enquête in te vullen en dat blijkbaar niet of nauwelijks hebben gedaan. Opvallende vaststelling is, dat in het ‘socialistische’ Wallonië de band met en de betrokkenheid bij de Kerk veel sterker blijkt zijn (= het ‘Léonard-effect’) dan aan Vlaamse kant. Een feit, dat natuurlijk al veel eerder bekend was en dat direct het gevolg is van de modernistische positie die de Vlaamse bisschoppen sedert minstens 50 jaar binnen het kerkelijke spectrum innemen. De extreem ‘liberale’ houding van de Vlaamse bisschoppen sinds het Tweede Vaticaans Concilie straalt duidelijk ook af op de Vlaamse jeugd. Indien het de bedoeling was van de Vlaamse bisschoppen om de Vlaming van zijn of haar geloof af te helpen, dan zijn zij op 50 jaar tijd duidelijk in hun opzet geslaagd.

 

Vraag 1: Over het maken van levenskeuzes

Over het algemeen hebben jongeren het blijkbaar moeilijk met onderscheiden en kiezen. Jongeren rekenen op het advies en de aanmoediging van anderen, vooral van familieleden, vrienden en ‘gelukkige’ mensen. Zij verwachten voorbeelden om na te volgen. Voorbeelden die ze bijvoorbeeld van de bisschoppen niet krijgen. Geestelijke begeleiding is daarom bij de jongeren onbekend. Gezien de huidige context binnen de Kerk in Vlaanderen is dat ook maar beter zo.

 

Vraag 2: De groeitocht in Geloof

Het Geloof kan maar groeien samen met mensen die dicht bij hen staan, in groep, goed begeleid, met inspirerende getuigen en ‘sterke momenten’ zoals de Postconciliaire Kerk dat noemt. Blijkbaar zijn kampen, de Wereldjongerendagen en pelgrimages erg belangrijk. Dit zijn tussen haakjes ook manifestaties die typisch bol staan met fun en plezier maken en dus weinig met het Geloof van doen hebben, maar eerder met ontluikende seksualiteit. Discussies over hun ‘geloof’ met mensen die niet geloven of anders geloven, bv moslims, maken de Vlaamse jongeren bewust van hun eigen wortels (“Wij zijn géén boeddhisten”, zoals een moedige leerkracht het ooit eens uitdrukte.). Sommige jongeren geven aan, dat zij wel willen groeien in het Geloof, maar dat het Geloof hen onbekend is en dat de band met een levende ‘christelijke gemeenschap’ goeddeels ontbreekt. Jongeren vinden de huidige geloofsgemeenschappen verouderd en missen er begeestering. Opnieuw is deze vaststelling géén verrassing, want wie zou hen ongelijk geven? Het niveau van de meeste ‘moderne’ missen en de ‘pastors’ die voorgaan, zijn in de meeste gevallen dan ook totaal ondermaats. Wie tijdens de mis tégen de Heilige Geest ageert, zoals vele priesters effectief doen, kan natuurlijk onmogelijk iemand ‘begeesteren’. Maar, ook daar treft bijvoorbeeld Patrick Hoogmartens persoonlijk schuld. Zo ontvingen wij nog recentelijk het getuigenis van iemand die bij het bisdom Hasselt klacht had ingediend tegen een bepaalde pastoor wegens het hoge ketterij-gehalte van zijn preken (Namen zijn bij de Redactie bekend). Maar, de klager kreeg vervolgens van ‘het bisdom’ als antwoord, dat de desbetreffende priester “in hoog aanzien” stond bij de bisschop. Niet slecht voor een priester die enkele jaren geleden nog bij ‘het bisdom’ werd weggestuurd omdat hij het ook daar te bruin bakte. Maar, tijden kunnen blijkbaar verkeren, maar niet altijd ten goede, ook al beweert ‘het bisdom’ iets anders. Nochtans hunkeren jongeren naar een warm onthaal, dat vreugde en enthousiasme uitstraalt. Blijkbaar is er volgens de enquête bij de jongeren ook een grote nood aan “een luisterend oor, zonder oordeel”. Toch merkwaardig dan, dat de Wellness-kerk in Vlaanderen, waar elk ‘oordeel’ al jaren geleden in de ban werd gedaan, toch zo weinig aanhang heeft bij de jongeren.

 

Vraag 3: Het Geloof ontdekken

Van de weinige jongeren die de moeite genomen hebben om de vragenlijst in te vullen, antwoordt een groot deel, dat ze niets hebben met ‘Geloof’ en er geen ervaring mee hebben. Dit is toch wel een pijnlijke vaststelling voor de bisschoppen die nochtans zo ‘goed’ hun best doen. Maar goed, de jongeren waren dan toch eerlijk in hun antwoorden, hetgeen toch ook een Christelijke deugd is. Wie wél nog gelooft, wijst naar het gezin en vaak naar het Geloof van hun grootouders (= Aha-erlebnis!). Vrienden en jeugdbewegingen spelen ook een rol. Aan Nederlandstalige kant laten de parochiale initiatieven diepere sporen na dan de school. Aan Franstalige kant spelen de ‘nieuwe gemeenschappen’, zoals Tibériade of Emmanuel, een belangrijkere rol. Ook de impact van persoonlijke ‘sterke momenten’, zoals de uitvaart van iemand die heel nabij was, is groot. Wie echter blijkbaar géén enkele rol schijnt te spelen, zijn… de bisschoppen.

 

Vraag 4: Over de band met de Kerk

Weinig jongeren hebben een ‘vaste’ band met de Kerk, en voelen zich ook niet ‘verbonden’ met de parochie en verwachten er ook nauwelijks iets van. Wie ooit wel eens naar een kerk gaat, zal dit natuurlijk volmondig kunnen beamen. Het contact verloopt via de Sacramenten op “de belangrijke ogenblikken van het leven”, vooral het huwelijk (of dit van vrienden), met Kerstmis of Pasen of via een eucharistieviering op kamp. Volgens Mgr. Hoogmartens wordt de band met de universele Kerk ‘sterk’ beleefd tijdens grote samenkomsten (Taizé, Lourdes, WJD). Het zij hier opgemerkt, dat ‘Taizé’ géén onderdeel uitmaakt van de ‘universele Kerk’. Volgens de enquête weet de figuur van paus Franciscus vele jongeren te enthousiasmeren, hetgeen natuurlijk typisch is voor de meeste ongelovigen die géén ‘vaste’ band met de Kerk hebben.

Uit de enquête blijkt ook, dat jongeren wel degelijk met evidente verwachtingen van spirituele aard worstelen, en naar eigen zeggen van de bisschoppen, méér dan de zijzelf hadden gedacht. Inderdaad, het Geloof is misschien afwezig, maar God niet. Grote samenkomsten en ‘sterke tijden’ zijn volgens de bisschoppen belangrijk om het geloof te (her)ontdekken en een kerkervaring te beleven. Als jongeren op sleutelmomenten naar de kerk komen, verwachten ze een grote openheid, maar tegelijk geen flauw afkooksel van de Blijde Boodschap (= Aha-erlebnis!). De school, met haar grote diversiteit aan overtuigingen, blijft een plaats om jongeren te begeleiden. Ik dacht dat dit net de essentie was van ‘een school’. Voor wie er nog aan zou twijfelen, vormen gelovige jongeren een absolute minderheid en hebben zij het moeilijk om voor hun overtuiging uit te komen. Gelovige jongeren worden in de Katholieke scholen vaak gediscrimineerd, ook door bepaalde leerkrachten en directies. Wanneer gelovige jongeren net iets te mondig zijn, proberen ook de bisschoppen hun het zwijgen op te leggen, en worden ze regelrecht aan hun lot overgelaten.

Individueel zijn jongeren moeilijk te bereiken omdat ze niet snel in hun eentje aan een activiteit deelnemen. De bisschoppen stellen trouwens zélf vast, dat er een overaanbod is aan kerkelijke activiteiten die op jongeren gericht zijn, zeker in de steden. Het is al langer geweten, dat bijvoorbeeld de Interdiocesane Jeugddienst (IJD) zeer veel moeite heeft om nog een paar inschrijvingen te krijgen voor hun activiteiten. Het kan dan ook niet anders dan dat daarin gesnoeid zal worden, omdat deze activiteiten onbetaalbaar dreigen te worden. Het zal ook wel géén verrassing zijn, dat het thema ‘roeping’ in deze enquête totaal op de achtergrond raakte. De bisschoppen stellen zélf, dat de betekenis hiervan voor hen onduidelijk is. Op zijn minst is hier sprake van een schijnheilige stellingname van de bisschoppen, want zij weten net zo goed als wij, dat niemand zijn leven zal opofferen voor een doctrine die aan continue verandering onderhevig is. Dit is natuurlijk het grootste fiasco van het Tweede Vaticaans Concilie, namelijk, de indruk die gewekt werd, dat de Katholieke Leer aan verandering onderhevig zou zijn. Het zal dan ook niemand verwonderen, dat voor de meeste jongeren, de impact van de Leer van de Kerk aangaande vragen over ‘relaties’, affectiviteit en seksualiteit, nihil is. Ook de impact van Johan Bonny, de ‘swingende’ bisschop van Antwerpen, die vorig jaar nog dacht, dat hij de ‘kerkelijke’ Vlaamse homoseksuelen moest instrueren, hoe ze op een ‘kuise’ manier (en impliciet mét condoom) seksueel actief kunnen zijn, totaal nul is. Een grotere verrassing tot slot is, dat de ‘diaconie’ (= de inzet voor het algemeen welzijn), waar een Luc van Looy en een Jozef De Kesel, respectievelijk bisschop van Gent en aartsbisschop van Mechelen-Brussel, zo sterk op inzetten, bij de jongeren geen enkele rol speelt. Opnieuw blijkt, dat de nadruk van de bisschoppen op het moderne ‘diaconale aspect’ (= hulpverlening zonder Geloofsoverdracht), een totaal nutteloze slag in het water is. En over de opvang van ‘vluchtelingen’ wordt in de enquête ook wijselijk gezwegen.

 

Conclusie

Met de presentatie van de conclusies van de enquête ‘Jongerensynode’ trapt bisschop Hoogmartens veel open deuren in. Al met al is dit een zéér slecht rapport voor de bisschoppen, want zij komen hier niet goed uit! De rol van de bisschoppen is bij de jongeren totaal uitgespeeld. Meermaals geven de bisschoppen bij de presentatie van de conclusies zélf toe, dat zij geen idee hebben van wat er bij jongeren speelt en leeft. Met deze enquête wordt klip en klaar aangetoond, dat de bisschoppen een belangrijk onderdeel van het probleem zijn. Hoe zouden de bisschoppen dan met hun modernistische praatjes en methoden de crisis binnen de Kerk in Vlaanderen kunnen aanpakken? Want ook dit blijkt overduidelijk uit de presentatie van bisschop Hoogmartens, die zoals altijd weer een vrij wijfelende indruk maakte, dat er van oplossingen voor de crisis in de Kerk, van de kant van de bisschoppen, in de verste verte géén sprake is.

 

BREAKING

Bisschop Patrick Hoogmartens publiceert naar aanleiding van de enquête ‘Jongerensynode’ een blasfemische videoboodschap op ‘Kerknet’ met een ‘gepimpt’ Mariabeeld

 

Het met spot overladen Mariabeeld in de videoboodschap van bisschop Hoogmartens © Kerknet

Opnieuw toont Patrick Hoogmartens aan, dat ook hij een koppige Farizeeër is, die totaal door het schismatieke en ketterse Taizé  bezeten is. Vlaamse bisschoppen evangeliseren niet, maar beroven de jongeren schaamteloos van hun Geloof.

 

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Comments

    Bart

    (6 december 2017 - 23:18)

    Lieve Bisschopjes, eventjes oogjes open doen, kijken naar die plaatsen in de wereld waar men de liturgische traditie in ere hersteld, zien wat juist dáár gebeurt en dan een héél eenvoudige conclusie trekken. Moeilijk? Welnéé! Oogjes open doen!!! Ai, wat zeg ik nu, dat doet precies veel zeer. Het zal die nieuwe wijn zijn zeker, die de oude zakken doet barsten. Onverdraagzaam zoals zij zichzelf gemaakt hebben voor de waarachtigheid van dat ene misoffer.
    Veel gebed is hoognodig voor deze domste generatie priesters die zich een immense verantwoordelijkheid op de hals gehaald hebben. Jezus, Maria, Jozef, moge God hen genadig zijn.

    Benjamin Van Dyck

    (7 december 2017 - 11:23)

    ☩JMJ☩

    Diegenen die in ons land zich bekeren tot het Geloof, of het reeds ontvangen Geloof bewaren, doen dat niet dankzij, maar ondanks de Belgische Bisschoppen. Als zij jongeren proberen te rekruteren, dan is dat niet voor de Katholieke Godsdienst maar voor humanistisch ‘engagement’. Hun discours vormt een epitome van de hippie-generaties die hun kinderen hebben laten stikken en hen zichzelf hebben laten opvoeden omdat zij zelf nooit volwassen wilden worden, en nogmaals wordt de jeugd door deze Prelaten bevestigd in haar ranzig sentimentalisme, in plaats van de verheven en nobele doeleinden van de Christelijke Religie ingeboezemd te krijgen.

    Hun plicht moeten zij doen, in plaats van infantiele praat te verkopen.

    Dick Gooijer

    (7 december 2017 - 13:40)

    Mgr. De Kesel sluit en verjaagd juist de gemeenschappen die de jongeren begeleiden op een goede Katholieke manier. Zij zijn ziende blind en zien daardoor niet (willen niet zien) dat daar de jongeren naar toe gaan omdat zij zich door deze gemeenschappen aangetrokken voelen, doordat deze gemeenschappen juist volgens de traditie en leer van de Katholieke Kerk handelen, verkondigen en leven. De Waarheid zeggen.

    A. G. Stinus

    (7 december 2017 - 15:59)

    – Heel dikwijls zie je : waar een leer of levenswijze authentiek en eerlijk beleefd en verkondigd wordt, daar komen er volgelingen en roepingen. Dat ziet men ook in de kloosterorden.

    – Het lijkt erop dat de bisschoppen het katholicisme niet onverkort en authentiek willen verkondigen, omdat ze vrezen dat de jongeren/mensen dan zullen afhaken. Het gevolg : lauwe verkondiging die niets meer durft zeggen, weinig priesterroepingen, uitstervend aantal gelovigen, enz.

    André

    (8 december 2017 - 09:12)

    Deze videoboodschap met het onterende Mariabeeld is ronduit grotesk.
    FOEI AAN DEZE BISSCHOP die deze verantwoordelijkheid draagt !
    Hoe kan ZULK EEN BISCHOP het goede christelijk katholiek geloof nog verkondigen? Waarom doet dat vrouwmens eraan mee ?

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *