Brave New Europe

Aan de ingang van de kerstmarkt in Ieper (Foto: Eric Flamand)

In het pseudo-democratische Brave New Europe, wordt de macht van de soevereine bevolking meedogenloos ondergeschikt gemaakt aan de ‘economische groei’, de ‘bezuinigingen’, de ‘klimaatsopwarming’ en de mantra van ‘langer (én harder) werken’ (voor minder geld). Maar, deze ‘mooie’ woorden moeten enkel verhullen, dat de resterende rijkdom van het ‘volk’ in een ongezien tempo naar de ‘elite’ wordt getransfereerd. Daarom wordt het ‘volk’ in voortdurende angst gehouden door ‘ongezonde voeding’, ‘fijn stof’ én de ‘moslimterreur’. De overgrote meerderheid van het ‘volk’ is overbelast en wordt continu afgeleid door de dagelijkse sleur. Het spreekt voor zich, dat de armen het zwaarst worden getroffen. De eisen die op de werkvloer en in het verkeer aan het ‘volk’ worden gesteld, worden steeds zwaarder. Het is een vicieuze cirkel die de laatste resten democratie laten wegsmelten als sneeuw voor de zon. Religie wordt steevast als iets achterlijks voorgesteld, terwijl net de Kerk – ondanks alles – het laatste bastion vormt tégen de totalitaire, ‘Europese’ superstaat.

Brave New Europe is een duidelijke vorm van ‘geïnternaliseerd totalitarisme’. Met ‘internalisering’ wordt in de sociologie het proces bedoeld waarbij mensen zich al dan niet via social engineering (onderwijs, media, kunst, politiek, banken, etc.) bepaalde ‘sociale’ regels (laten) eigen maken, zodat deze regels na verloop van tijd niet langer worden beschouwd als van buitenaf opgelegde voorschriften, maar als richtlijnen die men zelf heeft gekozen. Het proces van ‘internalisering’ zet het ‘volk’ aan om zich aan de verwachtingen en de regels te conformeren. Eerdere totalitaire systemen mobiliseerden miljoenen mensen achter een gecentraliseerde staatsmacht en een leider, terwijl het huidige Europese model echter langzamer werd ontwikkeld, onder de vlag van democratische en pacifistische idealen, zonder (openlijke) autoritaire bijbedoelingen. In Brave New Europe wordt politieke apathie aangemoedigd. De boodschap is duidelijk: “Protest heeft géén zin, omdat de ‘elite’ toch zal blijven vasthouden aan het voorgeprogrammeerde beleid”. Abortus, euthanasie, en het zogenaamde ‘homohuwelijk’ waren daar voorbeelden van. De ‘elite’ steunt voor het verspreiden van de propaganda op de ‘private’ media. De ‘vrije markt’ versterkt zo de officiële lijn die gevolgd dient te worden. De democratie wordt irrelevant, door de voortdurende en systematische uitputting van het volk. Men zaait verdeeldheid bij het ‘volk’, door het massaal misleidende informatie te voeden. Beslissingen worden genomen op een internationaal niveau, dat zich systematisch aan democratische controle weet te onttrekken.

Op het eerste zicht worden er door Brave New Europe géén grote inspanningen van het onderworpen ‘volk’ gevergd. Men creëert een kinderlijk, politiekcorrect en angstig ‘volk’ dat vooral gevraagd wordt om ‘dingen’ te consumeren. Om ‘dingen’ te kunnen consumeren, moet men vooral hard werken en wie dan niet mee kan, is een loser. Om te weten welke dingen men moet kopen, moet men vooral niet denken, maar wél televisie kijken, want die reclame daar is toch zo informatief om precies te weten wat men moet kopen om in te zijn. Kranten lezen of het Journaal bekijken, is tegenwoordig trouwens een vrij zinloze bezigheid geworden, omdat net deze media de informatie uit de wijde wereld grotendeels filteren en in termen verpakken die geschikt zijn voor de hegemonie van de ‘elite’ verder te verstevigen. De ideale Europeaan werkt hard, betaalt veel belastingen, staat met zijn auto in de file, hoopt dat zijn metrostel niet wordt opgeblazen, kijkt thuis televisie, maait zijn gazon of laat de hond uit, gaat sporten of shoppen en dat alles bij voorkeur op een zonnige zondag. Het ‘volk’ laat graag complexe, politieke beslissingen en grote staatszaken over aan de ‘experts’ aangezien hij of zij nog niet eens in staat zijn om hun eigen relatieproblemen of de zoveelste burenruzie op te lossen.

Waar klassieke, totalitaire systemen andersdenkenden lieten bespioneren, intimideren, arresteren of bij gelegenheid eens lieten martelen, verkiest Brave New Europe om het volk te demobiliseren, te verdelen, te verzwakken, te vereenzamen en het zijn heil te laten zoeken in de virtuele, fake wereld van het internet. Niet zomaar wil de regering in Nederland nu het ‘raadgevend referendum’ afschaffen, omdat dit te sterk aantoont, dat het kabinet de ‘wil van het volk’ niet kan of mag uitvoeren, ook al zou het wel willen. Het ‘volk’ wordt geacht zich enkel maar bezig te houden met hun persoonlijke zaken binnen hun eigen kleine leefwereld. De paar vredesactivisten en zij die bijvoorbeeld opkomen voor méér rechtvaardigheid of voor het léven, hoeven meestal niet in elkaar te worden geslagen of gevangengezet. Ze worden meestal geschrapt en doodgezwegen in het Journaal of een enkele keer bespot en gemarginaliseerd of als fascisten weggezet. Ze bestaan dus niet voor de slecht geïnformeerde televisiekijkers, want voor morgen staat er alweer een nieuwe tsunamie met ‘nieuws’ geprogrammeerd.

Het ‘volk’ wordt door het ‘geïnternaliseerde totalitarisme’ gepacificeerd, apathisch gemaakt, onwetend gehouden en ronduit belogen én bedrogen. Vanzelfsprekend is er van groot verzet géén sprake (daar zorgen de media wel voor) en een kritische noot uit de universitaire wereld zal je ook niet horen, omdat onderzoeksfondsen, voor bijvoorbeeld onderzoek naar de klimaatsopwarming en de overbevolking tegenwoordig erg schaars zijn en alleen maar worden uitgedeeld aan hen die in de politiekcorrecte pas lopen. Ook de bisschoppen hebben hun missionaire geest verloren, omdat zij zichzelf met de wereld hebben gepacificeerd. Het is een illusie om te denken, dat échte politieke verandering ooit gerealiseerd kan worden door simpelweg voor een andere kandidaat of een andere partij te stemmen. Dure verkiezingsshows kunnen niet verhullen, dat er een onoverbrugbare kloof bestaat tussen de (échte) publieke opinie en hetgeen de media voorschotelen. De ware politieke verzuchtingen van het ‘volk’ worden door de media maar al te graag gedemoniseerd en als belachelijk en ouderwets afgeschilderd. Aldous Huxley wist, dat je de aandacht van het ‘volk’ voor belangwekkende zaken in de media moet afleiden door hen onschuldig, politiek entertainment voor te schotelen. In hun vrije tijd kan het ‘volk’ zich dan thuis met ‘onschuldig’ en ‘infantiel’ amusement bezighouden. Persoonlijke preoccupaties en gedrogeerde, narcistische fascinaties in de privéruimte maken het ‘volk’ in de publieke ruimte nu eenmaal meegaand, mak en dociel. Ziedaar Brave New Europe, het continent van de ‘genietende’ sukkelaars…

Deel dit artikel:Share on Facebook18Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Comments

    willy

    (3 december 2017 - 12:16)

    goed artikel dit is iets wat je elders niet leest het volk word inderdaad voor onnozel gehouden en eigenlijk leven we in een totalitaire regime en niet in een democratie zelfs gaan stemmen is verplicht . En waar blijft de vrije meningsuiting ook deze is zeer beperkt geworden, fake nieuws is wat men nu moet brengen, nieuws dat geen nieuws is!

    Benjamin Van Dyck

    (3 december 2017 - 14:41)

    ☩JMJ☩

    Democratie behoort in feite tot de instrumenten om de bevolking in perpetuele destabilisatie en wanorde te houden, en kan nooit bestaan volgens haar eigen grondslagen omdat God de mensheid hiërarchisch geschapen heeft, waardoor de mens dus van nature uit geneigd is om zich te onderwerpen aan leiderschap. Democratie was dan ook een regicidale executiebijl om de Katholieke monarchale leiders, die hun legitimiteit in God vonden, waarmee de tradities van de hun onderdanige volkeren in hechte harmonie waren, af te slachten en in ballingschap te verdrijven om vervolgens op de plaatsen van de omvergeworpen tronen de helse kabinetten van hun loge-regeringen op poten te zetten. Het onmiddellijk gevolg in Frankrijk was de Terreur, maar men zag die al spoedig imploderen, waarna men sindsdien diezelfde toestand wederom in voegen tracht te stellen, maar op een tragere en meer graduele manier, met behulp van een stappenplan, en wereldwijd doormiddel van globalisme.

    De infernale vruchten van dat anti-christelijk stappenplan zijn in de 21ste eeuw abortus, maatschappelijk aanvaarde zelfmoord, straffeloosheid voor criminelen, demonisering en bestraffing van goede daden, sodomie, ontucht, desacralisatie en breuk van het huwelijk, verheffing van “het klimaat” boven de mens, staatsbescherming en financiering voor gewapend terrorisme in binnen-en-buitenland, toenemende volksconditionering ten gunste van pedofilie, toenemend nudisme, en de maçonnieke afgodscultussen van Minerva, Bafomet, Molok, Pan etc. als geheimgehouden staatsreligie, maar in wier folterpraktijken en rituele moorden kinderen en volwassenen uit de bevolking doormiddel van ontvoering terecht komen. Abortus is trouwens een satanische rituele moord; satanisten vinden een pseudo-legale dekmantel in het woord ‘abortus’ om ongeborenen als mensenoffers aan de duivel op te dragen. In Planned Parenthood vinden heidense rituelen plaats, doch rozenkransen, sacramentsprocessies, zowel als priesterlijke exorcismen slagen er in om die ‘klinieken’ te sluiten wanneer deze geestelijke wapenen intensief ertegen gehanteerd worden, omdat de demonische macht daardoor gebroken wordt.

    Ik vermoed verder dat totaal nudisme tot de uiteindelijke plannen van de loges behoort, gezien kledij door de vrijmetselarij beschouwd wordt als een product van menselijk kwaad; daarom kleden nieuwe leden zich uit wanneer zij geïnitieerd worden in de loge. In de Bohemian Grove (Monte Rio, California) lopen politici gelijk Bush jaarlijks volledig naakt rond, tegen bomen te pissen (neen, dit is geen grap) etc. Dat heeft daar vermoedelijk mee te maken. Het is de verwilderde, ontaarde mens uit de gedachtenwereld van Rousseau.

    Om nog even op democratie terug te komen; het is veelzeggend dat, terwijl de monarchistische boeren van de Vendée zich eertijds lieten mobiliseren in de verzetsstrijd voor altaar en troon, met hun edelmannen als aanvoerders, het bijna onmogelijk is om de hedendaagse democratische citoyen te mobiliseren voor één of andere nobele zaak, zelfs niet wanneer het gaat om de bescherming van het leven van zijn eigen kroost. Democratie is de zelfmoordpil van een volk, om het in zijn apostasie te doen blijven wentelen en te voorkomen dat het zich wederom collectief tot het Christendom zou wenden gelijk de verloren zoon die honger lag te lijden en besloot om naar het vaderhuis terug te keren.

    chris

    (26 november 2018 - 23:16)

    Beste,

    Ik volg grotendeels jou analyse over de algehele transformatie die alle landen in Europa ondergaan. Begin 2007 kwam ik reeds tot de conclusie dat we goed op weg waren naar een ‘geïnternaliseerde totalitarisme’. In mijn ijver om mijn medemensen tot inzicht en bekering te brengen begon ik toen een boek te schrijven met als titel “De Onvoltooide Toren”. (De beknopte inleiding ervan vindt u onderaan dit bericht en u zult de overeenkomst met uw analyse wel opmerken). De titel was een verwijzing naar het Europees parlement dat duidelijk de Weense versie van de Toren van Babel door Pieter Bruegel de Oudere weerspiegelt. Onafgewerkt dus, maar duidelijk met de bedoeling het werk weer aan te vatten wat destijds (beschreven in Genesis 11) door God werd stopgezet. Dat was reeds duidelijk zichtbaar toen halfweg de jaren tachtig posters in het straatbeeld verschenen (weliswaar kort) waar de onafgewerkte toren van Babel met moderne torenkranen werd afgebeeld met als bijhorende tekst ” Europe: Many Tongues , One Voice”. Dat was een overduidelijk rebellie: de mensheid als collectief boven het gezag (tot in de Hemel) van God plaatsend.

    Of de Kerk werkelijk veel weerwerk heeft geboden en biedt tegen de Europese superstaat ,of zoals u omschrijft, zij het laatste bastion is tegen de totalitaire superstaat, lijkt mij eerder een uitdrukking van hoop dan een realiteit.
    Toen in 2004 in krantencolumns uitvoerig werd gedebatteerd over de onbelangrijke kanttekeningen bij de Europese grondwet, ontging de meesten van ons het feit dat dit document werd ondertekend door de Europese staatshoofden van Europa op het Capitool te Rome op 29 oktober 2004, exact op dezelfde dag als destijds in het jaar 312 toen keizer Constantijn triomfantelijk Rome binnentrad. Het symbolisch gewicht van deze opmerkelijke ceremoniële gebeurtenis (op de voorgrond van een kollosaal beeldhouwwerk van Innocentius X) kan nauwelijks gemeten worden met onze seculiere maatstaven; het kan zijn dat de Kerk hiermee de intentie heeft gehad om de Christelijke fundamenten van Europa in het Europees project een prominente plaats te geven, maar daar is in werkelijkheid bitter weinig van terechtgekomen. Er is namelijk geen enkele verwijzing naar God in de grondwet, enkel het gegeven dat:

    “De Unie eerbiedigt de status die kerken en religieuze verenigingen en gemeenschappen volgens het nationale recht in de lidstaten hebben, en doet daaraan geen afbreuk.” art. 52″

    De Kerk lijkt mij veeleer tot last te zijn geworden van het “Beest”, genaamd Europa, dat zich tegen God verheft, “om zijn naam te lasteren en zijn tent en hen, die in de hemel wonen”. Dat zijn harde woorden, maar ik kan niet anders dan deze conclusie trekken als ik vaststel hoe onze beleidsmakers in een verbijsterend snel tempo elke door God geïnspireerde moraal onderuit halen en zelfs verbieden.

    Zie bijvoorbeeld hoe onze Europese leiders goedkeurend het uitermate onthutsende schouwspel (of uitbeelding van het Europa in wording en het einddoel) tijdens de inhuldiging van de Gotthardtunnel gadeslaan op de eretribune:

    https://www.youtube.com/watch?v=b45K2nL5KvU

    en

    https://www.youtube.com/watch?v=2YS8r6pg9NM

    Nee, voorlopig zie ik geen ommekeer naar betere tijden. Dat zag ik al helemaal niet in 2007 toen ik mijn (onafgewerkt, maar her en der verspreid) boek heb geschreven. Maar , God zij dank, ik weet dat wat door monde van de apostel Paulus in de Heilige Schrift staat geschreven dat:

    Ook de schepping vurig verlangt naar de openbaring van Gods kinderen. Want zij is onderworpen aan een zinloos bestaan, niet omdat zij het zelf wil, maar door de wil van Hem die haar daaraan onderworpen heeft. Maar zij is niet zonder hoop, want ook de schepping zal verlost worden uit de slavernij der vergankelijkheid en delen in de glorierijke vrijheid van de kinderen Gods. Romeinen 8

    De schepping zal verlost worden!

    Inleiding Onvoltooide Toren:

    Inleiding: De stilte voor de storm.
    Ons dagelijks leven biedt ons nog weinig gelegenheid om stil te staan bij de werkelijkheid van de wereld om ons heen. Want wij moeten vooruit, carrière maken en succesvol zijn. Dit streven naar materiële welstand en status wordt voorgesteld als het hoogste goed wat een mens in zijn leven kan bereiken. Een ander doel voor de
    mens is niet meer gekend, daarbuiten is de grote leegte. De weinige momenten van vertwijfeling worden zeer vlug verdreven door de aandacht die de maatschappij voortdurend van ons opeist; de gsm heeft ons leven drastisch veranderd! Dus wordt ergepland, gerekend en gebouwd alsof de vergankelijkheid aan de mens zal
    voorbijgaan. De moderne technologie helpt hierin door steeds beter en efficiënter de “toevalsfactoren” uit te schakelen.
    Allesligt nu binnen het bereik van de mensheid, hoogmoed is nooit veraf. Deze “vlucht” naar de toekomst verloopt in een steeds sneller tempo; iedereen behoort zich onbeperkt en vlug aan te passen. Er is geen weg meer terug, niemand wil ook nog terug, want de overtuiging is groot dat alle vernieuwingen en uitvindingen het leven alleen maar comfortabeler zullen blijven maken. Maar in deze hoogtechnologische maatschappij raken we steeds verder
    verwijderd van onze oorsprong: de cyclus die we terugvinden in de seizoenen en de natuur waar alles “terugkeert”, herkenbaar, mooi en vertrouwd is. In de plaats hiervanheeft er zich een nieuwe virtuele wereld gevormd, gestuurd door computer-programma’s en economische processen die geen rekening houden met ons
    fragiele“mens zijn”. De mens (en dier!) wordt buiten de schepping geplaatst in een volkomen onnatuurlijke omgeving waar alles wordt uitgedrukt in tijd(seconden!), winst en verlies. Niemand zal het graag horen , maar we leven in een vergevorderde consumptiemaatschappij waarin elk mens vanaf zijn geboorte wordt opgeëist.

    Het mensenkind; kroon van de schepping en ontdaan van
    zijn eer en menselijkheid; een digitale nummerreeks als
    onderdeel van één grote consumptiemaatschappij.
    Onbekend geworden met zijn werkelijke Doel wordt hij
    zelf slachtoffer van het systeem dat hij heeft gecreëerd.

    Trendwatchers en reclamecampagnes verleiden ons omvoortdurend nieuwe inkopen te doen voor huis, tuin en gezin; niets is nog tijdloos.Bedrijven moeten blijven investeren in nieuwe producten of ze raken hopeloos achterop. Arm of rijk, niemand ontkomt aan de agressieve manipulaties van hetcommerciële systeem. Er is aan elk budget gedacht. En de overheid in wie wij onsvertrouwen stellen om onze economie draaiende te houden, “zorgt” voor dehardwerkende en consumerende burger. Wie er eventjes genoeg van heeft kan er
    tijdelijk uitstappen door allerlei flexibele loopbaanonderbrekingen.
    Het systeemcreëert hiermee zijn eigen uitweg. Zolang we maar weer de draad opnemen wordtveel getolereerd, tenslotte is “het pensioen” een voorbijgestreefd begrip. De politicihebben het ook begrepen. Het is eindelijk een prioriteit geworden om de capaciteitvan de kinderopvangcentra sterk uit te breiden (op vraag van die burger!), zodat zijnog harder kunnen werken, en nog minder tijd hebben voor zichzelf en hun gezin. Dedrang naar materiële rijkdom overheerst en die kan alleen bereikt worden wanneerrelatiestructuren geen belemmering meer vormen. Dit is in werkelijkheid de ont-eigening van het eigen individuele leven in al zijn vormen en deze kwalijke trend zet
    zich nu duidelijk ook verder in de gezinnen. Deze wereld van onbeperktemogelijkheden om relaties op te bouwen en in stand te houden via de zeertoegankelijke en moderne communicatiemiddelen zoals het internet en de gsm , kenteen groeiend aantal echtscheidingen, eenzamen en éénoudergezinnen. De mens wordtonthecht van het gezin en familie, de samenlevingsvorm die hij eeuwenlang heeft gekend, en wordt gebonden aan een nieuwe hoogtechnologische wereld, de groteanonieme levensgemeenschap die voor hem zorgt en op elk moment van de dag het wel en wee van zijn activiteiten volgt. Waar vroeger het Alziend oog van God
    aanwezig was waken nu cameras over onze “veiligheid” en dringen steeds meer doorin onze persoonlijke levenssfeer. Zowel rijk als arm raken volkomen afhankelijk vande structuren die het hele bestel in stand houden. Voor de ene groep is er deinnovatieve, maar veeleisende wereld met alle luxe en weelde , voor de andere groep
    is er het toenemend aantal “sociale huizen” van de overheid als laatste
    toevluchtsoord.In deze hectische en ultra-materialistische samenleving schreeuwt de onderdrukte
    natuurlijke drang naar zingeving , inhoud en verbondenheid. Sommigen worden hierdoor gelokt naar spirituele goeroes die zich rijkelijk laten betalen voor bewezen diensten. Hoe gekker hoe beter, het “goed gevoel” moet overheersen. Sacrale dansen in een abdij onder begeleiding van een “uitgetreden” pater-jezuït of blootsvoets “maanwater” drinken, geloof me, het bestaat en zelfs politici laten zich hiertoe verleiden. Grote groepen zijn met verwondering gaan kijken naar een niets te vertellen hebbende Dalai Lama in Antwerpen, want dit lijkt nog altijd aantrekkelijkerdan te moeten luisteren naar het oeverloos gefilosofeer van kardinaal Danneels over de zin of onzin van het leven. Dit gemis aan werkelijke verbondenheid en de resulterende innerlijke leegheid wordt aldus gecompenseerd door op te gaan in (massa)manifestaties waarin spiritualiteit, sport, rockmuziek, en zelfs sociale
    verontwaardiging (benefietprojecten) centraal staan. Brood en Spelen houdt het volk in bedwang. Het is dan ook opvallend dat precies door de toenemende drang naar verbondenheid de bevolking
    zeer vlug kan opgeroepen worden om zich te verenigen wanneer de excessen van onze maatschappij naar boven komen. En de overheid speelt hier samen met de media
    handig op in. Denk maar aan de vele goed getimde en georganiseerde protestmarsen die de voorbije jaren de straten van ons land(België) hebben doorkruist . In deze chaotische momenten is de roep om pasklare
    antwoorden groot en aldus wordt langzaam maar zeker de ideale voedingsbodem voor een totalitaire bestuursvorm gecreëerd. En in zo’n bestuursvorm is de ont-menselijking (1) de volgende stap .

    1 De ontmenselijking is een beangstigend kenmerk van een opkomend totalitair systeem.
    Het is de weg naar” humane” euthanasie en abortus op grote schaal waarin “liefde en respect” voor het mensenleven de rechtvaardiging vormen voor het doden van dementerende bjaarden en “terminaal” zieke patiënten. Ik begrijp wel dat ieder mens in deze eeuw van “mensenrechten”over zijn eigen leven of dood wil beslissen, maar deze ganse discussie over euthanasie heeft een ander einddoel dan wat men ons wil wijsmaken. De volgende stap is gelegaliseerde genocide! Niemand beseft dat de massamoorden van de Nazi’s hun oorsprong vonden in euthanasie; het “elimeren” van het eigen volk! Tweehonderdvijvenzeventigduizend slachtoffers: fysiek en mentaal gehandicapten, baby’s en kinderen met zogenaamde besmettelijke ziekten of fysieke afwijkingen en dementerende bejaarden werden tijdens het beruchte T 4 project van dokter Karl Brandt gedood. Dit gebeurde met de welwillende medewerking van de medische wereld en met toestemming van de katholieke en lutherse kerk. Het allereerste slachtoffer in één van de 296 medische faculteiten was een jongen van slechts 5 maanden oud, blind geboren . De zaak K; maar het kind had een naam Gerhard Kretschmar. Mocht Karl Brandt nog in leven zijn (veroordeeld op het Nürenberg proces) dan zou hij de leidinggevenden van de euthanasielobby in Vlaanderen en Nederland in hoogsteigen persoon komen feliciteren. Of zoals Brandt ooit zei: “Euthanasie is de sterkste uitdrukking van levensaanvaarding.”

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.