De Passie van Onze Heer Jezus Christus

10 november 2017

the-passion-of-the-christ

Jezus Christus, de Zoon van God, de Messias, is gekomen om ons te verlossen van onze zonden en ons te redden van de verdoemenis in de Hel. Door Zijn gruwelijk lijden dat Hij heeft doorstaan heeft Hij geboet voor onze zonden en ons verzoend met God. Wij kunnen enkel tot God de Vader komen door Jezus. Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven. Wie in Hem gelooft zal eeuwig leven.

De film: “The Passion of the Christ”, is de enige film die de het Lijden van Christus het dichtst benadert, want deze is deels gebaseerd op o.a. de visioenen van de Zalige A.K. Emmerick. De trailer:

Christus heeft veel passierelieken nagelaten, waaronder zijn Kruis en zijn Lijkwade. Het is op basis van dat laatste dat men in staat is geweest om het ware gelaat van onze Heer te reconstrueren.

Relikwieën van Zijn Lijden

De Lijkwade van Turijn

SINDONE

De Lijkwade wordt beschouwd als één van de belangrijkste relikwieën van het Christendom. Het toont het Lichaam van Christus die gekruisigd is. De kruiswonden, de wonden van de doornenkroning, de geselwonden, en de wonde aan Zijn zijde, zijn er allemaal perfect op te zien. Het bestaan ervan wordt gedocumenteerd sinds de 6de eeuw, toen het werd vereerd in Edessa, Syrië. Volgens de overlevering bracht de Apostel Judas Thaddeus het naar de Noord Syrische stad om het te beschermen tegen koning Abgar V, de eerste koning in de geschiedenis die het christendom omarmde en gedoopt werd door de apostel. In 944 werd het naar Constantinopel gebracht. In 1014, tijdens de 4e kruistocht, werd het gestolen uit het Koninklijke kapel in het paleis, door de Franse ridder Othon de la Roche en via Athene naar Frankrijk gevoerd. Sinds 1357 werd het vereerd in in Lirey/Champagne, waarna het in Chambéry terecht kwam. Vervolgens werd de Lijkwade naar Turijn in Italië gebracht door de Savoy Dinastie, in 1598. Sindsdien is het niet meer verhuisd. Het werd voor het laatst in 2010 tentoongesteld toen Paus Benedictus Turijn bezocht en ervoor neer knielde en bad.

Recent onderzoek door wetenschappers van de universiteit van Padua in 2013, weerlegde de bevinding van 1988 dat het een middeleeuwse namaak was, en toonde duidelijk aan dat de Lijkwade wel degelijk 2000 jaar oud is, dat deeltjes aarde overeenkwamen met de aarde van het Heilig Land, en dat de bloedsporen echt bloed zijn. De afbeelding werd er volgens de wetenschappers door zeer hoge straling als het ware op gebrand. Hoe dat gebeurd is, kunnen ze niet uitleggen.

Deze laatste bevinding komt ook exact overeen met wat de Zalige Anna Katharina Emmerick in 1820 in een visioen zag over de Lijkwade. Zij vertelde daarover het volgende:

“Toen zij nu allen geknield rondom het lichaam geschaard waren om het een laatst vaarwel te zeggen, deed zich onder hun ogen een aangrijpend wonder voor. Het heilig lichaam van Jezus vertoonde zich met al zijn wonden in zijn ganse gestalte bruinrood afgebeeld op de oppervlakte van de doek die het bedekte. Het scheen dat Jezus hun hiermee hun liefdevolle zorg, hun toewijding, hun medelijden en tranen wilde belonen en hun zijn beeltenis dooralle zwachtels en kruiden heen, uit dank wilde nalaten, geprent in die doek. Wenend en weeklagend omarmden zij het heilig lichaam en kusten zij die wonderbare afbeelding. Hun verbazing was zo groot, dat zij de doek weer openvouwden, maar ze werd nog groter, toen zij tot de bevinding kwamen dat de andere windsels om het lichaam onveranderd wit gebleven waren en de gestalte des Heren slechts op de bovenste doek afgetekend was. Het gedeelte van de doek waarop het lijk neerlag, droeg de afbeelding van geheel Jezus rugzijde; het gedeelte dat over het lijk heengeslagen was, vertoonde de voorzijde van zijn Lichaam.”

Reconstructie van het Gelaat van Jezus op basis van de Lijkwade:

shroud-turin-image2

In 1978 heeft een onderzoeksteam van de NASA de toestemming bekomen om de Lijkwade van Turijn te onderzoeken op een toen vooruitstrevende wijze. De wetenschappers van de NASA zijn gespecialiseerd in microchemische analyse, interpretatie van vliegtuig- of satellietopnamen en fotometrie tot het maken van geografische reliëfkaarten, zoals van het maanoppervlak en de van de aarde. Deze technieken hebben ze aangewend bij de Lijkwade van Turijn om aldus een 3D fotografie te bekomen. Gedurende deze experimenten controleerde men de resultaten en maakte men een positief van het beeld, dat zich zoals bekend, als een fotografisch negatief op het heilig Doek bevindt. Men verzuimde echter de informatie bekend te maken dat een man, die dit resultaat moest onderzoeken, tot zijn grote verrassing bij de zevende afdruk van het beeld “een volledig Christus-gelaat” zag met geopende ogen, en niet met de gesloten ogen van de Grafdoek. De indruk, ten overstaan van dit wonder, was zo sterk dat hij, een atheïst, gelovig werd. Dit bericht werd eerst in 1992 gepubliceerd door Prof. Mor (auteur van dit artikel). Een kopie van de kostbare iconografie werd door een Italiaanse kloosterorde verspreid (Communita Editrice: I – 95031 Adrano-Catania). Het is sindsdien het welbekende gelaat van Jezus, waarvan men zelden hoort hoe het tot stand is gekomen, zodat velen het gewoon voor één van de vele afbeeldingen van Jezus houden.

In recente jaren zijn door verbeterde 3D-technieken nieuwe pogingen ondernomen om het gelaat van Christus te “reconstrueren.”

Kruisrelieken

Op diverse plaatsen in de wereld bevinden zich ook relikwieën van het H. Kruis en de doornenkroon.

Kapel van de Passierelieken van de “Basiliek van het H. Kruis in Jeruzalem” te Rome.

 

Kruisreliekwie in de schatkamer van de H. Grafkerk te Jeruzalem

Helena, de moeder van Constantijn de Grote, kwam in het jaar 326 naar Jeruzalem, om aldaar de HH. Plaatsen te vereren, en het H. Kruis, dat het voornaamste werktuig was van onze verlossing, weder te vinden. De afgodentempels waren weliswaar afgebroken, doch overgrote puinhopen bedekten de Calvarieberg. Helena deed dezelve wegruimen, en beval diepe opdelvingen te doen. Na langen arbeid, ontdekte men eindelijk drie kruisen van gelijke grootte, en niet ver vandaar het opschrift, dat Pilatus aan het Kruis van Christus had doen hechten. Daar men nu niet wist welke dezer drie het ware Kruis van de Zaligmaker was, had de H. Macarius, toen bisschop van Jeruzalem, vurig de Heer gebeden om het ware te mogen kennen. Hij deed de kruisen tot een vrouw brengen die zeer ziek lag, en haar, terwijl hij bad, met elk der drie kruisen aanraken. Bij het opleggen van het eerste en van het tweede, bekwam men geen beterschap. Doch, bij het aanraken van het derde gebeurde er een mirakel! De vrouw, die bijna zieltogend was, opende hare ogen, voelde zich gans genezen, stond op en dankte de Heer. Om aan gans de bevolking van Jeruzalem te bewijzen dat men het ware Kruis ontdekt had, nam men nog een andere proef. Men raakte er een dode mee aan, die zich aanstond oprichtte, en van zijn lijkdoeken ontbonden, onder de verbazende volksmenigte rondwandelde. Het ware Kruis was gevonden, werd met veel geestdrift vereerd en de H. Kerk stelde het feest der “H. Kruisvinding” in.

Omtrent driehonderd jaar later (in 614 of 615), onder de Griekse keizer Heraclius, vielen de Perzen in Palestina, veroverden Jeruzalem en sleepten duizenden Christenen, en met hen de Patriarch Zacharias, in de gevangenis. Het H. Kruis door de Patriarch, bij het naderen van de vijand, in een kist gesloten en met veel zorg verzegeld, werd ook door die barbaren weggevoerd. Na veertien jaar gelukte het keizer Heraclius over de Perzen te zegepralen en volgens het vredesverbond, moest benevens de overlevende gevangenen ook het H. Kruis teruggeschonken worden. Zacharias, die dan ook zijn vrijheid bekwam, onderzocht de kist en zag tot zijn grote verwondering dat de zegels van de Kerk, die hij er veertien jaar eerder had opgedrukt, onverbroken gebleven waren. De keizer wilde zelf de eer hebben het H. Kruis op zijn voormalige plaats terug te dragen. Daartoe legde hij zijn kroon en zijn purperen mantel af, ontschoeide zijn voeten en verwisselde zijn kleren die van juwelen en edelstenen glinsterden, tegen een grof pelgrimsgewaad, en processiegewijs droeg hij barvoets het H. Kruis naar de Calvarieberg, bracht het in de kerk en reikte het over aan de Patriarch, die het na een plechtige dienst het op de daartoe bestemde plaats terug stelde. De Kerk heeft de gedachtenis van dit feest onder de naam “H. Kruisverheffing” tot hedendaags toe gevierd.

Het kruis werd door Helena gedeeld; een deel bleef in Jeruzalem en twee andere delen schonk zij aan Constantinopel en Rome. Vooral vanaf de kruistochten ontstond een grote verspreiding van Kruisrelieken en aansluitend werd het feest van de Kruisverheffing gevierd op de plaatsen waar de relieken terechtkwamen.

De oorsprong van het jaarlijks feest van de Kruisverheffing gaat terug tot de kerkwijding van de basiliek van het Heilig Graf in Jeruzalem op 13 september 335. Deze kerk werd gebouwd in opdracht van Helena, op de plaats waar het lichaam van Christus tussen kruisdood en verrijzenis was te rusten gelegd, meer bepaald op de plaats van de gevonden grafkelder, achter Golgotha.

De kruistitel is het bordje dat boven het kruis hing en waarop in het Hebreeuws, het Grieks en het Latijn stond: Jezus van Nazareth, Koning van de Joden.

Het bovenstaand relikwie is slechts een stuk daarvan, er is nog een ander gedeelte dat zich in een andere kerk in Jeruzalem bevindt. Dit fragment bevindt zich in Rome. Het werd van 1997 tot 1999 onderzocht door 7 Israëlische wetenschappers en experts op gebied van Hebreeuwse, Griekse en Latijnse paleografie. Ze kwamen allen tot de conclusie dat dit geen middeleeuwse namaak was, maar te dateren was tussen de 1ste en de 3de eeuw na Christus. Het werd, zoals indertijd gebruikelijk was, in alle drie de talen van rechts naar links geschreven.

Origineel gepubliceerd op Crux Ave Spes Unica

Auteur: Michaël Dekee

Michaël, 25, publiceert sinds 2014 op zijn blog cruxavespesunica.org en heeft in de loop der jaren een eigen apostolaat uitgebouwd, door o.a. het laten drukken van prenten en folders. Begin 2016 stampte hij het broederschap ‘Eerherstel aan het H. Sacrament’ (eerherstelheiligsacrament.org) uit de grond. En sinds september 2016 schrijft hij voor het Katholiek Forum.

Deel dit artikel:Share on Facebook13Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

12 reacties

  • edwin vissers 11 november 2017op08:40

    Beter kijk je geen film over Jezus ,hij haat het ,De heilige Brigitta van Zweden de vijftien gebeden door Jezus geopenbaard zijn de geestelijke oefeningen over het heilige lijden van Jezus ,je kunt het over een jaar doen ,dan heb je zijn vernederingen en pijnen beter en mystieker door .

  • Jules van Rooyen 11 november 2017op10:45

    Tijdens die bezetting van Palestina in de 7de eeuw, zijn op aandringen van de joden bij de Perzische veroveraars, ongeveer 90.000 Christenen vermoord. Enkele eeuwen daarvoor, tijdens de opstand tegen Rome in de jaren 132-135, hebben de joodse opstandelingen ongeveer 104.000 Christenen vermoord in Palestina. Gelijkende Christen vervolgingen speelde zich ook af in Rome, onder keizer Nero (54-68) onder invloed van zijn joodse maitresse Poppée, voorts, keizer Severus (306-307), en keizer Julianus (361-365). Dit zijn slechts enkele aspecten van een veel meer omvattende geschiedenis. De Farizeese (talmud) dreiging, beste Michaël D., is sinds Golgotha, nooit van de aardbodem verdwenen geweest.

    • Peter 11 november 2017op15:46

      Ja, beste Jules, maar al wat er werkelijk gebeurd is krijgt men niet te zien of te lezen, tenzij in de openbaringen aan heiligen.
      De ganse geschiedenis, waarvan hopen boeken en filmen zijn geschreven en gemaakt, is een vervalste weergave van wat de massa moet geloven voor een “politieke correcte” weergave ervan. Anders zouden ze wel eens op hun borst kunnen kloppen en een mea culpa kunnen zeggen, indien de waarheid hun voor de ogen wordt weerspiegeld, wat ten andere zal gebeuren. Want gans deze berg van leugens zal openbaar gemaakt worden en iedereen zal de waarheid aanschouwen, voor het einde van deze afschuwelijke wereld.
      Dag en nacht worden de leugens verspreid en als een religie voorgehouden als “waarheid”, zoals de verdraaide geschiedenis van de 2 wereldoorlogen, de verhanging van Luther die weggemoffeld werd anders was het gedaan met het protestantisme.
      De waarheid is en blijft de waarheid.

  • Rinze 11 november 2017op12:12

    De reconstructie van het gelaat van Jezus doet mij sterk denken aan het portret van Jezus (“from the invisible”) getekend door Frank Curtiss van het theosofische “The Order of Christian Mystics”.
    http://www.orderofchristianmystics.co.za/large-images/jesus.html

  • willy 11 november 2017op12:31

    goed geschreven artikel, over de lijkwade van Turijn is al veel geschreven en eigenlijk moet een gelovige niet per se weten hoe Jezus eruit zag en moeten we de woorden van de eerste paus Petrus indachtig zijn ” in Hem gelooft ge zonder dat ge hem ziet, Hem heb je lief zonder dat je hem ziet ” eerste brief van Petrus . En daarbij wil ik het belang van de lijkwade niet minimaliseren.

  • A. G. Stinus 11 november 2017op12:31

    Het zou interessant zijn om te weten waarom de vroegere bepaling van de ouderdom van de lijkwade van Turijn (“doek uit de Middeleeuwen”) fout was, en de recentere (“doek uit Jezus’ tijd”) juist.

  • Sergeant Yves 11 november 2017op15:11

    Ik doe geen moeite meer om mensen te overtuigen van de echtheid van de lijkwade, ik ben er honderd procent zeker van, maar mensen die niet willen geloven kan je let gelijk welk argument toch niet overtuigen jammer voor hen .

  • een jongen 11 november 2017op16:22

    Over de lijkwade van Turijn kan deze jongen zeer veel vertellen, is daar reeds zeer lang mee bezig geweest.
    Reeds lang weet men, dat de spijkers door de polsen gingen en niet door de handen; want spijkers door de handen zouden Zijn gewicht nimmer hebben kunnen dragen; in die gewrichtsbotjes van de polsen zit een kleine opening, waar die spijkers doorheen zijn geslagen, en het lichaam wèl kan dragen. Maar de duimzenuw wordt daarbij doorkliefd.
    Die wonden die de doornenkroon heeft achtergelaten, bevestigen dat Hij gekroond is geweest als Koning. Dus het is inderdaad onze Heer Jezus, niet een ander.
    Er zijn meer dan 120 geselwonden gevonden!
    Gereconstrueerd kan worden hoe Hij geleden en gestorven is. Als Hij aan Zijn armen hangt en door Zijn knieën is gezakt, trekken die armen alle lucht uit de borstkas tot stikkens toe. Dan moet Hij Zich wel oprichten op die ene spijker door beide voeten om Zijn benen te strekken en zo Zijn armen wat speelruimte te geven: Hij kan weer vrij ademen, de kramp uit beide armen is verdwenen. En kan wat naar links en rechts bewegen. Maar een steeds ergere opkomende kramp in beide benen doet Hem tenslotte weer door Zijn knieën zakken, en daar hangt Hij weer aan beide armen, alle lucht verdwijnt weer uit Zijn longen. Zo ging dat dus door, totdat Hij geen kracht meer had om Zich wederom op te richten. En stierf aldus, gaf Zijn levensadem over aan Zijn Vader. Hij is dus gestorven wegens verstikking en krampen.
    Bij joods begrafenisritueel worden er muntjes gelegd op de gesloten ogen van de overledene. Ook op die lijkwade zijn afdrukken van die muntjes gevonden, en gedateerd! Zij zijn geslagen ten tijde van Pontius Pilatus rond het jaar 29 van onze jaartelling onder keizer Tiberius.
    In de jaren tachtig vorige eeuw is de lijkwade foutief gedateerd door middel van de koolstofdatering, en kwam uit rond het jaar 1300. Men nam daarbij een rand van de lijkwade, om die te verbranden. Maar men dateerde daarbij de brand van een klooster, waaruit die lijkwade nauwelijks gered werd, en niet de lijkwade zelf.
    Overigens wordt die koolstofdatering vaak gebruikt voor allerlei doeleinden, waaronder resten van mensapen. Deze jongen gelooft geheel niet in mensapen noch in evolutie, is hierin toch met recht een expert geworden, omdat dat strijdt met het bestaan van Adam en Eva zo’n zesduizend jaar geleden. Maar Adam ontkennen is ook Christus’ werk ontkennen. Paulus zegt duidelijk in 1 Kor 15:45 “de eerste mens, Adam, werd tot een levende ziel, de laatste Adam wordt tot een levendmakende geest”. En zie over Adam en Christus meer in Rom 5:12-21, met name 5:14 “…Adam, die het voor-beeld is van Hem Die komen gaat.” Kortom, alles wat Adam heeft vernield, heeft de laatste Adam, Jezus Christus, weer hersteld. Hoe?
    De lijkwade vertelt ons, dat Christus Jezus naakt aan het kruis is gestorven; anders waren er wel sporen gevonden van een lendendoek of bloedvlekken die dat aangaven. De bijbel zegt dat ook in Hebr 12:2 “… Hij heeft volhard onder een kruis en schande niet geacht”. Het grieks kent diverse woorden voor “schande”, maar hier duidt het griekse woord de geslachtelijke schande aan.
    Toen Adam en Eva zondigden, zagen ze elkanders geslacht aan, en beseften, dat uit dit werktuig van de voortplanting slechts sterfelijke nakomelingen zouden voortkomen vanwege hun zonde, die de dood zou brengen. Ze schaamden zich diep daarvoor, en bedekten het maar. Christus Jezus heeft aan het kruis als laatste Adam in een omkering die dood overwonnen door Zijn dood en opstanding, en aldus ook de schande daarmee weggenomen. Wie in Hem gelooft is immers uit Hem geboren, en sterft niet meer, maar is in Hem van de dood overgegaan in het leven. Dus Zijn nakomelingenschap zijn wij, en Zijn schande is als in een omkering van de eerste Adam ongedaan gemaakt, zodat wij in Hem weer in de oorspronkelijke staat van Adam mogen verkeren, naakt. Geestelijk gesproken dan. Practisch moeten wij dat nog omhullen, vanwege overspelige ogen.
    En is Hij als laatste Adam voor ons gestorven, waarom zeggen dan sommigen onder ons dat we van de mensaap afstammen, zoals de evolutieleer ons leert? Want als we van de mensaap afstammen, dan is er geen Adam geweest; en is er geen Adam geweest, dan is Christus Jezus blijkbaar voor niets gestorven, Die in de laatste Adam in een omkering de zonde teniet deed. Dan zijn ook wij allen teloorgegaan, wij, die onze hoop toch gevestigd hebben op de gekruisigde èn opgestane Heer. Dus waarom dubbele gedachten koesteren?
    Alles over de lijkwade is te vinden op http://www.shroud.com/ : ontelbaar vele bronnen.
    Over die muntjes op Zijn ogen: https://www.youtube.com/watch?v=EbeyW_f-IL4 .
    Maar het bijzonderste is wel http://istitutorappresentazionespazio.it , druk op “entry”; selecteer een taal: “english”; dan een verwijzing naar “shroud of turin” (documentary), druk op “view”: een hele film erover. Of liever lezen? Een document bòven dat “shroud of turin”: “the new astonisching phenomenon detected on the relic”: druk op “view”, een boek van 124 bladzijden, zeer duidelijk!
    In dat boek worden de nieuwste feiten onthuld: de spijkers door de wonden; de rok (calecon); de gordel van slangeleer, met een gesp; bladeren, bloemen en fruit als een kroon; kettinkjes; het zeshoekig edelsteensieraad, dat met een speld is vastgemaakt bovenaan Zijn hoofd; de tefillim. Die tefillim wordt door hedendaagse joden gedragen, wanneer zij Adonai-God aanbidden: twee zwarte kubusvormige doosjes waarin bijbelpassages, vastgebonden op voorhoofd en bovenarm, met een lederen wikkel van bovenarm tot de hand. Dit alles is (behalve dan die spijkers?) tijdens Zijn begrafenis vastgemaakt op Zijn lichaam.
    En nu het wonderlijkste: tijdens de eerste seconden van Zijn opstanding begonnen bovengenoemde voorwerpen van Zijn lichaam af te schuiven, en werden MEERDERE malen op de wade afgebeeld, ja ook een van Zijn handen is tweemaal afgebeeld. Door die heerlijkheid van Zijn goddelijke uitstraling is Zijn lichaam met de voorwerpen op de wade vereeuwigd!
    Zie hoezeer Hij voor ons allen geleden heeft! Hij is voor ons allen gestorven, ja meer dan dat, voor een ieder van ons zou Hij dit alles ondergaan hebben, om een ieder van ons uit te redden uit het verderf, en mede te plaatsen op de troon van Zijn Vader. Wie zou er nou voor een ander willen sterven? Niemand toch, als het puntje bij het paaltje komt? Ja, misschien een van onze beide nieren geven aan een ander ter overleving. Maar toch niet ons hart, waar we er maar een van hebben? Ja, Christus Jezus heeft ons zó lief gehad, dat Hij ook voor u, en voor u, en voor u alleen gestorven is. En niet zomaar gestorven, maar deze verschrikkelijke kruisdood! Opdat wij niet meer zouden leven voor onszelf, maar louter voor Hem, toch? Hij heeft Zich geheel gegeven voor ons; dan is het niet meer dan billijk, dat we ons ook GEHEEL overgeven voor Hem, Zijn omhelzende liefdes erkennen, en er geheel naar leven.
    Ook deze jongen probeert dat te doen, en weet dat Hij dat in orde heeft gemaakt, Hij Die alles in hem werkt, zowel het doen als het willen. Want zelf is hij maar een mislukkeling, een gewezen schandjongen, vanwege zijn stelselmatig seksueel misbruikt zijn in zijn verleden. Een nietsnut, een onbenul. Maar voor Hem mag hij er zijn; en dat telt.
    Rest hem nog iets te zeggen over het gelaat van Jezus, dat men meent gereconstrueerd te hebben uit die lijkwade. Nee, zo ziet Hij er echt niet uit; want die bijzondere geestesuitstraling van Zijn gezicht kennen wij niet. Zo is iedere Jezusfilm ook gedoemd te mislukken. Want men grijpt een of andere vent, wiens zonde zijn gehele gezicht als groeven doorploegd hebben. Hoe kan zo iemand nou voor Jezus spelen? Grijp dan maar een onschuldig, zuiver, onwetend jongetje, soms zit er nog zo’n jochie verscholen tussen zijn klasmaatjes. Hoe dan ook beter dan een volwassene, die volleerd is in de zonde. En dan wordt Jezus dikwijls afgebeeld met een nette middenscheiding in Zijn haar, en een mooi symmetrisch, schijnheilig gezicht. Daar moeten we echt vanaf, afschuwelijk, zo is Hij echt helemaal niet! Deze jongen kan het weten….

    • Peter 12 november 2017op00:44

      Beste Jongen,
      Ik ben blij dat u terug bent op dit forum.
      U houdt veel van Jezus nietwaar? Ja, heel mooi is dat en dat weet u even goed als ik.
      Weet u, jaren geleden ging ik te biechten bij de Paters (doet er niet toe welke). Ik vertelde de Pater dat ik me zo schuldig vond door de zonden en de beledigingen die ik hem heb aangedaan. Ik vertelde hem ook dat ik heel veel van Jezus hield, waarop hij mij vertelde dat ik niet verliefd op Jezus mocht worden.
      Ik verstond dat niet goed, en trok mij hiervan weinig of niets aan.
      Wel stelde ik Jezus de vraag, hoe dit kan zijn dat ik zoiets hoor, en of de Pater niet wist wat het is om Jezus diep vanuit het hart te beminnen.
      Ik weet wel dat Jezus mij geleerd heeft dat er geen grotere heldendaad is als uit de put van de zonde te klimmen omwille van de liefde voor Hem en dat we niet mogen achterom kijken in ons voorbije leven, want daar maakt de duivel van gebruik.
      Ik wou alleen maar mijn blijdschap uitdrukken dat u terug bent op dit forum.
      Laus tibi Christi +
      Ave Maria +

      • een jongen 13 november 2017op08:43

        Gisteren tot twee maal toe een reactie gegeven, maar die ging de mist in bij het verzenden. Nu nog eenmaal proberen; lukt het wel, dan geeft deze jongen alsnog antwoord.

      • een jongen 13 november 2017op13:19

        Wat een raar verhaal van die pater. Velen menen te weten wat Gods liefde inhoudt, maar blijken daar geen enkele weet van te hebben.
        Zelf heeft deze jongen Zijn liefde in volle omvang mogen smaken. Hoe Hij hem door alle ellende heenvoerde tijdens zijn stelselmatig seksueel misbruik worden vele jaren lang. En nadat hij daarna drie jaar lang met een vriend had samengewoond, zag hij met pijn in de Schrift, dat hij daar de Heer diep gekwetst had daarmee. Hij zwoer zijn homo-zijn af. Na een moeilijke procedure wierp Hij hem een chinese maagd uit een communistisch land in de schoot, nadat hij chinees had geleerd en met haar geschreven had; na aankomst heeft hij haar mogen bevruchten. Hun zoon had hij in Zijn opdracht alternatief thuisonderwijs gegeven tot diens achttiende, waar Hij mij bijstond van de vroege ochtend tot de late avond. Ook voor de vele ambtenaren en rechters in Nederland hield Hij mij staande acht jaar lang, en mij tot hen getuigen door Zijn heilige Geest, achter gesloten deuren. Hij liet me vele boeken voor Hem schrijven, dertienduizend vel diktaat, maar gaf ze niet uit. Want hij wilde een eenvoudige en zuivere jongen voor Hem blijven. Zijn Vader leerde hem hem lichamelijke en geestelijke leed te verdragen, en zijn invaliditeit. Deze jongen weet zich aaneengesmeed in Zijn lijden en kruisiging, en mag Hem daarmee tot troost wezen. En dankzij de opvoeding aan hun zoon weet hij wat het is, liefde te mogen geven. De roede heeft hij zijn zoon niet gespaard Sp 13:24, strengheid en vermaning maken ook deel uit van het geven van liefde, naast genegenheid.
        Aldus heeft deze jongen ook de God leren kennen uit het Oude Testament, die hij elke maand uitleest al vele jaren. Neem alleen maar Zijn onuitputtelijk geduld met Zijn volk, die het steeds weer verbruidde. De Schrift zelf zegt van hen, dat zij een weerbarstig en hardnekkig volk zijn. Na Zijn tuchtiging herstelt Hij hen telkens weer. En spoedig zullen zij voorgoed hersteld zijn, volgens de Schriften.
        Nee, God is niet bepaald een zouteloze Sinterklaas, die alles goed vindt. En ook in Zijn schepping is Zijn liefde te bespeuren – mits we niet geloven dat die uit evolutie ontstaan is, want dan hoeven we Hem er niet meer voor te bedanken. Bezie bijvoorbeeld alle soorten zeeslakken. En de paringsrituelen bij australische spinnetjes, waarbij het mannetje zijn schild opheft met vele metaalachtige felle tinten. Enzovoorts, enzovoorts. Ook in macro- en microkosmos. En in de levenloze natuur. Waauw! Aldus konden ook al die traditioneel levende stammetjes van weleer God kennen Rom 1, want Hij heeft Zich op deze wijze geopenbaard. En ook de Schrift is een liefdesgeschenk van Hem.
        Zo – en niet anders – moeten we ook de Heer Jezus beschouwen, Zijn Zoon, Die uit Hem is, en geheel niets heeft gedaan buiten Zijn Vader om. Zo begrijpen wij ook beter Zijn gedrag in de tempel, toen Hij iedereen eruit geselde. Zijn scherpe antwoorden aan de farizeeën en schriftgeleerden, sadduceeën en herodianen. En sommige gelijkenissen eindigen nogal behoorlijk scherp. Hij is dus niet alleen een aardige man, met Zijn scheiding in het haar in het midden, zoals Hij dikwijls wordt afgebeeld, maar in liefde vermag Hij ook Zijn toorn te uiten, te slaan. Gelijk Zijn Vader.
        Zo heeft ook zijn jongen tot op heden alles van Hem weten te verdragen. Hij heeft hem heel veel goeds geschonken, maar ook ellende leren dragen, daar soms aan toevoegende. Gelijk Hij ellende toevoegde aan Jozef, toen die in de put gegooid werd. En aan Abraham Izaäk, Jakob, Mozes, David, Ruth en Naomi, Hanna, Tamar van Juda, de profeten, enzovoorts. Ja, wie niet? Wie werkelijk Zijn liefde wenst te ontvangen, moet zich ook rekenschap geven van samen met Hem te moeten lijden, opdat we ook met Hem zullen opstaan. Wij zijn immers zonen, zegt de Schrift, geen bastaarden; en een goede vader onthoudt zijn zoon zeker niet de tucht, opdat hij opgroeit tot een bruikbaar vat voor zijn meester.
        En de Vader heeft Zijn Zoon tot voorbeeld gesteld. Hem volledig laten ontledigen voor ons Fil 2: 6-9, nadat Hij ons eerst geheel gelijk aan ons heeft laten worden, te delen in onze ingeperktheden Heb 2:10-18. Opdat Hij dan volledig – zonder zonde zijnde – onze zonde op Zich te kunnen nemen, tot zonde te worden, gelijk Paulus zegt, aan dat kruis.
        En over dat kruis is nog zoveel te zeggen. ja, die drie uren durende duisternis was geen zonsverduistering, want die totaliteit duurt slechts hoogstens zes minuten. En omdat het halverwege de eerste maand was (pasen), was het volle maan. Want het moet nieuwe maan wezen en geen volle, om een zonsverduistering te kunnen veroorzaken.
        Zo ook was het in Gethsemane (= olijvenpers), waar een jonge man bijkans gegrepen werd; maar die liet zijn “shroud” (= lijkwade) in hun handen achter, en vluchtte geheel naakt weg, IN HET VOLLE MAANLICHT, het leven tegemoet. En Jezus Zelf daarentegen ging Zijn dood tegemoet, naakt aan het kruis tentoongespreid wezen, en zal daarna ook in een shroud gelegd worden.
        Ach, over Zijn liefde kan nog oneindig veel geschreven worden, Zijn diep omhelzende liefdes. Wij moeten Hem ervoor bidden, dat wij dat mogen gaan beseffen, en die liefde in ons opzuigen. We moeten ervoor ijveren Hem echt te leren kennen. Juist vanuit de gehele Schrift. En vanuit de natuur. En alles te beschouwen louter vanuit Zijn ogen, niet vanuit onze eigen dorre wereldse blik – daarmee dienen wij Hem niet.
        Die geslachtelijke ontwijding in deze tijd, waar de mens de wellust omarmt en afgesplitst heeft van de voortplanting (de pil), dat is een groot kwaad in Zijn ogen. Geen grote gezinnen meer. Geen ouders meer, die hun kinderen alles wat kan proberen mee te geven, maar uitbesteed heeft aan derden. Kinderen, die hen het ware spel wordt ontnomen, waardoor zij nimmer kunnen uitgroeien tot volwaardige volwassenen, vooral jongens, die het ruige buitenspel moeten leren kennen. De juf, die tegen een jongetje durft te zeggen: wil je geen meisje zijn? Daar kan voor gezorgd worden, hoor! Ze zegt er niet bij, dat de chirurgen hem dan onvruchtbaar maken…
        Waar zijn we allemaal toch mee bezig! Kunt ulieden niet het verhaal van Martha, die overijverig voor de Heer en Zijn leerlingen bezig was, terwijl Maria aan Zijn voeten zit naar Hem te luisteren? Wie heeft het juiste deel gekozen? Juist, dit forum is gelijk aan Martha; maar deze jongen is gelijk Maria. Waar draait het nou toch allemaal om? Maar de Heer laat hem blijven strijden, niet alleen op dit forum, maar ook op andere websites. Veel heeft hij hier niet meer te schrijven.
        Troost je, Peter; deze jongen blijft in de heilige Geest altijd aan jou verbonden, al is hij soms een lange tijd weg. Sterkte!

  • Eric 12 november 2017op05:24

    Wonderen, verschijningen en tastbare bewijzen behoren logisch toe aan de gewijde geschiedenis.
    Wel is het spijtig dat de tastbare bewijzen een dwingende werking hebben. Op die wijze kan geloof beperkt blijven tot zintuigelijke waarneming en komt men niet, wellicht zelfs nooit, tot geestelijke arbeid. Wanneer dan gebed beperkt blijft tot verstandelijke beleving kan het hart volledig afzijdig blijven.

    Van veel groter belang is het de H.Harten van Jezus en Maria trachten te begrijpen want dit is niet mogelijk louter uit het verstand alleen. Alleen het geestelijk werk, verricht door de ziel waarvan het hart de zetel is, stelt een mens in staat om beetje bij beetje dieper door te dringen in het mysterie van de Menswording en de veroordeling door de wereld.

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *