Angstklimaat in de Kerk: de invoer van harde repressie tegen Katholieke theologen

21 oktober 2017

Cartoon: Christian Adams (Catholic Herald)

Academici en clerici vrezen gestraft te worden omdat ze zich uitgesproken hebben over Amoris Laetitia

Orthodoxe Katholieken worden geconfronteerd met “vervolging” – en niet door secularisten maar door hun medegelovigen. Dat is de opzienbarende bewering die professor Josef Seifert afgelopen week deed, de filosoof en de vriend van de heilige Johannes Paulus II.

Zijn opmerkingen vormen een echo van enkele recente commentaren van kardinaal Gerhard Müller die zei tegen de National Catholic Register dat curieleden in het Vaticaan en universiteitsdocenten “in grote angst leven”. En Seifert en kardinaal Müller zeggen alleen openlijk wat velen privé zeggen.

Katholieke academici en clerici verkiezen anonimiteit uit angst voor vervolging en broodroof

Bij onderzoek voor dit artikel heb ik het gehoord van priesters en academici op vier continenten, die, zo gauw ik het onderwerp van intimidatie ter sprake bracht, meteen om anonimiteit vroegen. Sommigen verwezen naar het feit dat ze kun kost moesten verdienen of hun gezin moesten onderhouden. Eén professor spotte: “Ik ben niet klaar voor het witte martelaarschap”- een theologische term voor de aanvaarding van een groot (niet dodelijk) lijden omwille van het Geloof.

“De precieze misdaad van intimidatie is moeilijk aan te wijzen.”

Zoals het vaak is met intimidatie, de precieze misdaad is moeilijk aan te wijzen. Het heeft te maken met die kwesties die zoveel onrust in de Kerk veroorzaakt hebben. De Kerk heeft altijd geleerd dat iemand ernstige zonden moet biechten voordat hij de communie ontvangt, en dat wanneer de zonde publiek is – bijvoorbeeld bij scheiden en hertrouwen – de priester de communie moet weigeren. Deze Leer is de laatste jaren aangevochten waarbij beide kanten de steun van Paus Franciscus claimen; en onvermijdelijk heeft dit debat tot verdere vragen geleid: is echtbreuk altijd een zware zonde? Kun je algemene uitspraken doen over zonde? Enzovoorts.

Het geval van Seifert laat zien hoe serieus het debat geworden is. Slechts twee jaar geleden was de relatie van Seifert met zijn plaatselijke aartsbisschop, Javier Martínez van Granada, er één van wederzijdse bewondering. Seifert was onder de indruk van het energieke leiderschap van aartsbisschop Martínez. De aartsbisschop benoemde Seifert op een speciaal gecreëerde leerstoel aan de Internationale Academie voor Filosofie van Granada.

De dubbelzinnigheid van Amoris Laetitia leidt aan tot ketterij

Alles veranderde in april 2016 met de publicatie van de apostolische exhortatie Amoris Laetitia van Paus Franciscus. De mening van Seifert is, dat de tekst al “bevat hij veel mooie gedachten en diepe waarheden”, ook mogelijkerwijs gevaarlijk is. Er staat bijvoorbeeld een dubbelzinnige zin in waarin wordt gesuggereerd dat het geweten kan uitmaken “wat nu het meest edelmoedige antwoord is”, en dat “God zelf vraagt” om dit antwoord. Eén mogelijke implicatie is dat God iemand zou kunnen vragen door te gaan met echtbreuk plegen omdat het “edelmoediger antwoord” van ermee ophouden onmogelijk is.

Professor Seifert door aartsbisschop ontslagen omwille van Katholiek standpunt

Seifert schreef een artikel voor het blad Aemat waarin hij zei dat deze implicatie zo gevaarlijk was dat hij hoopte dat de Paus dit zou uitsluiten. Zijn punt was niet dat de Paus het fout had, maar dat de zin verheldering behoefde. Daarvoor werd hij, zo zegt hij, door aartsbisschop Martínez ontslagen. Seifert zegt dat de aartsbisschop hem dit niet direct gezegd heeft: hij kreeg er weet van door een paar aanwijzingen en via een publieke verklaring waarin de aartsbisschop zei dat Seifert “het Geloof en de gelovigen in verwarring had gebracht”. Seifert onderneemt juridische stappen tegen dit oneerlijke ontslag (Het aartsbisdom heeft tot op heden niet geantwoord op een verzoek om commentaar).

Seifert is niet het enige voorbeeld van een academicus die botst met de plaatselijke hiërarchie. Eén academicus in de Verenigde Staten, die zijn naam niet genoemd wil hebben, is dwars gezeten door zijn bisschop vanwege zijn kritiek op Amoris Laetitia. Hij vreest dat deze ervaring zich zal herhalen in openlijke of subtiele vormen van dwang, een ernstige beperking van vrije meningsuiting en een hernieuwde poging orthodoxe Katholieken te marginaliseren.

Stilzwijgen van Paus wakkert verwarring over Kerkleer aan

Amoris Laetitia lijkt een keerpunt te zijn geweest. De tekst is hoogst dubbelzinnig en verschillende lezers komen tot heel verschillende interpretaties. Zoals literaire critici eeuwenlang hebben gedebatteerd over de motieven van Iago en de aarzeling van Hamlet, zo kunnen we een scala van betekenissen vinden in Amoris Laetitia – en net zoals Shakespeare blijft zwijgen, lijkt de Paus tevreden dat de discussie doorgaat.

Dit is misschien een deel geweest van een nieuw tijdperk van ongebreideld debat – iets wat de Paus leek aan te geven bij het begin van de gezinssynode in 2014 toen hij zei tegen de kardinalen: “Er is algemene basisvoorwaarde: eerlijk spreken. Niemand mag zeggen: ‘Ik kan dit niet zeggen, omdat ze dit of dat van me vinden’.”

“Het debat in de Kerk is sinds Amoris Laetitia een verhaal geweest van de mond snoeren en harde repressie.”

Maar de verklaringen van de Paus hebben in plaats daarvan een gezagsvacuüm gecreëerd waarin zich figuren met hun eigen agenda’s hebben begeven. Zo is het verhaal van het debat in de Kerk sinds Amoris Laetitia een verhaal geweest van de mond snoeren en harde repressie.

Vier maanden nadat de exhortatie was gepubliceerd, tekenden 45 priesters en theologen een brief aan het college van kardinalen. Het document noemde sommige van de wildere interpretaties van Amoris Laetitia – die duidelijk tegen de Kerkelijke Leer zijn – en doen het voorstel dat de Paus deze wijze van lezen zou veroordelen. Het document beschuldigde niet de Paus van het verspreiden van dwalingen; het was in feite niet eens aan de Paus gericht maar vroeg de kardinalen te overwegen een verzoek aan de Paus te doen.

Priester die nek uitstak voor Kerkleer kreeg uitbrander van bisschop

Maar toen de brief gelekt werd, kregen sommigen van de ondertekenaars te maken met druk. Eén van hen, de cisterciënzer monnik, pater Edmund Waldstein, trok zijn handtekening terug op verzoek van zijn abt. Een andere priester kreeg bezoek van zijn bisschop en ontving een uitbrander. Een derde ondertekenaar werd gedegradeerd van een leidende positie aan zijn universiteit; een ander ondervond dat het werk als docent en schrijver op droogde, en kon ternauwernood vermijden dat hij zijn hoofdbaan verloor. (Deze laatste drie kunnen om voor de hand liggende redenen niet met name genoemd worden).

Terwijl dit gaande is, leven veel leden van de Vaticaans curie in vrees voor hun baan. Kardinaal Gerhard Müller, die tot dit jaar de hoogste functionaris in zake geloofsleer was, zegt mij dat het “een natuurlijke reactie is op slecht gecommuniceerde en ongerechtvaardigde ontslagen van competente medewerkers”. Tijdens de ambtsperiode van de kardinaal werden drie medewerkers aan de Congregatie voor de Geloofsleer zonder zijn instemming ontslagen.

Een heleboel priesters en bisschoppen staan achter kritiek op Amoris Laetitia, maar in het geheim uit angst voor repercussies

Velen die permanent of tijdelijk rond het Vaticaan hebben verbleven, spreken van een sfeer van angst. Anna Silvas, die doceert aan de Universiteit van New Engeland, was in april in Rome voor een conferentie waarop mogelijke gevaren van Amoris Laetitia ter sprake kwamen. De avond voor de conferentie begon, waren vijf van de sprekers in een restaurant toen een jonge priester naar hun tafel kwam. Hij zegende de maaltijd en de academici die aanwezig waren, zwegen stil. “De boodschap die ik van hem kreeg,” herinnert zich Silvas, “was dit: ‘Er staan een heleboel priesters en bisschoppen achter dit alles maar in het geheim. Zij zijn sterk geïnteresseerd in wat u te zeggen hebt. Maar zij kunnen zich niet vertonen op de conferentie want hun identiteit zou kunnen worden genoteerd, namen worden opgenomen. Er zouden …. repercussies kunnen zijn’.” De priester voegde eraan toe: “Dat jullie leken academici moedig genoeg bent om uw stem te verheffen over de huidige situatie, is een teken van predilectie”, dat is van goddelijke welwillendheid.

Bisschop getuigt anoniem over giftige sfeer van intimidatie

Op verzoek had Silvas, binnen een maand na de publicatie, Amoris Laetitia serieus bestudeerd. Haar (kritische) artikel bereikte uiteindelijk een wereldwijd gehoor. Onlangs hoorde zij van een bisschop – zij geeft er de voorkeur niet zeggen uit welk land – die haar zei dat hij toen hij haar artikel las, erg boos was. “Maar, zei hij, met al wat sindsdien gebeurd is, beschouwt hij al wat ik gezegd heb, als absoluut waar. Hij had ook aan den lijve de giftige sfeer van intimidatie ervaren. Ik vroeg hem: ‘Waarom zwijgen de bisschoppen? Dat is voor ons, gelovige leken, een schandaal.’ ‘Maar natuurlijk’, zei hij, ‘zijn we allemaal bang’.”

Het klimaat is nog verslechterd na de publicatie van de dubia vorig jaar waarin vier kardinalen (twee van hen zijn sindsdien gestorven) Paus Franciscus hebben gevraag of hij de traditionele Leer rond communie en zedenwet opnieuw wilde bevestigen. Er kwam geen antwoord en de supporters van de Paus beschuldigden de kardinalen van gebrek aan loyaliteit.

“Bisschoppen die streven naar de rode kardinaalshoed, willen hun kansen daarop niet in gevaar brengen.”

Bisschop René Henry Gracida, een Amerikaans emeritus bisschop, gelooft dat het ontslag van kardinaal Müller en van kardinaal Raymon Burke – die beiden de traditionele Leer verkondigden – ander prelaten zo bang hebben gemaakt dat ze niets meer zeggen. “Waarom zwijgen zij?” vraagt hij zich af. “Er lijkt geen andere verklaring voor te zijn dan dat zij niet de vernedering willen ondergaan die de kardinalen Burke en Müller e.a. hebben ervaren. En die bisschoppen die streven naar de rode kardinaalshoed, willen hun kansen daarop niet in gevaar brengen.”

Lees ook: Bisschop Gracida: Enkel God weet of Franciscus een antipaus is

Bisschop Gracida: “Carrièristen werpen een donkere schaduw over hun dienstwerk.”

Bisschop Gracida merkt op dat carrièrisme iets is waarvoor de Paus zelf dikwijls heeft gewaarschuwd; dat deed ook Jezus als hij Jacobus en Johannes eraan herinnert dat het kruis, niet aardse roem, de weg is van de leerling van Jezus. “Door heel de kerkgeschiedenis heen zijn mensen verleid ambitie te koesteren voor promotie, carrièrisme. Zij werpen een donkere schaduw over hun dienstwerk,” zegt de bisschop.

Bisschop Gracida heeft de recente Correctio Filialis getekend samen met meer dan 200 academici en pastores. De “correctie” stelde dat de handelingen van de Paus ertoe zouden kunnen leiden dat er ketterijen verspreid worden. Bijvoorbeeld, afgelopen jaar hebben de twee bisschoppen van Malta een document uitgegeven waarin ze zeggen dat echtbreuk (overspel) onvermijdelijk kan zijn. Dit werd in de eigen krant van het Vaticaan gepubliceerd en de Paus feliciteerde de Maltezer bisschoppen met de tekst. De “correctie” wijst erop dat dit soort stappen ertoe hebben bijgedragen dat er verwarring ontstaat rond de Katholieke Leer.

Claudio Pierantoni, een filosofieprofessor aan de Universiteit van Chili, zei tegen lifesitenews.com dat hij tien collega’s had gevraagd met hem de “correctie” te ondertekenen. Zeven, zegt hij, deelden hem mee dat ze dit graag zouden willen maar te bang waren. E.H. Ray Blake, een Engelse priester, blogde dat “lafheid” hem weerhouden had: “Ik geef het toe, ik ben bang te tekenen en ik ken meer priesters die mijn vrees delen.”

E.H. Cor Mennen die docent is aan het grootseminarie van het bisdom ’s-Hertogenbosch in Nederland, schreef op zijn blog: “Er zijn veel priesters die het eens zijn met de correctie maar zich om diverse redenen gedeisd houden. Er is een sfeer van angst , en “ballingschap” ligt altijd op de loer.”

Pastoor Cor Mennen: “Ik denk dat de meeste Nederlandse bisschoppen voor de Correctio Filialis zijn.”

Ik vraag E.H. Mennen hoe velen het ermee eens zijn. Zijn antwoord verrast me: “Ik denk dat de meeste Nederlandse bisschoppen voor de Correctio Filialis zijn, evenals veel priesters – zeker de meeste jongere – maar mensen zijn bang van Rome, bang voor hun posities.”

Het debat winnen door martelaarschap te claimen

Sommigen zullen op dit alles antwoorden met een schouderophalen. Is dit niet de keerzijde van wat gebeurde met bepaalde progressieve theologen onder Johannes Paulus II en Benedictus XVI? En er is een risico dat je door deze verhalen te vertellen de indruk wekt dat mensen als Josef Seifert gelijk hebben simpelweg omdat zij vervolgd worden. Niets is minder vervelend in het huidige debat dan de strijd te winnen door het martelaarschap te claimen.

Priesters en theologen verwierpen Humanae Vitae uit angst voor repressailles

Dit gezegd zijnde moeten we constateren dat er belangrijke verschillen zijn tussen vandaag en gisteren. Zoals Michael Sirilla van de Franciscaanse Universiteit van Steubenville vaststelt: “In de nasleep van Humanae Vitae verwierpen veel priesters en theologen, die bang waren voor represailles, de traditionele Leer van de Kerk rond de intrinsieke immoraliteit van contraceptieve handelingen. Nu echter bestaat er vrees aan de kant van die priesters en theologen die zonder voorbehoud vasthouden aan de traditionele Leer van de Kerk betreffende immoraliteit van echtscheiding en nieuw huwelijk en betreffende de voorwaarden voor het waardig ontvangen van het boetesacrament en de eucharistie. Velen van hen maken zich zorgen dat hun plaatselijke ordinaris hun mandatum (de goedkeuring van de bisschop om te doceren) of hun priesterlijke bevoegdheden zou kunnen herroepen.”

Dwaalleraars krijgen steun van seculiere pers

Er is verder nog een verschil. De personen tegen wie onder Johannes Paulus II maatregelen werden genomen konden rekenen op een welwillend oor van de seculiere pers, en dikwijls – zoals bij Hans Küng – konden ze verder genieten van succesvolle carrières buiten de officiële Katholieke instellingen. Voor de zwijgende figuren in de Kerk van vandaag echter zal geen enkele seculiere instelling het opnemen; en zij geloven dat ze te maken kunnen krijgen met een financiële ondergang als hun oversten maatregelen tegen hen nemen.

“Wij doceren de waarheid in het leslokaal zonder er veel lawaai rond te maken (…), maar vermoeden dat zelfs dan, onze dagen in de kerkelijke instituties geteld zijn.”

“Vele academici”, zegt een professor, “verzetten zich op een rustige manier; wij doceren de waarheid in het leslokaal zonder er veel lawaai rond te maken. Maar velen van ons vermoeden dat, zelfs dan, onze dagen in de kerkelijke instituties geteld zijn.”

Sommigen geloven dat deze duidelijke aanpak hun zaak goed zal doen. “Omdat er geen goede argumenten tegen ons standpunt in te brengen zijn”, zegt een theoloog. Andere ontlenen troost aan het leven van de H. Athanasius die bijna alleen stond onder de bisschoppen van de vierde eeuw in de strijd tegen de Ariaanse ketterij en die ballingschap moest ondergaan, aanslagen op zijn leven en zelfs een excommunicatie van de Paus.

Maar de parallel is niet volledig: veel bisschoppen hebben de traditionele Leer tegen de communie van hertrouwd gescheidenen bevestigd.

Kardinaal Müller: De weg naar vrede ligt in een gezamenlijke toewijding aan de orthodoxie.

Kardinaal Müller gelooft dat de dingen niet zo dramatisch zijn als sommigen willen doen geloven. “Er zijn veel bisschoppen die erg duidelijk zijn”, zegt hij. De kardinaal hoopt dat de Katholieken de “omstreden en polemische discussie kunnen overwinnen” en de waarheid uitspreken met respect en pastorale gevoeligheid voor hen die moeilijkheden ondervinden in hun huwelijks- en gezinsleven”. De kardinaal zegt dat de weg naar vrede ligt in een gezamenlijke toewijding aan de orthodoxie. “Niemand die Amoris Laetitia uitlegt in de context van de orthodoxe traditie mag disciplinaire maatregelen ondervinden”, zegt hij. “Alleen als iemand de principes van het Katholieke Geloof ontkent, kan hij bestraft worden. De bewijslast ligt bij hen die Amoris Laetitia in een heterodoxe zin willen uitleggen, dat wil zeggen in tegenstelling met de woorden van Jezus en de dogmatische beslissingen van het leergezag.” Leer en pastorale zorg mogen niet worden gescheiden, zegt hij: “Jezus Christus is tegelijk de leraar van het Koninkrijk van God en de goede herder die zijn leven geeft voor zijn schapen.”

Artikel: Dan Hitchens voor Catholic Herald: ‘Climate of fear: the new crackdown on Catholic theologians
Vertaling: Pastoor Cor Mennen

Auteur: Dries Goethals

Buiten het Katholiek Forum zet Dries zich in voor de landelijke tak van de internationale pro-life organisatie ‘Helpers of God’s Precious Infants’ (www.helpers.be). Hij is vooral bekend als voorman van de anti-cultuurmarxistische beweging ‘Pro Familia’ (www.profamilia.nl).

Deel dit artikel:Share on Facebook11Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

12 reacties

  • willy 21 oktober 2017op17:31

    Dat deze paus zwijgt terwijl te kritiek toeneemt is al erg genoeg er dreigt een schisma in de kerk . Toch zijn de meeste geestelijken die durven te praten al met pensioen dus schrik voor hun job moeten ze niet meer hebben maar hun kritiek is meer dan gegrond. De AL van de paus zet de poorten naar de hel wagenwijd open het is het relativisme van het geloof die door deze paus wordt ondersteund . Men is inderdaad bang van Rome , bang voor de woede uitbarstingen van deze paus die gekend zijn in het Vaticaan zo heeft hij op al wie kritiek op hem heeft al op een ander spoor gezet en er zullen er nog volgen daarom deze angst.

  • Hendrik 21 oktober 2017op18:29

    Doet me denken aan de tjd van Borgia Paus Alexander en zijn zoon Ceasare.

  • Peter 21 oktober 2017op22:14

    De man die op de Stoel van Petrus zit, en die zegt in een interview aan een atheïst, dat “dat hij geloofd in God, maar dat hij niet geloofd in een Katholieke God… ” waarover reeds bericht, en dat aanleunt en/of erger is als het Arianisme, kan ik toch moeilijk geloven dat, die man aan het hoofd van de Katholieke Kerk staat .
    Alle gekheid op een stokje…
    Ik noem dat de dictatuur van de ketterij en ben niet bang om dat aan gelijk wie te zeggen, want het is de waarheid.

  • edwin vissers 22 oktober 2017op08:25

    Is er nou niemand bij de Zwitserse garde die hier een stokje met wat ijzer eraan in zijn rug kan planten .

  • A. G. Stinus 22 oktober 2017op11:53

    … Hallo Edwin Vissers (22 oktober 2017 OP08:25). Zo moet je toch niet beginnen te schrijven.

    … Het stuit wel tegen de borst dat paus Fr. dikwijls uitspraken doet die voor verwarring en dubbelzinnigheid zorgen. Jezuïtisch trekje ? Of wat Zuid-Amerikaanse chaos ? Al goed dat het geen uitspraken “ex cathedra” betreft.

    … De Kerk moet klaarheid scheppen en de gelovigen leiden, en niet het tegenovergestelde. Misschien moeten we het uitzweten tot aan een volgende paus. Maar de bisschoppen en kardinalen die de rechte kerkleer aanhangen moeten voor hun gedacht uitkomen, en niet denken aan een of andere benoeming die ze zouden kunnen krijgen.

  • lotje 22 oktober 2017op12:46

    Ik denk niet dat Paus Franciscus iets zou veranderen aan de Katholieke leer van de kerk. Maar, zijn pastorale en jezuïeten opleiding is zo onbekend voor mensen vanbinnen en buiten de kerk, dat dit toestanden veroorzaakt zoals hierboven is beschreven. Ik kan me uiteraard vergissen, maar ik lees al zijn preken en teksten die hij richt naar de katholieken. En wat me erg opvalt daar schrijft de media niets over – terwijl daar heel wat waarheid van het katholiek geloof in beschreven wordt. Hij is tegen abortus – tegen de doodstraf – tegen huwen en zegenen van anderen vormen van relaties dat niet thuishoren in een huwelijk tussen man en vrouw – tegen euthanasie – genderideologie is voor hem uit ten boze want dat vernietigd het gezin en het huwelijk, priesters kunnen niet huwen, hij roept mensen naar de biechtstoel – hij roept op tot bekering enz.

    Ik las ook ergens dat deze Paus niet wil knielen? Een man van in de 80 kan hij nog wel veel knielen? Die vraag wordt nooit gesteld. Er zijn weinig bejaarden mensen die nog zo soepel zijn dat ze continu kunnen knielen of lang kunnen knielen. De meeste komen gewoon nooit meer recht. Is dat bij deze Paus ook niet? Ik lees in zijn eigen geschreven documenten eigenlijk geen dwalingen. Maar, ik hoor soms wel uitspraken van Paus Franciscus als hij door de menigte en pers overrompeld wordt in zijn reizen, en die woorden en uitspraken worden meestal ook misbruikt en misvormd in de pers. En dan spreek ik nog niet over al dat fake-nieuws.

    Ik heb de laatste tijd een sterk vermoeden dat Paus Franciscus zowel binnen als buiten de kerk “de speelbal van de duivel” is geworden om de kerk van binnenuit te vernietigen en te verdelen. Een Jezuïet die niet gehoorzaamd aan zijn stichter is gevaarlijk. Een Heilige Ignatius die zijn broeders uitdrukkelijk heeft gevraagd om geen Paus te worden en je wordt toch Paus. Dan stel ik me de vraag wie heeft deze paus aangeduid? De Heilige Geest of de Duivel?

    Als hij nederig genoeg is laat hij los en geeft hij de fakkel door aan Kardinaal Sarah – want deze Kardinaal wordt niet zomaar geprezen door een jongere generatie. De jonge generatie wordt zo overrompeld door keuzes, door vernietigende relatievormen, door wereldse zieke wetten, door pornografie en al wat verslavend werkt, zoveel dat hun ziel verontrust e.d. Uiteraard zoeken jongeren die geraakt zijn door de liefde van God voorbeelden van mensen die het charisma hebben gekregen van een duidelijke evangelische liefdevol leiderschap en dat heeft kardinaal Sarah. Die moet gewoon niets zeggen, die heeft zoveel meegemaakt dat hij zo gelouterd en uitgestorven is aan zichzelf dat de liefde van God via zijn uitstraling spontaan naar de mensen wordt overgebracht. Ik hou van die man! Kardinaal Sarah is voor mij een Heilige – ik hoop dat God hem Paus maakt.

    En dat Paus Franciscus nederig genoeg is om in te zien dat zijn Pausschap misbruikt wordt om de kerk ten gronde te richtte. Maar, ik schrijf er wel bij – dat was volgens mij niet de bedoeling van Paus Franciscus. Zijn intentie was en is nog steeds goed. Maar, een Jezuïet is niet geroepen tot het Pausschap en zijn stichter wist ook al waarom. En dat resultaat zien we nu in levenden lijve.

    Laat dit een duidelijke boodschap worden aan de jezuïeten dat ongehoorzaamheid aan de stichter altijd een verkeerde onderscheiding van geesten is. En dat zien we niet alleen bij de Jezuïeten maar ook in andere congregaties. Vanaf het moment dat ze de regel van hun stichter overboord gooien dan is de ondergang van hun congregatie nabij en sterven ze uit.

    • Eric 23 oktober 2017op06:04

      Beste Lotje,
      hoe komt het dat je zo eenzijdig over ‘de paus’ leest?
      Misschien heb je nog niet begrepen dat de grote media — radio, tv, kranten, tijdschriften, kerk-en-leven — volledig in dienst staan van de organisators van de Nieuwe Wereld Orde.
      Waarom ga je niet eens een kijkje nemen bij:
      https://restkerk.net/
      http://pausfranciscus.net/
      http://www.profamilia.nl/
      http://www.hetboekderwaarheid.net/
      http://dewaarschuwing.be/index.html

      • lotje 23 oktober 2017op14:41

        Eric, ik lees niet zoveel meer.
        Met “kerk en leven” ben ik gestopt. Als ik dat lees dan denk ik dat ik me op het terrein van de dwazen begeef.
        Dat zijn geschriften die een mens die trouw wil blijven aan het katholiek geloof en wil groeien in Heiligheid en GodsLiefde beter niet lezen. Al de rest televisie, media, radio, kranten is niet echt aan mij besteed. Het enigste waar ik af en toe naar luister is Radio Maria en dan vooral naar de heiligenverhalen. Want, de heiligen hebben de weg naar de hemel afgelegd – dat zijn de juiste richtingswijzers om niet verdwaald te geraken in het dorre katholieke landschap die grotendeels de ware liefde en waarheid van God verworpen hebben en daar een lauw afgietsel van hebben gemaakt. En voor de rest ben ik goed uitgerust met het gebed – rozenkransgebed en de sacramenten en meer moet dat niet zijn.

        En wat Paus Fransiscus betreft dat is een ongehoorzame Jezuïet waar ik af en toe nog documenten zal van lezen omdat ik weet dat hij ze waarschijnlijk ook niet zelf zal schrijven. Verder verdraag ik deze Paus in Liefde en ik bid voor hem. Ik lees zeker zijn boeken niet – want dat is toch maar om zijn ego te strelen. En voor de rest heb ik dat hoofdstuk met deze Paus afgesloten. Ik wacht geduldig af op nieuwe witte rook dat zal opstijgen uit het Vaticaanse schoorsteen.

        Daarom ben ik God dankbaar dat kardinaal Sarah op het toneel is verschenen en mooie boeken schrijft die een streling zijn voor mijn ziel en hart en mij laten jubelen van vreugde. Die heeft begrepen dat je nooit tot zuivere liefdevolle barmhartigheid kan komen als je contemplatie overboord gooit.
        Pax

        • Hendrik 23 oktober 2017op17:58

          @ Lotje, beetje jaloers op uw irenische insteek en oplossing om Kard, Sarah te kunnen lezen. Triest dat we in een tijd zijn aanbeland waarover geschreven staat door Paluus:
          ———————————-
          Want daar zal een tijd zijn, wanneer zij de gezonde leer niet zullen verdragen; maar kittelachtig zijnde van gehoor, zullen zij zichzelf leraars opgaderen naar hun eigene hegeerlijkheden. (2 Tim. 4 : 3.)
          ————————————

          preek uit 1957 werkt het verder uit.
          https://www.digibron.nl/search/detail/b327be64e131fcb56e90ea481578e1de/kittelachtig-van-gehoor

    • Jules van Rooyen 23 oktober 2017op17:43

      Waarom, beste Lotje, heeft St. Ignatius gezegd of geschreven, dat een Jezuïet niet geroepen is tot het Pausschap ?
      En zijn er ook andere orde stichters die die regel hebben gehanteerd ?

    • Peter 23 oktober 2017op22:01

      Beste Lotje,
      Ja, normaal is de Paus er om als plaatvervanger van Jezus op aarde, de ware leer die Jezus ons heeft gegeven, te vrijwaren van alle dwalingen, en te bevorderen en prediken in gans de wereld en aan alle volkeren. Dat heet Jezus aan zijn Kerk bevolen: “Gaat en onderwijs alle volkeren …” (Mt 28, 19)
      Bergoglio zegt dat de Katholieke God niet bestaat, dat de Hel geen folterplaats is (dus niet bestaande), dat de zielen die niet gered worden zullen ophouden te bestaan. Hij zei onder andere dat het Laatste Oordeel niet moet gevreesd worden omdat aan het eind van ons leven er de “barmhartige Jezus” is en dat alles zal gered worden (vermoed wordt: de hele schepping), waarbij ‘alles’ door de persdienst van het Vaticaan werd benadrukt. En zoveel meer.
      Maar de vraag is niet hoe kan hij dat zeggen, maar eerder, waarom zegt hij dit alles dat de ware leer van de Kerk diametraal tegenover staat.
      Wel, als de hel niet bestaat, dan is er ook geen leer van zonde nodig en kan er vrij oplos gezondigd worden, temeer dat “de Barmhartige Jezus” toch alles zal redden.
      Wie goed al deze uitspraken aan elkaar rijgt, die krijgt een goed beeld van wat Bergoglio in petto heeft, namelijk een nieuwe kerk waarin zich de zondige mens zal zalig prijzen, en zich alzo op de aangekondigde Anti-Christ (valse Jezus) voorbereidt en deze zonder meer zal aanvaarden, dat een catastrofe is voor velen (het merkteken op het hoofd, waarvan sprake in de Openbaringen 666)
      Er wordt hier wel mee gelachen, dat weet ik, maar ik kan niets anders als uit liefde tot God en tot Zijn schepselen aan te kondigen dat het hier gaat om de grootste val van de kerkgeschiedenis, sinds Adam en Eva.
      Ja dit is de ware eindstrijd.
      Je zou al de uitspraken van Bergoglio op een rijtje moeten zetten en je er een beeld van vormen om te begrijpen dat hij de Antipaus of de valse profeet is. Ik had het ook liever anders gehad, geloof me, maar we moeten de feiten aanschouwen zoals ze zich voor ons afspelen. Het hoofd in het zand steken is dodelijk.

  • lotje 24 oktober 2017op17:07

    Beste Hendrik: Dat is waar! Apostel Paulus heeft geweten dat de mens meer de zonde bemind dan de liefde van God. En hij heeft de mensheid daar willen voor verwittigen omdat dit de weg is van de ondergang. Maar, niemand wil nog horen dat een zonde jezelf en de ander kan vernietigen, daardoor drijven we meer en meer af van de ware leer en krijgen we meer en meer kinderen van de duivel. En de resultaten zien we op wereldschaal gebeuren.

    Jules Van Rooyen: Ik kan alleen maar zeggen “wat de Heilige Sint – Ignatius” betreft dat Jezuïeten kenmerkend zijn om met mensen onderweg te zijn en door hun onderscheiding van geesten, druppelsgewijs de mens aanzetten om te luisteren naar “De heilige Geest” en openstaan voor de zalving en genade van God tijdens de Heilige Sacramenten, zodat er stapsgewijs een innerlijke verandering of omvorming in de mens zal geschieden. En deze reis kan soms jaren voor een Godszoeker duren voor ze een glimp van de hemel zullen opvangen. Sommige zullen ze die glimp “door hun opstandig gedrag en het volharden in de zonde” zelf nooit ervaren. En ik vermoed verder dat Sint-Ignatius nederig en klein genoeg was om te weten dat zijn bedoeling van de congregatie (onderweg zijn en begeleiding in onderscheiding) niet op wereldschaal kon gebeuren, omdat dit veel dwalingen, verdeeldheid en opstand zou kunnen voortbrengen in de kerk en zijn kerkbedienaars. Deze innerlijke reis, een reis dat alle goede poorten ( zaligsprekingen en deugden ) kan openzetten, maak je niet even op één dag of enkele weken of maanden.
    Dat onderweg zijn en begeleiding in geestelijke onderscheiding is dus NIET te taak van de Paus, maar de taak van zijn Kerkdienaars en christenen. De Paus moet zorgen dat de Kerkbedienaars en christenen in de wereld ondersteund worden, zodat iedereen die lift naar de hemel kan vinden! En dat doe je niet op zijn Jezuïets, maar met de katholieke leer helder te verkondigen en te zorgen dat de liturgie en de sacramenten zuiver blijven, want daar zit de kracht, genade en de omvorming voor iedere zoekende mens in. Dat is de Goddelijke voeding om als christen iedere dag weer opnieuw meer en meer liefdevoller & barmhartig te worden, zoals God het de mens had voorbestemd. Niet die egoïstisch liefde die massaal door de liberale en andere wereldpolitiekers verkondigd worden. En wat de andere ordes betreft daar weet ik niets van of die Paus mogen worden. Misschien weet iemand anders het.

    Peter: Als dat waar is wat je zegt over Paus Franciscus – dan heeft hij nu de grote poort van de hel en het vagevuur wagenwijd opengezet voor de mensheid. Daarom prijs ik Kardinaal Sarah zo hoog – die heeft vanaf zijn kinderjaren tussen mensen moeten leven die de zonde meer beminnen dan de liefde van God. Die man heeft zoveel ellende en armoede moeten doorstaan in zijn onmiddellijke en eigen omgeving dat hij door zijn familie “gelukkig maar” toch de weg naar de hemel heeft gevonden en daardoor ook Godsliefde zijn kracht is kunnen worden om te volharden in een goddelozen dodenwereld.

    Ik besef dat er iets niet klopt met deze Paus – maar ik steek het op Satan. Zijn gezichtsuitdrukking spreekt soms ook boekdelen. Ik denk dat een exorcist misschien de oplossing zal zijn! Ik steek dus mijn hoofd niet in het zand, maar ik geef de duivel geen aandacht meer. Ik bid-bid en nog eens ik bid!

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *