Antwerpen: Lutherstad?

De beruchte website van de Katholieke Kerk in Vlaanderen, het zogenaamde ‘Kerknet’, berichtte gisteren over de tentoonstelling ‘Lutherse lente in Antwerpen’ die in de Sint-Andrieskerk te Antwerpen wordt georganiseerd. Volgens ‘Kerknet’ zou Antwerpen een “cruciale rol gespeeld hebben tijdens de beginperiode van de Reformatie”. Volgens ‘Kerknet’ kan de stad Antwerpen er terecht aanspraak op maken “een Lutherstad te zijn” ook al heeft Maarten Luther Antwerpen nooit persoonlijk bezocht. Volgens ‘Kerknet’ was Antwerpen het ‘Wittenberg aan de Schelde’. Volgens Lutherkenner Thorsten Jacobi, die door ‘Kerknet’ wordt aangehaald, is de cruciale rol die Antwerpen voor heel Europa, als drukkerscentrum voor de vroege Reformatie speelde, nauwelijks bekend. Ook al probeert ‘Kerknet’ de rol, die Antwerpen tijdens de Reformatie gespeeld heeft op te hypen, toch lijkt het er eerder op, dat Antwerpen een zeer bescheiden bijrolletje gespeeld heeft. Dat Antwerpen tegenwoordig een rebels bisdom is, met Johan Bonny en zijn ‘Los-van-Rome-beweging’, is alom geweten. Ook de locatie van de tentoonstelling die door de Antwerpse protestanten georganiseerd wordt, nota bene in de Katholieke Sint-Andrieskerk, is dan ook niet toevallig. Hier stond 500 jaar geleden het klooster van de Augustijnen, waarvan nog fundamenten bewaard zijn en waar tegenwoordig de Antwerpse Raad van Kerken vergadert.

Antwerpen was tijdens de 16de eeuw inderdaad een belangrijk drukkerscentrum en de makers van de tentoonstelling willen ons doen geloven, dat Antwerpen dan ook een belangrijke rol gespeeld zou hebben bij de verspreiding van het gedachtegoed van Luther. De Antwerpse ‘oogst’ is echter bijzonder mager. In de tentoonstelling wordt de eerste Nederlandse vertaling van een geschrift van Luther getoond toen die nog Augustijner-monnik was. Verder is er ook nog een Nederlandstalig Nieuw Testament van Jan Van Ghelen (1525) te zien en tot slot de Jacob Van Liesvelt-bijbel (1526) in de volkstaal. Het belang van al deze bijbels-in-de-volkstaal wordt tegenwoordig heel erg overschat, aangezien de taal van de geleerden destijds sowieso het Latijn was, terwijl de grote meerderheid van de bevolking analfabeet was. Echter, de burgerij die in de 16de eeuw een grote opbloei kende, en die het financieel steeds beter voor de wind ging, maar eerder ondermaats geschoold bleef, zocht in de bijbel-in-de-volkstaal natuurlijk naar argumenten die de Christelijke Boodschap van armoede onderuit probeerde te halen. De boodschap van armoede als hoogste goed, was toen, net zoals nu, niet zo hip. Niet zomaar wordt persoonlijke rijkdom bij de protestanten als een ‘zegen van God’ beschouwd, hetgeen fundamenteel een anti-christelijke visie is. Want Christus leerde toch in Marcus 10:25 het volgende: “Een kameel raakt makkelijker door het oog van een naald, dan een rijke in het koninkrijk Gods”. De 16de eeuwse burgerij dacht daar echter anders over en rebelleerde natuurlijk tégen deze Boodschap. Dit verklaart deels het succes van de Reformatie. Het protestantisme is dan ook eerder ‘religie voor de middenstand’ zonder al te veel diepgang. Bot gezegd, probeerde de burgerij gewoon onder de verplichting uit te komen, om Christelijk te leven. Op straat droegen de protestanten zwarte kleding en kousen én trokken ze een streng gezicht, maar binnenshuis werd er door de rijken in zeer grote weelde geleefd. Niet voor niets viel Luther vooral de aflatenhandel aan, want dat is natuurlijk een geldkwestie die de goegemeente altijd interesseert. Met andere woorden, Luther keerde zich niet tégen de aflatenhandel omdat hij bezorgd zou zijn voor het zieleheil van de armen, maar eerder omdat hijzelf een dief was. Want velen, die net zoals Judas de beurs dragen, stelen weg, wat hen niet toekomt (Johannes 12:6).

Volgens Lieve Stallaert van Groen en cultuurschepen van het district Antwerpen, zou de tentoonstelling ‘Lutherse lente in Antwerpen’ ook een boodschap voor vandaag hebben. Lieve Stallaert beweerde op de opening van de tentoonstelling ‘Lutherse lente in Antwerpen’ dat “diversiteit rijkdom betekent”. Naast de islam schijnen de Groenen blijkbaar ook een boon te hebben voor het protestantisme. Het totalitaire karakter van de islam en het protestantisme spreken hen natuurlijk erg aan, omdat het iets is, dat ze ook uit het communisme kennen. Hier wordt echter wel heel snel over het feit heen gestapt, dat deze 16de eeuwse ‘theologische ruzie tussen paters’ pas door de politieke bemoeienis van de toenmalige machthebbers, zich tot dé Reformatie zou muteren, die uiteindelijk in een Europese burgeroorlog zou ontaarden. Het schisma dat Luther – met politieke steun – ontketende was niet eens eerst en vooral religieus van aard, maar veel eerder politiek van aard. Met andere woorden, Luther liet zich voor de kar van de lokale machthebbers spannen die niet alleen tégen het gezag van de Paus waren, maar die vooral ook de macht van de Duitse Keizer wilden ondermijnen. Luther was als archetype van de ‘rebel’ niet veel méér dan de nuttige idioot – een kleine pion – in een geopolitiek schimmenspel, dat wereldwijde consequenties had én miljoenen mensenlevens zou eisen.

De Reformatie kan enkel maar begrepen worden tegen de achtergrond van de ‘Oorlog van de Liga van Kamerijk’. Paus Julius II wilde de Venetiaanse invloed in Noord-Italië verminderen en had daartoe de ‘Liga van Kamerijk’ gevormd. Dit was een anti-Venetiaanse alliantie met onder meer Lodewijk XII van Frankrijk, keizer Maximiliaan I en Ferdinand II van Aragón. Hoewel de Liga aanvankelijk succesvol was, zorgden spanningen tussen Julius en Lodewijk ervoor dat deze in 1510 uiteenviel en Julius – waarschijnlijk als gevolg van omkoping – zich aansloot bij Venetië tégen Frankrijk. De Venetiaans-pauselijke alliantie groeide uit tot de Heilige Liga die Frankrijk in 1512 uit Italië verdreef. Echter, onenigheid over de verdeling van het veroverde gebied zorgde ervoor dat Venetië dan maar weer een alliantie aanging met Frankrijk. Onder Frans I van Frankrijk, die ondertussen Lodewijk had opgevolgd, zouden de Fransen en Venetianen door hun overwinning in de Slag bij Marignano in 1515 het terrein heroveren dat ze in Noord-Italië hadden verloren. De verdragen van Noyon en Brussel zorgden ervoor, dat de kaart van Italië weer die van het status quo van 1508 was.

Een gevolg van de ‘Oorlog van de Liga van Kamerijk’ was dat Venetië – dat zich door de andere Europese grootmachten bedreigd voelde – het plan opvatte om Europa politiek en militair te verdelen en Europa in een broederstrijd te storten die de aandacht van Venetië zou afleiden. De Venetiaanse, republikeinse oligarchie besloot daarom een door hen gefinancierd theologisch dispuut op te starten, dat later als dé ‘Reformatie’ bekend zou worden. De leidende figuur van de Reformatie – de oer-protestant van het moderne Europa – was de Venetiaanse kardinaal Gasparo Contarini (1483-1542). Gasparo Contarini studeerde behalve filosofie en natuurwetenschappen ook theologie te Padua. Vanaf 1518 was hij gezant van de Republiek Venetië. Nog als leek werd hij op 21 mei 1535 door Paulus III tot kardinaal gecreëerd. Hij werd met Giovanni Caraffa de ziel van de hervormingscommissie in de Curie, die in 1537 het rapport Consilium de emendanda ecclesia uitbracht. Het rapport behandelde hoofdzakelijk de kerkelijke misbruiken en vooral de fiscale misbruiken binnen de invloedssfeer van de Kerk. Maarten Luther zou later een Duitstalige versie van het rapport uitbrengen en er in de marge satirische commentaren bijschrijven. In 1541 was Gasparo Contarini pauselijk legaat op de Rijksdag in Regensburg en bij het godsdienstgesprek aldaar, waar hij een compromisvoorstel over de ‘dubbele rechtvaardigheid’ deed aannemen, dat later zowel door Luther als door de Katholieke Kerk en het Concilie van Trente afgewezen zou worden. Hoe dan ook was Contarini de leider van de Katholieke Contrareformatie. Hij sponsorde Ignatius van Loyola en bewerkstelligde de pauselijke goedkeuring voor de oprichting van de Sociëteit van Jezus als een officiële orde van de Kerk. Contarini startte zelfs het proces dat tot het Concilie van Trente zou leiden met een brief over de hervorming van de Kerk. Contarini wilde de Kerk op een Aristotelische leest schoeien en vroeg daarom de veroordeling van Erasmus, de toonaangevende Platonist van die tijd. Misschien is het Concilie van Trente wel aan een ramp ontsnapt, dankzij de vroegtijdige dood van Contarini, want hij speelde dubbelspel.

Het is geweten dat Contarini te Padua een student en aanhanger was van Pietro Pomponazzi die – net zoals Aristoteles – de onsterfelijkheid van de menselijke ziel ontkende. Pietro Pomponazzi (1462-1525) stond onder invloed van het averroïsme. In 1516 schreef Pomponazzi De immortalitate animae (Over de onsterfelijkheid van de ziel) in reactie op het felle debat over de positie van de ziel. Hij verwierp in dit werk de opvatting dat het mogelijk is de onsterfelijkheid van de ziel met zekerheid te bewijzen. In De naturalium effectuum admirandorum causis, sive de incantationibus liber (Boek over de oorzaken van wonderlijke natuurverschijnselen of over de betoveringen) legde Pomponazzi uit dat inbeelding, geestelijke stoornissen of bedrog aan de basis kunnen liggen van ziektes. Jan Wier (1515-1588) zou het werk lezen en de ideeën overnemen in zijn bestseller ‘Over duivelse begoochelingen’. Wier beïnvloedde tijdgenoten zoals Michel de Montaigne en de latere denkers Jacobus Scheltema, Sigmund Freud, Karl Marx en Victor Hugo. Vanuit Venetië stuurde Contarini zijn geheime ‘diplomatieke’ netwerken aan die o.a. Maarten Luther en later Johannes Calvijn van Genève gefinancierd en beschermd hebben. Tot deze netwerken behoorden o.a. Mutianus Rufus (1470-1526) en Georg Burkhardt (1484-1545), beter bekend als George Spalatin.

Spalatin, de privésecretaris van Frederik III van Saksen (1463-1525), vergezelde Luther naar de Rijksdag van Worms in 1521. Spalatin was Luthers belangrijkste handler, zijn spin doctor en adviseur. Gasparo Contarini, in de functie van ambassadeur van Venetië bij Karel V, was ook aanwezig op de Rijksdag van Worms. Hoewel het niet te bewijzen valt, dat Contarini Luther onder vier ogen ontmoet zou hebben, staat het vast, dat Contarini en Luther tijdens de plenaire zittingen van de Rijksdag van Worms aanwezig waren. Omdat Luther zijn stellingen niet introk, vaardigde Karel V direct na de Rijksdag het ‘Edict van Worms’ uit, waarmee Luther in de rijksban werd gedaan en vogelvrij werd verklaard. In opdracht van Frederik III van Saksen werd Luther echter door Spalatin in veiligheid gebracht naar de Wartburg, waar hij bijna een jaar lang incognito als ‘jonker Jörg’ leefde waardoor de rijksban niet nageleefd kon worden. Naast zijn hoofdhaar groeide op de Wartburg ook Luthers roem die er immuniteit genoot. Later zou Spalatin voor bewezen ‘diensten’ zelfs kanselier of premier van Saksen worden.

Frederik III van Saksen, keurvorst van Saksen, was een merkwaardig man. Zo ondernam hij een pelgrimstocht naar het Heilig Land en nam na thuiskomst in Saksen Lucas Cranach als hofschilder in dienst. In 1502 richtte hij in Wittenberg de universiteit op, waar onder meer Maarten Luther doceerde. Diens ideeën, aangaande het “geldzuchtige pausdom” evenals de “overweldigende machtslust van het keizerlijke gezag”, spraken Frederik III wel aan en bewogen hem tot steunverlening aan Maarten Luther, eerder dus vanuit een politieke visie dan vanuit diens ideeën op theologisch gebied die Frederik minder kon onderschrijven. Luther was dus de marionet binnen een groter geopolitiek plan en mede hierdoor trad Frederik III van Saksen op als Luthers schutspatroon toen die voor de Rijksdag van 1521 werd gedaagd. Alhoewel Frederik III de Reformatie steunde, bleef hij zijn leven lang een overtuigd Katholiek. Het valt echter niet te ontkennen, dat het enkel dankzij Frederiks politieke en gewapende steun is, dat de Reformatie kon doorbreken. De Reformatie was een politiek wapen in handen van de Duitse prinsen, die echter veel minder geïnteresseerd waren in de theologische discussies. In hun machtsstrijd met de Keizer hadden de Duitse prinsen nu eenmaal nood aan een eigen ideologisch verhaal en Spalatin én Luther konden hen dat leveren.

Maar, kardinaal Gaspara Contarini was niet enkel in de Duitse landen actief, ook bemoeide hij zich met de situatie in Engeland. Zo stuurde Gaspara Contarini zijn neef Francesco Zorzi (1466–1540), die een Minderbroeder was, naar Engeland om koning Hendrik VIII, die van plan was om te scheiden van Catharina van Aragon, juridisch bij te staan. Tussen 1527 en 1533 trad Zorzi, die ook een fervent aanhanger van de Kabbala was, op als de seksconsulent van Hendrik VIII. Aan het Engelse hof richtte Zorzi ook nog een op de leest van de Rozenkruisers geschoeide vrijmetselaarsclub op die later schrijvers zoals Edmund Spenser en Philip Sydney zou voortbrengen. Het is ook geweten, dat zelfs John Dee, de occulte topadviseur van koningin Elisabeth I, bekend was met de werken van Zorsi. Binnen deze occulte context richtte Hendrik VIII dan de zogenaamde Anglicaanse staatskerk op die naar Venetiaans-Byzantijns model werd gemodelleerd. Engeland opende vervolgens de vijandigheden met het Katholieke Spanje. Voortaan zouden de Venetianen Engeland gebruiken om hun oorlogen tégen Spanje en Frankrijk te voeren.

Maar, Luther was niet alleen een pion in de handen van de Duitse prinsen, hijzelf had ook een duistere, demonische kant. Maarten Luthers boek ‘Over de Joden en hun leugens’ is, naast talloze andere van zijn weerzinwekkende geschriften, nog steeds niet weg te denken als bron van het antisemitisme in Europa. Helaas treden maar weinig publicaties aangaande Luther in detail over zijn rabiate haat voor joden. Dit alles wordt met de mantel der liefde toegedekt en heeft tot een bevooroordeelde zienswijze op de persoon Luther geleid. Dit onbewust zijn van de sinistere zijde van Luther heeft bijgedragen aan een misselijkmakende promotie van Luther tot een politiek-correct figuur. Luther betekent niet alleen de geboorte van het protestantisme, maar tevens ook de oorsprong van die bijzondere vorm van jodenhaat die vooral in Duitsland zo kon woekeren.

In Mein Kampf noemde Adolf Hitler Maarten Luther als één van de grootste Duitsers. Het nazi-plan voor de oprichting van een Duitse Staatskerk was gebaseerd op de ideeën van Maarten Luther. Het eerste fysieke geweld tegen joden kwam er trouwens in de nacht van 9 op 10 november 1938, tijdens de zogenoemde Kristallnacht, waarbij de Nazi’s joden vermoordden, winkelruiten vernielden, en honderden synagogen verbrandden, precies zoals Luther destijds had voorgesteld. In het boek van Daniel Johan Goldhagen, ‘Hitlers gewillige beulen’ schrijft deze: “Een vooraanstaande protestantse kerkleider, Martin Sasse, publiceerde een compendium van Maarten Luthers antisemitisch vitriool kort na de orgie van antisemitisch geweld in de Kristallnacht. In het voorwoord juichte hij het verbranden van synagogen toe, en de toepasselijkheid van juist die dag. Op 10 november 1938, op Luthers geboortedag, brandden de synagogen in Duitsland.” Het felle antisemitisme van Maarten Luther was zonder twijfel mede bepalend voor het klimaat waarin de Nazi’s de Joden vermoordden, aldus René Süss in zijn studie “Luthers theologisch testament”. Luthers jodenhaat vormde geen uitglijder, maar behoorde tot de kern van zijn reactionaire ‘geloofsleer’.

Maar, Luther schreef niet alleen ‘Over de Joden en hun leugens’, maar ook in andere dubieuze en onverdraagzame werken zoals ‘Tegen de Sabbatisten’ en ‘Tegen de rovende en moordende boerenbendes’ komt de eugenetische Luther bovendrijven. In het laatst genoemde werk riep Luther bijvoorbeeld op tot het neersteken en afslachten van de rebelse landlieden die wegens hun armoede tégen hun landsheren in opstand waren gekomen, hetgeen aanleiding vormde tot de dood van meer dan 100.000 mensen. Deze boeren werden voor het merendeel afgeslacht nadat ze zich aan de Duitse prinsen hadden overgegeven. Toch koos Luther partij voor de landsheren tégen het volk in! Luther weigerde zich zelfs na zware internationale kritiek te verontschuldigen voor hetgeen waartoe hij in zijn verhandeling had opgeroepen. Maar ook tegenover gehandicapten toonde Luther zijn ware, onverbiddelijke, psychopatische aard. Luthers eugenetische agenda is hemeltergend: “Ich bin gänzlich überzeugt, daß Behinderte nur ein vom Teufel besessenes Stück Fleisch ohne Seele sind, die man ersäufen sollte.” (Luthers Tischreden Nr. 4513, Nr. 5207 en ook Nr. 3676). Of in de volkstaal: “Ik ben er volledig van overtuigd, dat gehandicapten slechts een door de duivel bezeten stuk vlees zonder ziel zijn, die men zou moeten verzuipen.”

Men kan dus goed begrijpen waarom de protestanten de ware aard van Luther onder het tapijt proberen te vegen, maar ook atheïsten spelen het spel mee. In hun optiek heeft Luther de mensheid ‘verlost’ van de Katholieke hiërarchie van God-Kerk-Mens. Echter, iedereen die Luther verdedigt, diskwalificeert zich volledig als mens. Alle Antwerpse protestanten, alle ‘Kerknetten’, alle bestuursleden van de Sint-Andrieskerk, alle schepenen van cultuur en alle Johan Bonny’s, die een tentoonstelling over oer-nazi Luther tolereren in een Katholieke kerk, zouden zich diep moeten schamen. Katholieken hebben de plicht om zich te blijven verzetten tegen Luthers anti-christelijke joden- en gehandicaptenhaat en zijn ongenadige aanvallen tegen zijn vijanden, waaronder Katholieken, protestantse plattelanders en ongelovigen. Na Mohammed kan men zich moeilijk een mens voor de geest halen die een gevaarlijker pseudogeloof heeft verspreid dan Maarten Luther.

 

Deel dit artikel:Share on Facebook21Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Comments

    Sergeant Yves

    (6 augustus 2017 - 23:16)

    Zeer interessant artikel

    willy

    (7 augustus 2017 - 13:01)

    Goed artikel en het is waar dat Antwerpen met wat geluk een protestantse stad had kunnen worden maar de geschiedenis heeft het anders gekozen en de vervolging van de Joden in het algemeen en dat is vaak vergeten is ook de schuld geweest van Maarten Luther hij was een echte Jodenhater later toen hij ouder was is hij in zijn geschriften milder geworden tegenover de Joden maar het kwaad was reeds een gebeuren !!

    Jules van Rooyen

    (7 augustus 2017 - 14:01)

    Vele kwesties omtrent de revolutionair Luther, beste Mathieu A., blijven toch nog onderbelicht. Maar de radicale Luther (1546) zal altijd de eerste voortrekker blijven, voor alle (latere) revolutionairen tegen het Christendom en de katholieke Kerk, allen die het traditionele Gods-, Kerk-, mens-, en wereldbeeld, willen vernietigen, vooral dat Roomse instituut. Het fenomeen Luther verklaart ook de fanatieke strijd van de talmud joodse reformatoren Calvijn, Zwingli en Jan Hus. Zij grepen zelf weer terug op de talmud joodse ketters, Arius (begin 4de eeuw) en Nestorius (5de eeuw). U noemt het niet, maar ondanks Luthers af te keuren, gewelddadige opinies over de “Synagoge van satan” (Ap.2:9,3:9), was hij zelf een leerling van de Hebreeuws pratende, Franciscaan en theoloog Nicolas de Lyra (1270-1349), leerling van de rabbijn Shlomo Itzhaki Rachi (1040-1105). Ik mag U helpen herinneren aan het dictum, “Si Lyra non lyrasset, Lutherus non saltasset”, (vrij vertaald, Luther had niet gedanst, zonder de lier van De Lyra). De modernistische bisschop Johnnie Bonny van Antwerpen, zal, zoals de meeste revolutionairen, de hier genoemde feiten niet willen kennen, omdat hij zelf deel uitmaakt van de Lutherse V2 revolutie in de Kerk. Verblinden, dolerenden met oogkleppen, kunnen niet zonder, omdat het licht van de waarheid hun te schel is. Dat gold ook voor Luther.
    Er is nog een laatste punt dat U niet noemt, beste Mathieu A.. Zoals het vloekende, desperate, radeloze en redeloze doodsbed van zijn illustere leerling Voltaire (30 mei 1778), is Luther op een afschuwelijke wijze aan zijn eind gekomen. Op 18 februari 1546, heeft Luther “wanhopig en door iedereen verlaten”, zelfmoord gepleegd (“Martin Luther”, Frans historicus Ivan Gobry). Zijn kamer knecht Rudtfeldt, heeft hem “‘s ochtends vroeg gevonden, opgehangen aan zijn hemelbed, letterlijk gewurgd” (Don Luigi Villa, “Karol Wojtyla, Bienheureux ?….Jamais”, blz. 127). Luigi Villa, geeft ook aan dat Luther een hartgrondige haat had tegen het Heilig Misoffer : “ik ben ervan overtuigd dat, indien het Misoffer is afgeschaft, dat we dan tegelijkertijd het Pausdom verslagen hebben”, en ……..”ik verklaar dat de bordelen, moord, diefstal, en overspel, minder slecht zijn, dan die afschuwelijke Mis van de Pausen”.
    Dr. Majunke citeert dezelfde verklaring van Rudtfeldt, die, jaren later (na 1546), kort voor zijn overlijden, de stilte wilde doorbreken, rond Luther’s einde. Majunke verklaarde ook dat diverse ooggetuigen de dode Luther hebben gezien, met “een zwart hoofd en uithangende tong”. (“La fin de Luther”, blz. 31, 47, éd. Walzer, Paris, 1893). Dit alles geeft veel te overdenken, beste Mathieu A., die fanatieke weerstand van bisschoppen als Johnnie Bonnie en zijn geestverwanten onder de clerus, tegen de herinvoering van de Tridentijnse Heilige Mis, tegen het Misoffer van altijd, tegen 2000 jr Traditie, inclusief de kerkelijke weerbaarheid tegen het dodelijk gevaar van de talmudisten, voor Kerk en wereld. Wat de clerici trawanten er echt van denken in onze na-conciliaire tijd van kerkelijke burgeroorlog, komt een volgende keer.

    A. G. Stinus

    (7 augustus 2017 - 18:07)

    — Ik vraag me af waarom bisschop Bonny op sommige punten niet door zijn collega’s of de lokale kardinaal tegengesproken wordt. De waarheid verspreiden is belangrijker dan een geschil(letje) krijgen met een collega. Nu zijn er in het bisdom Antwerpen katholieken die misleid worden en die denken dat ze samen met hun bisschop “goed bezig” zijn.

    — Na de bisschoppenconferentie over het gezin in Rome zei Bonny op tv dat hij er zich niet goed thuis voelde, en dat hij terug naar “zijn volk” wilde. Tja … Die bisschoppenconferentie bevestigde nogmaals de juistheid van de encycliek “Humanae Vitae” van Paulus VI. Encycliek waar Bonny blijkbaar zou willen aan sleutelen.

    Imelda

    (7 augustus 2017 - 18:32)

    Het gaat hard tegen hard dus binnen en buiten de Kerk. Als dit allemaal waar is. De Kerk ligt werkelijk op haar .grondvesten te schudden. Vandaar de steeds toenemende verwarring.
    God zij ons allen genadig. God geve ook echte bekeringen tot Hem in de Westerse nu post-christelijke landen alsmede in de U.S.A. Het gebeurt hier en daar wel, maar nog zo weinig. Nog altijd arbeiders te weinig voor de (grote) oogst!

    Benjamin Van Dyck

    (7 augustus 2017 - 21:32)

    De pro-sodomitische Johan Bonny laat een priester, Jozef Barzin, Deken van Antwerpen-Noord blijven, ofschoon die man een zelfverklaard voormalig lid is van de beruchte oecumenicalistische pedofielenclub (“oecumenische werkgroep pedofilie”) die in de jaren tachtig van vorige eeuw bestond, ten tijde van de aartsbisschoppelijke regering van Kardinaal Danneels, en die toen in “Kerk & Leven” gepropageerd werd doormiddel van een advertentie.

    Een prelaat die zo iemand een priesterlijk ambt laat bekleden, en zelfs deken laat zijn, zal zich evenmin verzetten tegen de luther die men in de Sint-Andrieskerk aan het lappen is.

    Geheel het Belgisch Episcopaat moet vervangen worden.

    JORIS Frank

    (9 augustus 2017 - 01:58)

    ik ben en blijf katoliek maar ben kwaad op de kerkleiding want sinds vaticanum ll is het verdienen van aflaaten plots verdweenen. Vraag maar eens aan een jonge priester wat de voorwaarden zijn voor een volle aflaat op Allerheilgen….
    Steevast antwoord:”ge kunt het heele jaar bidden voor ooverleedenen”. Is de kerk dan 400 jaar verkeerd geweest???

    Eric

    (9 augustus 2017 - 13:25)

    Aan alle ernstige christenen die nog in Antwerpen verblijven zou men de raad moeten geven ‘t stad zo snel mogelijk te verlaten en er nooit meer terug te keren. Geestelijk is zij tot over de oren in de modder gezonken en daarom hoeft men er niet aan te twijfelen dat het ook fysiek in de modder zal wegzinken en wel zeer binnenkort.

    Profetische teksten van Katholieke heiligen verkondigden het tijdelijk zakken van de aarde omgeving Groot Brittanië en Noordzee. Kijk op http://www.bloggen.be/medjugorje/ in het groene menu: Diverse Profetieën Miscellanous Prophecies.

    Jaren geleden toen de dijken verhoogd en het zuinige stadbeschermende muurtje werd gebouwd had men willen investeren in een waterkeringssysteem zoals in Nederland maar zelfs zulk enorm bouwsel kan immers de toorn van God niet weerstaan.

    Moest men met velen er kunnen toe komen om dag en nacht samen hardnekkig smekend te bidden en te vasten om de stad met de Onze Lieve Vrouwe toren te redden en mijnheer Bonnie weer terug bisschop te laten worden zodat vele zielen zouden kunnen bekeerd worden – – – maar zulke activiteit is voor westerse mensen die aan een uitgehold systeem gekluisterd zijn niet meer haalbaar?

    A. G. Stinus

    (9 augustus 2017 - 20:08)

    Hallo Joris Frank,

    De aflaten zijn niet afgeschaft (zie Catechismus van de Katholieke Kerk, nr. 1471 t.e.m. 1479). Aflaten kunnen nog altijd verkregen worden door toedoen van de Kerk, krachtens haar macht om te binden en te ontbinden. Bijvoorbeeld in een heilig jaar, of bij de wereldjongerendagen kan men aflaten verkrijgen. Een overzicht van alle mogelijk aflaten kan ik u helaas niet geven.

    Vriendelijke groeten, AGS

    JORIS FRANK

      Michaël Dekee

      (10 augustus 2017 - 10:43)

      Alle aflaten die de Kerk ooit heeft verleend aan bepaalde devoties of gebeden zijn nog altijd van toepassing: bvb volle aflaat bij het bidden van de Kruisweg; volle aflaat als men zegt “Geloofd en gebenedijd zij het Allerheiligste en Goddelijke Sacrament”; 7 jaar aflaat als men tijdens de opheffing van de H.H.Gedaanten zegt: “Mijn Heer en Mijn God”; en ga zo maar verder… Vaak kun je in oude missaals de verwijzing naar die aflaten terugvinden.

    Imelda

    (9 augustus 2017 - 21:44)

    Aflaten heb ik nog nooit gesnapt en nu snap ik het nog niet. Ik ben er ook niet mee groot gebracht.

      Michaël Dekee

      (10 augustus 2017 - 10:48)

      Een aflaat is een geschenk en middel van de Kerk om uw tijd in het Vagevuur (de loutering) te verkorten. Zonden zijn vergeven, maar de daaraan verbonden straffen zijn dikwijls nog niet kwijtgescholden. Dit is de nodige boetedoening. Dit kan op aarde verkort worden door boete en aflaten. Verdiende aflaten kan men ook verlenen aan zielen die reeds in het Vagevuur zijn. Lees ook: https://cruxavespesunica.org/2016/04/23/verschijningen-en-openbaringen-van-zielen-in-het-vagevuur/

        Benjamin Van Dyck

        (10 augustus 2017 - 12:59)

        Aflaten verkorten inderdaad de tijdelijke straffen in het Vagevuur, en behoren tot de Sleutelmacht die Christus aan Sint Petrus geschonken heeft om te binden en ontbinden. Het is een zeer goed liefdewerk, bij het verdienen van aflaten, om die toe te passen op de zielen in het Vagevuur. Sint Judas Maccabaeus, zoals in de Heilige Schrift vermeld staat, liet offers opdragen te Jerusalem voor de zielen van gesneuvelden die misschien nog straffen aan het uitboeten waren in het Vagevuur [II Makkabeeërs 12, 43].

    Eric

    (10 augustus 2017 - 06:39)

    In het missaal voor de Tridentijnse H.Mis staan veel gebeden met de nota dat men er aflaten voor krijgt.

    Maar dat hoeft geen reden te zijn om dergelijk gebed te overwegen, die aflaten krijgt men er dan wel bij daar hoeft men zich niet om te bekommeren en men hoeft er in ieder geval geen boekhouding op na houden. Volgens mij is dit een aspect van de noodzakelijke en nuttige ambtelijke Kerk. De gemoderniseerde Kerk is de minst aantrekkelijke, tegenover de Traditiegerichte Kerk en de Vervolgde Kerk.

    Hoewel pijnlijk dramatisch is de Vervolgde Kerk de meest boeiende en de levendigste.

    A. G. Stinus

    (10 augustus 2017 - 17:38)

    De oorsprong van aflaten ligt in de “gemeenschap van de heiligen”, waarover men het heeft in de geloofsbelijdenis. Gelovigen hier op aarde kunnen dus iets doen (via aflaten) voor overleden gelovigen die “in het vagevuur verblijven” (= die de zekerheid hebben tenslotte bij God te zullen komen, maar nog een zekere boetedoening moeten ondergaan voor de bedreven zonden). Zie ook de goede uitleg van Michaël Dekee.

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *