Wetenschap is ook ‘maar een mening’

23 juli 2017

Op maandag, 17 juli 2017 was de Vlaamse professor Karen Maex, rector magnificus van de Universiteit van Amsterdam, te gast in het radioprogramma ‘De ochtend’ op Radio 1 (VRT). Naast enige beschouwingen aangaande de (slechte) kwaliteit van het Engels in het universitair onderwijs in Nederland en Vlaanderen, brak zij ook een lans voor de stelling, dat “wetenschap niet ‘zomaar een mening’ is”. Dat “wetenschap niet ‘zomaar een mening’ is”, is een debat dat momenteel heel erg leeft in Nederland. “Het is gevaarlijk wetenschap te wantrouwen”, schreven José van Dijck en Wim Saarloos, respectievelijk president en vice-president van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen, op 2 januari 2017 in een opiniestuk in NRC Handelsblad. Beiden maakten zich toen grote zorgen omwille van het feit, dat in het jaar 2016 een aantal ‘machthebbers met sterke meningen’ op het wereldtoneel waren verschenen, die volgens van Dijck en Saarloos, “lak hebben aan feiten”. Vervolgens namen van Dijck en Saarloos Donald Trump en Geert Wilders op de korrel en besloten, dat steeds meer mensen slechts het eigen gelijk accepteren als bewijs voor feitelijkheid. Ondanks het feit, dat van Dijck en Saarloos grote nadruk leggen op de feiten, gaan ze in hun artikel al snel uit de bocht door te stellen, dat mensen (een blind?) “vertrouwen moeten hebben in de instituties die door middel van transparante procedures over de feitelijkheid van feiten beslissen.” Van Dijck en Saarloos stellen, dat in een democratie, de journalistiek, de rechtspraak en de wetenschap alle drie instituties zijn die fungeren als ‘hoeder van feitelijkheid’. Echter, indien het zou kloppen, dat de journalistiek, de rechtspraak en de wetenschap moeten oordelen over de feitelijkheid van feiten, dan kunnen wij alleen nog maar vaststellen, dat feiten an sich niet voor iedereen objectief zijn. Blijkbaar moeten de feiten door de feitelijkheid van een linkse bril bekeken worden, zo niet zijn de feiten geen feiten.

Volgens van Dijck en Saarloos behoort de wetenschap van oudsher tot de maatschappelijke instituties die tot doel hebben via observaties en metingen uitspraken te doen over gezamenlijke feiten. De wetenschap kent – volgens van Dijck en Saarloos – “speciale spelregels om het waarheidsgehalte van ideeën en interpretaties te toetsen en feit van fictie te scheiden”. Maar vervolgens maken van Dijck en Saarloos van ‘wetenschappelijke’ ideeën en interpretaties, die “na langdurig en intensief onderzoek met herhaalde experimenten”, en die blijkbaar boven elke vorm van kritiek verheven zijn, regelrechte ‘feiten’. Echter, iedereen die een beetje wetenschappelijk geschoold is, en dat zou elke universitair toch moeten zijn, weet, dat men een fundamenteel onderscheid moet maken tussen de feiten – de data – en de interpretatie. Een interpretatie kan echter nooit een feit zijn, zoals van Dijck en Saarloos ons willen doen laten geloven.

Vervolgens komen van Dijck en Saarloos met enkele voorbeelden aanzetten. De Amerikaanse President Trump heeft volgens van Dijck en Saarloos herhaaldelijk zijn twijfels uitgesproken over de empirische bewijzen die grote aantallen onderzoekers hebben geleverd over de oorzaak van het smelten van ijskappen. Hier vergissen van Dijck en Saarloos zich. Het smelten van de ijskappen kan als een feit worden beschouwd, maar de oorzaak van het smelten van de ijskappen – buiten het feit dat ijskappen in de zomer altijd ‘smelten’ – is door niemand empirisch bewezen. Vervolgens hekelen van Dijck en Saarloos neurochirurg Ben Carson, die toch geen idioot is, en sinds 2 maart 2017 Minister van Volkshuisvesting en Stedelijke Ontwikkeling onder Trump is, omdat hij “openlijk twijfelt aan de evolutietheorie”. Van Dijck en Saarloos besluiten: “Als deze houding van politici ten aanzien van wetenschappelijke bewijzen en feitelijkheid het nieuwe normaal gaat worden, slaat de westerse cultuur inderdaad een weg in die sinds de Verlichting als een doodlopende straat werd beschouwd”.

Dat de ‘Verlichting’ eigenlijk toch maar weinig voorstelt, werd op dinsdag, 18 juli 2017 nog maar eens bewezen door professor Carl Devos, politicoloog aan de UGent, toen hij te gast was in het radioprogramma ‘De zomer van 2017’ op Radio 1 (VRT). Naast weidse, en volgens ons, vrij simplistische beschouwingen over de Amerikaanse politiek, kwam er tegen het einde van het programma ook een discussie over het menselijk gebit op gang. Plots werd het gesprek erg gênant toen de twee journalisten én de professor moesten toegeven, dat ze niet zeker wisten of het menselijk gebit al dan niet 32 tanden telde. Professor Devos verergerde de situatie nog door een boompje op te zetten over ‘het feit’, dat in de loop van de evolutie de mens een paar tanden zou zijn kwijtgespeeld. Het aantal tanden in het menselijk gebit zou dus ‘relatief’ zijn. Echter, niets is minder waar! De mens en al zijn vermeende voorlopers – de chimpansees incluis – hadden altijd al en allemaal 32 tanden. Over ‘feiten’ en ‘meningen’ gesproken! Eenvoudige kennis en simpele feiten zijn blijkbaar niet gekend, en dat terwijl men niet te beroerd is om zeer breedsprakig het gelijk van de evolutietheorie te verdedigen.

Een ander fascinerend voorbeeld uit 2014 is, dat van Stephen Hawking, de wereldberoemde professor van Cambridge (waardoor iedereen al op zijn hoede zou moeten zijn) beweert, dat “Zwarte gaten niet bestaan”. Hawking refereerde niet naar Molenbeek, maar wel naar een paradox die de theoretische fysica en de kwantumtheoretici al jaren bezig houdt. Vroeger dacht men, dat wanneer iemand (theoretisch) in een zwart gat zou vallen, hij door de waarnemingshorizon zou gaan en dan geleidelijk aan naar binnen zou worden getrokken en ondertussen (theoretisch) uitgerokken zou worden – jawel – “zoals een sliert spaghetti”. Maar de natuurkundige, Joseph Polchinski, beweerde vervolgens, dat de wetten van de kwantummechanica dat idee helemaal veranderen. Volgens zijn theorie zou er een zwaar energieveld ontstaan waarin (theoretisch) die persoon zou verbranden. Dat klinkt allemaal erg amusant, maar indien dit zou kloppen, betekent dit dat Einsteins relativiteitstheorie niet zou kloppen. Wetenschappers noemen deze (theoretische) discussie de ‘blackhole firewall paradox’. Hawking beweerde dus in 2014, dat de hele waarnemingshorizon, niet zou bestaan. In plaats daarvan zou materie weer opnieuw het heelal in worden geslingerd, na een tijdje “opgeslagen” te zijn geweest in het zwarte gat. Technisch gezien, zou dat dus betekenen dat zwarte gaten “zoals we die nu kennen”, namelijk als objecten – waar niets aan ontsnapt – dus niet zouden bestaan.

Op 6 juli 2017 was ook Conny Aerts, professor astrofysica van de KULeuven, te gast in het radioprogramma ‘De ochtend’ op Radio 1 (VRT). Zij onthulde toen, dat vele mensen denken dat “wij de exoplaneten al gezien hebben, maar de waarheid is, dat er nog nooit één foto werd gemaakt van zo een exoplaneet”. Exoplaneten zijn planeten die draaien om andere sterren dan de zon. Het bestaan van deze planeten is voornamelijk afgeleid van indirecte waarnemingen en daarop gebaseerde berekeningen. Er worden naar verluidt steeds meer exoplaneten ontdekt en op 1 juli 2017 stond de teller al op 3621 (onzichtbare) exoplaneten.

Deze voorbeelden illustreren perfect waarom het wantrouwen in de wetenschap als “beoordelaar van de feitelijkheid van de feiten” niet uit de lucht komt vallen. De wetenschappers weten het zélf niet meer. Reeds vaak heb ik een lans gebroken voor het belang van het Basisonderwijs, omdat daar alleen maar feiten en nauwelijks theorieën worden verkondigd, terwijl aan de universiteit géén feiten, maar alleen maar theorieën worden verkondigd. Het blijft verbazen waarom wetenschappers – tegen beter in – toch zo rationeel en zo ‘verlicht’ pretenderen te zijn. Veel van de hedendaagse ‘wetenschappelijke’ bevindingen dragen niets bij aan een ernstig debat, maar dreigen zelf in een zwart gat te verdwijnen. Want geloven ‘wetenschappers’ nu zelf, dat walvissen van de nijlpaarden afstammen? En dat walvissen dus samen met koeien, schapen en nijlpaarden in één groep thuishoren? Terwijl andere ‘wetenschappers’ op grond van de uiterlijke kenmerken van met name de tanden van de ‘oerwalvissen’ hen liever bij de hyena-achtigen plaatsen. En dat terwijl Charles Darwin zelf nog dacht, dat de walvissen van een beer zouden afstammen. ‘Wetenschappers’ beweren dus, dat beren en koeien dus in walvissen kunnen veranderen, net zoals kikkers – na de kus van een prinses – in een prins kunnen veranderen. Wie gelooft die mensen nu eigenlijk nog?

Het lijkt er eerder op, dat vele ‘wetenschappers’ het contact met de werkelijkheid verloren hebben. Iedere mens beschikt wel in meer of mindere mate over fantasie. Elk individu heeft recht op fantasie en soms kan fantasie ook heel erg nuttig zijn. Maar wat als de werkelijkheid naar de achtergrond schuift? Bepaalde ‘wetenschappers’ zien (exoplaneten) en horen (Big Bang) dingen die er eigenlijk niet zijn. Met andere woorden, ze hallucineren dus, en hebben denkbeelden die niet overeenkomen met de realiteit. Dit zijn waanvoorstellingen die het gevolg zijn van verward denken. Als men erg verward raakt, dan kan er zelfs sprake zijn van een psychose. Waarom geloven bepaalde wetenschappers niet in een scheppende God, terwijl ze wél in onzichtbare planeten en onhoorbare knallen geloven? Waarom wordt tegenwoordig de man-made klimaatopwarming als de nieuwe pseudo-religie voor yuppies zo sterk gepromoot?

Hoe kunnen van Dijck en Saarloos, respectievelijk president en vice-president van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen, in het NRC oproepen om “jongeren, van kleuterschool tot universiteit te trainen in een gedeeld discours waarin logica en rationaliteit leidend zijn zodat het recht op eigen meningen en emoties gerespecteerd kan blijven worden”. Met andere woorden, men heeft alleen maar recht op een eigen mening, wanneer die gedragen wordt door een “gedeeld discours”. Echter, dit alles heeft niets te maken met wetenschap, maar alles met ideologie en indoctrinatie. En de gedachtenpolitie is er intussen ook al: “Instituties zoals nieuwsorganisaties, rechtspraak en wetenschap hebben een grote verantwoordelijkheid om de uitgangspunten en spelregels van de democratie te bewaken.” Inderdaad, van Dijck en Saarloos zijn wetenschappers die aan politiek doen, die tegelijkertijd wetgever en rechter willen zijn.

Het probleem is, dat tegenwoordig veel wetenschappers hun eigen mening als vaststaand ‘feit’ presenteren. Men kan twijfelen aan de wetenschappelijke integriteit van dergelijke ‘onderzoekers’ en op zich zou dat nog niet zo een groot probleem zijn, ware het niet, dat ‘wetenschappers’ publiekelijk pleiten voor een actief klimaatbeleid en dat ‘wetenschappers’ publiekelijk het toedienen van een bepaalde (schadelijke) vaccinatie verdedigen, terwijl ze aan de andere kant sproeistoffen tegen het onkruid en gloeilampen verbieden, alsof de ‘feiten’ maar één conclusie zouden toelaten. Wetenschappers gaan dan aan politiek doen en gedragen zich te veel als lobbyisten. Want, de wetenschappelijke ‘feiten’ zeggen ons niet wat wij moeten doen of hoe wij zouden moeten leven. Wetenschappelijke ‘theorieën’ zijn geen rigoristische moraalleer en wetenschappers zijn géén moraalridders. Ook al zou als gevolg van de klimaatverandering de wereld in het jaar 2100 vergaan, dan nog blijft het een buiten-wetenschappelijke mening, dat wij daar iets tegen zouden moeten doen. Beter gezegd: het gaat hier niet om ‘feiten’, maar om pure meningen van lobbyende wetenschappers. Wetenschap is inderdaad niet ‘ook maar een mening’. Maar, de mening van een wetenschapper is niet beter dan de mening van een niet-wetenschapper. Wij willen wetenschappers geenszins het recht, om zich in het publieke debat te mengen, ontnemen. Maar, laten zij dat vooral doen vanuit hun eigen expertise. Nog steeds zijn vele wetenschappers ‘vakidioten’, die veel weten over enkele details uit hun wetenschap, maar niets weten over andere disciplines en de complexheid van de wereld. Het is zoals een geneesheer-specialist die een therapie opstart voor één kwaal waaraan de patiënt lijdt, maar die uit het oog verliest, dat die remedie fatale gevolgen kan hebben voor de algehele gezondheid van die patiënt.

Feiten zeggen nu eenmaal nooit wat wij moeten doen. Om tot actie over te gaan, heb je ook altijd een bepaalde overtuiging nodig en die overtuiging is per definitie buiten-wetenschappelijk. Het is trouwens toch zeer merkwaardig om vast te stellen, dat de wetenschap steeds méér gewantrouwd wordt naarmate het opleidingsniveau van de bevolking groeit. Wetenschappers willen misschien graag hun eigen mening opleggen, maar te vaak vergeet men, dat binnen de wetenschap conflicterende resultaten eerder de regel dan de uitzondering zijn. Zo verscheen in 2015 in Nature bijvoorbeeld een studie waaruit bleek, dat minder dan de helft van de experimenten in de psychologie bij herhaling hetzelfde bewijs opleverde. Te vaak worden tegenstrijdige data niet gepubliceerd, en fouten in wetenschappelijke artikels worden bijna nooit hersteld. Bij aanvragen voor onderzoeksfinanciering – en de concurrentie hiervoor is tegenwoordig moordend – wordt tegenwoordig ook vaak gekeken naar indicatoren voor ‘maatschappelijke relevantie’. Media-optredens vergroten de (subjectieve) kans dat onderzoek als ‘maatschappelijk relevant’ wordt beschouwd. En als er iets niet in de media bestaat, dan is het wel nuance en twijfel. Meningen zijn inderdaad ‘feiten’ geworden, die te pas en te onpas, ingezet worden om de publieke opinie te beïnvloeden. Te vaak laat wetenschap zich misbruiken als een wapen, dat wordt ingezet om aan social engineering te doen. Via social engineering probeert men houdingen en sociaal gedrag op grote schaal te beïnvloeden met als doel om bepaalde tendensen in de doelgroep te bereiken. Dit kan gedaan worden door overheden (wet- en regelgeving), via de media (bv. hét journaal en dé gazet), maar ook door wetenschap (bv. evolutietheorie, klimaatverandering, etc.).

Ik kan me nog herinneren, dat nog niet zolang geleden, in de wetenschap, de twijfel als hoogste goed gold. Het Cogito ergo sum (“Ik denk, dus ik ben”) was de filosofische instelling van René Descartes, die een belangrijk element werd van de Westerse filosofie. De ‘methodische twijfel’ van Descartes probeerde door systematisch aan alles te twijfelen, elementen van waarheid te ontdekken. Door eerst alle uitspraken en vormen van kennis te elimineren waaraan op enige manier getwijfeld kan worden, hoopte Descartes dus enige onbetwijfelbare waarheden te vinden. Descartes begint zijn filosofie dus vanuit een scepticistisch standpunt. Overgeleverde waarheden kunnen onwaar blijken te zijn, en ook je eigen waarneming kan je bedriegen. Maar, het Cogito ergo sum is tegenwoordig blijkbaar het hoogte goed wanneer men de religie kan aanvallen. Wanneer de wetenschap zélf – met de eigen methode – wordt aangevallen, is het enthousiasme blijkbaar al danig bekoeld.

In religie heeft ‘waarheid’ trouwens primair een transcendente betekenis. Aangezien godsdienst gebaseerd is op een Openbaring door een Persoon, die niet empirisch aantoonbaar is, kan dé Waarheid worden opgevat als een supranaturalistische (metafysische) bepaling over de hogere wereld. Inzicht in dé Waarheid kan worden verkregen door meditatie, gebed, bestudering van de heilige geschriften, gehoorzaamheid aan ge- of verboden en religieuze rituelen. Ik geef toe, het klinkt misschien een beetje wereldvreemd, maar toch blijkt steeds duidelijker, dat niets nog waar is, wanneer men de Geopenbaarde Waarheid laat varen. In Johannes 18:38 vraagt Pontius Pilatus aan Jezus Christus: “Wat is waarheid?”. Dit leert ons, dat de zoektocht naar wat waarheid is, eigenlijk géén zoektocht naar kennis is. Waarheid is ook géén abstract filosofisch begrip. Toen Pontius Pilatus – die op zoek was naar dé waarheid – zijn beroemde vraag stelde, kon hij waarschijnlijk niet bevroeden, dat dé Waarheid in hoogsteigen Persoon voor hem stond (Johannes 14:6).

Auteur: Mathieu Albert

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

14 reacties

  • A. G. Stinus 23 juli 2017op20:17

    … De oerknal (“big bang”) is niet zomaar een ideetje. Het is een model voor het ontstaan van het heelal (ontstaan van ruimte én tijd), dat ondersteund wordt door meerdere waarnemingen en berekeningen. De voornaamste zijn :
    a) de zogenaamde roodverschuiving van het licht afkomstig van sterren die zich van ons weg bewegen
    b) de achtergrondstraling waargenomen in het heelal (een frequentiespectrum, bekend uit de theorie van de zwarte straling), die overeenkomt met een lage temperatuur van dat heelal ; deze lage temperatuur kan men terugvinden door uit te gaan van een heelal dat begon als een hete oerknal, en verder uitdijnde.
    De oerknaltheorie is dus een theorie waarmee men iets bevestigd ziet wat men op basis van het model voorspeld heeft. Op dit ogenblik bestaat er niets beters dan die oerknaltheorie.

    … In zekere zin zou men kunnen aannemen dat God de waarneembare (gevallen) wereld geschapen en gewild heeft, te beginnen met die oerknal, en Hij verder voor de juiste omstandigheden en “toevalligheden” gezorgd heeft, zó dat de nu bekende mens (de gevallen Adam of Eva) na lange tijd tot stand kon komen.

    … De oerknal is dus helemaal niet in tegenspraak met het katholieke geloof, wel integendeel. Eén van de pioniers van de oerknal was trouwens de Naamse geestelijke en wetenschapper Georges Lemaître.

    AGS

    • Peter 24 juli 2017op00:48

      Meen je nu echt wat je geschreven hebt?
      De wetenschap is er om God te loven in Zijn oneindige wijsheid, door eerst te aanvaarden hoe God alles geschapen heeft zoals Hij alles geopenbaard heeft.
      Eerst was er de oerknal, zonder God. Nu probeert men die oerknal aan God toe te schrijven. Wat zal het straks zijn? Heeft God dan misschien vergeten de oerknal te openbaren aan Mozes? God is almachtig en oneindig wijs (niets te zien met menselijke intelligentie).
      Hij kon alles in een fractie van een seconde hebben geschapen uit Zichzelf.
      Er staat geschreven bij het aanhalen van de Schepping na iedere scheppingsdag: “… en God zag dat het goed was.” Dat is dat het perfect was zoals God alles perfect schept en geen “toevalligheden”. Adam is geschapen en gevormd uit klei. Hier zijn bewijzen voor dat het menselijk vlees heel nauw aanleunt met klei. De ziel is niet ontstaan maar geschapen zoals de geest slechts uit geest kan voorkomen. God heeft al het materiële geschapen voor de mens
      Heel eenvoudig. Men wil gelijk hebben dat het fabeltjes zijn die in de Heilige Schrift staan.
      De oerknal theorie mengen met een vleugje katholieke leer is volstrekt uit den boze. Ofwel is men Katholiek en gelooft men wat God ons geopenbaard heeft en de Heilige Kerk ons voorhoudt te geloven ofwel gelooft men niet en dan gaat de mens zijn eeuwige straf tegemoet.

  • Peter 24 juli 2017op01:05

    @Mathieu Albert
    Zeer goed artikel. De hoogmoedige dromers hebben altijd de gelovigen dromers genoemd en het zal er niet op verbeteren, integendeel.

  • Marian 24 juli 2017op01:39

    Filosofe van de week over De Oerknal:
    Een en ander kan bij de schepping van God best met veel geluid ontstaan zijn, met veel donder en geraas. Een oerknal lijkt mij echter uitgesloten. Zo snel ging het nou ook weer niet. Een knal is meestal een hard kort geluid. Prik maar een ballon door! Dat is in één seconde bijna gebeurd. God heeft de aarde wel in zes dagen geschapen en op de zevende dag rustte Hij. Ik heb er nooit aan getwijfeld. Misschien is de theorie van de ‘Oerknal’ een soort ballonnetje wat opgeblazen is, tot theorie is verklaard (aanname) en nu bijna wetenschappelijk bewezen. De wens is immers de vader van de gedachte. De mens heeft dus zelf uitgevonden dat de wereld wel eens kon zijn ontstaan door een Oerknal. Als dat echt zo is, dan moet God van tevoren al een zeer grote ballon hebben gehad, maar Hij moest alles nog schapen, dus dat kan gewoon NIET! God was er het eerst! De rest kwam later en mensen het laatst, maar ze willen zo graag op gelijk zijn aan God, dat ze er toch eerder gewezen willen zijn. Een soort kat en muis spel met God zou je kunnen zeggen. Of kunnen sommigen gewoon niet tegen hun verlies.

  • Eric 24 juli 2017op06:03

    Zwarte gaten bestaan niet.

    In de loop van de 19de eeuw beschreef mysticus Jakob Lorber een hele reeks natuurverschijnselen die toen zelfs niet eens gekend waren.

    Het een na het ander werden vervolgens door hoogmoedige ‘wetenschappers’ ontdekt die er dan prat op gingen alsof zij er zelf de schepper van zijn.

    Er zullen nog meer ontdekkingen volgen waarvan ‘wetenschappers’ heden nog steeds de ‘onmogelijkheid’ trachten vol te houden want ‘wetenschappers’ weten alles zo veel beter dan de Schepper en Gods mystieke profeten.

  • Jules van Rooyen 24 juli 2017op12:47

    In deze prachtige bijdrage van Mathieu A., gaat het niet om wel of geen oerknal, beste mensen, maar om de leugenaars , “de gevestigde wetenschappers”, die zich voor politieke doeleinden laten misbruiken, door regeringsinstanties en daarachter de vrijmetselarij. De Koninklijke Academie van Wetenschappen, is sinds lang geïnfiltreerd. De “wetenschappelijke” klimaat leugenaar van het eerste uur, voorzitter Robbert Dijkgraaf, staat te boek als grootmeester en lid van de loge Delta, in Vlaardingen. Zoals Dijkgraaf, zijn alle klimaat pleitbezorgers en “experts” op TV en in de overige media, mij gebleken te zijn, vrijmetselaar loge broeders. Het loge doel is ons te verarmen met torenhoge groene belastingen, groene (communistische) greep te krijgen op al ons doen en laten, energie armoede te creëeren, en massale kapitaal overdracht af te dwingen, aan derde wereld landen die de “maatregelen” niet zelf kunnen ophoesten. Vroegere communisten zijn de groenen van nu. Wereldwijd ontstaat dan greep voor een joods-vrijmetselaars wereldregering, op al ons doel en laten tot in de uithoeken van de slaapkamer van ieder mens. Enkele jaren terug beklaagde Dijkgraaf zich op TV, dat de nieuwe klimaat theorie compleet vernietigd is en dat hij daartegen geen verweer heeft. In eigen kring van ingenieurs werd hij bekritiseerd, omdat hij “de wetenschap” als zodanig, voor het grote publiek ongeloofwaardig gemaakt heeft met de klimaat leugens en dus de subsidie stromen in gevaar heeft gebracht. Hij werd weggepromoveerd voor een baantje bij omstreden Amerikaanse, joods gedomineerde universiteiten. President Trump heeft nu de grote klimaat leugen ook ontmaskerd. In NL is Dijkgraaf niet meer inzetbaar, behoudens bij de media en in de politieke wereld. Wellicht in de VS nu ook niet meer. Vwb. de poolkappen beste Mathieu A. , je geeft het niet aan, maar voor zover de Noord pool kap kleiner wordt, de Zuid pool kap groeit dubbel zo hard aan ! Wellicht door een verandering in de stand van de aardas. Ga door beste Mathieu, met de ontmaskering van de grote “wetenschappelijke” leugens, en ik hoop dat we nog veel van je zullen lezen.

  • Benjamin Van Dyck 24 juli 2017op15:35

    Het bestaan van God is bewijsbaar vanuit het natuurlijk licht van het verstand. De geloofswaarheden die op deze wijze bewijsbaar zijn vallen dus niet alleen onder de theologie, maar ook onder de wetenschap van de filosofie. Atheïsten die het bestaan van God ontkennen ondermijnen daarvoor altijd bepaalde zelf-evidente principes, aan de hand waarvan men doormiddel van deductie op onfeilbare wijze bij het goddelijk bestaan uitkomt.

    Doordat God Zichzelf geopenbaard heeft in de geschiedenis, en herhaaldelijk op zichtbare wijze blijft inwerken in de geschiedenis, is ook de authenticiteit en goddelijke oorsprong van de Katholieke Kerk met onfeilbare zekerheid bewijsbaar aan de hand van het natuurlijk verstand. De Kerkgeschiedenis is bijvoorbeeld een aaneenschakeling van publiekelijk geschiede mirakelen, en wanneer men die zaak op competente wijze bestudeert, zal men inzien dat de geschiedkundige methode niet toestaat dat dit alles vals zou zijn. Het getuigenis ten gunste van de authenticiteit der mirakelen is te overweldigend. Atheïsten verwerpen echter de geschiedkundige methodologie wanneer het over dit onderwerp gaat omdat zij niet willen dat mirakelen bestaan. Een ander voorbeeld zijn de vervulde profetieën. Volgens de gewijde geschriften van Sint Daniël, waarvan de Hebreeuwse tekst nog steeds vereerd wordt door de Christus-hatende Joden, moest de Christus geboren worden in die tijd waarin Jezus Christus geboren werd. Dankzij de Septuagint-vertaling was die verwachting doorheen geheel het Romeinse Rijk verspreid geworden, zodanig dat er bijvoorbeeld tot de keizer van Rome gezegd werd dat er volgens de priesterlijke geschriften van Jeruzalem in hun dagen mannen uit Judea zouden opstaan die de wereld zouden veroveren. Als antwoord vallen atheïsten de historiciteit van Onze-Lieve-Heer aan, zonder enige grond en dwars tegen alle feiten in. Zij schrijven bijvoorbeeld de gedeelten van de werken van Josephus Flavius die expliciet over Jezus Christus, Sint Jacobus en Sint Johannes de Doper spreken toe aan latere interpolaties, niet omdat daar enige geschiedkundige grond toe zou bestaan, maar enkel en alleen omdat zij NIET WILLEN dat Josephus werkelijk over hen schreef, omdat zij NIET WILLEN dat Jezus Christus, Sint Jacobus en Sint Johannes de Doper werkelijk historisch zijn. Hun gepretendeerde ahistoriciteit is immers één van de kouden kalveren van het modernistisch historico-criticisme.

    Wanneer men hen er dan aan herinnert hoe de zegelring van Jozef, onderkoning van Egypte, reeds in de achttiende eeuw gevonden werd, met dezelfde inscriptie als die waarmee de zegelring beschreven werd in de Heilige Schrift; hoe een zwarte obelisk van Shalmanaser gevonden werd, waarop de beroemde Oud-Testamentische Koning Yehu van Israël afgebeeld en beschreven wordt; en zoverder; dan worden zij waarschijnlijk helemaal zot.

    Alle authentieke wetenschap gebaseerd op feiten is in harmonie met het goddelijk geloof. De theologie is immers ook een echte, volwaardige wetenschap; de hoogste der wetenschappen zelfs, terwijl de filosofie de tweede hoogste rang houdt, als dienstmaagd van de theologie. Atheïstische biologen, geologen, archeologen etc. liegen en construeren doelbewust valse ‘feiten’ en ‘vondsten’ ten dienste van hun pseudofilosofie. Ook is het zo dat een bioloog (bijvoorbeeld) zijn domein te buiten gaat wanneer hij filosofische of theologische conclusies toepast op zijn vondsten in de biologie, hetgeen logischerwijze onder de competentie van de filosofie en de theologie valt.

  • A. G. Stinus 25 juli 2017op20:45

    Aan Peter (24 JULI 2017OP00:48) en Marian. Hallo beste mensen.

    – Ik ben gelovig, praktiserend katholiek, en teven emeritus Prof wetenschappen universiteit. Welnu, ik zie geen enkele tegenstelling tussen de oerknal, de wetenschap en de Bijbel/het Evangelie. Misschien komt het misverstand door het feit dat de Bijbel (bv. Genesis) soms gebruikt wordt om te “reconstrueren” hoe de schepping gebeurd is. En dan zit men fout, want de Bijbel is geen natuurkundeboek.

    – Ik raad elke geïnteresseerde het boek “Redenen om te geloven” aan, geschreven door de vroegere aartsbisschop André Léonard. Deze staat volledig achter het idee van de oerknal, en hij geeft een zeer interessante visie op de erfzonde, zondeval en de thans waarneembare schepping die begon met de oerknal. Deze visie is zeer verantwoord, zowel wat de wetenschappelijke kant als de theologische kant betreft.

    – Een gelovige mag niet bang zijn van de wetenschap, integendeel. Vergeet niet dat de katholieke Kerk wetenschappelijk onderzoek goed vindt, zolang dat onderzoek ethisch verantwoord is. Het Vaticaan heeft zelfs een sterrenwacht en er bestaat een pauselijke academie voor wetenschappen. Maar de Kerk zegt er direct bij : het is een illusie dat de wetenschap ons verantwoorde morele lessen kan geven. God en de katholieke godsdienst staan boven alles, ook boven de wetenschap. Wetenschap en de katholieke godsdienst zijn niet in tegenstrijd met elkaar.

    – Bij de oerknal moet men niet denken aan een ontploffende ballon. Bij de zogenaamde oerknal was de ruimte zeer klein, als het ware een punt groot ; op dit ogenblik dijt die ruimte nog steeds uit, sedert miljarden jaren al. En ook de tijd werd opgestart bij de oerknal ; op dit ogenblik is het heelal ongeveer 14 miljard jaar oud. Vóór de oerknal bestond er dus geen tijd. Moeilijk voor te stellen, maar dat is dikwijls zo in de wetenschap.

    – Nota : de term “big-bang” werd oorspronkelijk als grap gelanceerd door een astronoom die er helemaal niet in geloofde. Maar naderhand bleek die big-bang dus wel degelijk sterk verantwoord. Einstein zei dat het een grote vergissing was in zijn carrière dat hij een stabiel heelal verondersteld had in plaats van een uiteenknallend heelal (big-bang heelal).

    – Het idee van het opstarten van de tijd komt reeds voor bij kerkvader Augustinus. Die zei : God leeft buiten de tijd, en onze wereld heeft een begin van tijd gekend (het begin van de zichtbare wereld). Dat komt dus prima overeen met de theorie van de oerknal, die meer is dan een ideetje. De theorie van de oerknal is niet zomaar wat ; ze wordt bevestigd door meerdere waarnemingen. Toch is de theorie niet volledig, en zijn er nog problemen op te lossen.

    Met vriendelijke groeten, Au.G.St.

    • Peter 26 juli 2017op22:14

      Ah, beste. Ik moet je nogmaals teleur stellen. De geschriften van de H. Augustinus stemmen helemaal overeen met de scheppingsgeschiedenis in de H. Geschriften.
      De Belijdenissen van de H. Augustinus – Boek 12 – moet je aandachtig lezen. Liefst allemaal.
      De H. Augustinus heeft voor altijd vastgelegd dat wat Mozes opgetekend heeft de waarheid is zoals ze daar staat en niet mag en kan geïnterpreteerd worden. Lees maar goed.
      Dan zult u van ;mening veranderen. Ik ken al die boeken die het Boek Genesis ontkennen, en/of gedeeltelijk ontkennen, en/of mengen met menselijke onzin.
      God leeft buiten de tijd. Inderdaad. Mozes vraagt aan God Zijn naam, waarop het antwoord luidt; “Ik ben, die is.” Op aarde bestaat de tegenwoordige tijd niet, want probeer maar eens iets als tegenwoordig te benaderen. Handelingen op aarde zijn steeds een aaneenschakeling van
      gebeurtenissen, en kan dan ook zo gezien worden als een ontmoeting van het verleden met de toekomst. Alle gebeurtenissen, ook je gedachten. Het menselijk denkvermogen is een aaneenschakeling van gebeurtenissen, beelden, dat als een elementair begrip wordt betiteld.
      God daar en tegen is een primair begrip, alles in alles. Dit is slechts te vatten wanneer de mens niet meer op aarde zal zijn, want dan zijn we in Gods waarheid, alles in alles. Jezus zegt: “Dan zul je Mij geen vragen meer hoeven te stellen”. Dat kunt je ook lezen in deze wijze boeken van de H. Augustinus die iedere mens op aarde zou moeten kennen.

    • Marian 31 juli 2017op09:28

      De ruimte binnen een ballon is ook niet groot, maar wel groter dan een puntje. De knal van een ballon is een stuk minder dan een oerknal, desalniettemin kan je daar behoorlijk van schrikken als er onverwacht een ballon knapt. De oerknal gaat vast met donderend geraas, zeker als er zoiets als een wereld omtrek van wel 40.000 kilometer lang met daarbij de bergen en zeeën geschapen wordt. Bij levende wezens wordt God een Pottenbakker en boetseert met zachte en tedere hand de mens in een vorm naar het beeld van God en gelijkend op Hemzelf.

      Verder ben ik er niet van overtuigd dat de aarde veel ouder is dan ca. 10.000 jaar. Het heelal misschien wel veel ouder, maar de aarde op zichzelf en met ons daarbij bestaan nog niet zo lang, als ik de Bijbel geloven mag. De wetenschappers spreken elkaar toch ook tegen op dit punt. Welke wetenschapper, waarvan men zegt dat ze zo geleerd zijn, heeft dan gelijk? De uitkomst moet dan unaniem hetzelfde zijn van zowel christelijke als niet-christelijke wetenschappers. Maar ze liggen nog altijd niet op één lijn.

      En de aarde bleek rond en niet plat. Laat men uit de Bijbel dan ook zelf de conclusie kunnen trekken dat de aarde rond is. De katholieke Kerk had dat dus zelf al veel eerder kunnen weten.

  • Marian 27 juli 2017op00:21

    Tegenwoordig beweren sommige mensen dat de mens God verzonnen heeft om een houvast te hebben. Maar dat klopt niet met de feiten. Want: 1. Er zijn wel degelijk gelovigen die houvast hebben aan God en zo nu en dan verhoring vinden van hun gebeden en troost vinden bij hun God. 2. God heeft de mensen bedacht en in het leven geroepen (of geroepen in het leven) bedacht. Ik weerleg dus die stelling met een vraag: “Bent u de vader of moeder van God soms?” Ik geloof dat geen mens hier “Ja” op kan zeggen. Of er moet toevallig een mens, zoals u en ik op aarde rondlopen met de naam ‘God’ en een vader en moeder hebben. Maar ik ken niet één zo’n verhaal. En in een tijd als de onze zou juist zoiets binnen de kortste keren over de hele wereld bekend zijn., want dat is dan heel uniek. 3. Verder zijn er mensen geweest die ongeveer in de jaren zestig van de vorige eeuw God al dood verklaard. Dat was slechts een verklaring. Bewezen heeft men dat nooit. God gaat niet dood. Zo’n Sterke God hebben we dus! Als God dood zou zijn, dan waren wij mensen er ook niet geweest, evenmin als de dierenwereld en de planten, de zon, maan en sterren etc. Er bestaat een lied: “Kijk eens om je heen en zie hoe God de wereld schiep…..” En wat hebben wij er van gemaakt?

    • Marian 31 juli 2017op09:08

      De gedachte ‘de mens heeft God verzonnen.’ komt wellicht bij de filosoof Voltaire vandaan. Hij werd opgevoed bij de Jezuïeten en stond levenslang vijandig tegenover de katholieke Kerk en had stevige kritiek op Pascal, een religieuze denker.

      Hoewel Voltaire dus stevige kritiek had op de R.K. Kerk is hij wel gelovig gebleven. Het is een beetje tegenstrijdig dat wat ik nu lees van Voltaire (een uittreksel in een boek vol filosofen). Ik citeer: “Toch behield Voltaire zijn geloof in God, de God die door de mens zou moeten worden ‘uitgevonden’ als hij niet bestond. God was voor Voltaire een praktische noodzaak – een bolwerk tegen morele anarchie en de laatste steun voor ideeën van verdraagzaamheid en broederliefde waarin hij sterk geloofde.”

      De broederliefde voor de Jezuïeten, toch ook een religieuze priester/kloosterorde binnen de Rooms-katholieke Kerk, was zeker afgenomen bij Voltaire, of lag dat aan de Jezuïeten zelf?

      Voltaire had ook stevige kritiek op de gevestigde orde. Hier lijkt al een stukje anarchisme door te klinken. In 1789 begon de Franse Revolutie die ontelbare slachtoffers heeft geëist. Die duurde meen ik tot 14 juli 1794 (?) en is de Nationale Dag in Frankrijk.

  • A. G. Stinus 27 juli 2017op17:49

    Hallo Peter,

    In zijn Belijdenissen (vertaling G. Wijdeveld) schrijft Augustinus ergens : Mogen zij dus zien dat er zonder geschapenheid geen tijd bestaanbaar is, … (p. 287). Hij schrijft ook : (p. 272) : Er is dus ook geen tijd geweest dat gij nog niets gemaakt hadt, omdat gij de tijd zelf gemaakt hebt. Ik denk dat dit toch duidelijk is.

    Veel filosofen waren er reeds lang van overtuigd dat de tijd (voor ons bekende bestaan) ooit een begin kende. De wetenschap heeft hun gelijk gegeven. De tijd voor het heelal loopt nu ongeveer 13,7 miljard jaar.

    Vriendelijke groet, AGS

  • Marian 2 augustus 2017op22:49

    Ik blijf hierin eigenwijs. Ik geloof in de Schepping zoals beschreven staat in de Bijbel. Men gelooft al bijna niets meer van de Bijbel, nog even en de Bijbel is helemaal niet meer waar en zet men niet de duivel maar God als leen nog grotere leugenaar neer dan de duivel. Dat kan toch niet! Men lijkt wel mesjokke (Joodse uitdrukking voor: gek).

    En het was en is nog wel het Woord van God.

    Kijk, dat men als jonge kinderen wijsmaakt dat Sint Nicolaas nog rondloopt rondom zijn sterfdag en het schijnt allemaal toch op bedrog te rusten is al erg. Maar de link naar God is dan wel snel gemaakt, toch? Een kind is ook niet dom, hoor. Men kan ook op andere manieren cadeautjes aan kinderen geven, zonder bedrog en een beetje minder kan ook wel.

    Zo was er een arm Afghaans meisje dat heel erg graag voedsel wilde brengen voor haar zieke oom in Nederland. Maar dat ging natuurlijk niet. Zo’n groot hart heeft een kind van moslimouders nog wel. Zo’n groot hart heb ik nooit gehad. Ik schaam mij rot. Ik had katholieke ouders. Ik bedoel maar. Heel wat anders dan de knuffelbeesten die men wil sturen naar arme landen. Erg goed bedoeld. De kinderen zijn er blij mee, maar een beetje surrogaat is het ook, Het zijn maar dingen. Voedsel, eten en water zijn de allereerste levensbehoeften.
    Misschien moeten we toch weer beter leren bidden en leren vasten in de vastentijd. In plaats van aalmoezen geven. Aalmoezen geven is voor de (gierige?) Hollanders gemakkelijker dan die eerste twee. Tegenstrijdig. Nederland geeft vaak het meeste geld aan goede doelen, maar toch staan ze bekend als zijnde ‘gierig’.

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *