“Pastorale aanpak” van Tweede Vaticaans Concilie leidde tot homoseksuele misbruikcrisis

Foto: CathNewsUSA

Priester Peter Smith, de voormalige kanselier van het aartsbisdom van Glasgow, vertelde de Catholic Observer dat de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie bijgedragen hebben aan de kerkelijke homoseksuele misbruikcrisis. In de jaren zeventig werden priesters die beschuldigd waren van homoseksueel misbruik niet gestraft, maar naar therapie gestuurd.

Volgens Fr Smith heeft het Tweede Vaticaans Concilie ons gevraagd om pastoraal verder te gaan en “voor mensen te zorgen” in plaats van de eerdere “legalistische” benadering.

Dezelfde dichotomie wordt nu sterk bevorderd door Paus Franciscus op alle vlakken van de Kerk.

Bron: gloria.tv/nl.news

Author: Dries Goethals

Naast voorzitter van het Katholiek Forum, is Dries Goethals de voorman van de anti-cultuurmarxistische vereniging Pro Familia (www.profamilia.nl) en verantwoordelijke van de landelijke tak van de internationale pro-life-organisatie Helpers of God's Precious Infants (www.helpers.be).

6 thoughts on ““Pastorale aanpak” van Tweede Vaticaans Concilie leidde tot homoseksuele misbruikcrisis

  1. Korte geschiedenis van de “Pastorale aanpak”.
    +++
    Suenens had grote invloed op het verloop van Vat2. Suenens en A.Dondeyne socialiseerden het geloof. Als priester-professor had Dondeyne veel invloed op jongere generaties van katholieke intellectuelen, waaronder Wilfried Martens, Roger Dillemans, Pieter De Somer, Renaat Van Elslande en André Vlerick.
    Dondeyne was actief vanaf 1933!
    +++
    Dondeyne werd in juli 1966 Huisprelaat van de Paus, dus drie jaren nadat Paulus VI paus werd! Volgens Wikipedia schipperde Paulus VI tussen Traditie en vernieuwing.
    +++
    Suenens en Desmet hebben inderdaad een zeer lange tijd en op belangrijkste posities aan de top de Kerk niet alleen in Noord-Belgiê maar ook via het concilie wereldwijd kunnen beschadigen.
    +++
    De opvatting over de verdraagzaamheid bij de vrijmetselaars
    De katholiek verstaat in het algemeen onder “verdraagzaamheid” de geduldige aanvaarding van andere mensen. Bij de vrijmetselaars daarentegen gaat het om verdraagzaamheid ten opzichte van ideeën, hoe tegengesteld deze ook onderling kunnen zijn.
    Het internationale “Freimaurer Lexicon” preciseert : “Het relativisme is het uitgangspunt van de standpunten der vrijmetselaars over de problemen van wereld en mensheid. Het relativisme baseert de verdraagzaamheid op redelijke argumenten. De vrijmetselarij is één van de bewegingen die onstaan zijn op het einde van de Middeleeuwen als reactie tegen het onvoorwaardelijk karakter van de leer van de Kerk en het politieke absolutisme, als reactie tegen alle soorten fanatisme”. De trouw aan het geloof en de erkenning van het leergezag van de katholieke Kerk worden door deze opvatting ondermijnd.
    http://users.belgacom.net/souls-life/Vrijmetselarij.htm – DE VRIJMETSELARIJ EN DE KATHOLIEKE KERK

  2. alles was hier zo nieuw
    weer de hoek om, de lange gangen
    de gewijde sfeer in de eetzaal
    de strenge perfect op een verhoging
    het gezamenlijk avondgebed in de kapel
    onze gang over al die trappen naar de gemeenschappelijke zolder
    elk dook zijn eigen cabinetje in
    gordijntjes toe en met een klik het grote licht uit
    een paar maal ‘s nachts controle door een zaklantaarn
    liggen onze armen wel boven de dekens

    de plechtige hoogmis was begonnen
    uit vele kelen het serene gregoriaans
    opstijgend met de wierook tot de almachtige God
    kazuivels met brokaat in goud en edelstenen
    saamhorig in het latijn voor onze roeping
    toekomstige missionarissen in gebed toegewijd
    dan weer door de gangen met een knorrige maag
    de welriekende koffiegeuren kwamen ons reeds toegemoet

    nooit
    heeft de jongen zich erover verwonderd
    het als een
    vanzelfsprekendheid
    aanvaard
    toen hij naar dat ene kamertje moest komen
    hij met een flemerige stem werd toegesproken
    schitterende oogjes
    handen zo zacht als fluweel
    maar die
    rotte
    adem
    kon hij niet ontvluchten
    grijpende klauwen deden het onterende werk
    wat kon hij anders doen dan zich eraan
    over te geven
    terwijl hij het orate frates moest opdreunen
    suscipiat dominus sacrificium de manibus tuis
    ad laudem et gloriam nominis sui
    ad utilitatem quoque nostram
    totiusque ecclesiae suae sanctae

    zo vaak is hij voor hen moeten verschijnen
    nooit zich afgevraagd
    waarom dit alles zo moest zijn
    elke keer was weer anders
    een complete verrassing
    zou hij de enige zijn uit zijn klas
    alles omgeven door een sfeer van zwijgzaamheid
    een gezamenlijk groot geheim

    waarom was hij zo gewild
    moesten ze specifiek hem hebben
    de een was vriendelijk
    een zoetgevooisde stem
    de ander grof en bot
    overal blauwe plekken
    die niemand mocht zien

    ja hij was wel te geliefd
    dat altaar waar hij naartoe geleid werd
    en erboven weer dat orate frates op te zeggen had
    moge de Heer het offer uit uw handen aannemen
    tot lof en eer van Zijn naam
    en tot welzijn van heel Zijn heilige Kerk

    dit alles is niet meer
    verweesd lieten ze hem achter
    een groot vraagteken in zijn hoofd
    kon niet meer naar dat seminarie toe
    verdwenen en opgelost in de lucht
    met al haar vrome paters
    vervreemd was hij van zichzelf
    een laatste traan biggelde over zijn wangen
    niemand
    aan wie hij zijn verhaal kwijt kon
    niemand
    zou hem ook maar enigszins kunnen begrijpen
    kwalijk heeft hij hen dat nooit genomen
    in hun cultuur hoorde ook dat erbij
    kon niet bestaan zonder dat grote geheim
    dat zelfs voor velen onder hen onbekend was
    ach dat celibaat
    en hij begreep:

    overal waar mannen bij elkaar moeten zijn zonder vrouw
    en vrouwen zonder man
    komen dergelijke excessen voor
    nee niet te vermijden
    vooral als er ook nog kinderen in hun spel betrokken worden
    dat scheepsmaatje in de combuis van het zeilschip
    is er niet alleen om de kok te helpen

    tja
    zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar
    zo zijn de mensen
    die fraai gepolijste buitenkant van elke gevel
    van binnen vol doodsbeenderen en onreinheid
    het zij zo
    de jongen is zoals hij is
    alles heeft hij overgegeven aan zijn Vader
    en zijn laatste wrok heeft hij ingeslikt
    suscipiat dominus sacrificium de manibus tuis
    ad laudem et gloriam nominis sui
    ad utilitatem quoque nostram
    totiusque ecclesiae suae sanctae

  3. Het is de mislukte pastorale aanpak geworden en het is nog niet gedaan het probleem in de kerk is dat men homofiel mag zijn maar het niet in de praktijk mag brengen dat is juist ook de hypocriete houding van de kerk !!

  4. Beste Willy,
    – Er is niets hypocriet aan het feit dat de Kerk tegelijkertijd zegt 1) we hebben niets tegen mensen die homoseksuele neigingen hebben (deze bestaan nu eenmaal), en 2) homoseksuelen, breng deze neiging niet in de praktijk, want het is tegen het plan van God. Hier geldt zoals steeds : men moet geen mensen veroordelen (dat komt alleen God toe), maar we mogen en moeten verkeerde handelingen veroordelen.
    – De Bijbel veroordeelt meermaals homoseksuele handelingen. Die zijn duidelijk tegen Gods plan (homoseksuele handelingen kunnen niet tot menselijke vruchtbaarheid leiden, de gave van de seksualiteit wordt verkeerd gebruikt).
    Vriendelijke groeten, Au. G. Stinus

    1. Zie ook mijn beide reacties (van 5 en 13 juni) in het artikel “per ongeluk (?) reclame voor homoseksualiteit op de website van het Vaticaan (5 juni)”, waarin deze jongen onder andere verwijst naar afwijzende bijbelteksten over homoseksualiteit, en nog veel meer.
      Toen hij zijn homoseksualiteit bewust werd, was de houding van de katholieke Kerk op dat moment uiterst mild. Een geestelijke heeft daarna gesproken met zijn ouders, en hen een boek daarover te lezen gegeven: “Sinds u het weet” van Herman Roose (1968). Homoseksueel zijn mag van de Kerk, daar doe je nu eenmaal niets aan, als je het maar niet in praktijk brengt. Een rare houding, die vergeleken kan worden met iemand die pas een auto gekocht heeft, en voor de deur afgeleverd door de bezorger. Die overhandigt de nieuwe eigenaar de sleutel, en zegt: ” Gefeliciteerd met uw mooie auto. Maar u mag er niet mee rijden, hoor!”
      Homoseksuelen mogen wel terdege door de Kerk benaderd worden, maar direct moeten zij geconfronteerd worden met hoe God daarover denkt, en waarom Hij dat afkeurt; zie wederom mijn verwijzing hierboven. Ja, Hij keurt dat zo sterk af, dat volgens de wet van Mozes zij de doodstraf verdienen; en Paulus spreekt over “zij zullen het koninkrijk Gods niet beërven”. Punt uit.
      Daar werd deze jongen jaren later mee geconfronteerd, na reeds drie jaar met een vriend te hebben samengewoond, en schrok zich natuurlijk te pletter. Waarom is de katholieke Kerk zo uiterst mild hierover, en de Schrift niet? Maar hij besloot de Schrift in dat geval boven de Kerk te stellen, dus voortaan alleen te blijven. Uit liefde wierp God hem echter een maagd in zijn schoot, om zo tot een gezinnetje te worden.
      En, heeft hij nog last van zijn geaardheid? Ach, hij heeft nog wel eens een homoseksuele droom, dat is alles. Maar omdat hij zich aan de Heer heeft vastgegrepen, wil hij nooit meer met een vriend “iets” hebben. Voltooid verleden tijd. Ja, heel soms nog wel eens een brok in de keel. Maar dan schouwt hij naar wat Hij hem allemaal in plaats daarvan geschonken heeft.
      Hij gelooft zelf niet zo in die theorie van de geaardheid. Zegt altijd: je hebt een knop en je hoofd zitten, en die zit er niet voor niets; omdraaien dus. Ook Thailanders kunnen dat uitstekend, die knop omdraaien.
      Waar mijn homoseksualiteit vandaan komt? Lees maar eens dat stukje poëzie hierboven. Dan weet je voldoende.
      Zo heeft deze jongen in deze trant een strenge brief geschreven naar het bisdom van ‘s-Hertogenbosch, die holebi’s wilden verwelkomen in hun kathedraal op Roze Zaterdag (morgen)
      . Het hele feest gaat nu dus toch niet door. Een positief gebaar van deze bisschop. Nu nog aan deze mensen laten weten over het waarom.

  5. @ Willy
    @ een Jongen

    Een uitzonderlijk streng maar liefdevol opvoedingssysteem wordt beschreven in de werken van Jakob Lorber.

    Kinderen worden al zo vroeg mogelijk aangezet zich werkelijk tot in de allerkleinste miniemste details te leren beheersen.
    Daar heeft men dus ook bijzondere leraars voor nodig!!!

    Het gaat over een volk op een andere planeet!
    Daar wordt men niet in begeerte verwekt en bijgevolg niet in zware zonden geboren zoals wij kinderen van Eva.

    Ooit was er op onze planeet ook een dergelijk onderwijs. Maar hier is de mens helaas in staat alles steeds weer te ontwaarden.

    Alleen Traditionele Joden en Traditionele Katholieken zijn nog bereid NOGAL streng te willen zijn. Het is niet aan ons ‘de rest’ als ‘afval’ te beschouwen. De planeet Aarde is een bijzonder louteringsoord. Hier kan men niet het heil verkrijgen zonder zich af en toe te branden.

    Waarom Aardse gelovigen nog steeds weigerachtig staan tegenover mysticus en eindtijdprofeet Jakob Lorber is me een raadsel.

    Jakob Lorber, “De natuurlijke zon”, (Hoofdstuk 17 Schoolgebouwen op de middengordel.)
    De Ster, Uitgeverij Schors, Amsterdam
    http://www.lorber.nl

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.