Kardinaal Caffarra over “Hoe Satan Gods schepping vernietigt door abortus en homoseksualiteit”

13 juni 2017

Kardinaal Caffarra op het ‘2017 Rome Life Forum’ | Foto: LifeSiteNews.com

“Wanneer Ik zal omhoog geheven zijn van de aarde, zal Ik allen tot Mij trekken” (Joh. 12,32). “De hele wereld ligt onder de macht van de Boze.” (1 Joh. 5,19).

Het lezen van deze goddelijke woorden geeft ons een perfect bewustzijn van wat er werkelijk gaande is in de wereld, in de menselijke geschiedenis, beschouwd in haar diepten. De menselijke geschiedenis is een confrontatie tussen twee krachten: de kracht van de aantrekking, wiens bron is de het gewonde Hart van de Gekruisigde-Verrezene, en de macht van Satan die niet wil dat we worden verdreven uit zijn koninkrijk.

Het gebied waar de confrontatie plaatsvindt, is het menselijk hart, het is de menselijke vrijheid. En de confrontatie heeft twee dimensies: een innerlijke dimensie en een uiterlijke dimensie. We zullen kort deze beide dimensies beschouwen.

1. We beginnen met een beschouwing over de eerste dimensie. Bij het proces voor Pilatus vraagt de gouverneur aan Jezus of Hij een koning is; of wat de bedoeling is van de vraag van Pilatus – of hij een werkelijke en soevereine politieke macht heeft over een zeker gebied.

Jezus antwoordt: “U zegt het. Hiervoor werd Ik geboren en hiervoor kwam Ik in de wereld, om te getuigen van de waarheid. Ieder die behoort aan de waarheid luistert naar Mijn stem” (Joh. 18,37).

“Jezus wil ons doen begrijpen dat Zijn koningschap niet is als van de koningen van deze wereld, maar bestaat uit de gehoorzaamheid van Zijn subject aan Zijn woord, aan Zijn waarheid. Hoewel Hij heerst over Zijn subjecten, is het niet door kracht of macht, maar door de waarheid waarvan Hij getuigt welke “allen die tot de waarheid behoren” ontvangen met geloof” (I. De La Potterie).

Thomas van Aquino legt de volgende woorden in de mond van de Heiland:

“Daar Ik Zelf waarheid manifesteer, bereid Ik dus een koninkrijk voor Mijzelf”.

Jezus op het Kruis trekt iedereen tot Zichzelf, want het is op het Kruis dat de Waarheid waarvan Hij getuigt glansrijk is.

Toch kan deze aantrekkingskracht alleen effect hebben op degenen die “aan de waarheid behoren”. Dat wil zeggen op degenen die diep beschikbaar zijn voor de Waarheid, die de waarheid liefhebben, die er mee in vertrouwelijkheid leven. Pascal schrijft: “Je zou me niet zoeken als je me niet reeds had gevonden.”

Hij die de hele wereld onder zijn heerschappij houdt, domineert daarentegen door leugens. Jezus zegt van Satan:

“Hij was een moordenaar van het begin af aan en hij bevindt zich niet in de waarheid, omdat er in hem geen waarheid is. Wanneer hij leugentaal spreekt, spreekt hij uit zijn eigen wezen, want een leugenaar is hij, ja, de aartsleugenaar” (Joh. 8, 44).

De bewoordingen zijn dramatisch. De eerste bewering – “Hij was een moordenaar van het begin af aan” – wordt verklaard door de tweede: “en hij bevindt zich niet in de waarheid”. De moord die de duivel begaat bestaat in het zich niet bevinden in de waarheid, niet verblijven in de waarheid.

De val van Lucifer

Het is moord omdat hij ernaar zoekt uit te doven, de waarheid te doden, het verlangen naar waarheid te doden in het hart van de mens. Door de mens over te halen tot ongeloof wil hij dat de mens zich sluit voor het licht van de Goddelijke Openbaring, welke het geïncarneerde Woord is. Daarom spreken de woorden van Jezus tot Satan – zoals de meerderheid van de exegeten vandaag geloven – niet over de val van de engelen. Ze gaan over iets veel diepers, iets angstaanjagends: Satan weigert voortdurend de waarheid en zijn actie in de menselijke samenleving bestaat uit het tegenwerken van de waarheid. Satan is deze weigering; hij is deze tegenwerking.

De tekst vervolgt: “ want er is geen waarheid in hem.”

De woorden van Jezus gaan naar de diepste wortel van het werk van Satan. Hij is in zichzelf een leugen. Waarheid is volledig afwezig in zijn persoon en dientengevolge is hij per definitie degene die de waarheid tegenwerkt. Jezus voegt daar onmiddellijk aan toe: “Wanneer hij liegt, dan spreekt hij volgens zijn eigen aard, want hij is een leugenaar en de vader van alle leugen.” Wanneer de Heer zegt “dan spreekt hij volgens zijn eigen aard”, dan introduceert hij ons in het innerlijk van Satan, in zijn hart. Een hart dat in duisternis leeft, in schaduwen: een huis zonder deuren en ramen.

Samengevat, dit gebeurt derhalve in het hart van de mens: Jezus, de Openbaring van de Vader, oefent een grote aantrekkingskracht uit naar Zichzelf. Satan werkt dit tegen om de aantrekkingskracht van de Gekruisigde-Verrezene te neutraliseren. De kracht van de waarheid die ons vrij maakt, handelt op het hart van de mens. Het is de Satanische kracht van de leugen die slaven van ons maakt.

Toch, daar we geen zuivere geest zijn, is de menselijke persoon niet alleen innerlijk. De menselijke innerlijkheid wordt uitgedrukt en gemanifesteerd in de opbouw van de samenleving waarin hij of zij leeft. De menselijke innerlijkheid wordt uitgedrukt en gemanifesteerd in cultuur als een essentiële dimensie van het menselijk leven als zodanig. Cultuur is de manier van leven die specifiek menselijk is.

Gegeven het feit dat de mens gepositioneerd is tussen twee tegengestelde krachten, moet de conditie waarin hij zich bevindt noodzakelijk twee culturen doen ontstaan: de cultuur van de waarheid en de cultuur van de leugen. 

Er is een boek in de Heilige Schrift, het laatste boek, de Apocalyps, die de uiteindelijke confrontatie beschrijft tussen de twee koninkrijken. In dit boek neemt de aantrekking van Christus de vorm aan van een triomf over de vijandelijke krachten die onder bevel staan van Satan. Het is een triomf die komt na een lange strijd. De eerste vruchten van de triomf zijn de martelaren.

“De grote Draak werd neergeworpen, de oude slang, die Duivel en Satan heet, die de hele wereld verleidt; neergeworpen werd hij op aarde en zijn engelen met hem… Zij (de martelaren) hebben hem overwonnen door het bloed van het Lam en door het woord van hun getuigenis, want zij hebben hun leven geminacht ten dode toe” (Apoc. 12, 9. 11).

Het Lam Gods, overwinnaar van Satan

2. We vervolgen met de tweede dimensie, waarbij ik de volgende vraag zou willen beantwoorden: zijn er in onze Westerse cultuur ontwikkelingen die met bijzondere helderheid de confrontatie openbaren die de Gekruisigde-Verrezene uitoefent op de mens, en de cultuur van de leugen die door Satan is opgebouwd? Mijn antwoord is bevestigend, en er zijn in het bijzonder twee ontwikkelingen.

De eerste ontwikkeling is de transformatie van een misdaad (door het Tweede Vaticaans Concilie nefandum crimen genoemd), abortus, in een recht. Let wel: ik spreek niet van abortus als een daad begaan door één persoon. Ik spreek over de bredere rechtvaardiging die begaan kan worden door een juridisch systeem door een enkele daad: door het te plaatsen in de categorie van subjectieve rechten, welke een ethische categorie is. Dit betekent dat wat goed is, slecht wordt genoemd, wat licht is, schaduw. “Wanneer hij liegt, dan spreekt hij volgens zijn eigen aard, want hij is een leugenaar en de vader van alle leugen.” Dit is een poging om een “anti openbaring” te produceren.

Wat is in feite de logica die leiding geeft aan de veredeling van abortus?

Ten eerste is het de diepste ontkenning van de waarheid over de mens. Zodra Noach de wateren van de zondvloed verliet, zei God:

“Wie het bloed van een mens vergiet, diens bloed wordt door mensen vergoten, want als zijn beeld heeft God de mens gemaakt” (Gen. 9,6).

De reden waarom de mens het bloed van de mens niet moet vergieten, is dat de mens het beeld is van God. Door de mens verblijft God in Zijn schepping. Deze schepping is een tempel van de Heer omdat de mens het bewoont. De onaantastbaarheid van de menselijke persoon geweld aan te doen is een heilig schennende daad jegens de heiligheid van God. Het is de Satanische poging om een “antischepping” voort te brengen.

Door het veredelen van het vermoorden van mensen heeft Satan het fundament gelegd voor zijn “schepping”: om van de schepping het beeld van God te verwijderen, om zijn aanwezigheid daarin te verduisteren.

De Schepping volgens Michelangelo

De heilige Ambrosius schrijft: “De schepping van de wereld werd voltooid met de vorming van het meesterwerk dat de mens is, welke… in feite de culminatie is van de schepping, de hoogste schoonheid van elk geschapen wezen.”

Op het moment waarop het recht van de mens wordt bevestigd om te bevelen over het leven en de dood van een ander mens, wordt God uitgestoten uit Zijn schepping want Zijn oorspronkelijke aanwezigheid wordt ontkend, en deze oorspronkelijke verblijfplaats binnen de schepping – de menselijke persoon – wordt ontheiligd.

De tweede ontwikkeling is de veredeling van homoseksualiteit. Dit ontkent in feite volledig de waarheid over het huwelijk, de gedachte van God de Schepper met betrekking tot het huwelijk.

De Goddelijke Openbaring heeft ons verteld hoe God over het huwelijk denkt: de wettige vereniging van een man en een vrouw, de bron van leven. In de gedachte van God heeft het huwelijk een permanente structuur, gebaseerd op de dualiteit van de menselijke manier van zijn: vrouwelijkheid en mannelijkheid. Niet twee tegengestelde polen, maar de één met en voor de ander. Alleen zo ontkomt de mens aan zijn oorspronkelijke eenzaamheid.

Een van de fundamentele wetten waardoor God het universum regeert is dat Hij niet alleen handelt. Dit is de wet van de menselijke medewerking met het goddelijk bestuur. De eenheid tussen een man en een vrouw, die een vlees werden, is menselijke samenwerking in de scheppende daad van God: elke menselijke persoon is geschapen door God en verwekt door zijn ouders. God viert de liturgie van zijn scheppend handelen in de heilige tempel van de echtelijke liefde.

De zondeval, die het Beeld van God in de mens ernstig beschadigde

Samenvattend. Er zijn twee pilaren van de schepping: de menselijke persoon in zijn bevoorrechte positie op het materiële universum, en de echtelijke vereniging tussen een man en een vrouw, de plaats waar God nieuwe menselijke personen schept “naar Zijn beeld en gelijkenis.” De axiologische verhoging van abortus tot een subjectief recht is de afbraak van de eerste pilaar. De veredeling van een homoseksuele relatie, wanneer deze wordt gelijkgesteld aan een huwelijk, is de vernietiging van de tweede pilaar.

Aan de wortel van dit werk staat Satan, die een feitelijke antischepping wil opbouwen. Dit is de uiteindelijke en verschrikkelijke uitdaging welke Satan naar God slingert. “Ik laat aan U zien dat ik in staat ben om een alternatief te bouwen voor uw schepping. En de mens zal zeggen: het is beter vertoeven in de alternatieve schepping dan in uw schepping.”

Dit is de angstaanjagende strategie van de leugen, gebouwd rond een diepe minachting voor de mens. De mens is niet in staat zichzelf te verhogen tot de schittering van de Waarheid. Hij is niet in staat om te leven binnen de paradox van een oneindig verlangen naar geluk. Hij is niet in staat zichzelf te vinden in de waarachtige zelfgave. En daarom – zo gaat het verhaal van Satan verder – vertellen we hem banaliteiten over de mens. We overtuigen hem dat de Waarheid niet bestaat en dat zijn zoeken derhalve een droevige en nutteloze hartstocht is. We halen hem over om de maat te bekorten van zijn verlangen, in lijn met de maat van het voorbijgaande moment. We plaatsen in zijn hart de achterdocht dat liefde slechts een masker is van genot.

De Groot Inquisiteur van Dostojevski spreekt aldus tot Jezus: “U beoordeelt de mens te hoog, want hoewel ze rebels zijn, het zijn geboren slaven… Ik zweer U dat de mens zwakker en lager is dan U zich ooit heeft voorgesteld! De mens is zwak en laf.”

Hoe moeten we leven in deze situatie? In de derde en laatste sectie van mijn overweging zal ik een antwoord zoeken op deze vraag.

Het antwoord is eenvoudig: binnen de confrontatie van de schepping en de antischepping worden we opgeroepen om te GETUIGEN. Dit getuigenis is onze manier van zijn in de wereld.

Het Nieuwe Testament heeft een overvloedig rijke leer over deze kwestie. Ik moet mijzelf beperken tot een indicatie van de drie fundamentele betekenissen die het getuigenis constitueren.

Getuigenis betekent zeggen, spreken, openlijk en publiekelijk aankondigen. Iemand die niet op deze manier getuigt is als een soldaat die wegvlucht op het beslissende moment in de strijd. We zijn niet langer getuigen maar deserteurs als we niet openlijk en publiekelijk spreken. De Mars voor het Leven is daarom een groot getuigenis.

Getuigen betekent te zeggen, openlijk en publiekelijk de goddelijke Openbaring te verkondigen, welke de oorspronkelijke duidelijkheid inhoudt, slechts door de reden te ontdekken, en met recht gebruikt. En in het bijzonder om te spreken over het Evangelie van het Leven en het Huwelijk. 

Getuigen betekent te zeggen, openlijk en publiekelijk het Evangelie van het Leven en het Huwelijk te verkondigen alsof het in een proces gebeurt (vgl. Joh. 16, 8-11). Ik zal mijzelf verklaren. Ik heb regelmatig gesproken over een confrontatie. Deze confrontatie neemt in toenemende mate de gestalte aan van een proces, van een wettelijke procedure, waarin de verdediger Jezus en Zijn Evangelie is. Zoals in elke wettelijke procedure, zijn er ook getuigen ten gunste: ten gunste van Jezus en Zijn Evangelie.

Het verkondigen van het Evangelie van het Huwelijk en van het Leven vindt vandaag plaats in de context van vijandigheid, van ongeloof. Het alternatief is een of twee opties: ofwel men blijft zwijgen over het Evangelie, of men zegt iets anders. Het is duidelijk dat wat ik heb gezegd niet geïnterpreteerd moet worden alsof het betekent dat Christenen zich… antipathiek moeten opstellen tegenover iedereen.

Sint Thomas schrijft: “Het is hetzelfde, wanneer men geconfronteerd wordt met twee tegengestelden, om de ene te volgen en de andere af te wijzen. Een medicijn, bijvoorbeeld, stelt de genezing voor, terwijl het de ziekte uitsluit. Het behoort vervolgens tot de wijze mens om te mediteren over de waarheid, in het bijzonder met betrekking tot het Eerste Principe… en de tegengestelde leugen te weerleggen.

Augustinus schrijft: “Bemin de zondaar, maar vervolg de zonde.” Let wel: het Latijnse woord per-sequor (vervolgen) is een versterkend werkwoord. De betekenis is daarom: “Verjaag de zonde. Spoor haar op in de verborgen plaatsen van haar leugens, veroordeel het en breng haar ondeugdelijkheid aan het licht.”

Ik besluit met een citaat van een grote belijder van het geloof, de Rus Pavel A. Florenskij. “Christus is getuige, in de extreme zin van het woord, DE GETUIGE. Bij Zijn kruisiging geloofden de Joden en de Romeinen dat zij slechts getuige waren van een historische gebeurtenis, maar de gebeurtenis openbaarde zich als de Waarheid.”

“WANNEER IK VAN DE AARDE ZAL ZIJN OMHOOG GEHEVEN, ZAL IK ALLEN TOT MIJ TREKKEN” (Joh. 12,32).

Bron:LifeSiteNews.com; How Satan destroys God’s creation through abortion and homosexuality
Vertaling: Peter Klos, pr. voor ‘Koningin van de Profeten’ (nr, 24)

Auteur: Dries Goethals

Buiten het Katholiek Forum zet Dries zich in voor de landelijke tak van de internationale pro-life organisatie ‘Helpers of God’s Precious Infants’ (www.helpers.be). Hij is vooral bekend als voorman van de anti-cultuurmarxistische beweging ‘Pro Familia’ (www.profamilia.nl).

Deel dit artikel:Share on Facebook14Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

9 reacties

  • lonesome cowboy 13 juni 2017op11:52

    Aangezien de mens geschapen is met een vrije wil, geeft God zijn licht aan hen die de waarheid willen zien, zodat ze Hem zien en laat Hij genoeg duisternis voor hen die de waarheid niet willen zien, zodat ze Hem niet hoeven te zien.
    Gezien bepaalde uitspraken van enkele gezagsdragers in de Kerk over bovenstaande kwesties én het stillekes zwijgen van anderen, zou je denken dat zij de schaduw prefereren boven het licht. Zijn zij niet degenen die zouden moeten voorgaan om als eersten te getuigen van het licht? Uitleggen hoe lief Jezus wel niet is, dat kunnen ze goed, maar als het er op aan komt zijn ze niet thuis. En maar glimlachen in de camera….jakkes!

  • een jongen 13 juni 2017op13:40

    De hierboven besproken tweede dimensie, over abortus en homoseksualiteit:
    zelf strijdt deze jongen op alle fronten tegen de ontwijding van het geslachtelijke, door God de mens geschonken. Temeer daar hij zelf vaak stelselmatig seksueel misbruikt is geweest, tot ritueel misbruik toe, in milde vorm. Er is niets vreemds, vies, raars aan wat Hij elke mens tussen de benen geschonken heeft, de man verschillend van de vrouw, opdat zij in een geslachtelijke omhelzing zich voortplanten, tot velen worden, vermenigvuldigen. Om dit werkelijk te bestendigen heeft Hij hierbij de hartstocht gegeven, die beiden telkens moet aandrijven nog een kind erbij te nemen. Het doel van God is hierbij, dat velen Zijn liefde zullen kennen, en Hem daartoe verheerlijken in liefde. De liefde neemt dus toe door de velen.
    De satan wil dat omkeren: vermindering van de liefde tot God, verminderen dus van de voortplanting, minder mensen. Zo laat hij professoren in het eind van de vijftiger jaren de pil als anticonceptiemiddel uitvinden, dat de vrouw voor een wijle onvruchtbaar maakt. De wellust hebben ze omarmd, de voortplanting de laan uit geschopt. Ja, nog wel voortplanten, een of twee kinderen, maar niet te snel: na hun dertigste, veertigste… Weinig kinderen, de vrouw besteedt haar weinige kroost uit, en kan het werkdomein van de man betreden. Waar zijn de zwangere vrouwen gebleven, hun maandelijkse stonden, het zogen in het openbaar? Wel wordt er gepaard, heel veel gepaard, nu ook ouderen meer en meer, maar geen kinderen verwekt. Hoererij en overspel genoemd in de Schrift zijn ouderwetse termen geworden. Alsmaar vloeit het kostbare zaad van de man weg in de goot.
    En de seks neemt steeds extremere vormen aan: homo, lesbo, bi, pedo, bestiano, transgender. Het gruwelijke meester-en-slaaf-spel, waarbij het geslachtelijke op zijn diepst ontwijd en soms vernield wordt.
    Natuurlijk heeft God dat zo niet gewild. Elke mens geeft Hij een geslacht mee, om daarmee niet alleen te paren, maar om veel kinderen te verwekken. Te vermeerderen, niet te verminderen. Ter heerlijkheid van de Schepper.
    Dus dat is meer dan de hierboven vermelde tweede dimensie. Waar homo’s zich nooit voort kunnen planten. En abortus ook het mensenras doet verminderen.
    Zie ook mijn eerste twee reacties in “per ongeluk (?) reclame voor homoseksualiteit op de website van het Vaticaan (5 juni)”. Het is een schande, dat er een positief gebaar vanuit de kathedraal in Den Bosch wordt gemaakt naar homo’s, lesbo’s en transgenders. Heb hen onlangs stevig berispt. Heb hiermee louter mijn plicht gedaan tegen deze manifestatie van Gay Pride.

  • A. G. Stinus 13 juni 2017op16:57

    Er zijn in de Kerk meer mensen nodig zoals Kardinaal Caffarra. En naast uitspraken over abortus en homoseksualiteit dienen er ook dringend uitspraken gedaan over de krankzinnige genderideologie. Ondertussen doen onze politici driftig mee met de gender-zottigheden. Ze moeten toch laten zien dat ze in alles goed mee zijn, nietwaar ?

    • een jongen 13 juni 2017op18:23

      Over heel die transgenderidioterie heeft deze jongen reeds een lijvig artikel geschreven, zie zijn reactie in ” transgender-kinderen zijn mogelijk autistisch en hoeven dan geen geslachtsverandering (28 april)” in werkgroep gezin en onderwijs: wat het mannelijke en vrouwelijke precies inhoudt, en de waarheid over geslachtsverandering.
      Tegenwoordig blijkt de mens het verschil tussen mannelijk en vrouwelijk geheel niet meer te weten, zelfs het geslacht wordt niet meer onderkend van wat zij zijn. Ook deze jongen was vroeger in de war geraakt, omdat ze hem stelselmatig seksueel misbruikt hadden, daarbij een meisje van hem maakten: hij doorliep verschillende stadia, van homo, transgender, ontmanning, en zo. Maar toen zijn Heer hem een maagd in de schoot wierp, wist hij wat hij was en moest doen. Kortom, het is deze verkromde maatschappij waarin de mens totaal vervreemd van zichzelf, en dat nota bene de kinderen opdringt. En bijvoorbeeld een homo-echtpaar gelijk stelt met een hetero- echtpaar. Zo heeft de Schepper het geenszins bedoeld; Hij heeft alles toch overduidelijk gemaakt. Velen beseffen niet hoeveel verdriet zij God daarmee aandoe. Wie op deze wijze zijn schepping vergaloppeert, reken maar dat Hij het er niet bij laat zitten; geheel terecht is Zijn oordeel over hen.

  • Nick 13 juni 2017op18:15

    Er zijn waarheden in de tekst te vinden, maar ik zou toch een oproep willen doen uit voorzichtigheid.
    Gods liefde staat centraal. Dat is het eerste en het voornaamste gebod. God beminnen met geheel uw hart, ziel, en verstand. En het tweede de naaste liefhebben als uzelf.
    Nu ook de Homo’s en de mensen die overwegen om vanuit hun complexe situatie abortus toe te passen zijn ook onze naasten. Wat zou Jezus doen al hij deze mensen ziet, ze kruisigen ? Of ze eerst liefdevol aankijken en met hen op weg gaan. Getuigen wil niet zeggen om haat te verspreiden en mensen tegen elkaar op te zetten. Dan ben je zelf een duivel die de mensheid in twee snijd. We moeten op een evangelische manier eerst de situatie en compliciteit begrijpen van elk individu. Paus Fransiscus haalt zelf aan in Amore Leatitia dat we ook altijd de barmhartigheid van God voorop moeten stellen. God gaat telkens opnieuw een weg met ons. Als we mensen in de zondige hoek duwen en ze bespugen, zullen ze veel moelijker te redden zijn. Zij die zonder zijn moge de eerste steen werpen.
    Ik roep mensen op die tegen het homohuwelijk zijn of algemeen tegen de homoseksuelen om hen te bezoeken en hen op een liefdevolle manier te begrijpen, zodat ze zich herkent voelen en er vervolgens een weg en een dialoog met hen gegaan kan worden. Niet om een gelijk te halen ( langs beide kanten) maar om Gods liefde in de ontmoeting zichtbaar te maken. Er staat trouwens: God schiep de mens naar zijn beeld. Dat is het eerste, de mens in het algemeen allemaal zijn ze een beeld van God. Dan pas is sprake van het onderscheid man en vrouw. Jezus was ook een man en had geen vrouw volgens de traditie, Toch is hij het beeld van God bij uitstek. Een man op zich en een vrouw op zich kunnen dus een beeld van God zijn. Als iemand homo is draagt hij ook het beeld van God in zich. Of wil iemand beweren dat door een bepaald daad ( onbewust graag mannen zien zonder dat je dit zelf wilt) je verwijderd bent van je oorspronkelijke doel namelijk beeld van God zijn?
    Ik schrijf hier slecht enkele spontane bedenkingen.
    Hoe zou jij je verhouden tegenoven mensen die voor abortus staan en tegenover homoseksuelen ?
    Kan je dit theologisch, eclesiologisch en christologisch beschrijven?

    • een jongen 13 juni 2017op18:54

      Deze spontane reactie is goed. Zie ook mijn reactie daarboven. Heb zelf acht jaren lang als homo geleefd, waarvan drie in samenwoning met een vriend. Daarna getrouwd met een maagd, niet vanuit mezelf, maar de Heer Jezus Die haar aan mij toebedeelde. Die na negen maanden haar zoontje verwelkomde. Deze jongen begrijpt meer dan menig ander waar het aan schort bij homo’s, lesbo’s, bi’s, transgenders, maso’s, pedo’s. Ga ze dan ook niet uit de weg. Heb kennissen onder homo’s en lesbische stelletjes. Vergelijk ook Jezus die bij de put met een samaritaanse vrouw sprak, en zeide: vijf mannen hebt u gehad, en die gij nu hebt, is uw man niet. En eens kwam er een zeer hoerige vrouw een huis binnen, waar Jezus met een farizeeër sprak. Die vrouw maakte Zijn voeten nat met haar tranen, droogde ze af, en balsemde ze, uit liefde. Toen had Hij tegenover de farizeeër en anderen haar vele zonden vergeven, en zeide: zondig niet meer.
      Zo ook kennen sommige zondaren deze jongen reeds jarenlang. Hebben begrepen, dat zij God hun gedrag niet tolereert. Want hij heeft tot hen getuigt over zijn eigen leven, hoe de Heer Jezus dat veranderd heeft. Tja, omgewend zijn zij helaas niet. Net zoals hij nog nooit iemand tot bekering in de Heer zien komen. Soms verdriet het hem zeer. Wat zijn de mensen toch verhard! Soms wil hij definitief uit zijn wijk weglopen, verhuizen. Maar hij blijft toch maar tussen hen in zitten. Is hij dan beter dan hen? Vroeger was hij toch ook gelijk hen, wellicht slechter? Zo moet hij dan ook hen genadig blijven door tussen hen in te verblijven en tot een getuigenis te zijn. Wellicht zal er misschien toch nog een tot inzicht komen. Zo ook toch blijft God afwachten, stelt Hij Zijn komende toorn uit. Ja, misschien….
      En het bisdom van Den Bosch heeft hij vermaand in verband met dat Gay Pride naar hun kathedraal halen. Zij moeten weten waarom God hun gedrag veroordeelt, en dus niet in God kunnen blijven geloven vanuit hun volhardend homo-zijn (of lesbo, transgender): zij moeten zich eerst omkeren, en dan kan God hen omhelzen, alles vergevend. Niet andersom.

  • Jules van Rooyen 13 juni 2017op23:09

    Met alle respect voor de kardinaal, maar hij bezorgt mij toch de kriebels. Zoals de meeste V2 adepten, zweeft hij in de ruimte met het bekende citaat van Johannes 8, 44. ! De kardinaal maakt niets concreets, bij gebrek aan context. Die laat hij weg. De duivel is geen abstract begrip. Afgezien van onze eigen menselijke zwakheden, bekoringen en struikelingen, heeft de duivel zich ook een werktuig geschapen om de vernietiging van mens en wereld, groots aan te kunnen pakken. Hij krijgt wereldse gestalte in de judeo-vrijmetselaars sekte, met alle mogelijke meelopers vanaf Luther’s Reformatie (+1546), die de wereld omknelt en vernietigt. Tot zelfs in de hoogste regionen van de Kerk heeft zij zich gemanifesteerd. Het V2 concilie staat niet op zichzelf, maar is onderdeel van de grote wereldrevolutie die de mensheid in slavernij moet brengen en de waarheid vernietigt. De kardinaal zwijgt, en helpt gelovigen niet verder met het duiden van het grote kwaad. Maar zonder kennis, geen verdediging, en zonder verdediging, geen verbetering der situatie ; want zij blijven strijden tegen een abstractie van de duivel, tegen windmolens, terwijl de duivel levensecht en concreet ageert. De kardinaal lijkt een gevangene van de politieke correctheid zoals het merendeel van de V2 clerus ? Toen Christus de woorden van Joh. 8, 44, bezigde, sprak hij tot de Farizeeërs, de voorlopers van de Talmud sekte die de wereld in de greep heeft via het wereldomspannende bankensyndicaat van de City en Wallstreet, de massa media, sleeptouw van Hollywood, en tenslotte, de westerse regeringen. Hij sprak, ” (43) Waarom begrijpt gij mijn taal niet ? Omdat gij zelf niet in staat zijt om naar Mijn woord te luisteren. (44) Gij hebt de duivel tot vader, en de zin van uw vader verkiest gij te doen. Hij was een moordenaar van den beginne ; ook hield hij zich niet met de waarheid op, omdat er in hem geen waarheid is. Wanneer hij leugen spreekt, spreekt hij naar eigen aard ; want hij is een leugenaar, en de vader daarvan. (45) En gij gelooft niet in Mij, juist omdat Ik de waarheid zeg. (46) Wie uwer overtuigt Mij van zonde ? Zo Ik de waarheid zeg, waarom dan gelooft gij Mij niet ? (47) Wie uit God is, luistert naar de woorden van God ; daarom juist luistert gij niet, omdat gij niet uit God zijt. (48) De joden antwoordden Hem….”.
    Er is sinds de tijd van Christus niets veranderd. De strijd tussen goed en kwaad is van alle tijden, maar ook de acteurs. De farizeeërs die Hem aanvielen, met het doel, (59) “om Hem te stenigen” (maar Jezus trok zich terug, en verliet de tempel), wilden niet in Jezus geloven, niet alleen omdat Hij de Goddelijke waarheid spreekt, maar vooral omdat de vlekkeloosheid van Jezus leven, inclusief alle wonderen die Hij verrichte, een voortdurend verwijt voor hen is. Hun zondig leven is het beletsel voor hun geloof.
    En dat laatste geldt voor ons allen. Het kwaad is een gevangenis voor het leven. Het venijn zit in de staart. Kennis over hoe het grote kwaad te werk gaat, bevordert de onderscheiding met het goede, en verstevigt dit laatste. Zij is dus de onmisbare steunbalk voor waarheid en geloof, waar de pastoraal niet omheen kan. Daarentegen, het oecumenisme is de V2 decoy, die ons van het doel moet afleiden.

  • een jongen 14 juni 2017op11:42

    De meest intrigerende tekst over de satan is wellicht welk Paulus aanhaalt in zijn tweede brief aan de Korintiërs, hoofdstuk 11, verzen 13 tot en met 15: “Want zulke mensen zijn valse apostelen, bedrieglijke arbeiders, die zich voordoen als apostelen van Christus. En geen wonder, want de satan zelf doet zich voor als een engel van het licht. Het is dus niets bijzonders als ook zijn dienaars zich voordoen als dienaars van de gerechtigheid; hun einde zal zijn naar hun werken.” En de profeet Ezechiël geeft daarbij in hoofdstuk 28 het beeld van een beschuttende cherub met uitgespreide vleugels, volmaakt van gestalte, vol van wijsheid, volkomen schoon, op de heilige berg der goden, wandelend temidden van de vlammende stenen, die God daar een plaats had gegeven. Daarna werd er onrecht in hem gevonden, en door Hem van de berg verbannen, ter aarde neergeworpen; ook in Openbaring 12 gebeurt iets dergelijks.
    Dus geen krom zwart wezentje op bokkepoten met een drietand in de hand, dat zwavel uitblaast, maar een lichtende engel vol (valse) gerechtigheid. Door dat verkeerde beeld onderscheiden vele mensen het kwaad niet van het kwaad. Let maar eens op hoe vele kandidaten zich een mooi gezicht maken met de verkiezingen. Inderdaad, de gaafste en schijnheiligste gezichten winnen de hoofdprijs; daarna beklagen de mensen zich, als die een duivel, een gesel voor het land te zijn. Maar telkens trappen de mensen er weer opnieuw in bij de verkiezingen daarna. Nee, nooit zal deze jongen zich inlaten met hun leugens, op niemand stemmen; hij is immers maar een onnozele jongen.
    Maar hij ziet heel goed dat gehuichel van al die valse profeten, engelen van het licht. En is bedroefd, dat zo weinigen dat ook zien.
    Ja, door velen wordt de God van het Oude Testament, de God van Abraham, Izaäk en Jakob, Jahoeah, zoals Hij Zich openbaarde aan Mozes en Zijn uitverkoren volk, door velen wordt Hij gezien als een wrede God met weinig liefde, Die vraagt Abraham zijn enige zoon aan Hem te offeren; Die Nadab en Abihu, de twee oudste zonen van Aäron verteert, wanneer die vreemd vuur brachten voor Zijn aangezicht; Die Uzza ten tijde van David dood sloeg, toen die de ark Gods beetgreep, toen de runderen uitgleden; Die alle volkeren van Kanaän liet uitroeien voor de Israelieten, die dat land moesten beërven.
    Deze jongen leest al vele jaren de gehele Schrift elke maand uit. Maakt er vele studies van. En beziet het handelen van God de Almachtige vanuit Jezus Christus, Die zei, niets uit Zichzelf te doen, maar slechts te handelen vanuit Zijn Vader. Deze, Die de uitstraling is van Zijn heerlijkheid en de afdruk van Zijn wezen (brief van Paulus aan de Hebreeën 1, vers 3). Zoals Jezus de tempel uitreinigt met Zijn zweep, zo slaat ook God Zijn Vader menigmaal met uitgesterkte arm. Het mooiste vindt de jongen zelf Zijn oeverloos geduld met Zijn volk, de Israelieten, dat Hij een hardnekkig volk noemt: hoe dikwijls Hij hen barmhartigheid heeft geschonken, vergeving, een profeet of een richter om hen te waarschuwen, da’s niet te tellen zo vaak. Want Hij heeft Zijn volk intens lief; blijft trouw, vanwege Zijn verbond met de voorvaderen, en Zijn heilige naam, die Hij niet door hen laat onteren bij de volkeren. Ben er nu weer een boek over aan het schrijven, van hoe is God, Wie is Hij. Dat is onder andere af te leiden uit al die vele verhaaltjes in de gehele Schrift. Het blijft me verbazen, Zijn onuitsprekelijke liefde en gerechtigheid en lankmoedigheid, Die zich dus ook openbaart in Zijn Zoon. Wil men dus Jezus beter leren kennen, dan moet ook Zijn Vader beter begrepen worden. Keer op keer smaakt deze jongen al die verhalen in de Schrift, slaat nooit iets over, ook de dingen niet die hij liever niet zou lezen, zoals al die eeuwige namenlijsten. Uit liefde voor Hem leest hij dan alles, zonder persoonlijke voorkeur. En groeit in geloof en ware kennis. Om Hem nog meer te kunnen dienen op de wijze die Hij wil; niet zoals de jongen wil, want dat zou louter dwaling voortbrengen. Onderwerping aan Hem is een eerste vereiste. En me onderwerpen aan een liefderijke God, dat kan nooit verkeerd zijn, alleen maar goed.
    Zo heeft hij het ware goede en kwade leren kennen. En leert van Hem. Verdraagzaamheid jegens sommigen op dit forum, want niet iedereen is uit hetzelfde hout gesneden. Laat iedereen in zijn waarde, beledigt nooit iemand, hoewel hij soms reden voldoende heeft om iemand voor het hoofd te stoten. Maar zijn voorbeeld is altijd Christus Jezus. Die altijd doet wat de Vader van Hem verlangt. Zo ook Paulus, die in Zijn voetsporen wandelt. Zie hoe correct Jezus de schriftgeleerden en farizeeën altijd antwoordt; niet naar wat zij hadden verwacht. En Hij voegt er dikwijls nog een meerwaarde aan toe.
    O ja, dat schrijven van boeken dat deze jongen doet: ben zeer veelzijdig bezig, en ben nu met de 33e bezig; elk boek heeft gemiddeld zo’n vierhonderd bladzijden. Waarin ook vele van zijn tekeningen, schilderingen, poëzie en muziekcompo’s staan. De lat legt hij zo hoog mogelijk in kwaliteit; want hij biedt ze de Heer aan, die koning is – een koning scheep je toch ook niet af met een klodderschrift? Daarna legt hij ze allemaal in zijn bureau, die er nu krom van gaat staan vanwege het gewicht. Zo groeit hij geestelijk naar zijn Heer toe. Uitgeven doet hij ze niet, want dat bederft maar het hart van deze jongen. Wie geeft een boek uit, en weet zich nederig te houden? Niemand toch? Moet hij zich ook over het paard laten tillen, gaan zweven?
    Zo stelt deze jongen zich op ten dienste van u en anderen. Zoveel mogelijk alles beschouwende vanuit God, niet vanuit mensen. Ach, vergeef hem de misstap die hij soms maakt – wie struikelt nooit?

  • A. G. Stinus 14 juni 2017op16:47

    Er is een verschil tussen een homoseksueel buiten jagen, en hem zeggen dat homoseksuele handelingen niet passen voor wie zich christen wil noemen, omdat ze niet beantwoorden aan de wil van de Schepper. Het eerste is niet Evangelisch, het tweede wel. Men moet altijd onderscheid maken tussen mensen veroordelen (waar we niet het recht toe hebben), en handelingen veroordelen, waar we juist wél het recht toe hebben, krachtens het Evangelie, de Bijbel en de geboden die we moeten verkondigen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *