De Nederlandse bisschoppen ontsteken joodse ‘menorah’ tijdens Fatima-viering in de O-L-V-Basiliek te Maastricht

Kardinaal Wim Eijk van Utrecht zit geknield voor de menorah (links) terwijl de andere Nederlandse bisschoppen rustig toekijken (Foto: Bisdom Roermond)

Op zaterdag, 13 mei 2017 kwamen alle Nederlandse bisschoppen “als pelgrims” naar de Onze-Lieve-Vrouwe-­Basiliek in Maastricht om daar gezamenlijk tijdens een vesper­viering hun bisdommen toe te wijden aan het Onbevlekte Hart van Maria. De bisschoppen deden dat “in het gelovige besef” dat Maria ons brengt bij Christus. Door deze toewijding aan het Onbevlekte Hart van Maria hopen de bisschoppen, dat alle gelovigen gesterkt worden om als Kerk in Nederland de weg door het leven te gaan in geloof, hoop en liefde, met vreugde en vertrouwen, naar God de Hemelse Vader. Op het eind van de viering werden – op aangeven van de bisschoppen en buiten het zicht van de aanwezige gelovigen – de zeven kaarsjes van de menorah – die voor het genadebeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima op de communiebank stond – ontstoken. De menorah is niet alleen een ‘joods’, maar eerder een politiek, zionistisch symbool, dat doordrenkt is van vrijmetselarij en dat het idee symboliseert dat de staat Israël een lichtbrenger en voorbeeld is voor alle naties. ‘Lucifer’ is een Latijns woord dat letterlijk ‘lichtbrenger’ betekent. In het Latijn duidt het meestal op de ‘morgenster’, terwijl het in het Nederlands vooral gebruikt wordt als aanduiding voor de duivel of, preciezer, de duivel voor zijn val. In de verslagen van de bisschoppen op internet wordt het “ontsteken van de kaarsjes” – een detail tijdens de viering – op gelijke hoogte geplaatst als de toewijding aan Maria zélf. Géén van de aanwezige bisschoppen heeft iets ‘verkeerds’ gezien. Niet één van hen was verwonderd of protesteerde, waarschijnlijk omdat ze wisten wat er stond te gebeuren, namelijk een manifestatie van de ‘binnenkerkelijke’ vrijmetselarij. Wie is nu eigenlijk die ‘god’ van de Nederlandse bisschoppen?

Het was inderdaad té mooi om waar te zijn; Nederlandse bisschoppen die op hun paasbest hun bisdommen gezamenlijk komen toewijden aan het Onbevlekte Hart van Maria. Maar, het kon niet anders of hier moest een addertje onder het gras schuilen. De viering betrof de “Toewijding van de Nederlandse bisdommen aan het Onbevlekte Hart van Maria”. Het betrof dus niet Nederland, maar wél de Nederlandse bisdommen. Dit zou gaan gebeuren in een vesperdienst zonder Lof. Er werd vooral heel veel gezongen, maar relatief weinig gebeden, al zullen sommigen opwerpen, dat zingen als dubbel bidden geldt. Maar, u begrijpt hopelijk wat er bedoeld wordt. Opmerkelijk is ook, dat de Rozenkrans trouwens niet werd gebeden tijdens de viering, ondanks het feit dat bij alle zes de verschijningen te Fatima, Maria de kinderen opriep om de Rozenkrans te bidden:

  • “Bid elke dag de rozenkrans om de vrede voor de wereld en het eind van oorlog te verkrijgen.”
    Onze-Lieve-Vrouw te Fatima op 13 mei 1917
  • “Ik wil dat jullie iedere dag het rozenhoedje bidden.”
    Onze-Lieve-Vrouw te Fatima op 13 juni 1917
  • “Ik wil dat jullie doorgaan met iedere dag het rozenhoedje te bidden ter ere van O.-L.-Vrouw van de Rozenkrans, om de wereldvrede en het einde van de oorlog te verkrijgen, omdat Zij alleen jullie zal kunnen helpen. Wanneer jullie het rozenhoedje bidden, zegt dan na ieder geheim: ‘O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons voor het vuur van de hel, breng alle zielen naar de hemel, vooral degenen die uw barmhartigheid het meest nodig hebben.”
    Onze-Lieve-Vrouw te Fatima op 13 juli 1917
  • “Ik wil dat jullie doorgaan met iedere dag het rozenhoedje te bidden.”
    Onze-Lieve-Vrouw te Fatima op 19 augustus 1917
  • “Blijf dagelijks de rozenkrans bidden om het eind van de oorlog te verkrijgen.”
    Onze-Lieve-Vrouw te Fatima op 13 september 1917
  • “Ik ben Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans. Ik kom u vragen om alle dagen het Rozenhoedje te bidden en van leven te veranderen”
    Onze-Lieve-Vrouw te Fatima op 13 oktober 1917

Tijdens de vespers hield kardinaal Eijk een homilie waarin meteen in het begin stevig werd uitgevaren tégen de vrijmetselaars, want “in het Portugal van 1917 hadden de vrijmetselaars het voor het zeggen, en die wilden de Kerk helemaal vernietigen, maar de verschijningen van Maria brachten een ommekeer ten goede mee.” Gelukkig was dat allemaal toen en niet meer nu, tenzij de top van de Kerk in Nederland zelf ook door de vrijmetselarij werd geïnfiltreerd. Tijdens de preek werd de gelovigen verder op het hart gedrukt, dat er naast Fatima nog andere verschijningen waren geweest. De bekendste verschijningen en private openbaringen van Maria in de voorbije twee eeuwen zijn die te Parijs (Wonderdadige Médaille, 1930); La Salette (1846); Lourdes (1858); Pontmain (Frankrijk, 1871); Fatima (1917); Beauraing (1932/3); Banneux (1933) en Rome (Tre Fontane, 1947). “Wat eventuele andere verschijningen en private openbaringen betreft, doet men er goed aan om het oordeel van de Kerk af te wachten, als het nog niet is gegeven, en zich daaraan te houden”. Er werd door Eijk sterk op gehamerd, dat private openbaringen niet en nooit behoren tot de door de Kerk aan haar gelovigen voorgehouden geloofsinhoud. Dan werd het definitieve ‘oordeel van de Kerk’ aangaande Fatima door Eijk nog eens uit de doeken gedaan. Kort gezegd, werd tijdens de viering de Bertone-interpretatie verdedigd. Het is natuurlijk makkelijk om de vrijmetselarij kort aan te vallen, zonder op de inhoud in te gaan, om daarna net die boodschap te verkondigen die de vrijmetselarij graag hoort. Niet zomaar waarschuwt de Evangelist Matteüs ons: “Hoed u voor de valse profeten, die tot u komen in schaapsvachten, maar die inwendig roofgierige wolven zijn” (Mat 7:1). Toch willen wij de zichtbaar getekende kardinaal Wim Eijk niet te streng aanpakken, want ook hij werd vorig jaar nog door de andere Nederlandse bisschoppen als voorzitter van de Nederlandse bisschoppenconferentie afgezet en aan de kant geschoven. De 85-jarige kardinaal Ad Simonis was trouwens ook in de kerk aanwezig, maar liet verder (wijselijk) niet van zich horen, omdat hij zich waarschijnlijk ook niets meer kan herinneren.

Na de homilie volgde dan de langverwachte “Toewijding van de Nederlandse bisdommen aan het Onbevlekte Hart van Maria”. De tekst zelf heeft een vrij hermetische structuur, waarin dan weer niet ‘de bisdommen’, maar “wij onszelf” toewijden aan het Onbevlekt Hart van Maria. Indien de Nederlandse bisschoppen van oordeel zijn, dat de gelovigen het traditionele ‘Onze Vader’ niet meer begrijpen en dat het daarom aangepast moest worden, dan vragen wij onszelf toch wel af, wat de gelovigen dan wel zouden begrijpen van een dergelijke toewijdingstekst? Tijdens de toewijding stonden de bisschoppen ogenschijnlijk voor het genadebeeld van Maria. Wat de gelovigen echter niet konden zien, was dat de bisschoppen en kardinaal Wim Eijk als voorganger zelfs op zijn knieën lag voor een joodse menorah die voor de gelegenheid op de communiebank voor het genadebeeld stond opgesteld. Het leek er dus op, dat (sommige) bisschoppen zich in feite niet tot Maria wendden, maar wél tot de menorah, en dat (sommige) bisschoppen zo het maçonnieke symbool van het zionisme en de staat Israël aanbaden. Liggen daar dan de loyaliteiten van de Nederlandse bisschoppen? Sinds enige jaren vieren de Nederlandse bisschoppen trouwens ook de zogenaamde ‘Dag van het Jodendom’, naar hun zeggen, “om kennis te maken met de joodse wortels van het Christendom”. Nu, die wortels kunnen er ooit wel geweest zijn, naar dat is een afgesloten hoofdstuk. Wij begrijpen dan ook niet de noodzaak van een dergelijke dag. Vieren we de kloof tussen joden en christenen? Of vieren we de joden die Christus niet als hun God erkennen en Hem resoluut afwijzen? Maçonnieke, joods-geïnspireerde symbolen blijven best achterwege wanneer we ons toewijden tot het Onbevlekte Hart van Maria, want de boodschappen van Fatima ageren net tégen deze valse symbolen en de inhoud waarvoor ze staan.

Na de Toewijding volgden nog enkele liederen en gebeden die werden afgesloten met het onvermijdelijke ‘nieuwe’ Onze Vader, dat door het koor gezongen werd. Dit natuurlijk om de kakofonie van een gebeden ‘nieuw’ Onze Vader te voorkomen. Maar, ook nu weer ging het grondig fout bij de zogenaamde ‘beproeving’. Na de oratie volgde dan de zegen door kardinaal Wim Eijk. Maar, net toen iedereen dacht, dat de viering afgelopen was, werden nog enkele gelovigen opgeroepen om een kaarsje aan te steken bij het beeld van Onze-Lieve-Vrouw. En zoals altijd zat ook nu weer het venijn in de staart. Zoals mosterd na de maaltijd, ontstaken 7 afgevaardigden van 7 verenigingen een kaarsje van de menorah voor het genadebeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima. Behalve een vertegenwoordiger van de parochie, waren er een seminarist, een religieuze, iemand van de joods-geïnspireerde Neocatechumenale Weg, iemand van ‘Kinderen bidden voor kinderen’ en nog twee andere groepen. De gelovigen in de kerk konden echter niet zien, dat de kaarsjes geplaatst werden in een maçonnieke menorah die op de communiebank voor het genadebeeld stond opgesteld. Wie kan er nu nog aan twijfelen, dat sommige bisschoppen totaal doordrenkt zijn van vrijmetselarij? ‘Lucifer’ is de ‘lichtbrenger’ en is hun afgod; de gevallen engel, de rebel die de opstand tégen God leidde, maar uit de hemel werd geworpen. En het is natuurlijk Maria, de Onbevlekte Ontvangenis, die de kop van het serpent vertrapt. De slang die symbool staat voor het kwade, dat op de aarde overal aanwezig is. Maria verscheen te Lourdes als de Onbevlekte Ontvangenis en te Fatima als Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, die ons uitnodigt tot herstel van verstoorde relaties en ons vraagt om tot inkeer te komen en God te zoeken.

Echter, de apostasie binnen de Kerk, die Onze-Lieve-Vrouw van Fatima heeft voorspeld, zaait zich verder uit zoals een kankergezwel en doet vele post-conciliaire bisschoppen afstevenen op een schisma. Het is duidelijk, dat de bisschoppen met de boodschappen van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima in hun maag zitten. Dit is de reden waarom zij er zoveel aandacht aan besteden. De post-conciliaire ‘bisschoppen’ proberen de boodschappen van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima te kapen en te corrumperen, terwijl men aan de andere kant de traditionele, ‘hardleerse’ gelovigen probeert af te dreigen. De huidige crisis in de Kerk heeft duidelijk een spirituele basis – een geloofscrisis die start bij de top van de Kerk – en de remedie wordt verwoord in de boodschappen van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima. In die zin zijn de boodschappen van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima uiterst explosief en vormen ze een regelrechte ‘bedreiging’ voor de hervormingen die na het Tweede Vaticaans Concilie – tégen de wil van de Concilievaders in – werden doorgevoerd. De verschijningen van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima spelen een sleutelrol in het begrip van de huidige geloofscrisis in de Kerk en de vele schandalen die de Kerk tegenwoordig teisteren, en de boodschappen van Fatima zullen van cruciaal belang zijn voor het voortbestaan van de Katholieke Kerk in het derde millennium. Maar, na 100 jaar is Rusland – zoals Zij gevraagd heeft – nog steeds niet toegewijd aan het Onbevlekte Hart van Maria. Waar wacht men nog op?

Deel dit artikel:Share on Facebook11Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Comments

    Jules van Rooyen

    (14 mei 2017 - 22:49)

    Sommige bisschoppen zullen die menorah wellicht niet begrepen hebben, enkelen wel, maar geen van hen heeft actie ondernomen om de kaarsendrager in de hoek te zetten, waarschijnlijk uit vrees de kerkelijke politieke correctheid te bruskeren. Een halve eeuw V2 ketterijen heeft de hogere clerus op de knieën gebracht voor een karakteristiek farizees, talmud joods symbool. De hogere clerus in het algemeen zweet peentjes om de 2,5 millenia , Babylonische, farizeese talmud haat tegen de Verlosser, te benoemen, ondanks het feit dat die kabbala haat de oorlogs motor is van het eeuwige farizeese imperialisme : een eeuw terug het judeo-communisme dat Rusland in de greep kreeg en nu, in onze tijd, de onophoudelijke oorlogen van de USA en Israël. Toch betreft de farizeese obsessie voor wereldoverheersing ook de katholieke Kerk van altijd. Het V2 rampen concilie van de jaren 1960, en de staatsgreep in 1958, van de vrijmetselaars Roncalli (J XXIII) en Montini (P VI) (joodse roots), heeft de Heilige Moederkerk van altijd, van Petrus troon geduwd en met het “afschaffen” van de het Heilig Misoffer van altijd, ook beroofd van haar weerbaarheid en kracht tot missioneren. De ont-Christelijking van het Westen, die nu ook de perifere werelddelen bereikt, is op de V2 revolutie terug te voeren. De hogere clerus is ziende blind en is collectief verantwoordelijk voor de wereldwijde kerkelijke collaps, en de teloorgang van de beschaving.

    Willy

    (15 mei 2017 - 12:42)

    ik denk dat de bisschoppen hiermee de Joodse wortels van ons geloof willen aanboren en daar is niets mis mee. Verder ben ik het met dit artikel totaal oneens en kan alleen maar het antisemitisme voeden en dit moeten we mijden!

    Jeanine Gilis

    (15 mei 2017 - 20:20)

    Hier valt veel over te zeggen. Ik pik er één iets uit omdat het me stoort: “…“om kennis te maken met de joodse wortels van het Christendom”. Nu, die wortels kunnen er ooit wel geweest zijn, maar dat is een afgesloten hoofdstuk.” Wortels die er ooit geweest zijn (?!), zijn en blijven wortels, die sowieso altijd en steeds meer in het verleden liggen… Wat van belang is, is dat je die wortels eventueel rationeel kon ontkennen, maar dan doe je de waarheid geweld aan. Onze eucharistie is uiteraard door Jezus ingesteld vanuit het jaarlijkse Joodse sedermaal ter gelegenheid van het Pascha. Hoe meer je dat bestudeert, hoe dieper de betekenis ervan wordt…

    Mathieu Albert

    (15 mei 2017 - 21:13)

    Beste Willy, antisemitisme of niet, een menorah is géén Christelijk symbool en hoort bijgevolg niet thuis in een Kerk. Verder wordt het punt net gemaakt, dat een menorah niet per se joods is, maar eerder maçonniek én de menorah wordt geclaimd door de staat Israël.

    Beste Jeanine, u bent het blijkbaar niet een met de uitspraak: “Nu, die wortels kunnen er ooit wel geweest zijn, maar dat is een afgesloten hoofdstuk.” Dan raad ik u aan om de Heilige Schrift eens te lezen. Voor een goed begrip; het Nieuwe Verbond slaat altijd op de Christenen; de Katholieken. Met andere woorden, de Christenen zijn als uitverkoren volk, de nieuwe joden. De Kerk is het Nieuwe (hemelse) Israël.

    Jer 31:31 Zie, de dagen komen, is de godsspraak van Jahweh, dat Ik een Verbond zal sluiten met Israëls huis en het huis van Juda: Een Nieuw Verbond!
    Jer 31:32 Niet als het verbond, dat Ik met hun vaderen sloot, toen Ik ze bij de hand heb gevat, om ze uit Egypte te leiden: Mijn verbond, dat ze hebben verbroken, zodat Ik een afschuw van hen kreeg, is de godsspraak van Jahweh!
    Jer 31:33 Maar dit is het Verbond, dat Ik sluit met Israëls huis na deze dagen, spreekt Jahweh: Ik zal mijn Wet in hun boezem leggen, Ik zal ze schrijven op hun hart; en Ik zal hun God, zij zullen Mijn volk zijn!

    2 Ko 3:14 Het Oude Verbond kreeg een einde door Christus.

    Heb 8:13 Door van een Nieuw Verbond te spreken, heeft Hij het vroegere verouderd verklaard; welnu, wat verouderd is en afgeleefd, is zijn opheffing nabij.

    Met andere woorden, het Oude Verbond is wel degelijk een afgesloten hoofdstuk.

      Jeanine Gilis

      (17 mei 2017 - 09:53)

      Dag Mathieu, ik zou de Schrift eens moeten lezen om te begrijpen dat die Joodse wortels al lang tot het verleden behoren, en dat God met de Joden heeft afgerekend?… Ik beweer juist wat ik beweer, OMDAT ik de Schrift lees. Om met Paulus zelf te beginnen (Rom 8-9-10): “Nu richt ik mij tot u die uit het heidendom gekomen zijt (…) Wilt gij snoeven? Bedenk dat de wortel u draagt en niet gij de wortel (…) gij zijt tegen uw aard in geënt op de edele olijf. Hoeveel gemakkelijker zullen zij die er van nature bij behoren weer op hun eigen stam worden geënt!” (Rom 11: 13 en 18 en 24). Veel van wat hierboven wordt aangevoerd is niet alleen antisemitisch maar dus ook erg onbijbels. De Kerk heeft in de loop van de geschiedenis zichzelf onterecht “het nieuwe volk van God” genoemd en alle beloften en profetieën over Israël ten onrechte op zichzelf gaan toepassen. Dat heeft Paulus ook voorzien, hij gaat verder: “(25) Overschat uzelf niet broeders. Ik moet u een geheim openbaren: de verharding die over een deel van Israël gekomen is, duurt slechts totdat de massa van heidenvolkeren is binnengegaan (26) En zo zal ten slotte heel Israël gered worden”. Dit om mee te beginnen. En wat denk je van de 150 psalmen die door en door Joods zijn en waarvan heel ons christelijk geloof doordrongen is?… Hebben we daar echt allemaal mee afgerekend? Het is maar een inleiding hoor, ik zou er een hele lezing over kunnen geven.

    Jules van Rooyen

    (15 mei 2017 - 22:36)

    Inderdaad, beste Mathieu, het OT hoofdstuk is afgesloten voor ons katholieken, maar de talmud farizeese haat tegen het Christendom, de Kerk, de beschaving, de volken en naties, is nooit uitgedoofd. Sinds de Franse revolutie (1789) zijn alle oorlogen, revoluties en crises, op hen terug te voeren, veelal via de vrijmetselarij, een talmud joods instrument. De V2 revolutie van de jaren 1960, is hieruit voortgekomen. De kardinalen hoofdacteurs, Roncalli, Montini (joods), Bea (joods), Willebrands, Alfrink, Suenens, König, Liénart, Spellman en vele anderen, waren vrijmetselaar. Liénart (Lille) had zelfs de hoogste graad 33. De V2 concilie ketterijen waren gevolg van hun manipulaties en vervalsingen, met name de liturgie van altijd werd over boord gezet. En waarom gebeurde dat ? Om ieder spoor van het farizeïsme en de eeuwen lange traditie van martelaren en kerkvaders, uit de kerkelijke geschriften, denken en handelen, uit te wissen. De geschiedenis van vòòr het concilie bestond niet meer. De heiligen werden geschrapt, ook uit het Confiteor en het Credo. De kerk werd tot NOM kerk gemanipuleerd. Het Heilig Misoffer van altijd, werd omgezet in een lutherse maaltijd en alle epistels en evangelies uit het traditionele missaal, die de rol van de farizeeërs schetsen en de keiharde veroordelingen van Christus verwoorden, zijn geschrapt in het NOM missaal van de nieuwe Mis, de nieuwe tafeldienst. De Mis is gedegradeerd tot een tafeldienst, omdat het Heilig Misoffer van altijd, het overdoen van Golgotha, Christus kruisdood betekent, telkens weer. Dit is echter de eeuwen ergernis in farizeese talmud top kringen. Hoewel de talmud erkent dat de farizeeërs verantwoordelijk zijn voor Christus kruisdood, willen zij daar niet aan herinnerd worden. Het V2 Nostra Aetate document heeft die traditionele aantijging omgebogen, naar de schuld van de gehele mensheid, hetgeen in flagrante tegenspraak is met het Evangelie, de uitspraken van Petrus, Paulus en de Evangelisten. De talmud top is er dus in geslaagd om niet alleen de Christelijke volken platgewalst te krijgen, maar ook de Heilige Moederkerk. Kard. Bea kreeg na het concilie als dank voor bewezen diensten, in New York uitgereikt een hoge onderscheiding van de joodse vrijmetselarij B’nai B’rith. De farizeese haat, beste Mathieu, is nog springlevend en heeft niets aan kracht ingeboet. Maar laten wij hiervoor niet de ogen sluiten, onszelf in ons geloof versterken, en niet aarzelen de realiteit te benoemen.

    Piet

    (15 mei 2017 - 23:26)

    Aan Mathieu Albert,

    Jeremias 31:33 betreft de Waarschuwing, in de Waarschuwing gebeurt wat ook elders wordt voorzegd.
    De Waarschuwing is de geboorte van het duizendjarig Rijk dat symbolische is geduid in 1000.

    Doorheen de wandaden van de vrijmetselaars en illuminati komt God toch tot zijn doel met Israël tezamen met Petrus.
    Na de Waarschuwing komt de voorlaatste Franse Paus (Zacharia 6:11) en daarna de laatste.
    Vers 12 en 13 is niet Jezus Christus maar de voorzegde Priester-koning, Jezus is Hogepriester en Koning.
    O.a. in habakuk 3:3-4 toont ons wat voorzegd is in de Waarschuwing bij Vassula en vers 13 is de koning ook voorzegd bij Vassula Ryden.

    Benjamin Van Dyck

    (15 mei 2017 - 23:47)

    De zevenarmige kandelaar komt uit het Oud Testament, en is in zichzelf dus geen maçonniek symbool, doch de hedendaagse Joden usurperen het ten dienste van hun deicidale talmudsekten. Het was een liturgisch voorwerp in de cultus van het Levitisch priesterschap.

    Wanneer men spreekt over “Joodse wortels” moet men wel in gedachten houden dat de oude Israëlieten in essentie Christenen waren, en geen Talmudisten. Zij aanbaden Onze Heer Jezus Christus in figuris, die wij in re aanbidden, en zo zijn die oude Hebreeërs dan ook onze geestelijke voorouders, en worden Katholieke Christenen terecht de geestelijke kroost genoemd van Sem, Abraham, Isaäk en Jakob-Israël. Toen de kinderen van Juda de Gezalfde in hun infernale haat aan het Kruis doen slaan hadden, werden zij door het goddelijk anathema afgesneden van het geestelijk Israël, in vervulling van de Profetie van Sint Daniël, die voorzegd heeft dat het volk dat de Gezalfde zou doden niet langer het volk van God ging zijn. De vloek van God over het onberouwvol Joods volk bevindt zich in de Davidische Psalm, “Salvum me fac, Deus” (Ps. 68, 23-29). Die vloek wordt bij een Jood echter opgeheven wanneer hij zich oprecht bekeert tot het Christendom, want God bemint alle rassen en roept hen allen om binnen te treden in het waarachtig Messiaans heil.

    Over de religieuze continuïteit tussen de oude Israëlieten en de Katholieke Kerk van het Nieuw Verbond heeft Chevalier Drach, een rabbijn die zich bekeerd heeft tot het Christendom, uitvoerig geschreven. Het Katholiek Christendom was de Religie van Vader Adam en Moeder Eva, en bestond bijgevolg reeds voor het ontstaan van de talrijke heidense cultussen, die corrupties zijn van die Religie van onze vroegste voorouders. Dat laatste is trouwens zeer duidelijk wanneer men die heidense cultussen bestudeert. De heidense dierenoffers, en zelfs mensenoffers, die de heidenen aan duivels opdroegen, waren corrupties van de prae-eucharistische en prae-mozaïsche dierenoffers die door de Oudvaders aan de Allerheiligste Drievuldigheid opgedragen werden in referentie naar het Kruisoffer van de Verlosser. En de caesaristische deus-rex-sacerdos cultus van het paganistisch Rome, die in andere vormen eveneens bij andere volkeren wedergevonden werd, was een corruptie van de Christelijke leer van de Godheid, het Koningschap, en het Priesterschap van het ondertussen reeds Mensgeworden Woord. Ook worden bij alle volkeren heidense versies van de Zondvloedgeschiedenis wedergevonden. Bij de Galliërs werd zelfs het correct aantal van personen behouden die gered werden in de ark; acht personen.

    Willy

    (17 mei 2017 - 12:03)

    Waar deken al deze briefschrijvers waar Jezus en al de apostelen hun leer op baseerden ? Toch op de Tenach want het nieuw testament bestond toen nog niet!!! En Paulus is altijd Jood gebleven en de eerste gelovigen waren alle Joden en de apostelen waren allen Joden en wie was Jezus een Jood die op de achtste dag is besneden je moet steeds goed lezen wat er staat het Jodendom heeft niet afgedaan we staan trouwens nog voor spannende tijden en denk eraan de meest vervolgde gelovigen in het Midden-Oosten zijn christenen en de Joden worden in Jeruzalem en erbuiten met messen aangevallen denk daar eens goed over na !!

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *