Franse verkiezingen zijn nu definitief een tweestrijd tussen globalistische cultuur-marxisten en patriottische nationalisten

De Sociaal-liberaal Emmanuel Macron (ex-medewerker voor de familie Rothschild en Goldman Sachs) en Marine Le Pen van het nationalistische Front National krijgen de meeste stemmen in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen. De uitkomst van deze verkiezingen is van grootst belang voor de toekomst van ons continent.

Globalistische elite schaart zich achter Macron

De huidige socialistische president Hollande feliciteert Macron en roept de Fransen op om deze cultureel-marxistische pro-massa-immigratie, pro-EU en pro-islamisering kandidaat te stemmen.

Leider Benoît Hamon van de Franse Socialistische Partij heeft bij de eerste ronde van presidentsverkiezingen een bittere en historische nederlaag moeten incasseren. Hij kreeg volgens de exitpolls slechts 6,2 procent van alle stemmen en eindigde daarmee op afstand op de vijfde plaats. Maar dat weerhield Hamon er niet van op de Fransen op te roepen om op de cultureel-marxistisch, pro-massa-immigratie, pro-EU, pro-islamisering kandidaat Macron te stemmen .

Zelfs de Franse premier Bernard Cazeneuve heeft opgeroepen om vooral op de cultureel-marxist en pro-islam kandidaat te stemmen en niet op Marine Le Pen.

Ook de Franse ‘conservatieve’ presidentskandidaat François Fillon, kon het niet laten om voor meer euroflie en multiculturalisme op te roepen. Hij riep dus ook op om Macron te stemmen.

Kortom de zogenaamde ‘verschillende’ partijen van het elitaire globalistische kartel vormen weer één blok om de werkelijke nationalistische oppositie te verslaan. Mocht het de globalisten met hulp van de media wederom lukken om het volk op hen te laten stemmen dan zal Europa razendsnel verder islamiseren en zal de Europese Unie nog meer macht vergaren in haar totalitaire drang. Laten we dus hopen en bidden dat het Franse volk genoeg heeft van de zelfkastijding die het al zo lang moet ondergaan door de globalisten en zichzelf bevrijdt door op Marine Le Pen te stemmen.

Bron: Nationalisme en traditionalisme

Deel dit artikel:Share on Facebook27Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Dries Goethals Author

Naast voorzitter van het Katholiek Forum, is Dries Goethals de voorman van de anti-cultuurmarxistische vereniging Pro Familia (www.profamilia.nl) en verantwoordelijke van de landelijke tak van de internationale pro-life-organisatie Helpers of God's Precious Infants (www.helpers.be).

Comments

    Peter

    (24 april 2017 - 21:33)

    Frankrijk is de oudste dochter van de Kerk. Het is door haar dat de revolutie en alles wat vijandschap tegen de Kerk van Jezus in de wereld is gebracht. Het zal ook Frankrijk moeten zijn waar de heropstanding van de Kerk zal moeten plaatsvinden. Echter zal Frankrijk eerst op de knieën moeten vallen. Indien de druk door ellende en onderdrukking op Frankrijk zo groot zal worden dat de natie zal inzien dat er, menselijk gezien, geen oplossing meer is, zal ze zich opnieuw naar haar God wenden. Dat zal dan wel de start zijn van een grote kuis in Gods Kerk en schepping.
    Zolang dat er de algemene chaos niet heerst zullen mensen blijven zoeken naar menselijke oplossingen die tevergeefs zullen zijn.

    Termote

    (26 april 2017 - 21:23)

    Goed artikel. Ik heb echter een probleem met de term “cultuurmarxisten”.
    Macron is super-neoliberaal (Thatcheriaan), de protégé van Bilderberg (via zijn sponsor de Fransman de Castries, PDG van Axa en de huidige voorzitter van Bilderberg). Thatcher zaliger en de Castries zouden nog een beetje lachen “marxisten” genoemd te worden…

    Ik begrijp wel, je bedoelt de methodiek van antifascisten om soevereinisten (beter
    woord dan nationalisten) te demoniseren. De gevestigde orde instrumentaliseert
    het antifascisme: Macron is de dam tegen het “fascisme”. 

    De klucht is dat de nepprogressieven vervallen in ouderwetse stereotiepen van het fascisme en dat projecteren die op de soevereinisten. Marine heeft niet te maken met de fouten van haar vader in Algerije 58 jaar geleden , trouwens Mitterand heeft daar veel zwaardere fouten gemaakt, hij was minister van binnenlandse zaken tijdens de opstand daar. 

    Ik zou eerder spreken van “mensenrechtenreligie” dan “cultuurmarxisme”. Scholen zijn daar ook medeplichtig aan. Leraren moeten volgens de eindtermen positief over de EU spreken, haar zien als waarborg van de mensenrechten, globalisme als globaal positief voorstellen, nationalisme als oorzaak van de oorlogen. 

    De nepprogressieven zijn zo naïef dat ze in hun demonisering van het FN de nuttige idioten zijn om in feite Macron aan de macht helpen. Macron is “fascisme 2.0”. De naam alleen al: “En marche”. Cf. Mussolini en de Movimento Sociale Italiano. Hij zegt dat de tijd van links en rechts voorbij is, dat hij “samenbrengt”, boven de konkelende partijen staat cf. Mussolini. Enige voorwaarde om op zijn lijst te staan: propere handen… Pure Mussolini-retoriek. Maar hij is in feite de kandidaat van het grootkapitaal (Bilderberg, via de Castries, de Amerikaans-Franse denktanks, de CAC-40 bedrijven) en de grootbanken net zoals Hitler in zijn tijd. De joden zijn vervangen als zondebok door de soevereinisten, de Russische trollen. 

    De geschiedenis herhaalt zich echter niet in dezelfde vorm. Macron is geen krachtpatser, theatrale spreker als Mussolini maar een sympathiek ogende “stroman”. Fascisme 2.0 is meer een farce en zal hopelijk na korte tijd zo aflopen, fascisme 1.0 is geëindigd met een tragedie. 

    Laatste zaak, er zal maar iets veranderen als mensen samen werken. Ethisch rechts (zoals Katholiek Forum enz.) zal het in zijn eentje niet klaren. We moeten samen werken met “sociaal links” (niet globalistisch links). Daar zitten ook katholieken. Dat bestaat nog in vakbonden en aan de basis bij bepaalde bewegingen. “Egalité et réconciliation” in FR ijvert daarvoor. De Mélénchon-aanhangers zullen ooit volop moeten samenwerken met die van Le Pen. Velen van hen zullen voor haar stemmen. Mélenchon heeft in tegenstelling met de andere kandidaten geen stemaaanbeveling voor Macron willen geven. Nep-links trekt daarom zijn “links zijn” in twijfel.

      Dries Goethals

      (26 april 2017 - 23:39)

      Beste Andries,

      Ik begrijp waarom deze term “cultuur-marxisme” op het eerste zicht verwarring schept bij velen. Het marxisme gaat uit van een hegeliaans conflict op economisch vlak tussen het zogenaamde proletariaat versus het patronaat. Het globalisme dat vandaag de volkeren tiranniseert, wordt ons opgedrongen door een zeer selecte groep oligarchen. Terecht noem je al in de eerste alinea van jouw repliek de Bilderbergers etc. Daar heeft de “kleine man” van het proletariaat uiteraard niks te zoeken. Toch verkies ik persoonlijk de term “cultuur-marxisme” te blijven hanteren, omdat deze mijns inziens wel degelijk heel accuraat de culturele plaag aanwijst, die het westen heden teistert. Hier is veel meer sprake van social engineering dan de (toegegeven, misschien verraderlijke) term doet vermoeden.

      Sta me daarom toe een kleine geschiedenis te schetsen van de Frankfuter Schule en het daaruit ontstaande cultureel-marxisme:

      De Frankfurter Schule is een Duitse sociologische en filosofische stroming in de hedendaagse filosofie die ontstond in de eerste helft van de 20ste eeuw en zich bezighoudt met de maatschappijkritische, neomarxistische, kritische theorie. De stroming werd opgericht door Theodor Adorno en Herbert Marcuse van het Institut für Sozialforschung te Frankfurt.

      Leden van de Frankfurter Schule willen het wetenschapspositivisme ontmaskeren en daar een socialistische theorie voor terug in de plaats zetten. Men beweerde de democratie te verdedigen in het naoorlogse Duitsland, maar in de realiteit hief zij voornamelijk de democratie op door bepaalde gedachtes illegaal te verklaren en doormiddel van politieke correctheid een censuur op te leggen aan de West-Europese bevolkingen.

      De term kritische theorie verwijst naar de titel van het programmatische opstel Traditionelle und kritische Theorie (Traditionele en kritische theorie) van Max Horkheimer uit 1937. Als het belangrijkste werk van de Frankfurter Schule geldt de door Horkheimer en Theodor W. Adorno in de jaren 1944 tot 1947 gezamenlijk geschreven essaybundel Dialektik der Aufklärung (de dialectiek van de verlichting).

      Horkheimer & Adorno

      De Frankfurter Schule ontstond uit het Institut für Sozialforschung (IfS, instituut voor sociaal onderzoek) van de universiteit van Frankfurt. Het werd oorspronkelijk in 1924 door Felix Weil gesticht en stond in zijn eerste jaren onder de leiding van Carl Grünberg. In 1932, onder de leiding van Max Horkheimer (die de leiding overnam vanaf 1931, nadat Grünberg door ziekte getroffen werd), ontstond het Zeitschrift für Sozialforschung als theoretische orgaan van het instituut. In dit tijdschrift formuleerden de leden van het instituut ideeën en hielden ze discussies rond wat later bekend zou staan als de “Kritische Theorie”. Deze Kritische Theorie kan bestempeld worden als een onorthodoxe voortzetting van het marxisme in combinatie met andere disciplines, waaronder de psychoanalyse van Sigmund Freud.

      Tot het instituut behoorden o.a. Theodor W. Adorno, Herbert Marcuse, Erich Fromm, Leo Löwenthal, Franz Neumann, Otto Kirchheimer en Friedrich Pollock. Ook Walter Benjamin die gedurende zijn emigratie door het instituut financieel ondersteund werd, leverde aanzienlijke bijdragen.

      Het instituut werd in 1933 door de Duitsers gesloten. Vele leden besloten om Duitsland te verlaten. Ze hadden hun bezittingen al ondergebracht in Nederland, en hadden ook een filiaal in Genève. Zo werd de hoofdzetel dan ook in 1933 naar Genève verplaatst. Uiteindelijk moest het instituut, met een tussenstop in Parijs, emigreren naar de Verenigde Staten. Het zou aan de universiteit van Columbia opnieuw gesticht worden door Horkheimer. Tijdens deze ballingschap, werkten Adorno en Horkheimer onder andere aan hun onderzoek hoe men een maatschappij kan verzwakken door haar trots, cultuur en eigenwaarde te ondermijnen, omdat Adorno hier iets slechts in zag. Zo moest het traditionele gezin belachelijk gemaakt worden, nationalisme gedemoniseerd worden en de blanke (vooral man) moest afgeschilderd worden als eeuwige slechterik met erfzondes aangaande het kolonialisme en het slavenverleden. Dit resulteerde uiteindelijk in het werk The Authoritarian Personality (1950).

      Na de terugkeer van de leden naar de universiteit van Frankfurt in 1950, werd de Frankfurter Schule belangrijk voor de protesten van nieuw-links in ’68, en zette haar stempel op de Duitse academische sociologie, die zo meer in de richting van een Kritische Theorie ging. Nog steeds onder het toeziend oog van Horkheimer zou de Frankfurter Schule zich uitbouwen tot een instituut dat interdisciplinair werk verrichtte.

      De vertegenwoordigers van de Kritische Theorie en het daaruit voortvloeiende cultureelrelativistisme en vooral Adorno, zouden zich na de Tweede Wereldoorlog voornamelijk bezighouden met welke effecten een dergelijke catastrofe op het filosofische denken, maatschappijkritiek en wat de rol van de rede heeft betekent. Volgens deze theorie zou rationaliteit slechts tot wreedheid leiden en moest men zich wentelen in relativistische vaagheden en vooral geen standpunt innemen die gebaseerd is op een kritische individuele afweging van een onderwerp, maar accepteren dat het politiek correcte establishment altijd gelijk heeft.

      Als voornaamste opvolgers van Adorno en Horkheimer, worden Jürgen Habermas en Oskar Negt gezien. Hun Kritische Theorie wordt in contrast met de oude Kritische Theorie, ook als de “jongere Kritische Theorie” bestempeld, en erkent significante verschillen tussen beide. Alfred Schmidt neemt in verband met dit onderscheid echter wel een speciale plaats in.

      De nieuwe kritische theorie eist ook een bevordering van massa-immigratie en multiculturalisme om zo de saamhorigheid van bevolkingen te ondermijnden.

      Ook eist de nieuwe kritische theorie dat landen hun grenzen opgeven en hun bevoegdheden overdragen aan internationale organisaties zodat bevolkingen uiteindelijk niet langer over hun eigen toekomst kunnen beslissen.

      De Frankfurter Schule en haar vertakkingen zijn nu de leidinggevende filosofische stroming binnen de academische kringen van zowel Europa als Noord-Amerika.

      Juist daarom zal de cultureel-marxistische ondemocratische EU gesteund blijven worden tot het bittere einde door de huidige linkse elite. Deze huidige kliek zal de huidige politiek ten aanzien van het multiculturalisme en de massa-immigratie dan ook totaal niet veranderen want dit beleid werkt juist volgens hun ideologische overtuiging.

      Bron: Nationalisme en traditionalisme; Facebook: https://www.facebook.com/Nationalist007/photos/a.387602744904780.1073741827.387601028238285/400380576960330/?type=3&theater

    […] en “nationalisten” of beter gezegd “soevereinisten” http://www.katholiekforum.net/2017/04/24/franse-verkiezingen-zijn-nu-definitief-een-tweestrijd-tusse… . Dat is de strijd van onze tijd… Pater Maes waarschuwt daarbij in zijn laatste brief om op […]

Regels voor reacties: 1. Haatreacties en reacties met vloek- en scheldwoorden zijn niet toegestaan. 2. "Trollen" is verboden. Dit forum is bedoeld als ontmoetingsplaats waar inhoudelijke reacties worden gegeven op een artikel, of waar meningen kunnen worden uitgewisseld, niet om te trollen. Bij herhaaldelijke overtredingen zal de gebruiker worden geblokkeerd. 3. Anonieme gebruikersnaam is toegelaten. 4. Katholiek Forum wil een beleefd, doch ongecensureerd platform aanbieden en is daarom volstrekt niet aansprakelijk voor de inhoud van de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.