Advocaat Fernand Keuleneer kan niet lezen?

Fernand Keuleneer

Wie beweert dat Zuhal Demir en Mieke Van Hecke allebei zegden dat “CD&V dé moslimpartij bij uitstek is”, is volgens de advocaat van Kardinaal Danneels, meester Fernand Keuleneer en “snul” en “leugenaar”. Nochtans spreken de letterlijke citaten van Demir en Van Hecke voor zich. Wat is de reden van deze uitlating van Keuleneer? Domheid? Analfabetisme? Of is hier hypocrisie en intellectuele oneerlijkheid in het spel?

Onderstaand screenshot uit Facebook (zie link) waarin bepaalde mensen door Keuleneer blindweg “snul” en “leugenaar” worden genoemd, kwam wel heel toevallig snel vlak na de publicatie op deze website:

Premier Michel fluit Zuhal Demir terug ondanks identieke uitspraken eerder door Mieke Van Hecke

Wie is hier nu snul en leugenaar?

Het doet ons plezier dat zovele mensen, waaronder Fernand Keuleneer (de advocaat van Kardinaal Danneels) deze website met zoveel aandacht lezen. De immer cryptische bewoordingen van Keuleneer laten het vrij om te beweren dat hij niet doelde op het bewuste artikel van onze site (natuurlijk is dit wél zo), maar dit doet er niet toe. Wij beweren immers wél dat Mieke Van Hecke en Zuhal Demir vorige week hetzelfde zegden en voelen ons dus volstrekt aangesproken om door de heer Keuleneer valselijk van leugens of snulligheid beschuldigd te worden.

Dat Van Hecke en Demir woordelijk tot dezelfde conclusie kwamen, is uit de citaten van ons genoemde artikel gebleken. Hierover kan geen zinvolle discussie meer bestaan. Wie daar nog verder op ingaat, verwijzen we terug naar het eerste leerjaar van de basisschool (we kennen er trouwens een hele goeie in de Hemelstraat te Antwerpen). Dat beide dames een tegengesteld waardeoordeel hebben bij wat ze allebei zeggen, is een totaal andere zaak. Dit zou duidelijk moeten zijn uit de context voor ieder die vanop enige afstand de politiek in Vlaanderen volgt, maar daarover ging ons korte artikel niet, dat trouwens meer bedoeld was als een “meme” zonder foto.

Dat Demir door haar stellingen een “turko-turkse politiek” zou bedrijven, is Keuleneers goed recht om te geloven, maar volledig naast de kwestie. CD&V is een Vlaamse partij, die in Vlaanderen haar electoraat voor zich probeert te winnen. Evenzeer is N-VA een Vlaamse partij, die al jarenlang poogt de rol van “volkspartij” van de christen-democraten over te nemen. Hierin lokt N-VA rechts-liberale kiezers van Open VLD, Vlaamsgezinde en islamokritische kiezers van Vlaams Belang en gokt ze daarnaast ook nog lichtelijk op de conservatieve grondstroom in Vlaanderen, die er is overgebleven van wat ooit de oerkatholieke achterban was van de CD&V, die inhoudelijk steeds meer de partij van “mossel noch vis” wordt.

Mieke Van Hecke probeert op haar beurt af te raken van een oerkatholiek imago. Helemaal onderaan een eerder verschenen artikel op deze website, verwezen we naar Elchardus die het op Canvas aandurfde om Van Hecke af te schilderen als een “ethisch conservatief”. Niks is minder waar natuurlijk, maar het illustreert de wanhoop van de christen-democraten om steeds te verschuiven naar een “centrum” dat zowel sociaal, economisch als ethisch neigt naar extreem-links. Naast een drama voor haar zielenheil, is dit eveneens een electorale dwaasheid, waarin Van Hecke nog niet het minste inschattingsvermogen heeft. Waar N-VA nog enige aantrekking tot de conservatieve grondstroom in Vlaanderen poogt door af en toe eens te flirten met Theodore Dalrymple en consorten (hoewel deze zelf partij uitsluitend uit nepconservatieven bestaat), doet de CD&V precies het omgekeerde. In stoute bewoordingen met betrekking tot het huidige pontificaat zou men haast durven zeggen dat de Vlaamse christen-democraten nog anti-Katholieker proberen te zijn dan de Paus.

Want zeg nu zelf? Wat is er anti-Katholieker dan de “dialoogschool” van Lieven Boeve, die uit dezelfde Guimaardstraat komt als Van Hecke. De vrijmetselaars van vlak na de Tweede Wereldoorlog hadden deze harakiri van de Katholieke zuil in België, die haar eigen hart neerwerpt op het zwaard van het cultuurmarxisme nooit durven dromen. Het is dus duidelijk dat Demir en Van Hecke wel degelijk de zelfde constatering maken over de CD&V als Vlaamse moslimpartij, maar de electorale strategie is natuurlijk precies tegengesteld. Naamkatholiek Van Hecke wil hiermee haar cultuurkatholieke mottenballengeur een “progressieve” wind in blazen, met het oog op haar gooi naar de burgemeestersjerp van de stad Gent (2018). Dat het allang scheef zit binnen het befaamde “kibbelkabinet” van de huidige federale regering tussen CD&V en N-VA hoeft geen betoog. Met het oog op de volgende federale verkiezingen (2019) – en als stekkers uit het spreekwoordelijke stopcontact getrokken worden, kunnen die er vroeger komen dan gedacht – zijn beide partijen allang niet meer bezig met beleid, want daarvoor zit de boel in de Wetstraat trouwens te geblokkeerd. Neen, het enige waar ‘Villa Politica’ nog over gaat, is de continue electorale profilering langs alle mogelijke kanten. Niet dat dit een goede zaak is, maar zo zit partijpolitiek in ons land nu eenmaal reeds decennialang in elkaar.

Cultuurmarsistische politieke correctheid

Wat wel een probleem is, is de selectieve verontwaardiging die dit debat overheerst. Als Van Hecke iets constateert dan is ze meteen een “toffe in Gent”, maar als Demir met dezelfde constatatie haar potentieel electoraat wil “wakker maken”, staat de media op haar achterste poten, fulmineert de eerste minister als een marionet datgene na waarmee de “weldenkendheid” van het logesysteem de publieke opinie in ons land aan banden legt en gaat Keuleneer (als zelfverklaard “Katholiek”) zich verlenen aan de toegelaten meningen van het Belgische establishment. So far het imago van een vrijdenker die overal wars en tegendraads durft tegenin te gaan.

Als Keuleneer een jihad wil voeren tegen alle mogelijke islamokritische stemmen, dan is dat zijn zaak. We zijn dan ook heel zelden iets anders gewoon van de Abou Jahjah van de Wollemarkt. Het electorale getouwtrek tussen CD&V en N-VA zullen we ook moeten verdragen, tot een nieuwe Graaf van Vlaanderen het hele theater afschaft, waarin bijvoorbeeld een Belgische premier (MR) zich zogenaamd “boven de partijen” uitspreekt over het politieke spel waarin hij zelf voortdurend met dezelfde trukken van de foor meespeelt. Dwaasheid ware het terzijde om een andere show te verwachten, want de loge telt amper 30.000 leden op bijna 11 miljoen inwoners in België. Dit heeft niks meer met democratie te maken en als je bedenkt hoe de vrijmetselarij de Belgische particratie in haar grip houdt, dan is het natuurlijk bedenkelijk dat daaruit het ware staatsmanschap zou groeien.

Ook wat Demir en Van Hecke binnen dit “grote theater van de Belgische democratie” met hun constataties doen over elkaars partijen is hun zaak. Wat de media en politiek hiermee vervolgens doen is ook een slinkse zaak, maar evenzeer de hunne. Dat er zich in het hele debat merkwaardige paradoxen én parallellen voordoen, bij monde van letterlijke uitspraken, is een louter feit. Dat men deze realiteit constateren afdoet als “leugenachtig” of “snullig”, demonstreert vooral veel over degene die zich verlaagt tot dergelijk taalgebruik, maar meer nog, om even meester Keuleneer in deze te parafraseren: Wie ontkent dat twee partijen met dezelfde vaststelling zich duidelijk als tegengesteld profileren is ofwel analfabeet of een domoor. Of beide. De laatste hypothese is zelfs de meest waarschijnlijke.

Buiten deze hypothese gelaten: Op een hypocriete en intellectueel onbekwame manier meeheulen met de politieke correctheid van de cultuurmarxistische gedachtegangen die elk publiek debat in ons land met machtswellust domineren en daarom vervalsen. Want van zoiets kunnen we onze notoire Katholieke medeburgers toch niet verdenken?

Deel dit artikel:Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Author: Dries Goethals

Naast voorzitter van het Katholiek Forum, is Dries Goethals de voorman van de anti-cultuurmarxistische vereniging Pro Familia (www.profamilia.nl) en verantwoordelijke van de landelijke tak van de internationale pro-life-organisatie Helpers of God's Precious Infants (www.helpers.be).

1 thought on “Advocaat Fernand Keuleneer kan niet lezen?

  1. Och, jongens. Partijpolitiek; ik kots ervan. Ofschoon ik niet te vinden ben voor een ontbinding van België als natie, ben ik het er volledig mee eens dat het parlementarisme afgeschaft moet worden, en dat de republikeinse regering te Brussel haar soevereiniteit moet overdragen op een monarch. Het palaverement (neen, geen spellingsfout) dient slechts als een schijnvertoon om het volk in de waan te houden dat het Brussels regime daadwerkelijk haar eigen beslissingen maakt, terwijl het in werkelijkheid slechts bevelen uitvoert die het door de internationalistische oligarchie ingefluisterd krijgt.

    Christelijke monarchie binnen een systeem van hernieuwde feodaliteit, met Rheims als hoofdzetel van een hersteld Sacrum Romanum Imperium (deze keer “nationis Gallicae”); ziedaar, de oplossing voor de Europese volkeren. Er zijn veelvuldige profetieën die de komst voorzeggen van een heilige Capetiaanse monarch die Aenea met de bijstand Gods uit het slijk zal trekken en redden, en dit is bijgevolg de wil van God; niet het soort van egalitaire, multi-polaire staatsnationalismen die heden populair zijn in kringen zoals die van Nigel Farage, Marine Le Pen etc. De sovietachtige Europese Unie, die nationale identiteit, gewoonterecht, volkstradities etc. verzwelgt in haar monolithische abyss, moet vervangen worden met die Christelijke feodaliteit, die de Europese volkeren zal verbinden zonder de genoemde zaken te vernietigen, en dit alles onder de geestelijke suprematie van de Paus van Rome, die trouwens zijn oude Pontificale Staten en Avignon moet terugkrijgen.

    God geve dat een Katholieke politieke orde weldra oprijst. Democratie komt uit de hel; weg ermee.

Comments are closed.